{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322864"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322864","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κανονισμός για την αποκατάσταση της φύσης: υποχρεώσεις των κρατών – μελών και ζητήματα εφαρμογής και επιβολής","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η επεξεργασία του Κανονισμού 2024/1991 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Αποκατάσταση της Φύσης. Ο σκοπός της εργασίας συνίσταται αφενός στη συμβολή στην ερμηνεία του περιεχομένου των νέων θεσπιζόμενων υποχρεώσεων των κρατών – μελών της ΕΕ, και αφετέρου στην εξέταση ορισμένων πτυχών ζητημάτων εφαρμογής και επιβολής του Κανονισμού. Προς τον σκοπό αυτό, σκιαγραφείται το νομικό και πραγματικό πλαίσιο εντός του οποίου υιοθετήθηκε η νέα αυτή προσέγγιση για την προστασία της φύσης στην ΕΕ, αναλύονται οι θεσπισθείσες υποχρεώσεις των κρατών – μελών και φωτίζονται θετικές και αρνητικές προοπτικές εφαρμογής και επιβολής των διατάξεων του Κανονισμού. Προκύπτει ότι η υιοθέτηση του Κανονισμού αποτελεί μεν κρίσιμο βήμα για την προστασία των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας στην ΕΕ, χαρακτηρίζεται όμως από έλλειμα φιλοδοξίας, από αφαίρεση σημαντικών διατάξεων και προσθήκη νέων, αμφιλεγόμενων και αρκετά λεπτομερών, σε μια προσπάθεια πολιτικού συμβιβασμού, αφήνοντας παράλληλα μεγάλα περιθώρια δράσης στα κράτη – μέλη. Φαίνεται όμως πως υπάρχουν προοπτικές αποτελεσματικής εφαρμογής των διατάξεων του Κανονισμού, ενόψει της διατύπωσης των υποχρεώσεων των κρατών – μελών ως υποχρεώσεων επίτευξης ορισμένων αποτελεσμάτων, με στόχους δεσμευτικούς, ποσοτικά προσδιορισμένους και συνδεδεμένους με προθεσμίες επίτευξης. Η αξιοποίηση της τελεολογικής ερμηνείας και της επιταγής προς αποτελεσματικότητα των λαμβανόμενων μέτρων από το ΔΕΕ μπορεί να είναι καθοριστική, ενώ και η διεκδίκηση αποτελεσματικής συμμόρφωσης των κρατών – μελών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα των κλιματικών δικών.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η επεξεργασία του Κανονισμού 2024/1991 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Αποκατάσταση της Φύσης. Ο σκοπός της εργασίας συνίσταται αφενός στη συμβολή στην ερμηνεία του περιεχομένου των νέων θεσπιζόμενων υποχρεώσεων των κρατών – μελών της ΕΕ, και αφετέρου στην εξέταση ορισμένων πτυχών ζητημάτων εφαρμογής και επιβολής του Κανονισμού. Προς τον σκοπό αυτό, σκιαγραφείται το νομικό και πραγματικό πλαίσιο εντός του οποίου υιοθετήθηκε η νέα αυτή προσέγγιση για την προστασία της φύσης στην ΕΕ, αναλύονται οι θεσπισθείσες υποχρεώσεις των κρατών – μελών και φωτίζονται θετικές και αρνητικές προοπτικές εφαρμογής και επιβολής των διατάξεων του Κανονισμού. Προκύπτει ότι η υιοθέτηση του Κανονισμού αποτελεί μεν κρίσιμο βήμα για την προστασία των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας στην ΕΕ, χαρακτηρίζεται όμως από έλλειμα φιλοδοξίας, από αφαίρεση σημαντικών διατάξεων και προσθήκη νέων, αμφιλεγόμενων και αρκετά λεπτομερών, σε μια προσπάθεια πολιτικού συμβιβασμού, αφήνοντας παράλληλα μεγάλα περιθώρια δράσης στα κράτη – μέλη. Φαίνεται όμως πως υπάρχουν προοπτικές αποτελεσματικής εφαρμογής των διατάξεων του Κανονισμού, ενόψει της διατύπωσης των υποχρεώσεων των κρατών – μελών ως υποχρεώσεων επίτευξης ορισμένων αποτελεσμάτων, με στόχους δεσμευτικούς, ποσοτικά προσδιορισμένους και συνδεδεμένους με προθεσμίες επίτευξης. Η αξιοποίηση της τελεολογικής ερμηνείας και της επιταγής προς αποτελεσματικότητα των λαμβανόμενων μέτρων από το ΔΕΕ μπορεί να είναι καθοριστική, ενώ και η διεκδίκηση αποτελεσματικής συμμόρφωσης των κρατών – μελών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα των κλιματικών δικών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΡΟΜΠΟΝΑ ΜΑΡΙΑ","PROMPONA MARIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322864"],"render_values":[{"text":"uoadl:5322864","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322864","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322864","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5322864","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΡΟΜΠΟΝΑ ΜΑΡΙΑ","PROMPONA MARIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322864"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η επεξεργασία του Κανονισμού 2024/1991 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Αποκατάσταση της Φύσης. Ο σκοπός της εργασίας συνίσταται αφενός στη συμβολή στην ερμηνεία του περιεχομένου των νέων θεσπιζόμενων υποχρεώσεων των κρατών – μελών της ΕΕ, και αφετέρου στην εξέταση ορισμένων πτυχών ζητημάτων εφαρμογής και επιβολής του Κανονισμού. Προς τον σκοπό αυτό, σκιαγραφείται το νομικό και πραγματικό πλαίσιο εντός του οποίου υιοθετήθηκε η νέα αυτή προσέγγιση για την προστασία της φύσης στην ΕΕ, αναλύονται οι θεσπισθείσες υποχρεώσεις των κρατών – μελών και φωτίζονται θετικές και αρνητικές προοπτικές εφαρμογής και επιβολής των διατάξεων του Κανονισμού. Προκύπτει ότι η υιοθέτηση του Κανονισμού αποτελεί μεν κρίσιμο βήμα για την προστασία των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας στην ΕΕ, χαρακτηρίζεται όμως από έλλειμα φιλοδοξίας, από αφαίρεση σημαντικών διατάξεων και προσθήκη νέων, αμφιλεγόμενων και αρκετά λεπτομερών, σε μια προσπάθεια πολιτικού συμβιβασμού, αφήνοντας παράλληλα μεγάλα περιθώρια δράσης στα κράτη – μέλη. Φαίνεται όμως πως υπάρχουν προοπτικές αποτελεσματικής εφαρμογής των διατάξεων του Κανονισμού, ενόψει της διατύπωσης των υποχρεώσεων των κρατών – μελών ως υποχρεώσεων επίτευξης ορισμένων αποτελεσμάτων, με στόχους δεσμευτικούς, ποσοτικά προσδιορισμένους και συνδεδεμένους με προθεσμίες επίτευξης. Η αξιοποίηση της τελεολογικής ερμηνείας και της επιταγής προς αποτελεσματικότητα των λαμβανόμενων μέτρων από το ΔΕΕ μπορεί να είναι καθοριστική, ενώ και η διεκδίκηση αποτελεσματικής συμμόρφωσης των κρατών – μελών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα των κλιματικών δικών.","This thesis examines Regulation (EU) 2024/1991 on Nature Restoration. Its aim is twofold: first, to contribute to the interpretation of the newly established obligations imposed on the EU Member States; and second, to analyse certain aspects relating to the implementation and enforcement of the Regulation. To this end, the legal and factual context within which this new approach to nature protection in the EU was adopted is outlined, the obligations imposed on the Member States are analysed, and both positive and negative prospects for the implementation and enforcement of the Regulation’s provisions are highlighted. It is concluded that the adoption of the Regulation constitutes a critical step towards the protection of ecosystems and biodiversity in the EU. However, the Regulation is characterised by a lack of ambition, the removal of significant provisions, and the introduction of new, controversial and highly detailed ones, as part of an effort to achieve political compromise. At the same time, the Regulation affords wide discretion to the Member States. Nevertheless, there appear to be prospects for the effective implementation of the Regulation’s provisions, given that the obligations of the Member States are framed as obligations to achieve specific results, with binding, quantitatively defined targets linked to deadlines for their attainment. Reliance on teleological interpretation and on the principle of effectiveness of the measures adopted, as developed by the Court of Justice of the European Union, may prove crucial, while efforts to secure effective compliance by the Member States before national courts may follow the example set by climate litigation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κανονισμός για την αποκατάσταση της φύσης: υποχρεώσεις των κρατών – μελών και ζητήματα εφαρμογής και επιβολής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΡΟΜΠΟΝΑ ΜΑΡΙΑ","PROMPONA MARIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η επεξεργασία του Κανονισμού 2024/1991 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Αποκατάσταση της Φύσης. Ο σκοπός της εργασίας συνίσταται αφενός στη συμβολή στην ερμηνεία του περιεχομένου των νέων θεσπιζόμενων υποχρεώσεων των κρατών – μελών της ΕΕ, και αφετέρου στην εξέταση ορισμένων πτυχών ζητημάτων εφαρμογής και επιβολής του Κανονισμού. Προς τον σκοπό αυτό, σκιαγραφείται το νομικό και πραγματικό πλαίσιο εντός του οποίου υιοθετήθηκε η νέα αυτή προσέγγιση για την προστασία της φύσης στην ΕΕ, αναλύονται οι θεσπισθείσες υποχρεώσεις των κρατών – μελών και φωτίζονται θετικές και αρνητικές προοπτικές εφαρμογής και επιβολής των διατάξεων του Κανονισμού. Προκύπτει ότι η υιοθέτηση του Κανονισμού αποτελεί μεν κρίσιμο βήμα για την προστασία των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας στην ΕΕ, χαρακτηρίζεται όμως από έλλειμα φιλοδοξίας, από αφαίρεση σημαντικών διατάξεων και προσθήκη νέων, αμφιλεγόμενων και αρκετά λεπτομερών, σε μια προσπάθεια πολιτικού συμβιβασμού, αφήνοντας παράλληλα μεγάλα περιθώρια δράσης στα κράτη – μέλη. Φαίνεται όμως πως υπάρχουν προοπτικές αποτελεσματικής εφαρμογής των διατάξεων του Κανονισμού, ενόψει της διατύπωσης των υποχρεώσεων των κρατών – μελών ως υποχρεώσεων επίτευξης ορισμένων αποτελεσμάτων, με στόχους δεσμευτικούς, ποσοτικά προσδιορισμένους και συνδεδεμένους με προθεσμίες επίτευξης. Η αξιοποίηση της τελεολογικής ερμηνείας και της επιταγής προς αποτελεσματικότητα των λαμβανόμενων μέτρων από το ΔΕΕ μπορεί να είναι καθοριστική, ενώ και η διεκδίκηση αποτελεσματικής συμμόρφωσης των κρατών – μελών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμα των κλιματικών δικών.","This thesis examines Regulation (EU) 2024/1991 on Nature Restoration. Its aim is twofold: first, to contribute to the interpretation of the newly established obligations imposed on the EU Member States; and second, to analyse certain aspects relating to the implementation and enforcement of the Regulation. To this end, the legal and factual context within which this new approach to nature protection in the EU was adopted is outlined, the obligations imposed on the Member States are analysed, and both positive and negative prospects for the implementation and enforcement of the Regulation’s provisions are highlighted. It is concluded that the adoption of the Regulation constitutes a critical step towards the protection of ecosystems and biodiversity in the EU. However, the Regulation is characterised by a lack of ambition, the removal of significant provisions, and the introduction of new, controversial and highly detailed ones, as part of an effort to achieve political compromise. At the same time, the Regulation affords wide discretion to the Member States. Nevertheless, there appear to be prospects for the effective implementation of the Regulation’s provisions, given that the obligations of the Member States are framed as obligations to achieve specific results, with binding, quantitatively defined targets linked to deadlines for their attainment. Reliance on teleological interpretation and on the principle of effectiveness of the measures adopted, as developed by the Court of Justice of the European Union, may prove crucial, while efforts to secure effective compliance by the Member States before national courts may follow the example set by climate litigation."],"dc:identifier":["uoadl:5322864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322864"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Κανονισμός για την αποκατάσταση της φύσης: υποχρεώσεις των κρατών – μελών και ζητήματα εφαρμογής και επιβολής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z"}