{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323419"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323419","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αεροπορικά ταξίδια: υποχρεώσεις αερομεταφορέα, αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και προστασία του επιβάτη - καταναλωτή","abstract":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διερευνήσει το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την ευθύνη του αεροπορικού μεταφορέα, ιδίως από την σκοπιά του Κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, καθώς και τις αντίστοιχες υποχρεώσεις των επιβατών, οι οποίες συχνά αποτελούν προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιωμάτων τους. Με αφετηρία το γεγονός ότι ο επιβάτης συνιστά τον κατά τεκμήριο ασθενέστερο συμβαλλόμενο στη σύμβαση αερομεταφοράς, γίνεται προσπάθεια διερεύνησης του κατά πόσο η παρεχόμενη σε αυτόν προστασία είναι εύλογη και επαρκής. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται ο Κανονισμός 261/2004/ΕΚ, αναλύεται ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής του, οι περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της παροχής, ήτοι η άρνηση επιβίβασης, η ματαίωση και η καθυστέρηση πτήσεων, καθώς και τα επιμέρους δικαιώματα των επιβατών, μεταξύ των οποίων η αποζημίωση, η παροχή βοήθειας και η παροχή φροντίδας. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα δικαιώματα των επιβατών υπό το πρίσμα του δικαίου προστασίας του καταναλωτή, με ιδιαίτερη έμφαση στην υπαγωγή του επιβάτη στην έννοια του καταναλωτή και στην προστασία του από τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων αερομεταφοράς. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στην υποχρέωση ενημέρωσης του επιβάτη αναφορικά με τα δικαιώματά του, βάσει τόσο του Κανονισμού 261/2004/ΕΚ όσο και της γενικής αρχής της καλής πίστης, καθώς και στο πως η παράλειψη της υποχρέωσης αυτής συνιστά αθέμιτη εμπορική πρακτική με τη μορφή της παραπλανητικής παράλειψης. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο εξετάζεται η δυνατότητα θεμελίωσης αξιώσεων κατά το ελληνικό δίκαιο επί παραβίασης των διατάξεων του Κανονισμού, με ανάλυση της σχέσης του ενωσιακού με το εθνικό δίκαιο και της δυνατότητας στοιχειοθέτησης αδικοπραξίας εκ μέρους του αερομεταφορέα σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 914 του Αστικού Κώδικα. Παρότι τα προβλήματα των πτήσεων δίνουν ερεθίσματα σε νομολογία και θεωρία για διεξαγωγή γόνιμου επιστημονικού διαλόγου, ο πανεπόπτης ενωσιακός νομοθέτης οφείλει να εγκύψει στα προβλήματα αυτά και να παράσχει λύσεις, επιλύοντας αμφιβολίες και ασάφειες, προασπίζοντας παράλληλα τα δικαιώματα των επιβατών. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει να αναδείξει τόσο τα επιτεύγματα του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου όσο και τα ζητήματα που παραμένουν ακόμη ανοιχτά, με τελικό στόχο την κατανόηση και ερμηνεία της ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα στις περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της σύμβασης αερομεταφοράς, καθώς και την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της προστασίας που παρέχεται στον επιβάτη - καταναλωτή, η οποία δύναται να θεμελιωθεί τόσο στη σύμβαση μεταφοράς (ενωσιακό δίκαιο), όσο και στις διατάξεις περί αδικοπραξίας (εθνικό δίκαιο).","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διερευνήσει το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την ευθύνη του αεροπορικού μεταφορέα, ιδίως από την σκοπιά του Κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, καθώς και τις αντίστοιχες υποχρεώσεις των επιβατών, οι οποίες συχνά αποτελούν προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιωμάτων τους. Με αφετηρία το γεγονός ότι ο επιβάτης συνιστά τον κατά τεκμήριο ασθενέστερο συμβαλλόμενο στη σύμβαση αερομεταφοράς, γίνεται προσπάθεια διερεύνησης του κατά πόσο η παρεχόμενη σε αυτόν προστασία είναι εύλογη και επαρκής. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται ο Κανονισμός 261/2004/ΕΚ, αναλύεται ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής του, οι περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της παροχής, ήτοι η άρνηση επιβίβασης, η ματαίωση και η καθυστέρηση πτήσεων, καθώς και τα επιμέρους δικαιώματα των επιβατών, μεταξύ των οποίων η αποζημίωση, η παροχή βοήθειας και η παροχή φροντίδας. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα δικαιώματα των επιβατών υπό το πρίσμα του δικαίου προστασίας του καταναλωτή, με ιδιαίτερη έμφαση στην υπαγωγή του επιβάτη στην έννοια του καταναλωτή και στην προστασία του από τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων αερομεταφοράς. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στην υποχρέωση ενημέρωσης του επιβάτη αναφορικά με τα δικαιώματά του, βάσει τόσο του Κανονισμού 261/2004/ΕΚ όσο και της γενικής αρχής της καλής πίστης, καθώς και στο πως η παράλειψη της υποχρέωσης αυτής συνιστά αθέμιτη εμπορική πρακτική με τη μορφή της παραπλανητικής παράλειψης. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο εξετάζεται η δυνατότητα θεμελίωσης αξιώσεων κατά το ελληνικό δίκαιο επί παραβίασης των διατάξεων του Κανονισμού, με ανάλυση της σχέσης του ενωσιακού με το εθνικό δίκαιο και της δυνατότητας στοιχειοθέτησης αδικοπραξίας εκ μέρους του αερομεταφορέα σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 914 του Αστικού Κώδικα. Παρότι τα προβλήματα των πτήσεων δίνουν ερεθίσματα σε νομολογία και θεωρία για διεξαγωγή γόνιμου επιστημονικού διαλόγου, ο πανεπόπτης ενωσιακός νομοθέτης οφείλει να εγκύψει στα προβλήματα αυτά και να παράσχει λύσεις, επιλύοντας αμφιβολίες και ασάφειες, προασπίζοντας παράλληλα τα δικαιώματα των επιβατών. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει να αναδείξει τόσο τα επιτεύγματα του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου όσο και τα ζητήματα που παραμένουν ακόμη ανοιχτά, με τελικό στόχο την κατανόηση και ερμηνεία της ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα στις περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της σύμβασης αερομεταφοράς, καθώς και την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της προστασίας που παρέχεται στον επιβάτη - καταναλωτή, η οποία δύναται να θεμελιωθεί τόσο στη σύμβαση μεταφοράς (ενωσιακό δίκαιο), όσο και στις διατάξεις περί αδικοπραξίας (εθνικό δίκαιο).","abstract_has_math":false,"creators":["ΣΟΥΖΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","SOUZAS KONSTANTINOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323419"],"render_values":[{"text":"uoadl:5323419","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323419","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323419","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5323419","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΣΟΥΖΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","SOUZAS KONSTANTINOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323419"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διερευνήσει το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την ευθύνη του αεροπορικού μεταφορέα, ιδίως από την σκοπιά του Κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, καθώς και τις αντίστοιχες υποχρεώσεις των επιβατών, οι οποίες συχνά αποτελούν προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιωμάτων τους. Με αφετηρία το γεγονός ότι ο επιβάτης συνιστά τον κατά τεκμήριο ασθενέστερο συμβαλλόμενο στη σύμβαση αερομεταφοράς, γίνεται προσπάθεια διερεύνησης του κατά πόσο η παρεχόμενη σε αυτόν προστασία είναι εύλογη και επαρκής. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται ο Κανονισμός 261/2004/ΕΚ, αναλύεται ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής του, οι περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της παροχής, ήτοι η άρνηση επιβίβασης, η ματαίωση και η καθυστέρηση πτήσεων, καθώς και τα επιμέρους δικαιώματα των επιβατών, μεταξύ των οποίων η αποζημίωση, η παροχή βοήθειας και η παροχή φροντίδας. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα δικαιώματα των επιβατών υπό το πρίσμα του δικαίου προστασίας του καταναλωτή, με ιδιαίτερη έμφαση στην υπαγωγή του επιβάτη στην έννοια του καταναλωτή και στην προστασία του από τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων αερομεταφοράς. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στην υποχρέωση ενημέρωσης του επιβάτη αναφορικά με τα δικαιώματά του, βάσει τόσο του Κανονισμού 261/2004/ΕΚ όσο και της γενικής αρχής της καλής πίστης, καθώς και στο πως η παράλειψη της υποχρέωσης αυτής συνιστά αθέμιτη εμπορική πρακτική με τη μορφή της παραπλανητικής παράλειψης. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο εξετάζεται η δυνατότητα θεμελίωσης αξιώσεων κατά το ελληνικό δίκαιο επί παραβίασης των διατάξεων του Κανονισμού, με ανάλυση της σχέσης του ενωσιακού με το εθνικό δίκαιο και της δυνατότητας στοιχειοθέτησης αδικοπραξίας εκ μέρους του αερομεταφορέα σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 914 του Αστικού Κώδικα. Παρότι τα προβλήματα των πτήσεων δίνουν ερεθίσματα σε νομολογία και θεωρία για διεξαγωγή γόνιμου επιστημονικού διαλόγου, ο πανεπόπτης ενωσιακός νομοθέτης οφείλει να εγκύψει στα προβλήματα αυτά και να παράσχει λύσεις, επιλύοντας αμφιβολίες και ασάφειες, προασπίζοντας παράλληλα τα δικαιώματα των επιβατών. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει να αναδείξει τόσο τα επιτεύγματα του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου όσο και τα ζητήματα που παραμένουν ακόμη ανοιχτά, με τελικό στόχο την κατανόηση και ερμηνεία της ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα στις περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της σύμβασης αερομεταφοράς, καθώς και την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της προστασίας που παρέχεται στον επιβάτη - καταναλωτή, η οποία δύναται να θεμελιωθεί τόσο στη σύμβαση μεταφοράς (ενωσιακό δίκαιο), όσο και στις διατάξεις περί αδικοπραξίας (εθνικό δίκαιο).","This dissertation seeks to examine the legislative framework governing the liability of the air carrier, in particular from the perspective of Regulation (EC) No 261/2004, as well as the corresponding obligations of passengers, which often constitute a precondition for the exercise of their rights. Starting from the premise that the passenger is the presumptively weaker party to the contract of air carriage, an effort is made to investigate the extent to which the protection afforded to the passenger is reasonable and adequate. Specifically, the first chapter examines Regulation (EC) No 261/2004, analyzing its purpose and scope of application, the instances of irregular performance of the service, namely denied boarding, cancellation, and delay of flights, as well as the individual rights of passengers, including compensation, assistance, and care. The second chapter refers to passengers’ rights from the standpoint of consumer protection law, with particular emphasis on the passenger’s inclusion within the concept of “consumer” and on protection from unfair terms in contracts of air carriage. The third chapter focuses on the obligation to inform the passenger regarding his or her rights, on the basis both of Regulation (EC) No 261/2004 and of the general principle of good faith, and on how failure to comply with this obligation constitutes an unfair commercial practice in the form of a misleading omission. Finally, the fourth chapter examines the possibility of grounding claims under Greek law in the event of infringements of the Regulation’s provisions, with an analysis of the relationship between Union and national law and of the possibility of establishing tortious liability on the part of the air carrier pursuant to Article 914 of the Civil Code. Although flight-related problems give rise to case law and academic theory that foster a fruitful scientific dialogue, the overarching Union legislator must delve into these problems and provide solutions, resolving doubts and ambiguities while at the same time safeguarding passengers’ rights. This dissertation seeks to highlight both the achievements of the current regulatory framework and the issues that remain open, with the ultimate aim of understanding and interpreting the liability of the air carrier in cases of disruption in the performance of the contract of air carriage, as well as assessing the effectiveness of the protection afforded to the passenger-consumer, which may be grounded both in the contract of carriage (union law) and in the provisions on tort (national law)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αεροπορικά ταξίδια: υποχρεώσεις αερομεταφορέα, αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και προστασία του επιβάτη - καταναλωτή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΣΟΥΖΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ","SOUZAS KONSTANTINOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διερευνήσει το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την ευθύνη του αεροπορικού μεταφορέα, ιδίως από την σκοπιά του Κανονισμού (ΕΚ) 261/2004, καθώς και τις αντίστοιχες υποχρεώσεις των επιβατών, οι οποίες συχνά αποτελούν προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιωμάτων τους. Με αφετηρία το γεγονός ότι ο επιβάτης συνιστά τον κατά τεκμήριο ασθενέστερο συμβαλλόμενο στη σύμβαση αερομεταφοράς, γίνεται προσπάθεια διερεύνησης του κατά πόσο η παρεχόμενη σε αυτόν προστασία είναι εύλογη και επαρκής. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται ο Κανονισμός 261/2004/ΕΚ, αναλύεται ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής του, οι περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της παροχής, ήτοι η άρνηση επιβίβασης, η ματαίωση και η καθυστέρηση πτήσεων, καθώς και τα επιμέρους δικαιώματα των επιβατών, μεταξύ των οποίων η αποζημίωση, η παροχή βοήθειας και η παροχή φροντίδας. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα δικαιώματα των επιβατών υπό το πρίσμα του δικαίου προστασίας του καταναλωτή, με ιδιαίτερη έμφαση στην υπαγωγή του επιβάτη στην έννοια του καταναλωτή και στην προστασία του από τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων αερομεταφοράς. Το τρίτο κεφάλαιο εστιάζει στην υποχρέωση ενημέρωσης του επιβάτη αναφορικά με τα δικαιώματά του, βάσει τόσο του Κανονισμού 261/2004/ΕΚ όσο και της γενικής αρχής της καλής πίστης, καθώς και στο πως η παράλειψη της υποχρέωσης αυτής συνιστά αθέμιτη εμπορική πρακτική με τη μορφή της παραπλανητικής παράλειψης. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο εξετάζεται η δυνατότητα θεμελίωσης αξιώσεων κατά το ελληνικό δίκαιο επί παραβίασης των διατάξεων του Κανονισμού, με ανάλυση της σχέσης του ενωσιακού με το εθνικό δίκαιο και της δυνατότητας στοιχειοθέτησης αδικοπραξίας εκ μέρους του αερομεταφορέα σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 914 του Αστικού Κώδικα. Παρότι τα προβλήματα των πτήσεων δίνουν ερεθίσματα σε νομολογία και θεωρία για διεξαγωγή γόνιμου επιστημονικού διαλόγου, ο πανεπόπτης ενωσιακός νομοθέτης οφείλει να εγκύψει στα προβλήματα αυτά και να παράσχει λύσεις, επιλύοντας αμφιβολίες και ασάφειες, προασπίζοντας παράλληλα τα δικαιώματα των επιβατών. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει να αναδείξει τόσο τα επιτεύγματα του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου όσο και τα ζητήματα που παραμένουν ακόμη ανοιχτά, με τελικό στόχο την κατανόηση και ερμηνεία της ευθύνης του αεροπορικού μεταφορέα στις περιπτώσεις ανώμαλης εξέλιξης της σύμβασης αερομεταφοράς, καθώς και την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της προστασίας που παρέχεται στον επιβάτη - καταναλωτή, η οποία δύναται να θεμελιωθεί τόσο στη σύμβαση μεταφοράς (ενωσιακό δίκαιο), όσο και στις διατάξεις περί αδικοπραξίας (εθνικό δίκαιο).","This dissertation seeks to examine the legislative framework governing the liability of the air carrier, in particular from the perspective of Regulation (EC) No 261/2004, as well as the corresponding obligations of passengers, which often constitute a precondition for the exercise of their rights. Starting from the premise that the passenger is the presumptively weaker party to the contract of air carriage, an effort is made to investigate the extent to which the protection afforded to the passenger is reasonable and adequate. Specifically, the first chapter examines Regulation (EC) No 261/2004, analyzing its purpose and scope of application, the instances of irregular performance of the service, namely denied boarding, cancellation, and delay of flights, as well as the individual rights of passengers, including compensation, assistance, and care. The second chapter refers to passengers’ rights from the standpoint of consumer protection law, with particular emphasis on the passenger’s inclusion within the concept of “consumer” and on protection from unfair terms in contracts of air carriage. The third chapter focuses on the obligation to inform the passenger regarding his or her rights, on the basis both of Regulation (EC) No 261/2004 and of the general principle of good faith, and on how failure to comply with this obligation constitutes an unfair commercial practice in the form of a misleading omission. Finally, the fourth chapter examines the possibility of grounding claims under Greek law in the event of infringements of the Regulation’s provisions, with an analysis of the relationship between Union and national law and of the possibility of establishing tortious liability on the part of the air carrier pursuant to Article 914 of the Civil Code. Although flight-related problems give rise to case law and academic theory that foster a fruitful scientific dialogue, the overarching Union legislator must delve into these problems and provide solutions, resolving doubts and ambiguities while at the same time safeguarding passengers’ rights. This dissertation seeks to highlight both the achievements of the current regulatory framework and the issues that remain open, with the ultimate aim of understanding and interpreting the liability of the air carrier in cases of disruption in the performance of the contract of air carriage, as well as assessing the effectiveness of the protection afforded to the passenger-consumer, which may be grounded both in the contract of carriage (union law) and in the provisions on tort (national law)."],"dc:identifier":["uoadl:5323419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323419"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Αεροπορικά ταξίδια: υποχρεώσεις αερομεταφορέα, αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και προστασία του επιβάτη - καταναλωτή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:36Z"}