{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322937"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5322937","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των συμπτωμάτων μετατραυματικού στρες των γονέων παιδιών και εφήβων με χρόνια σωματικά νοσήματα: συγκριτική μελέτη","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Τα Χρόνια Σωματικά Νοσήματα (ΧΣΝ) της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, όπως ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), τα Γαστρεντερολογικά Νοσήματα (ΓΝ) και η Κυστική Ίνωση (ΚΙ), συνιστούν ιδιαίτερα στρεσογόνες και δυνητικά τραυματικές εμπειρίες τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τους φροντιστές τους. Σκοπός: Η διερεύνηση των Συμπτωμάτων Μετατραυματικού Στρες (ΣΜΤΣ) στους γονείς παιδιών και εφήβων με ΧΣΝ, και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, καθώς και η σύγκριση της παρουσίας ή μη πιθανής Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΤΣ) στους γονείς, ανάλογα με τη διάγνωση του ΧΣΝ του παιδιού/εφήβου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 122 παιδιά/εφήβους (61.5% κορίτσια), ηλικίας 9 έως 17 ετών με διάγνωση ΣΔτ1, ΓΝ ή ΚΙ και στους γονείς τους (79.5% γυναίκες). Το συνολικό δείγμα απαρτιζόταν από 59 οικογένειες από τη Μονάδα Ενδοκρινολογίας Μεταβολισμού και Διαβήτη, 36 οικογένειες από το Γαστρεντερολογικό Τμήμα, και 27 οικογένειες από το Τμήμα Κυστικής Ίνωσης του Γ.Ν.Π «Η Αγία Σοφία». Η μέση ηλικία των παιδιών/εφήβων ήταν τα 13.7 έτη (Τ.Α=2.29), ενώ των γονέων τους ήταν τα 47.71 έτη (Τ.Α= 5.82). Τα ΣΜΤΣ και η πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ αξιολογήθηκαν με το Διεθνές Ερωτηματολόγιο Τραύματος (International Trauma Questionnaire; ITQ), η ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με την υγεία αξιολογήθηκε με το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής Σχετιζόμενης με Υγεία (KIDSCREEN-27), και η ψυχοπαθολογία των γονέων αξιολογήθηκε με την Κλίμακα Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-21; DASS-21). Αποτελέσματα: Το 45.1% του συνολικού δείγματος των γονέων παρουσίασε πιθανότητα εκδήλωσης ΔΜΤΣ, με το υψηλότερο ποσοστό να καταγράφεται στους γονείς παιδιών/εφήβων με ΚΙ (48.1%). Τα συμπτώματα άγχους των γονέων αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συνολικών γονεϊκών ΣΜΤΣ (β=0.77, SE=0.20, t=3.78, p<.001), των συμπτωμάτων επαναβιώσης (β=0.19, SE=0.05, t=3.42, p=.001), των συμπτωμάτων αίσθησης τρέχουσας απειλής (β=0.22, SE=0.07, t=3.03, p=.003), καθώς και της πιθανής εκδήλωσης ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=1.47, 95% CI [ 1.12-1.93], p=.005). Επιπροσθέτως, η ηλικία του παιδιού/εφήβου αναδείχθηκε στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συμπτωμάτων αποφυγής των γονέων (β=-0.18, SE=0.08, t=-2.38, p=.019), ενώ η ψυχολογική ευεξία του παιδιού/εφήβου βρέθηκε ότι προβλέπει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό την πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=0.96, 95% CI [0.93-0.99], p=.046). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης των ΣΜΤΣ και της ΔΜΤΣ των γονέων παιδιών/εφήβων με ΧΣΝ, καθώς και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, με σκοπό την έγκαιρη και αποτελεσματική αναγνώριση των ομάδων υψηλού κινδύνου και τον σχεδιασμό κατάλληλων θεραπευτικών παρεμβάσεων εστιασμένων στο τραύμα.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Τα Χρόνια Σωματικά Νοσήματα (ΧΣΝ) της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, όπως ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), τα Γαστρεντερολογικά Νοσήματα (ΓΝ) και η Κυστική Ίνωση (ΚΙ), συνιστούν ιδιαίτερα στρεσογόνες και δυνητικά τραυματικές εμπειρίες τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τους φροντιστές τους. Σκοπός: Η διερεύνηση των Συμπτωμάτων Μετατραυματικού Στρες (ΣΜΤΣ) στους γονείς παιδιών και εφήβων με ΧΣΝ, και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, καθώς και η σύγκριση της παρουσίας ή μη πιθανής Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΤΣ) στους γονείς, ανάλογα με τη διάγνωση του ΧΣΝ του παιδιού/εφήβου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 122 παιδιά/εφήβους (61.5% κορίτσια), ηλικίας 9 έως 17 ετών με διάγνωση ΣΔτ1, ΓΝ ή ΚΙ και στους γονείς τους (79.5% γυναίκες). Το συνολικό δείγμα απαρτιζόταν από 59 οικογένειες από τη Μονάδα Ενδοκρινολογίας Μεταβολισμού και Διαβήτη, 36 οικογένειες από το Γαστρεντερολογικό Τμήμα, και 27 οικογένειες από το Τμήμα Κυστικής Ίνωσης του Γ.Ν.Π «Η Αγία Σοφία». Η μέση ηλικία των παιδιών/εφήβων ήταν τα 13.7 έτη (Τ.Α=2.29), ενώ των γονέων τους ήταν τα 47.71 έτη (Τ.Α= 5.82). Τα ΣΜΤΣ και η πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ αξιολογήθηκαν με το Διεθνές Ερωτηματολόγιο Τραύματος (International Trauma Questionnaire; ITQ), η ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με την υγεία αξιολογήθηκε με το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής Σχετιζόμενης με Υγεία (KIDSCREEN-27), και η ψυχοπαθολογία των γονέων αξιολογήθηκε με την Κλίμακα Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-21; DASS-21). Αποτελέσματα: Το 45.1% του συνολικού δείγματος των γονέων παρουσίασε πιθανότητα εκδήλωσης ΔΜΤΣ, με το υψηλότερο ποσοστό να καταγράφεται στους γονείς παιδιών/εφήβων με ΚΙ (48.1%). Τα συμπτώματα άγχους των γονέων αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συνολικών γονεϊκών ΣΜΤΣ (β=0.77, SE=0.20, t=3.78, p&lt;.001), των συμπτωμάτων επαναβιώσης (β=0.19, SE=0.05, t=3.42, p=.001), των συμπτωμάτων αίσθησης τρέχουσας απειλής (β=0.22, SE=0.07, t=3.03, p=.003), καθώς και της πιθανής εκδήλωσης ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=1.47, 95% CI [ 1.12-1.93], p=.005). Επιπροσθέτως, η ηλικία του παιδιού/εφήβου αναδείχθηκε στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συμπτωμάτων αποφυγής των γονέων (β=-0.18, SE=0.08, t=-2.38, p=.019), ενώ η ψυχολογική ευεξία του παιδιού/εφήβου βρέθηκε ότι προβλέπει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό την πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=0.96, 95% CI [0.93-0.99], p=.046). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης των ΣΜΤΣ και της ΔΜΤΣ των γονέων παιδιών/εφήβων με ΧΣΝ, καθώς και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, με σκοπό την έγκαιρη και αποτελεσματική αναγνώριση των ομάδων υψηλού κινδύνου και τον σχεδιασμό κατάλληλων θεραπευτικών παρεμβάσεων εστιασμένων στο τραύμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριακοπούλου Αντωνία-Μαρία","Kuriakopoulou Antonia-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322937"],"render_values":[{"text":"uoadl:5322937","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322937","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322937","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5322937","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριακοπούλου Αντωνία-Μαρία","Kuriakopoulou Antonia-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5322937","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322937"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Τα Χρόνια Σωματικά Νοσήματα (ΧΣΝ) της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, όπως ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), τα Γαστρεντερολογικά Νοσήματα (ΓΝ) και η Κυστική Ίνωση (ΚΙ), συνιστούν ιδιαίτερα στρεσογόνες και δυνητικά τραυματικές εμπειρίες τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τους φροντιστές τους. Σκοπός: Η διερεύνηση των Συμπτωμάτων Μετατραυματικού Στρες (ΣΜΤΣ) στους γονείς παιδιών και εφήβων με ΧΣΝ, και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, καθώς και η σύγκριση της παρουσίας ή μη πιθανής Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΤΣ) στους γονείς, ανάλογα με τη διάγνωση του ΧΣΝ του παιδιού/εφήβου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 122 παιδιά/εφήβους (61.5% κορίτσια), ηλικίας 9 έως 17 ετών με διάγνωση ΣΔτ1, ΓΝ ή ΚΙ και στους γονείς τους (79.5% γυναίκες). Το συνολικό δείγμα απαρτιζόταν από 59 οικογένειες από τη Μονάδα Ενδοκρινολογίας Μεταβολισμού και Διαβήτη, 36 οικογένειες από το Γαστρεντερολογικό Τμήμα, και 27 οικογένειες από το Τμήμα Κυστικής Ίνωσης του Γ.Ν.Π «Η Αγία Σοφία». Η μέση ηλικία των παιδιών/εφήβων ήταν τα 13.7 έτη (Τ.Α=2.29), ενώ των γονέων τους ήταν τα 47.71 έτη (Τ.Α= 5.82). Τα ΣΜΤΣ και η πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ αξιολογήθηκαν με το Διεθνές Ερωτηματολόγιο Τραύματος (International Trauma Questionnaire; ITQ), η ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με την υγεία αξιολογήθηκε με το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής Σχετιζόμενης με Υγεία (KIDSCREEN-27), και η ψυχοπαθολογία των γονέων αξιολογήθηκε με την Κλίμακα Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-21; DASS-21). Αποτελέσματα: Το 45.1% του συνολικού δείγματος των γονέων παρουσίασε πιθανότητα εκδήλωσης ΔΜΤΣ, με το υψηλότερο ποσοστό να καταγράφεται στους γονείς παιδιών/εφήβων με ΚΙ (48.1%). Τα συμπτώματα άγχους των γονέων αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συνολικών γονεϊκών ΣΜΤΣ (β=0.77, SE=0.20, t=3.78, p<.001), των συμπτωμάτων επαναβιώσης (β=0.19, SE=0.05, t=3.42, p=.001), των συμπτωμάτων αίσθησης τρέχουσας απειλής (β=0.22, SE=0.07, t=3.03, p=.003), καθώς και της πιθανής εκδήλωσης ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=1.47, 95% CI [ 1.12-1.93], p=.005). Επιπροσθέτως, η ηλικία του παιδιού/εφήβου αναδείχθηκε στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συμπτωμάτων αποφυγής των γονέων (β=-0.18, SE=0.08, t=-2.38, p=.019), ενώ η ψυχολογική ευεξία του παιδιού/εφήβου βρέθηκε ότι προβλέπει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό την πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=0.96, 95% CI [0.93-0.99], p=.046). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης των ΣΜΤΣ και της ΔΜΤΣ των γονέων παιδιών/εφήβων με ΧΣΝ, καθώς και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, με σκοπό την έγκαιρη και αποτελεσματική αναγνώριση των ομάδων υψηλού κινδύνου και τον σχεδιασμό κατάλληλων θεραπευτικών παρεμβάσεων εστιασμένων στο τραύμα.","Theoretical Background: Chronic Physical Illnesses (CPI) in childhood and adolescence, such as Type 1 Diabetes Mellitus (T1DM), Gastrointestinal Diseases (GD), and Cystic Fibrosis (CF), constitute highly stressful and potentially traumatic experiences for both patients and their caregivers. Aim: The aim of this study was to investigate Post-Τraumatic Stress Symptoms (PTSS) among parents of children and adolescents with CPI, as well as the factors predicting their occurrence, and to compare the presence or absence of probable Post-Τraumatic Stress Disorder (PTSD) in parents, depending on their child’s CPI diagnosis. Methodology: The study was conducted on 122 children/adolescents (61.5% girls) aged 9 to 17 years diagnosed with T1DM, GD, or CF and their parents (79.5% mothers). The total sample consisted of 59 families from the Endocrinology, Metabolism and Diabetes Unit, 36 families from the Gastroenterology Department, and 27 families from the Cystic Fibrosis Department of the Children's Hospital “Agia Sophia”. The mean age of the children/adolescents was 13.7 years (SD=2.29), while the mean age of their parents was 47.71 years (SD=5.82). PTSS and probable PTSD were assessed using the International Trauma Questionnaire (ITQ), health-related quality of life with the KIDSCREEN-27 questionnaire, and parental psychopathology with the Depression, Anxiety and Stress Scale-21 (DASS-21). Results: 45.1% of the total sample of parents showed a likelihood of developing PTSD, with the highest percentage observed among parents of children/adolescents with CF (48.1%). Parental anxiety symptoms emerged as a statistically significant predictor of overall parental PTSS (β=0.77, SE=0.20, t=3.78, p<.001), re-experiencing symptoms (β=0.19, SE=0.05, t=3.42, p=.001), current threat symptoms (β=0.22, SE=0.07, t=3.03, p=.003), as well as the likelihood of PTSD occurrence in parents (OR=1.47, 95% CI [1.12-1.93], p=.005). Additionally, the child’s/adolescent’s age was identified as a statistically significant predictor of parental avoidance symptoms (β=-0.18, SE=0.08, t=-2.38, p=.019), while the child’s/adolescent’s psychological well-being was found to significantly predict the likelihood of PTSD occurrence in parents (OR=0.96, 95% CI [0.93-0.99], p=.046). Conclusions: This study highlights the need for further investigation of PTSS and PTSD in parents of children and adolescents with CPI, as well as the factors predicting their occurrence, in order to facilitate the early identification of high-risk groups and the design of appropriate trauma-focused therapeutic interventions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των συμπτωμάτων μετατραυματικού στρες των γονέων παιδιών και εφήβων με χρόνια σωματικά νοσήματα: συγκριτική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριακοπούλου Αντωνία-Μαρία","Kuriakopoulou Antonia-Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Τα Χρόνια Σωματικά Νοσήματα (ΧΣΝ) της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, όπως ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), τα Γαστρεντερολογικά Νοσήματα (ΓΝ) και η Κυστική Ίνωση (ΚΙ), συνιστούν ιδιαίτερα στρεσογόνες και δυνητικά τραυματικές εμπειρίες τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τους φροντιστές τους. Σκοπός: Η διερεύνηση των Συμπτωμάτων Μετατραυματικού Στρες (ΣΜΤΣ) στους γονείς παιδιών και εφήβων με ΧΣΝ, και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, καθώς και η σύγκριση της παρουσίας ή μη πιθανής Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΤΣ) στους γονείς, ανάλογα με τη διάγνωση του ΧΣΝ του παιδιού/εφήβου. Μεθοδολογία: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 122 παιδιά/εφήβους (61.5% κορίτσια), ηλικίας 9 έως 17 ετών με διάγνωση ΣΔτ1, ΓΝ ή ΚΙ και στους γονείς τους (79.5% γυναίκες). Το συνολικό δείγμα απαρτιζόταν από 59 οικογένειες από τη Μονάδα Ενδοκρινολογίας Μεταβολισμού και Διαβήτη, 36 οικογένειες από το Γαστρεντερολογικό Τμήμα, και 27 οικογένειες από το Τμήμα Κυστικής Ίνωσης του Γ.Ν.Π «Η Αγία Σοφία». Η μέση ηλικία των παιδιών/εφήβων ήταν τα 13.7 έτη (Τ.Α=2.29), ενώ των γονέων τους ήταν τα 47.71 έτη (Τ.Α= 5.82). Τα ΣΜΤΣ και η πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ αξιολογήθηκαν με το Διεθνές Ερωτηματολόγιο Τραύματος (International Trauma Questionnaire; ITQ), η ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με την υγεία αξιολογήθηκε με το Ερωτηματολόγιο Ποιότητας Ζωής Σχετιζόμενης με Υγεία (KIDSCREEN-27), και η ψυχοπαθολογία των γονέων αξιολογήθηκε με την Κλίμακα Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-21; DASS-21). Αποτελέσματα: Το 45.1% του συνολικού δείγματος των γονέων παρουσίασε πιθανότητα εκδήλωσης ΔΜΤΣ, με το υψηλότερο ποσοστό να καταγράφεται στους γονείς παιδιών/εφήβων με ΚΙ (48.1%). Τα συμπτώματα άγχους των γονέων αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συνολικών γονεϊκών ΣΜΤΣ (β=0.77, SE=0.20, t=3.78, p<.001), των συμπτωμάτων επαναβιώσης (β=0.19, SE=0.05, t=3.42, p=.001), των συμπτωμάτων αίσθησης τρέχουσας απειλής (β=0.22, SE=0.07, t=3.03, p=.003), καθώς και της πιθανής εκδήλωσης ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=1.47, 95% CI [ 1.12-1.93], p=.005). Επιπροσθέτως, η ηλικία του παιδιού/εφήβου αναδείχθηκε στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας των συμπτωμάτων αποφυγής των γονέων (β=-0.18, SE=0.08, t=-2.38, p=.019), ενώ η ψυχολογική ευεξία του παιδιού/εφήβου βρέθηκε ότι προβλέπει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό την πιθανή εκδήλωση ΔΜΤΣ στους γονείς (OR=0.96, 95% CI [0.93-0.99], p=.046). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης των ΣΜΤΣ και της ΔΜΤΣ των γονέων παιδιών/εφήβων με ΧΣΝ, καθώς και των παραγόντων που προβλέπουν την εμφάνιση τους, με σκοπό την έγκαιρη και αποτελεσματική αναγνώριση των ομάδων υψηλού κινδύνου και τον σχεδιασμό κατάλληλων θεραπευτικών παρεμβάσεων εστιασμένων στο τραύμα.","Theoretical Background: Chronic Physical Illnesses (CPI) in childhood and adolescence, such as Type 1 Diabetes Mellitus (T1DM), Gastrointestinal Diseases (GD), and Cystic Fibrosis (CF), constitute highly stressful and potentially traumatic experiences for both patients and their caregivers. Aim: The aim of this study was to investigate Post-Τraumatic Stress Symptoms (PTSS) among parents of children and adolescents with CPI, as well as the factors predicting their occurrence, and to compare the presence or absence of probable Post-Τraumatic Stress Disorder (PTSD) in parents, depending on their child’s CPI diagnosis. Methodology: The study was conducted on 122 children/adolescents (61.5% girls) aged 9 to 17 years diagnosed with T1DM, GD, or CF and their parents (79.5% mothers). The total sample consisted of 59 families from the Endocrinology, Metabolism and Diabetes Unit, 36 families from the Gastroenterology Department, and 27 families from the Cystic Fibrosis Department of the Children's Hospital “Agia Sophia”. The mean age of the children/adolescents was 13.7 years (SD=2.29), while the mean age of their parents was 47.71 years (SD=5.82). PTSS and probable PTSD were assessed using the International Trauma Questionnaire (ITQ), health-related quality of life with the KIDSCREEN-27 questionnaire, and parental psychopathology with the Depression, Anxiety and Stress Scale-21 (DASS-21). Results: 45.1% of the total sample of parents showed a likelihood of developing PTSD, with the highest percentage observed among parents of children/adolescents with CF (48.1%). Parental anxiety symptoms emerged as a statistically significant predictor of overall parental PTSS (β=0.77, SE=0.20, t=3.78, p<.001), re-experiencing symptoms (β=0.19, SE=0.05, t=3.42, p=.001), current threat symptoms (β=0.22, SE=0.07, t=3.03, p=.003), as well as the likelihood of PTSD occurrence in parents (OR=1.47, 95% CI [1.12-1.93], p=.005). Additionally, the child’s/adolescent’s age was identified as a statistically significant predictor of parental avoidance symptoms (β=-0.18, SE=0.08, t=-2.38, p=.019), while the child’s/adolescent’s psychological well-being was found to significantly predict the likelihood of PTSD occurrence in parents (OR=0.96, 95% CI [0.93-0.99], p=.046). Conclusions: This study highlights the need for further investigation of PTSS and PTSD in parents of children and adolescents with CPI, as well as the factors predicting their occurrence, in order to facilitate the early identification of high-risk groups and the design of appropriate trauma-focused therapeutic interventions."],"dc:identifier":["uoadl:5322937","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5322937"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση των συμπτωμάτων μετατραυματικού στρες των γονέων παιδιών και εφήβων με χρόνια σωματικά νοσήματα: συγκριτική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z"}