{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322718"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322718","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι συμβατικές ρήτρες στο δίκαιο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας αποτελεί η συστηματική διερεύνηση των κρίσιμων νομικών ζητημάτων που αναφύονται από τη συνομολόγηση συμβατικών ρητρών σχετικών με τις ουσιαστικές, τυπικές και διαδικαστικές προϋποθέσεις άσκησης του δικαιώματος καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας. Ως αφετηρία της μελέτης επιλέχθηκε η επισκόπηση τόσο των εκφάνσεων όσο και των ορίων ή περιορισμών της θεμελιώδους για το Ενοχικό Δίκαιο αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων (361 ΑΚ), με ιδιαίτερη μνεία στη συνταγματική της κατοχύρωση αλλά και στη σύγχρονη κρίση του «δόγματός» της, ιδίως στις περιπτώσεις όπου υφίσταται δομική συμβατική ανισότητα των μερών, όπως κατεξοχήν στη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Στο ίδιο κεφάλαιο, γίνεται μία προσπάθεια συνοπτικής κατηγοριοποίησης των επιμέρους γενικών περιορισμών που τίθενται ως προς τη διαμόρφωση της σύμβασης εργασίας, ενώ ακολουθεί η ανάλυση των νομοθετικών βάσεων του δικαστικού ελέγχου του περιεχόμενου των συμβατικών όρων, ήτοι ιδίως των διατάξεων 178-179 και 281, 288 του Αστικού Κώδικα. Εν συνεχεία, επιχειρείται η διερεύνηση της νομιμότητας των συμφωνιών που αφορούν την καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 8 παρ. 1 του ν. 2112/1920, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 672 εδ. β΄ ΑΚ, η οποία απαγορεύει τον συμβατικό αποκλεισμό του σχετικού δικαιώματος. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην εξέταση της έκτασης, του πεδίου εφαρμογής, καθώς και της νομικής φύσης της εν λόγω διάταξης, ιδίως ως προς τον χαρακτηρισμό της ως κανόνα μονομερώς ή αμφιμερώς αναγκαστικού δικαίου. Για λόγους βέλτιστης συστηματικής οριοθέτησης, ακολουθεί η περιπτωσιολογική επισκόπηση των επιμέρους συμφωνιών, οι οποίες, αναλόγως του χαρακτήρα του ρυθμιζόμενου αντικειμένου τους, δύνανται να διακριθούν σε: α) ρήτρες που αφορούν τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, β) ρήτρες που αφορούν τις τυπικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, γ) ρήτρες που αφορούν τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας και δ) ποινικές ρήτρες. Υπό το πρίσμα αυτό εξετάζονται, περαιτέρω, αφενός το κρίσιμο ζήτημα της νομοθετικής κατάργησης των ρητρών μονιμότητας με την ΠΥΣ 6/28.02.2012 και, αφετέρου, η αξίωση καταβολής πρόσθετης αποζημίωσης απόλυσης βάσει επιχειρησιακής συνήθειας. Επιπρόσθετα, ως προς τις ποινικές ρήτρες αλλά και τις ρήτρες επιστροφής των εξόδων εκπαίδευσης αναδείχθηκε η κομβική σημασία του ελέγχου καταχρηστικότητάς τους, όπως φαίνεται ότι αποδέχεται πλέον και η νομολογία των ελληνικών δικαστηριών. Αντί επιλόγου, θεωρήθηκε προτιμότερη η διερεύνηση της δυνατότητας αξιοποίησης του ν.2251/1994 ως «εργαλείο» προς τη διαμόρφωση ενός ειδικού και συνεκτικού νομοθετικού πλαισίου ελέγχου της καταχρηστικότητας των όρων εργασίας, αντίστοιχου με αυτό που ισχύει σήμερα για τους καταναλωτές, το οποίο θα διασφαλίζει την επαρκή προστασία των εργαζομένων.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας αποτελεί η συστηματική διερεύνηση των κρίσιμων νομικών ζητημάτων που αναφύονται από τη συνομολόγηση συμβατικών ρητρών σχετικών με τις ουσιαστικές, τυπικές και διαδικαστικές προϋποθέσεις άσκησης του δικαιώματος καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας. Ως αφετηρία της μελέτης επιλέχθηκε η επισκόπηση τόσο των εκφάνσεων όσο και των ορίων ή περιορισμών της θεμελιώδους για το Ενοχικό Δίκαιο αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων (361 ΑΚ), με ιδιαίτερη μνεία στη συνταγματική της κατοχύρωση αλλά και στη σύγχρονη κρίση του «δόγματός» της, ιδίως στις περιπτώσεις όπου υφίσταται δομική συμβατική ανισότητα των μερών, όπως κατεξοχήν στη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Στο ίδιο κεφάλαιο, γίνεται μία προσπάθεια συνοπτικής κατηγοριοποίησης των επιμέρους γενικών περιορισμών που τίθενται ως προς τη διαμόρφωση της σύμβασης εργασίας, ενώ ακολουθεί η ανάλυση των νομοθετικών βάσεων του δικαστικού ελέγχου του περιεχόμενου των συμβατικών όρων, ήτοι ιδίως των διατάξεων 178-179 και 281, 288 του Αστικού Κώδικα. Εν συνεχεία, επιχειρείται η διερεύνηση της νομιμότητας των συμφωνιών που αφορούν την καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 8 παρ. 1 του ν. 2112/1920, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 672 εδ. β΄ ΑΚ, η οποία απαγορεύει τον συμβατικό αποκλεισμό του σχετικού δικαιώματος. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην εξέταση της έκτασης, του πεδίου εφαρμογής, καθώς και της νομικής φύσης της εν λόγω διάταξης, ιδίως ως προς τον χαρακτηρισμό της ως κανόνα μονομερώς ή αμφιμερώς αναγκαστικού δικαίου. Για λόγους βέλτιστης συστηματικής οριοθέτησης, ακολουθεί η περιπτωσιολογική επισκόπηση των επιμέρους συμφωνιών, οι οποίες, αναλόγως του χαρακτήρα του ρυθμιζόμενου αντικειμένου τους, δύνανται να διακριθούν σε: α) ρήτρες που αφορούν τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, β) ρήτρες που αφορούν τις τυπικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, γ) ρήτρες που αφορούν τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας και δ) ποινικές ρήτρες. Υπό το πρίσμα αυτό εξετάζονται, περαιτέρω, αφενός το κρίσιμο ζήτημα της νομοθετικής κατάργησης των ρητρών μονιμότητας με την ΠΥΣ 6/28.02.2012 και, αφετέρου, η αξίωση καταβολής πρόσθετης αποζημίωσης απόλυσης βάσει επιχειρησιακής συνήθειας. Επιπρόσθετα, ως προς τις ποινικές ρήτρες αλλά και τις ρήτρες επιστροφής των εξόδων εκπαίδευσης αναδείχθηκε η κομβική σημασία του ελέγχου καταχρηστικότητάς τους, όπως φαίνεται ότι αποδέχεται πλέον και η νομολογία των ελληνικών δικαστηριών. Αντί επιλόγου, θεωρήθηκε προτιμότερη η διερεύνηση της δυνατότητας αξιοποίησης του ν.2251/1994 ως «εργαλείο» προς τη διαμόρφωση ενός ειδικού και συνεκτικού νομοθετικού πλαισίου ελέγχου της καταχρηστικότητας των όρων εργασίας, αντίστοιχου με αυτό που ισχύει σήμερα για τους καταναλωτές, το οποίο θα διασφαλίζει την επαρκή προστασία των εργαζομένων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΟΦΙΑ","ANTHOPOULOU-MARINOU SOFIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322718"],"render_values":[{"text":"uoadl:5322718","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322718","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322718","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5322718","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΟΦΙΑ","ANTHOPOULOU-MARINOU SOFIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322718","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322718"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας αποτελεί η συστηματική διερεύνηση των κρίσιμων νομικών ζητημάτων που αναφύονται από τη συνομολόγηση συμβατικών ρητρών σχετικών με τις ουσιαστικές, τυπικές και διαδικαστικές προϋποθέσεις άσκησης του δικαιώματος καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας. Ως αφετηρία της μελέτης επιλέχθηκε η επισκόπηση τόσο των εκφάνσεων όσο και των ορίων ή περιορισμών της θεμελιώδους για το Ενοχικό Δίκαιο αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων (361 ΑΚ), με ιδιαίτερη μνεία στη συνταγματική της κατοχύρωση αλλά και στη σύγχρονη κρίση του «δόγματός» της, ιδίως στις περιπτώσεις όπου υφίσταται δομική συμβατική ανισότητα των μερών, όπως κατεξοχήν στη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Στο ίδιο κεφάλαιο, γίνεται μία προσπάθεια συνοπτικής κατηγοριοποίησης των επιμέρους γενικών περιορισμών που τίθενται ως προς τη διαμόρφωση της σύμβασης εργασίας, ενώ ακολουθεί η ανάλυση των νομοθετικών βάσεων του δικαστικού ελέγχου του περιεχόμενου των συμβατικών όρων, ήτοι ιδίως των διατάξεων 178-179 και 281, 288 του Αστικού Κώδικα. Εν συνεχεία, επιχειρείται η διερεύνηση της νομιμότητας των συμφωνιών που αφορούν την καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 8 παρ. 1 του ν. 2112/1920, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 672 εδ. β΄ ΑΚ, η οποία απαγορεύει τον συμβατικό αποκλεισμό του σχετικού δικαιώματος. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην εξέταση της έκτασης, του πεδίου εφαρμογής, καθώς και της νομικής φύσης της εν λόγω διάταξης, ιδίως ως προς τον χαρακτηρισμό της ως κανόνα μονομερώς ή αμφιμερώς αναγκαστικού δικαίου. Για λόγους βέλτιστης συστηματικής οριοθέτησης, ακολουθεί η περιπτωσιολογική επισκόπηση των επιμέρους συμφωνιών, οι οποίες, αναλόγως του χαρακτήρα του ρυθμιζόμενου αντικειμένου τους, δύνανται να διακριθούν σε: α) ρήτρες που αφορούν τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, β) ρήτρες που αφορούν τις τυπικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, γ) ρήτρες που αφορούν τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας και δ) ποινικές ρήτρες. Υπό το πρίσμα αυτό εξετάζονται, περαιτέρω, αφενός το κρίσιμο ζήτημα της νομοθετικής κατάργησης των ρητρών μονιμότητας με την ΠΥΣ 6/28.02.2012 και, αφετέρου, η αξίωση καταβολής πρόσθετης αποζημίωσης απόλυσης βάσει επιχειρησιακής συνήθειας. Επιπρόσθετα, ως προς τις ποινικές ρήτρες αλλά και τις ρήτρες επιστροφής των εξόδων εκπαίδευσης αναδείχθηκε η κομβική σημασία του ελέγχου καταχρηστικότητάς τους, όπως φαίνεται ότι αποδέχεται πλέον και η νομολογία των ελληνικών δικαστηριών. Αντί επιλόγου, θεωρήθηκε προτιμότερη η διερεύνηση της δυνατότητας αξιοποίησης του ν.2251/1994 ως «εργαλείο» προς τη διαμόρφωση ενός ειδικού και συνεκτικού νομοθετικού πλαισίου ελέγχου της καταχρηστικότητας των όρων εργασίας, αντίστοιχου με αυτό που ισχύει σήμερα για τους καταναλωτές, το οποίο θα διασφαλίζει την επαρκή προστασία των εργαζομένων.","This Master’s Thesis undertakes a systematic analysis of the legal issues arising from contractual provisions that define the substantive, formal, and procedural prerequisites for exercising the right to terminate an employment contract. As a starting point of the study, an overview was selected of both the manifestations and the limits or restrictions of the principle of freedom of contract (Article 361 of the Greek Civil Code), a cornerstone of the Law of Obligations, with particular reference to its constitutional entrenchment as well as to the contemporary crisis of its “doctrine,” especially in cases where there exists a condition of structural contractual inequality between the parties, as is pre-eminently the case in the contract of dependent employment. In the same chapter, a concise categorization of the individual general limitations on the formation of the employment contract is undertaken, followed by an analysis of the statutory grounds for judicial review of the content of contractual terms, with particular reference to Articles 178–179 and 281 and 288 of the Greek Civil Code. Subsequently, the legality of agreements concerning the termination of the contract of dependent employment is examined in the light of Article 8 paragraph 1 of Law 2112/1920, in conjunction with Article 672 sentence (b) of the Civil Code, which prohibits the contractual exclusion of the relevant right. Particular emphasis is placed on the examination of the scope, the field of application, and the legal nature of this provision, especially as regards its classification as a rule of unilaterally or bilaterally mandatory law. For purposes of systematic clarity, this is followed by a case-by-case overview of the individual contractual clauses which may be distinguished into: (a) clauses relating to the substantive prerequisites of termination, (b) clauses relating to the formal prerequisites of termination, (c) clauses relating to the procedural prerequisites of termination, and (d) penalty clauses. Moreover, with regard both to penalty clauses and to clauses concerning the reimbursement of training expenses, the central importance of reviewing their abusiveness is highlighted, as is now accepted by the case law of the Greek courts.In lieu of a conclusion, it was considered preferable to explore the possibility of invoking Law 2251/1994 as a regulatory “tool” for the establishment of a special and coherent legislative framework governing the control of the abusiveness of employment terms, analogous to the regime currently applicable to consumers, and capable of ensuring enhanced protection for employees."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι συμβατικές ρήτρες στο δίκαιο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΟΦΙΑ","ANTHOPOULOU-MARINOU SOFIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας αποτελεί η συστηματική διερεύνηση των κρίσιμων νομικών ζητημάτων που αναφύονται από τη συνομολόγηση συμβατικών ρητρών σχετικών με τις ουσιαστικές, τυπικές και διαδικαστικές προϋποθέσεις άσκησης του δικαιώματος καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας. Ως αφετηρία της μελέτης επιλέχθηκε η επισκόπηση τόσο των εκφάνσεων όσο και των ορίων ή περιορισμών της θεμελιώδους για το Ενοχικό Δίκαιο αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων (361 ΑΚ), με ιδιαίτερη μνεία στη συνταγματική της κατοχύρωση αλλά και στη σύγχρονη κρίση του «δόγματός» της, ιδίως στις περιπτώσεις όπου υφίσταται δομική συμβατική ανισότητα των μερών, όπως κατεξοχήν στη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. Στο ίδιο κεφάλαιο, γίνεται μία προσπάθεια συνοπτικής κατηγοριοποίησης των επιμέρους γενικών περιορισμών που τίθενται ως προς τη διαμόρφωση της σύμβασης εργασίας, ενώ ακολουθεί η ανάλυση των νομοθετικών βάσεων του δικαστικού ελέγχου του περιεχόμενου των συμβατικών όρων, ήτοι ιδίως των διατάξεων 178-179 και 281, 288 του Αστικού Κώδικα. Εν συνεχεία, επιχειρείται η διερεύνηση της νομιμότητας των συμφωνιών που αφορούν την καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας υπό το φως των διατάξεων του άρθρου 8 παρ. 1 του ν. 2112/1920, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 672 εδ. β΄ ΑΚ, η οποία απαγορεύει τον συμβατικό αποκλεισμό του σχετικού δικαιώματος. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην εξέταση της έκτασης, του πεδίου εφαρμογής, καθώς και της νομικής φύσης της εν λόγω διάταξης, ιδίως ως προς τον χαρακτηρισμό της ως κανόνα μονομερώς ή αμφιμερώς αναγκαστικού δικαίου. Για λόγους βέλτιστης συστηματικής οριοθέτησης, ακολουθεί η περιπτωσιολογική επισκόπηση των επιμέρους συμφωνιών, οι οποίες, αναλόγως του χαρακτήρα του ρυθμιζόμενου αντικειμένου τους, δύνανται να διακριθούν σε: α) ρήτρες που αφορούν τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, β) ρήτρες που αφορούν τις τυπικές προϋποθέσεις της καταγγελίας, γ) ρήτρες που αφορούν τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της καταγγελίας και δ) ποινικές ρήτρες. Υπό το πρίσμα αυτό εξετάζονται, περαιτέρω, αφενός το κρίσιμο ζήτημα της νομοθετικής κατάργησης των ρητρών μονιμότητας με την ΠΥΣ 6/28.02.2012 και, αφετέρου, η αξίωση καταβολής πρόσθετης αποζημίωσης απόλυσης βάσει επιχειρησιακής συνήθειας. Επιπρόσθετα, ως προς τις ποινικές ρήτρες αλλά και τις ρήτρες επιστροφής των εξόδων εκπαίδευσης αναδείχθηκε η κομβική σημασία του ελέγχου καταχρηστικότητάς τους, όπως φαίνεται ότι αποδέχεται πλέον και η νομολογία των ελληνικών δικαστηριών. Αντί επιλόγου, θεωρήθηκε προτιμότερη η διερεύνηση της δυνατότητας αξιοποίησης του ν.2251/1994 ως «εργαλείο» προς τη διαμόρφωση ενός ειδικού και συνεκτικού νομοθετικού πλαισίου ελέγχου της καταχρηστικότητας των όρων εργασίας, αντίστοιχου με αυτό που ισχύει σήμερα για τους καταναλωτές, το οποίο θα διασφαλίζει την επαρκή προστασία των εργαζομένων.","This Master’s Thesis undertakes a systematic analysis of the legal issues arising from contractual provisions that define the substantive, formal, and procedural prerequisites for exercising the right to terminate an employment contract. As a starting point of the study, an overview was selected of both the manifestations and the limits or restrictions of the principle of freedom of contract (Article 361 of the Greek Civil Code), a cornerstone of the Law of Obligations, with particular reference to its constitutional entrenchment as well as to the contemporary crisis of its “doctrine,” especially in cases where there exists a condition of structural contractual inequality between the parties, as is pre-eminently the case in the contract of dependent employment. In the same chapter, a concise categorization of the individual general limitations on the formation of the employment contract is undertaken, followed by an analysis of the statutory grounds for judicial review of the content of contractual terms, with particular reference to Articles 178–179 and 281 and 288 of the Greek Civil Code. Subsequently, the legality of agreements concerning the termination of the contract of dependent employment is examined in the light of Article 8 paragraph 1 of Law 2112/1920, in conjunction with Article 672 sentence (b) of the Civil Code, which prohibits the contractual exclusion of the relevant right. Particular emphasis is placed on the examination of the scope, the field of application, and the legal nature of this provision, especially as regards its classification as a rule of unilaterally or bilaterally mandatory law. For purposes of systematic clarity, this is followed by a case-by-case overview of the individual contractual clauses which may be distinguished into: (a) clauses relating to the substantive prerequisites of termination, (b) clauses relating to the formal prerequisites of termination, (c) clauses relating to the procedural prerequisites of termination, and (d) penalty clauses. Moreover, with regard both to penalty clauses and to clauses concerning the reimbursement of training expenses, the central importance of reviewing their abusiveness is highlighted, as is now accepted by the case law of the Greek courts.In lieu of a conclusion, it was considered preferable to explore the possibility of invoking Law 2251/1994 as a regulatory “tool” for the establishment of a special and coherent legislative framework governing the control of the abusiveness of employment terms, analogous to the regime currently applicable to consumers, and capable of ensuring enhanced protection for employees."],"dc:identifier":["uoadl:5322718","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322718"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι συμβατικές ρήτρες στο δίκαιο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z"}