{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323033"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323033","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των πολιτειακών δικαστηρίων κατά το στάδιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων.","abstract":"Με την παρούσα εργασία επιχειρήθηκε να αναδειχθεί ο ρόλος που επέχουν τα πολιτειακά δικαστήρια κατά το στάδιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων. Μέσα από μία ανάλυση, η οποία ακολουθεί τη δομή των κύριων άρθρων της Σύμβασης της Νέας Υόρκης σκοπήθηκε να αναδειχθεί το πως το εν λόγω νομοθέτημα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται στο πλαίσιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μέσα από εξέταση του ζητήματος τόσο από ερμηνευτικής όσο και από νομολογιακής σκοπιάς. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται λόγος για την κανονιστική φυσιογνωμία της σύμβασης της Νέας Υόρκης, η οποία συνιστά μία απλή και λιτή σύμβαση με βασικό αντικείμενο την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων και έχει ως θεμελιώδη σκοπό τη διευκόλυνση της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών. Η ΣΝΥ ερμηνεύεται και διαπνέεται εν συνόλω από την αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση, με την οποία προάγεται ενεργά και η βασική πρόθεση της ΣΝΥ, ήτοι η όσο το δυνατόν πιο ελεύθερη και απρόσκοπτη αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, στο πλαίσιο της διευκόλυνσης της κυκλοφορίας τους. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας αναλύονται οι θετικές εκείνες προυποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν για την αναγνώριση και εκτέλεση μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Πρόκειται για τη ρύθμιση του άρθρου 4 της ΣΝΥ, το οποίο προβλέπει την τυπική και εύκολη διαδικασία της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Εν συνεχεία το άρθρο 5 της ΣΝΥ καταπιάνεται με το πιο σύνθετο ζήτημα της διαπίστωσης κάποιου κωλύματος εν σχέσει με την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Τα κωλύματα αυτά προβλέπονται και περιοριστικά απαριθμούνται στις δύο παραγράφους του άρθρου 5 της ΣΝΥ. Ως προς τα κωλύματα της πρώτης παραγράφου του άρθρου 5 σημειώνεται πως πρόκειται για κωλύματα που μπορούν να προταθούν μόνο από το μέρος που δεν επιθυμεί την αναγνώριση, ενώ ως προς τα κωλύματα της παραγράφου 2 πρόκειται για κωλύματα που μπορεί να λάβει υπόψιν του αυτεπαγγέλτως και το πολιτειακό δικαστήριο, γεγονός που φαίνεται εν πρώτοις να του παρέχει μία κάποια περαιτέρω εξουσία. Για να τύχουν εφαρμογής τα εν λόγω κωλύματα θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψιν η ερμηνεία με βάση το σκοπό της Σύμβασης, η απαγορευση της αναδίκασης και η αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση. Υπό αυτό το πρίσμα και ύστερα από την εξέταση πληθώρας δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες αντιμετωπίζουν στην πράξη το αν τελικώς η προβολή ή διαπίστωση κάποιου εκ των κωλυμάτων του άρθρου 5 μπορεί να οδηγήσει τελικώς ή όχι στην αναγνώριση και εξέταση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, διαπιστώνεται ότι τα πολιτειακά δικαστήρια του εκάστοτε κράτους της αναγνώρισης είναι ιδιαιτέρως προσεκτικά και φειδωλά ως επί το πλείστον ως προς το ζήτημα της απόρριψης της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Έτσι, συμπεραίνεται ότι καίτοι τα κωλύματα παρέχουν ένα είδος εξουσίας στο πολιτειακό δικαστήριο του κράτους της αναγνώρισης και συνιστούν χρήσιμα εργαλεία στα χέρια του εκάστοτε δικαστή, η εξουσία αυτή στην πράξη δεν είναι ούτε τόσο μεγάλη όσο ενδεχομένως φαίνεται, ούτε απεριόριστη. Και αυτό γιατί τα κωλύματα πρέπει να λειτουργούν ως έσχατος - κάτω από τις επιταγές της ίδιας της Σύμβασης - έλεγχος της διαιτητικής απόφασης αλλά και ως εχέγγυα προστασίας της εκάστοτε έννομης τάξης, χωρίς ωστόσο να τίθεται σε κίνδυνο ο σκοπός της Σύμβασης που δεν είναι άλλος από τη διευκόλυνση της διεθνούς κυκλοφορίας των διαιτητικών αποφάσεων.","abstract_html":"Με την παρούσα εργασία επιχειρήθηκε να αναδειχθεί ο ρόλος που επέχουν τα πολιτειακά δικαστήρια κατά το στάδιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων. Μέσα από μία ανάλυση, η οποία ακολουθεί τη δομή των κύριων άρθρων της Σύμβασης της Νέας Υόρκης σκοπήθηκε να αναδειχθεί το πως το εν λόγω νομοθέτημα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται στο πλαίσιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μέσα από εξέταση του ζητήματος τόσο από ερμηνευτικής όσο και από νομολογιακής σκοπιάς. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται λόγος για την κανονιστική φυσιογνωμία της σύμβασης της Νέας Υόρκης, η οποία συνιστά μία απλή και λιτή σύμβαση με βασικό αντικείμενο την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων και έχει ως θεμελιώδη σκοπό τη διευκόλυνση της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών. Η ΣΝΥ ερμηνεύεται και διαπνέεται εν συνόλω από την αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση, με την οποία προάγεται ενεργά και η βασική πρόθεση της ΣΝΥ, ήτοι η όσο το δυνατόν πιο ελεύθερη και απρόσκοπτη αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, στο πλαίσιο της διευκόλυνσης της κυκλοφορίας τους. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας αναλύονται οι θετικές εκείνες προυποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν για την αναγνώριση και εκτέλεση μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Πρόκειται για τη ρύθμιση του άρθρου 4 της ΣΝΥ, το οποίο προβλέπει την τυπική και εύκολη διαδικασία της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Εν συνεχεία το άρθρο 5 της ΣΝΥ καταπιάνεται με το πιο σύνθετο ζήτημα της διαπίστωσης κάποιου κωλύματος εν σχέσει με την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Τα κωλύματα αυτά προβλέπονται και περιοριστικά απαριθμούνται στις δύο παραγράφους του άρθρου 5 της ΣΝΥ. Ως προς τα κωλύματα της πρώτης παραγράφου του άρθρου 5 σημειώνεται πως πρόκειται για κωλύματα που μπορούν να προταθούν μόνο από το μέρος που δεν επιθυμεί την αναγνώριση, ενώ ως προς τα κωλύματα της παραγράφου 2 πρόκειται για κωλύματα που μπορεί να λάβει υπόψιν του αυτεπαγγέλτως και το πολιτειακό δικαστήριο, γεγονός που φαίνεται εν πρώτοις να του παρέχει μία κάποια περαιτέρω εξουσία. Για να τύχουν εφαρμογής τα εν λόγω κωλύματα θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψιν η ερμηνεία με βάση το σκοπό της Σύμβασης, η απαγορευση της αναδίκασης και η αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση. Υπό αυτό το πρίσμα και ύστερα από την εξέταση πληθώρας δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες αντιμετωπίζουν στην πράξη το αν τελικώς η προβολή ή διαπίστωση κάποιου εκ των κωλυμάτων του άρθρου 5 μπορεί να οδηγήσει τελικώς ή όχι στην αναγνώριση και εξέταση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, διαπιστώνεται ότι τα πολιτειακά δικαστήρια του εκάστοτε κράτους της αναγνώρισης είναι ιδιαιτέρως προσεκτικά και φειδωλά ως επί το πλείστον ως προς το ζήτημα της απόρριψης της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Έτσι, συμπεραίνεται ότι καίτοι τα κωλύματα παρέχουν ένα είδος εξουσίας στο πολιτειακό δικαστήριο του κράτους της αναγνώρισης και συνιστούν χρήσιμα εργαλεία στα χέρια του εκάστοτε δικαστή, η εξουσία αυτή στην πράξη δεν είναι ούτε τόσο μεγάλη όσο ενδεχομένως φαίνεται, ούτε απεριόριστη. Και αυτό γιατί τα κωλύματα πρέπει να λειτουργούν ως έσχατος - κάτω από τις επιταγές της ίδιας της Σύμβασης - έλεγχος της διαιτητικής απόφασης αλλά και ως εχέγγυα προστασίας της εκάστοτε έννομης τάξης, χωρίς ωστόσο να τίθεται σε κίνδυνο ο σκοπός της Σύμβασης που δεν είναι άλλος από τη διευκόλυνση της διεθνούς κυκλοφορίας των διαιτητικών αποφάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ","CHALKIADAKI PARASKEVI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323033"],"render_values":[{"text":"uoadl:5323033","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323033","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323033","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5323033","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ","CHALKIADAKI PARASKEVI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323033","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323033"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με την παρούσα εργασία επιχειρήθηκε να αναδειχθεί ο ρόλος που επέχουν τα πολιτειακά δικαστήρια κατά το στάδιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων. Μέσα από μία ανάλυση, η οποία ακολουθεί τη δομή των κύριων άρθρων της Σύμβασης της Νέας Υόρκης σκοπήθηκε να αναδειχθεί το πως το εν λόγω νομοθέτημα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται στο πλαίσιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μέσα από εξέταση του ζητήματος τόσο από ερμηνευτικής όσο και από νομολογιακής σκοπιάς. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται λόγος για την κανονιστική φυσιογνωμία της σύμβασης της Νέας Υόρκης, η οποία συνιστά μία απλή και λιτή σύμβαση με βασικό αντικείμενο την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων και έχει ως θεμελιώδη σκοπό τη διευκόλυνση της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών. Η ΣΝΥ ερμηνεύεται και διαπνέεται εν συνόλω από την αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση, με την οποία προάγεται ενεργά και η βασική πρόθεση της ΣΝΥ, ήτοι η όσο το δυνατόν πιο ελεύθερη και απρόσκοπτη αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, στο πλαίσιο της διευκόλυνσης της κυκλοφορίας τους. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας αναλύονται οι θετικές εκείνες προυποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν για την αναγνώριση και εκτέλεση μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Πρόκειται για τη ρύθμιση του άρθρου 4 της ΣΝΥ, το οποίο προβλέπει την τυπική και εύκολη διαδικασία της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Εν συνεχεία το άρθρο 5 της ΣΝΥ καταπιάνεται με το πιο σύνθετο ζήτημα της διαπίστωσης κάποιου κωλύματος εν σχέσει με την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Τα κωλύματα αυτά προβλέπονται και περιοριστικά απαριθμούνται στις δύο παραγράφους του άρθρου 5 της ΣΝΥ. Ως προς τα κωλύματα της πρώτης παραγράφου του άρθρου 5 σημειώνεται πως πρόκειται για κωλύματα που μπορούν να προταθούν μόνο από το μέρος που δεν επιθυμεί την αναγνώριση, ενώ ως προς τα κωλύματα της παραγράφου 2 πρόκειται για κωλύματα που μπορεί να λάβει υπόψιν του αυτεπαγγέλτως και το πολιτειακό δικαστήριο, γεγονός που φαίνεται εν πρώτοις να του παρέχει μία κάποια περαιτέρω εξουσία. Για να τύχουν εφαρμογής τα εν λόγω κωλύματα θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψιν η ερμηνεία με βάση το σκοπό της Σύμβασης, η απαγορευση της αναδίκασης και η αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση. Υπό αυτό το πρίσμα και ύστερα από την εξέταση πληθώρας δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες αντιμετωπίζουν στην πράξη το αν τελικώς η προβολή ή διαπίστωση κάποιου εκ των κωλυμάτων του άρθρου 5 μπορεί να οδηγήσει τελικώς ή όχι στην αναγνώριση και εξέταση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, διαπιστώνεται ότι τα πολιτειακά δικαστήρια του εκάστοτε κράτους της αναγνώρισης είναι ιδιαιτέρως προσεκτικά και φειδωλά ως επί το πλείστον ως προς το ζήτημα της απόρριψης της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Έτσι, συμπεραίνεται ότι καίτοι τα κωλύματα παρέχουν ένα είδος εξουσίας στο πολιτειακό δικαστήριο του κράτους της αναγνώρισης και συνιστούν χρήσιμα εργαλεία στα χέρια του εκάστοτε δικαστή, η εξουσία αυτή στην πράξη δεν είναι ούτε τόσο μεγάλη όσο ενδεχομένως φαίνεται, ούτε απεριόριστη. Και αυτό γιατί τα κωλύματα πρέπει να λειτουργούν ως έσχατος - κάτω από τις επιταγές της ίδιας της Σύμβασης - έλεγχος της διαιτητικής απόφασης αλλά και ως εχέγγυα προστασίας της εκάστοτε έννομης τάξης, χωρίς ωστόσο να τίθεται σε κίνδυνο ο σκοπός της Σύμβασης που δεν είναι άλλος από τη διευκόλυνση της διεθνούς κυκλοφορίας των διαιτητικών αποφάσεων.","This thesis examines the role of national courts at the stage of recognition and enforcement of foreign arbitral awards. By following the structure of the principal provisions of the New York Convention, it seeks to demonstrate how this instrument is interpreted and applied in practice, through both doctrinal analysis and case-law examination. The first part of the thesis addresses the normative character of the New York Convention as a concise and functional international instrument whose primary objective is to facilitate the recognition and enforcement of foreign arbitral awards among Contracting States. The Convention is interpreted and governed by the pro-enforcement bias, which actively promotes its fundamental purpose, namely the widest possible and least obstructed recognition and enforcement of foreign arbitral awards, in furtherance of their free international circulation. The second part analyzes the positive conditions required for recognition and enforcement under Article IV of the Convention, which establishes a formal and streamlined procedural framework. It further examines the grounds for refusal set out exhaustively in Article V, distinguishing between those that may be invoked exclusively by the party opposing enforcement and those that may be examined ex officio by the enforcing court. These grounds, however, must be interpreted in light of the Convention’s object and purpose, the prohibition of review on the merits, and the pro-enforcement principle. On the basis of extensive judicial practice, the thesis demonstrates that national courts in the enforcing jurisdiction exercise these powers restrictively and with considerable restraint. It concludes that although the refusal grounds constitute important safeguards for the domestic legal order and confer a degree of discretion upon national courts, such discretion is neither extensive nor unlimited. Rather, these grounds operate as an exceptional control mechanism, consistent with the Convention’s overarching objective of facilitating the international recognition and circulation of arbitral awards."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των πολιτειακών δικαστηρίων κατά το στάδιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ","CHALKIADAKI PARASKEVI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Με την παρούσα εργασία επιχειρήθηκε να αναδειχθεί ο ρόλος που επέχουν τα πολιτειακά δικαστήρια κατά το στάδιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων. Μέσα από μία ανάλυση, η οποία ακολουθεί τη δομή των κύριων άρθρων της Σύμβασης της Νέας Υόρκης σκοπήθηκε να αναδειχθεί το πως το εν λόγω νομοθέτημα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται στο πλαίσιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μέσα από εξέταση του ζητήματος τόσο από ερμηνευτικής όσο και από νομολογιακής σκοπιάς. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται λόγος για την κανονιστική φυσιογνωμία της σύμβασης της Νέας Υόρκης, η οποία συνιστά μία απλή και λιτή σύμβαση με βασικό αντικείμενο την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων και έχει ως θεμελιώδη σκοπό τη διευκόλυνση της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών. Η ΣΝΥ ερμηνεύεται και διαπνέεται εν συνόλω από την αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση, με την οποία προάγεται ενεργά και η βασική πρόθεση της ΣΝΥ, ήτοι η όσο το δυνατόν πιο ελεύθερη και απρόσκοπτη αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, στο πλαίσιο της διευκόλυνσης της κυκλοφορίας τους. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας αναλύονται οι θετικές εκείνες προυποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν για την αναγνώριση και εκτέλεση μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Πρόκειται για τη ρύθμιση του άρθρου 4 της ΣΝΥ, το οποίο προβλέπει την τυπική και εύκολη διαδικασία της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Εν συνεχεία το άρθρο 5 της ΣΝΥ καταπιάνεται με το πιο σύνθετο ζήτημα της διαπίστωσης κάποιου κωλύματος εν σχέσει με την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Τα κωλύματα αυτά προβλέπονται και περιοριστικά απαριθμούνται στις δύο παραγράφους του άρθρου 5 της ΣΝΥ. Ως προς τα κωλύματα της πρώτης παραγράφου του άρθρου 5 σημειώνεται πως πρόκειται για κωλύματα που μπορούν να προταθούν μόνο από το μέρος που δεν επιθυμεί την αναγνώριση, ενώ ως προς τα κωλύματα της παραγράφου 2 πρόκειται για κωλύματα που μπορεί να λάβει υπόψιν του αυτεπαγγέλτως και το πολιτειακό δικαστήριο, γεγονός που φαίνεται εν πρώτοις να του παρέχει μία κάποια περαιτέρω εξουσία. Για να τύχουν εφαρμογής τα εν λόγω κωλύματα θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψιν η ερμηνεία με βάση το σκοπό της Σύμβασης, η απαγορευση της αναδίκασης και η αρχή της εύνοιας περί την αναγνώριση. Υπό αυτό το πρίσμα και ύστερα από την εξέταση πληθώρας δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες αντιμετωπίζουν στην πράξη το αν τελικώς η προβολή ή διαπίστωση κάποιου εκ των κωλυμάτων του άρθρου 5 μπορεί να οδηγήσει τελικώς ή όχι στην αναγνώριση και εξέταση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, διαπιστώνεται ότι τα πολιτειακά δικαστήρια του εκάστοτε κράτους της αναγνώρισης είναι ιδιαιτέρως προσεκτικά και φειδωλά ως επί το πλείστον ως προς το ζήτημα της απόρριψης της αναγνώρισης μιας αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Έτσι, συμπεραίνεται ότι καίτοι τα κωλύματα παρέχουν ένα είδος εξουσίας στο πολιτειακό δικαστήριο του κράτους της αναγνώρισης και συνιστούν χρήσιμα εργαλεία στα χέρια του εκάστοτε δικαστή, η εξουσία αυτή στην πράξη δεν είναι ούτε τόσο μεγάλη όσο ενδεχομένως φαίνεται, ούτε απεριόριστη. Και αυτό γιατί τα κωλύματα πρέπει να λειτουργούν ως έσχατος - κάτω από τις επιταγές της ίδιας της Σύμβασης - έλεγχος της διαιτητικής απόφασης αλλά και ως εχέγγυα προστασίας της εκάστοτε έννομης τάξης, χωρίς ωστόσο να τίθεται σε κίνδυνο ο σκοπός της Σύμβασης που δεν είναι άλλος από τη διευκόλυνση της διεθνούς κυκλοφορίας των διαιτητικών αποφάσεων.","This thesis examines the role of national courts at the stage of recognition and enforcement of foreign arbitral awards. By following the structure of the principal provisions of the New York Convention, it seeks to demonstrate how this instrument is interpreted and applied in practice, through both doctrinal analysis and case-law examination. The first part of the thesis addresses the normative character of the New York Convention as a concise and functional international instrument whose primary objective is to facilitate the recognition and enforcement of foreign arbitral awards among Contracting States. The Convention is interpreted and governed by the pro-enforcement bias, which actively promotes its fundamental purpose, namely the widest possible and least obstructed recognition and enforcement of foreign arbitral awards, in furtherance of their free international circulation. The second part analyzes the positive conditions required for recognition and enforcement under Article IV of the Convention, which establishes a formal and streamlined procedural framework. It further examines the grounds for refusal set out exhaustively in Article V, distinguishing between those that may be invoked exclusively by the party opposing enforcement and those that may be examined ex officio by the enforcing court. These grounds, however, must be interpreted in light of the Convention’s object and purpose, the prohibition of review on the merits, and the pro-enforcement principle. On the basis of extensive judicial practice, the thesis demonstrates that national courts in the enforcing jurisdiction exercise these powers restrictively and with considerable restraint. It concludes that although the refusal grounds constitute important safeguards for the domestic legal order and confer a degree of discretion upon national courts, such discretion is neither extensive nor unlimited. Rather, these grounds operate as an exceptional control mechanism, consistent with the Convention’s overarching objective of facilitating the international recognition and circulation of arbitral awards."],"dc:identifier":["uoadl:5323033","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323033"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο ρόλος των πολιτειακών δικαστηρίων κατά το στάδιο της αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:35Z"}