{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323499"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323499","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The doctrine of the lack of horizontal direct effect of directives: A critical examination in the light of the opinions of Advocates General","abstract":"Η νομολογία της έλλειψης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών, όπως διαμορφώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση Marshall I, εδράζεται στη θέση ότι μία Οδηγία δεν μπορεί αφ’εαυτής να γεννά υποχρεώσεις εις βάρος ιδιώτη και επομένως δεν χωρεί επίκλησή της έναντι αυτού. Προς άμβλυνση των συνεπειών της απαγόρευσης αυτής και ενίσχυση των εννόμων αποτελεσμάτων των Οδηγιών, το Δικαστήριο ανέπτυξε σταδιακά ένα εκτεταμένο σύστημα μηχανισμών αναπλήρωσης. Στην πράξη, εντούτοις, η εν λόγω νομολογία έχει καταστεί σύνθετη, αντιφατική και προβληματική από πλευράς ασφάλειας δικαίου. Η ανωτέρω νομολογιακή προσέγγιση οδήγησε στη διατύπωση αποκλινουσών θέσεων εκ μέρους των Γενικών Εισαγγελέων, οι οποίοι έχουν ταχθεί σταθερά υπέρ της αναγνώρισης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος στις Οδηγίες. Υπό το πρίσμα της εξέλιξης της ενωσιακής έννομης τάξης, της αύξησης των οριζοντίων διαφορών και των προσδοκιών πολιτών, νομικών και επιχειρήσεων, η προσήλωση του Δικαστηρίου στην απουσία οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών χρήζει κριτικής επανεξέτασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποσκοπεί σε μία συστηματική και σαφή παρουσίαση της σχετικής νομολογίας καθώς και στην υποβολή του σκεπτικού του Δικαστηρίου σε ενδελεχή νομικό έλεγχο, με κύριο ερμηνευτικό εργαλείο τις προτάσεις των Γενικών Εισαγγελέων. Περαιτέρω, υποστηρίζεται η ανάγκη επανεξέτασης της απόφασης Marshall I και διερευνάται μία εναλλακτική θεώρηση του αμέσου αποτελέσματος, θεμελιωμένη σε μία αδιαίρετη αρχή του αμέσου αποτελέσματος έχουσα γενική εφαρμογή.","abstract_html":"Η νομολογία της έλλειψης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών, όπως διαμορφώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση Marshall I, εδράζεται στη θέση ότι μία Οδηγία δεν μπορεί αφ’εαυτής να γεννά υποχρεώσεις εις βάρος ιδιώτη και επομένως δεν χωρεί επίκλησή της έναντι αυτού. Προς άμβλυνση των συνεπειών της απαγόρευσης αυτής και ενίσχυση των εννόμων αποτελεσμάτων των Οδηγιών, το Δικαστήριο ανέπτυξε σταδιακά ένα εκτεταμένο σύστημα μηχανισμών αναπλήρωσης. Στην πράξη, εντούτοις, η εν λόγω νομολογία έχει καταστεί σύνθετη, αντιφατική και προβληματική από πλευράς ασφάλειας δικαίου. Η ανωτέρω νομολογιακή προσέγγιση οδήγησε στη διατύπωση αποκλινουσών θέσεων εκ μέρους των Γενικών Εισαγγελέων, οι οποίοι έχουν ταχθεί σταθερά υπέρ της αναγνώρισης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος στις Οδηγίες. Υπό το πρίσμα της εξέλιξης της ενωσιακής έννομης τάξης, της αύξησης των οριζοντίων διαφορών και των προσδοκιών πολιτών, νομικών και επιχειρήσεων, η προσήλωση του Δικαστηρίου στην απουσία οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών χρήζει κριτικής επανεξέτασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποσκοπεί σε μία συστηματική και σαφή παρουσίαση της σχετικής νομολογίας καθώς και στην υποβολή του σκεπτικού του Δικαστηρίου σε ενδελεχή νομικό έλεγχο, με κύριο ερμηνευτικό εργαλείο τις προτάσεις των Γενικών Εισαγγελέων. Περαιτέρω, υποστηρίζεται η ανάγκη επανεξέτασης της απόφασης Marshall I και διερευνάται μία εναλλακτική θεώρηση του αμέσου αποτελέσματος, θεμελιωμένη σε μία αδιαίρετη αρχή του αμέσου αποτελέσματος έχουσα γενική εφαρμογή.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπιώτης Ιάσων","Papiotis Iason"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:36Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323499"],"render_values":[{"text":"uoadl:5323499","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323499","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323499","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5323499","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπιώτης Ιάσων","Papiotis Iason"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323499","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323499"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νομολογία της έλλειψης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών, όπως διαμορφώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση Marshall I, εδράζεται στη θέση ότι μία Οδηγία δεν μπορεί αφ’εαυτής να γεννά υποχρεώσεις εις βάρος ιδιώτη και επομένως δεν χωρεί επίκλησή της έναντι αυτού. Προς άμβλυνση των συνεπειών της απαγόρευσης αυτής και ενίσχυση των εννόμων αποτελεσμάτων των Οδηγιών, το Δικαστήριο ανέπτυξε σταδιακά ένα εκτεταμένο σύστημα μηχανισμών αναπλήρωσης. Στην πράξη, εντούτοις, η εν λόγω νομολογία έχει καταστεί σύνθετη, αντιφατική και προβληματική από πλευράς ασφάλειας δικαίου. Η ανωτέρω νομολογιακή προσέγγιση οδήγησε στη διατύπωση αποκλινουσών θέσεων εκ μέρους των Γενικών Εισαγγελέων, οι οποίοι έχουν ταχθεί σταθερά υπέρ της αναγνώρισης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος στις Οδηγίες. Υπό το πρίσμα της εξέλιξης της ενωσιακής έννομης τάξης, της αύξησης των οριζοντίων διαφορών και των προσδοκιών πολιτών, νομικών και επιχειρήσεων, η προσήλωση του Δικαστηρίου στην απουσία οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών χρήζει κριτικής επανεξέτασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποσκοπεί σε μία συστηματική και σαφή παρουσίαση της σχετικής νομολογίας καθώς και στην υποβολή του σκεπτικού του Δικαστηρίου σε ενδελεχή νομικό έλεγχο, με κύριο ερμηνευτικό εργαλείο τις προτάσεις των Γενικών Εισαγγελέων. Περαιτέρω, υποστηρίζεται η ανάγκη επανεξέτασης της απόφασης Marshall I και διερευνάται μία εναλλακτική θεώρηση του αμέσου αποτελέσματος, θεμελιωμένη σε μία αδιαίρετη αρχή του αμέσου αποτελέσματος έχουσα γενική εφαρμογή.","The doctrine of the lack of horizontal direct effect of directives, established by the Court of Justice in Marshall I, holds that a directive cannot of itself impose obligations on an individual and therefore cannot be relied upon as such against such a person. In order to mitigate the adverse effects resulting from that prohibition and enhance the legal effects of directives, the Court progressively developed a far-reaching system of alternative mechanisms. In practice, however, the doctrine has been marked by complexity, incoherence, and legal uncertainty. This judicial policy has generated a series of divergent opinions from Advocates General, who have emerged as strong proponents of the recognition of the horizontal direct effect of directives. In light of the evolution of the EU legal order, the rise of horizontal disputes, and the expectations of Union citizens, EU law practitioners, and economic operators, the Court’s doctrinal entrenchment in the absence of horizontal direct effect of directives calls for a critical reassessment. This thesis seeks to provide a comprehensive and intelligible presentation of the Court’s case law and to subject the legal reasoning underpinning the doctrine to rigorous legal scrutiny, using the opinions of Advocates General as the primary analytical tool. It ultimately argues for a reconsideration of the Court’s ruling in Marshall I and explores an alternative conception of direct effect grounded in a unified principle of direct effect of general application."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The doctrine of the lack of horizontal direct effect of directives: A critical examination in the light of the opinions of Advocates General"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπιώτης Ιάσων","Papiotis Iason"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η νομολογία της έλλειψης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών, όπως διαμορφώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση Marshall I, εδράζεται στη θέση ότι μία Οδηγία δεν μπορεί αφ’εαυτής να γεννά υποχρεώσεις εις βάρος ιδιώτη και επομένως δεν χωρεί επίκλησή της έναντι αυτού. Προς άμβλυνση των συνεπειών της απαγόρευσης αυτής και ενίσχυση των εννόμων αποτελεσμάτων των Οδηγιών, το Δικαστήριο ανέπτυξε σταδιακά ένα εκτεταμένο σύστημα μηχανισμών αναπλήρωσης. Στην πράξη, εντούτοις, η εν λόγω νομολογία έχει καταστεί σύνθετη, αντιφατική και προβληματική από πλευράς ασφάλειας δικαίου. Η ανωτέρω νομολογιακή προσέγγιση οδήγησε στη διατύπωση αποκλινουσών θέσεων εκ μέρους των Γενικών Εισαγγελέων, οι οποίοι έχουν ταχθεί σταθερά υπέρ της αναγνώρισης οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος στις Οδηγίες. Υπό το πρίσμα της εξέλιξης της ενωσιακής έννομης τάξης, της αύξησης των οριζοντίων διαφορών και των προσδοκιών πολιτών, νομικών και επιχειρήσεων, η προσήλωση του Δικαστηρίου στην απουσία οριζοντίου αμέσου αποτελέσματος των Οδηγιών χρήζει κριτικής επανεξέτασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποσκοπεί σε μία συστηματική και σαφή παρουσίαση της σχετικής νομολογίας καθώς και στην υποβολή του σκεπτικού του Δικαστηρίου σε ενδελεχή νομικό έλεγχο, με κύριο ερμηνευτικό εργαλείο τις προτάσεις των Γενικών Εισαγγελέων. Περαιτέρω, υποστηρίζεται η ανάγκη επανεξέτασης της απόφασης Marshall I και διερευνάται μία εναλλακτική θεώρηση του αμέσου αποτελέσματος, θεμελιωμένη σε μία αδιαίρετη αρχή του αμέσου αποτελέσματος έχουσα γενική εφαρμογή.","The doctrine of the lack of horizontal direct effect of directives, established by the Court of Justice in Marshall I, holds that a directive cannot of itself impose obligations on an individual and therefore cannot be relied upon as such against such a person. In order to mitigate the adverse effects resulting from that prohibition and enhance the legal effects of directives, the Court progressively developed a far-reaching system of alternative mechanisms. In practice, however, the doctrine has been marked by complexity, incoherence, and legal uncertainty. This judicial policy has generated a series of divergent opinions from Advocates General, who have emerged as strong proponents of the recognition of the horizontal direct effect of directives. In light of the evolution of the EU legal order, the rise of horizontal disputes, and the expectations of Union citizens, EU law practitioners, and economic operators, the Court’s doctrinal entrenchment in the absence of horizontal direct effect of directives calls for a critical reassessment. This thesis seeks to provide a comprehensive and intelligible presentation of the Court’s case law and to subject the legal reasoning underpinning the doctrine to rigorous legal scrutiny, using the opinions of Advocates General as the primary analytical tool. It ultimately argues for a reconsideration of the Court’s ruling in Marshall I and explores an alternative conception of direct effect grounded in a unified principle of direct effect of general application."],"dc:identifier":["uoadl:5323499","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323499"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["The doctrine of the lack of horizontal direct effect of directives: A critical examination in the light of the opinions of Advocates General"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:36Z"}