{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323682"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323682","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστηματική ανασκόπηση: Οι αναστολείς PARP στον καρκίνο των ωοθηκών / A systematic review: PARP inhibitors in ovarian cancer","abstract":"Εισαγωγή Οι αναστολείς PARP (PARP inhibitors) αποτελούν μια καινοτόμο θεραπευτική μέθοδο για τον καρκίνο των ωοθηκών, στοχεύοντας στη δυσλειτουργία της επιδιόρθωσης του DNA σε όγκους με ανεπάρκεια στον μηχανισμό ομόλογου ανασυνδυασμού (HRD), όπως αυτοί με μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 και BRCA2. Η χρήση τους έχει συσχετιστεί με σημαντική βελτίωση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), ιδιαίτερα σε πλατινοευαίσθητες μορφές της νόσου. Μέθοδοι Για την εκπόνηση της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed με τους όρους «PARP inhibitors» και «ovarian cancer» συνδυασμένους μεταξύ τους, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Στην αναζήτηση εφαρμόστηκαν συγκεκριμένα φίλτρα για την αποδοτικότερη επιλογή των άρθρων: δημοσιεύσεις των τελευταίων δέκα ετών (2015–2025), μελέτες που αφορούν αποκλειστικά ανθρώπινα υποκείμενα και συγκεκριμένα γυναίκες ενήλικες, άρθρα διαθέσιμα ως free full text, καθώς και άρθρα τύπου clinical trials ή systematic reviews, δημοσιευμένα στην αγγλική γλώσσα. Η διαδικασία επιλογής των μελετών περιλάμβανε αρχικό έλεγχο των τίτλων, με απόρριψη όσων δεν ήταν συναφή με το θέμα της ανασκόπησης, ακολουθούμενο από αξιολόγηση των περιλήψεων για τον καθορισμό της πληρότητας και της καταλληλότητας των κριτηρίων ένταξης. Έπειτα, πραγματοποιήθηκε λεπτομερής ανάγνωση ολόκληρων των άρθρων για την τελική επιλογή εκείνων που πληρούσαν τις προϋποθέσεις και παρείχαν τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση των PARP αναστολέων στην κλινική πρακτική. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική σύνθεση λόγω ετερογένειας στον σχεδιασμό και τα αποτελέσματα των μελετών. Οι μελέτες ομαδοποιήθηκαν σε τρεις κατηγορίες: νεοδιαγνωσθείσες ασθενείς, υποτροπιάζουσα νόσος και συνδυαστικές θεραπείες. Αξιολογήθηκαν δείκτες όπως η PFS, OS, ORR και η ασφάλεια. Αρχικά, η αναζήτηση απέδωσε 3.156 άρθρα, τα οποία περιορίστηκαν σε 1.789 μετά την εφαρμογή των φίλτρων για γλώσσα, free full text και έτος δημοσίευσης. Η περαιτέρω εφαρμογή κριτηρίων ηλικίας, φύλου και είδους άρθρου οδήγησε σε 95 ενδεδειγμένες μελέτες. Μετά από προσεκτική αξιολόγηση των τίτλων και των περιλήψεων, ο αριθμός περιορίστηκε σε 37, ενώ η τελική επιλογή, βάσει πλήρους ανάγνωσης, περιελάμβανε 15 μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν για την αποτελεσματική διεξαγωγή της συστηματικής ανασκόπησης. Τέλος, η αξιολόγηση του κινδύνου συστηματικού σφάλματος (risk of bias) πραγματοποιήθηκε με χρήση του εργαλείου RoB 2.0 της Cochrane Collaboration, καθώς και του ROBINS-I. Αποτελέσματα Οι κύριες μελέτες (SOLO-1, PRIMA, PAOLA-1, ATHENA-MONO, NOVA, ARIEL-3, SOLO-2 κ.ά.) καταδεικνύουν σαφές όφελος στην PFS με τη χορήγηση PARP αναστολέων έναντι placebo, με το αποτέλεσμα να είναι εντονότερο σε ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA ή HRD-θετικό προφίλ. Παράλληλα, εντοπίστηκαν προκλήσεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη αντοχής και τη διαχείριση ανεπιθύμητων ενεργειών. Νεότερες στρατηγικές επικεντρώνονται σε συνδυασμούς με ανοσοθεραπευτικούς και άλλους στοχευμένους παράγοντες, με στόχο την υπέρβαση της αντοχής. Συμπεράσματα Οι PARP αναστολείς έχουν καθιερωθεί ως βασική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο των ωοθηκών, προσφέροντας σημαντικό όφελος στην επιβίωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με μοριακά χαρακτηρισμένα προφίλ. Ωστόσο, η βέλτιστη εφαρμογή τους απαιτεί περαιτέρω έρευνα στους μηχανισμούς αντοχής, στη βελτίωση των βιοδεικτών πρόβλεψης και στην ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και ασφαλών συνδυαστικών σχημάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή Οι αναστολείς PARP (PARP inhibitors) αποτελούν μια καινοτόμο θεραπευτική μέθοδο για τον καρκίνο των ωοθηκών, στοχεύοντας στη δυσλειτουργία της επιδιόρθωσης του DNA σε όγκους με ανεπάρκεια στον μηχανισμό ομόλογου ανασυνδυασμού (HRD), όπως αυτοί με μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 και BRCA2. Η χρήση τους έχει συσχετιστεί με σημαντική βελτίωση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), ιδιαίτερα σε πλατινοευαίσθητες μορφές της νόσου. Μέθοδοι Για την εκπόνηση της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed με τους όρους «PARP inhibitors» και «ovarian cancer» συνδυασμένους μεταξύ τους, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Στην αναζήτηση εφαρμόστηκαν συγκεκριμένα φίλτρα για την αποδοτικότερη επιλογή των άρθρων: δημοσιεύσεις των τελευταίων δέκα ετών (2015–2025), μελέτες που αφορούν αποκλειστικά ανθρώπινα υποκείμενα και συγκεκριμένα γυναίκες ενήλικες, άρθρα διαθέσιμα ως free full text, καθώς και άρθρα τύπου clinical trials ή systematic reviews, δημοσιευμένα στην αγγλική γλώσσα. Η διαδικασία επιλογής των μελετών περιλάμβανε αρχικό έλεγχο των τίτλων, με απόρριψη όσων δεν ήταν συναφή με το θέμα της ανασκόπησης, ακολουθούμενο από αξιολόγηση των περιλήψεων για τον καθορισμό της πληρότητας και της καταλληλότητας των κριτηρίων ένταξης. Έπειτα, πραγματοποιήθηκε λεπτομερής ανάγνωση ολόκληρων των άρθρων για την τελική επιλογή εκείνων που πληρούσαν τις προϋποθέσεις και παρείχαν τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση των PARP αναστολέων στην κλινική πρακτική. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική σύνθεση λόγω ετερογένειας στον σχεδιασμό και τα αποτελέσματα των μελετών. Οι μελέτες ομαδοποιήθηκαν σε τρεις κατηγορίες: νεοδιαγνωσθείσες ασθενείς, υποτροπιάζουσα νόσος και συνδυαστικές θεραπείες. Αξιολογήθηκαν δείκτες όπως η PFS, OS, ORR και η ασφάλεια. Αρχικά, η αναζήτηση απέδωσε 3.156 άρθρα, τα οποία περιορίστηκαν σε 1.789 μετά την εφαρμογή των φίλτρων για γλώσσα, free full text και έτος δημοσίευσης. Η περαιτέρω εφαρμογή κριτηρίων ηλικίας, φύλου και είδους άρθρου οδήγησε σε 95 ενδεδειγμένες μελέτες. Μετά από προσεκτική αξιολόγηση των τίτλων και των περιλήψεων, ο αριθμός περιορίστηκε σε 37, ενώ η τελική επιλογή, βάσει πλήρους ανάγνωσης, περιελάμβανε 15 μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν για την αποτελεσματική διεξαγωγή της συστηματικής ανασκόπησης. Τέλος, η αξιολόγηση του κινδύνου συστηματικού σφάλματος (risk of bias) πραγματοποιήθηκε με χρήση του εργαλείου RoB 2.0 της Cochrane Collaboration, καθώς και του ROBINS-I. Αποτελέσματα Οι κύριες μελέτες (SOLO-1, PRIMA, PAOLA-1, ATHENA-MONO, NOVA, ARIEL-3, SOLO-2 κ.ά.) καταδεικνύουν σαφές όφελος στην PFS με τη χορήγηση PARP αναστολέων έναντι placebo, με το αποτέλεσμα να είναι εντονότερο σε ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA ή HRD-θετικό προφίλ. Παράλληλα, εντοπίστηκαν προκλήσεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη αντοχής και τη διαχείριση ανεπιθύμητων ενεργειών. Νεότερες στρατηγικές επικεντρώνονται σε συνδυασμούς με ανοσοθεραπευτικούς και άλλους στοχευμένους παράγοντες, με στόχο την υπέρβαση της αντοχής. Συμπεράσματα Οι PARP αναστολείς έχουν καθιερωθεί ως βασική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο των ωοθηκών, προσφέροντας σημαντικό όφελος στην επιβίωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με μοριακά χαρακτηρισμένα προφίλ. Ωστόσο, η βέλτιστη εφαρμογή τους απαιτεί περαιτέρω έρευνα στους μηχανισμούς αντοχής, στη βελτίωση των βιοδεικτών πρόβλεψης και στην ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και ασφαλών συνδυαστικών σχημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαγάτση Σωτηρία","Gagatsi Sotiria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323682"],"render_values":[{"text":"uoadl:5323682","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323682","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323682","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5323682","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαγάτση Σωτηρία","Gagatsi Sotiria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323682","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323682"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Οι αναστολείς PARP (PARP inhibitors) αποτελούν μια καινοτόμο θεραπευτική μέθοδο για τον καρκίνο των ωοθηκών, στοχεύοντας στη δυσλειτουργία της επιδιόρθωσης του DNA σε όγκους με ανεπάρκεια στον μηχανισμό ομόλογου ανασυνδυασμού (HRD), όπως αυτοί με μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 και BRCA2. Η χρήση τους έχει συσχετιστεί με σημαντική βελτίωση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), ιδιαίτερα σε πλατινοευαίσθητες μορφές της νόσου. Μέθοδοι Για την εκπόνηση της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed με τους όρους «PARP inhibitors» και «ovarian cancer» συνδυασμένους μεταξύ τους, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Στην αναζήτηση εφαρμόστηκαν συγκεκριμένα φίλτρα για την αποδοτικότερη επιλογή των άρθρων: δημοσιεύσεις των τελευταίων δέκα ετών (2015–2025), μελέτες που αφορούν αποκλειστικά ανθρώπινα υποκείμενα και συγκεκριμένα γυναίκες ενήλικες, άρθρα διαθέσιμα ως free full text, καθώς και άρθρα τύπου clinical trials ή systematic reviews, δημοσιευμένα στην αγγλική γλώσσα. Η διαδικασία επιλογής των μελετών περιλάμβανε αρχικό έλεγχο των τίτλων, με απόρριψη όσων δεν ήταν συναφή με το θέμα της ανασκόπησης, ακολουθούμενο από αξιολόγηση των περιλήψεων για τον καθορισμό της πληρότητας και της καταλληλότητας των κριτηρίων ένταξης. Έπειτα, πραγματοποιήθηκε λεπτομερής ανάγνωση ολόκληρων των άρθρων για την τελική επιλογή εκείνων που πληρούσαν τις προϋποθέσεις και παρείχαν τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση των PARP αναστολέων στην κλινική πρακτική. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική σύνθεση λόγω ετερογένειας στον σχεδιασμό και τα αποτελέσματα των μελετών. Οι μελέτες ομαδοποιήθηκαν σε τρεις κατηγορίες: νεοδιαγνωσθείσες ασθενείς, υποτροπιάζουσα νόσος και συνδυαστικές θεραπείες. Αξιολογήθηκαν δείκτες όπως η PFS, OS, ORR και η ασφάλεια. Αρχικά, η αναζήτηση απέδωσε 3.156 άρθρα, τα οποία περιορίστηκαν σε 1.789 μετά την εφαρμογή των φίλτρων για γλώσσα, free full text και έτος δημοσίευσης. Η περαιτέρω εφαρμογή κριτηρίων ηλικίας, φύλου και είδους άρθρου οδήγησε σε 95 ενδεδειγμένες μελέτες. Μετά από προσεκτική αξιολόγηση των τίτλων και των περιλήψεων, ο αριθμός περιορίστηκε σε 37, ενώ η τελική επιλογή, βάσει πλήρους ανάγνωσης, περιελάμβανε 15 μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν για την αποτελεσματική διεξαγωγή της συστηματικής ανασκόπησης. Τέλος, η αξιολόγηση του κινδύνου συστηματικού σφάλματος (risk of bias) πραγματοποιήθηκε με χρήση του εργαλείου RoB 2.0 της Cochrane Collaboration, καθώς και του ROBINS-I. Αποτελέσματα Οι κύριες μελέτες (SOLO-1, PRIMA, PAOLA-1, ATHENA-MONO, NOVA, ARIEL-3, SOLO-2 κ.ά.) καταδεικνύουν σαφές όφελος στην PFS με τη χορήγηση PARP αναστολέων έναντι placebo, με το αποτέλεσμα να είναι εντονότερο σε ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA ή HRD-θετικό προφίλ. Παράλληλα, εντοπίστηκαν προκλήσεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη αντοχής και τη διαχείριση ανεπιθύμητων ενεργειών. Νεότερες στρατηγικές επικεντρώνονται σε συνδυασμούς με ανοσοθεραπευτικούς και άλλους στοχευμένους παράγοντες, με στόχο την υπέρβαση της αντοχής. Συμπεράσματα Οι PARP αναστολείς έχουν καθιερωθεί ως βασική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο των ωοθηκών, προσφέροντας σημαντικό όφελος στην επιβίωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με μοριακά χαρακτηρισμένα προφίλ. Ωστόσο, η βέλτιστη εφαρμογή τους απαιτεί περαιτέρω έρευνα στους μηχανισμούς αντοχής, στη βελτίωση των βιοδεικτών πρόβλεψης και στην ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και ασφαλών συνδυαστικών σχημάτων.","Background PARP inhibitors represent an innovative therapeutic method for ovarian cancer, targeting DNA repair deficiencies in tumors with homologous recombination deficiency (HRD), such as those harboring BRCA1 or BRCA2 mutations. Their use has been associated with a significant improvement in progression-free survival (PFS), particularly in platinum-sensitive disease. Methods For the present systematic review, a comprehensive literature search was conducted in the PubMed database using the combined keywords “PARP inhibitors” and “ovarian cancer”, according to the PRISMA guidelines. Specific filters were applied to optimize the selection of relevant articles: publications from the last ten years (2015–2025), studies including exclusively human subjects and specifically adult women, articles available as free full text, as well as clinical trials or systematic reviews published in English. The study selection process included an initial screening of titles, excluding those not relevant to the review topic, followed by an assessment of abstracts to determine completeness and adherence to the inclusion criteria. Moreover, a full-text review of the remaining articles was performed to select those that met the requirements and provided the necessary information regarding the clinical application of PARP inhibitors. A narrative synthesis was conducted due to heterogeneity of study designs and outcomes. Studies were grouped into three categories: newly diagnosed patients, recurrent disease, and combination therapies. Outcomes assessed included PFS, OS, ORR, and safety. The initial search yielded 3,156 articles, which were reduced to 1,789 after applying language, free full text, and publication year filters. Further application of age, gender, and article type criteria resulted in 95 eligible studies. After careful evaluation of titles and abstracts, this number was narrowed down to 37, and following thorough full-text assessment, 15 studies were ultimately included in the systematic review. Last but not least, the Risk of Bias assessment was conducted using the Cochrane Collaboration’s RoB 2.0 tool, as well as the ROBINS-I tool. Results Major studies (SOLO-1, PRIMA, PAOLA-1, ATHENA-MONO, NOVA, ARIEL-3, SOLO-2, etc.) demonstrate a clear benefit in PFS with PARP inhibitors compared to placebo, with the greatest effect observed in patients with BRCA mutations or HRD-positive tumors. Challenges identified include the development of resistance and management of adverse events. Emerging strategies focus on combination therapies with immunotherapeutic and other targeted agents to overcome resistance. Conclusions PARP inhibitors have become an established therapeutic option in ovarian cancer, providing substantial survival benefits, particularly in molecularly selected patients. Optimal use requires further research on resistance mechanisms, improvement of predictive biomarkers, and development of new, more effective and safe combination regimens. Understanding these factors is critical for the personalization and optimization of clinical practice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστηματική ανασκόπηση: Οι αναστολείς PARP στον καρκίνο των ωοθηκών / A systematic review: PARP inhibitors in ovarian cancer"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαγάτση Σωτηρία","Gagatsi Sotiria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Οι αναστολείς PARP (PARP inhibitors) αποτελούν μια καινοτόμο θεραπευτική μέθοδο για τον καρκίνο των ωοθηκών, στοχεύοντας στη δυσλειτουργία της επιδιόρθωσης του DNA σε όγκους με ανεπάρκεια στον μηχανισμό ομόλογου ανασυνδυασμού (HRD), όπως αυτοί με μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1 και BRCA2. Η χρήση τους έχει συσχετιστεί με σημαντική βελτίωση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), ιδιαίτερα σε πλατινοευαίσθητες μορφές της νόσου. Μέθοδοι Για την εκπόνηση της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed με τους όρους «PARP inhibitors» και «ovarian cancer» συνδυασμένους μεταξύ τους, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Στην αναζήτηση εφαρμόστηκαν συγκεκριμένα φίλτρα για την αποδοτικότερη επιλογή των άρθρων: δημοσιεύσεις των τελευταίων δέκα ετών (2015–2025), μελέτες που αφορούν αποκλειστικά ανθρώπινα υποκείμενα και συγκεκριμένα γυναίκες ενήλικες, άρθρα διαθέσιμα ως free full text, καθώς και άρθρα τύπου clinical trials ή systematic reviews, δημοσιευμένα στην αγγλική γλώσσα. Η διαδικασία επιλογής των μελετών περιλάμβανε αρχικό έλεγχο των τίτλων, με απόρριψη όσων δεν ήταν συναφή με το θέμα της ανασκόπησης, ακολουθούμενο από αξιολόγηση των περιλήψεων για τον καθορισμό της πληρότητας και της καταλληλότητας των κριτηρίων ένταξης. Έπειτα, πραγματοποιήθηκε λεπτομερής ανάγνωση ολόκληρων των άρθρων για την τελική επιλογή εκείνων που πληρούσαν τις προϋποθέσεις και παρείχαν τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση των PARP αναστολέων στην κλινική πρακτική. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική σύνθεση λόγω ετερογένειας στον σχεδιασμό και τα αποτελέσματα των μελετών. Οι μελέτες ομαδοποιήθηκαν σε τρεις κατηγορίες: νεοδιαγνωσθείσες ασθενείς, υποτροπιάζουσα νόσος και συνδυαστικές θεραπείες. Αξιολογήθηκαν δείκτες όπως η PFS, OS, ORR και η ασφάλεια. Αρχικά, η αναζήτηση απέδωσε 3.156 άρθρα, τα οποία περιορίστηκαν σε 1.789 μετά την εφαρμογή των φίλτρων για γλώσσα, free full text και έτος δημοσίευσης. Η περαιτέρω εφαρμογή κριτηρίων ηλικίας, φύλου και είδους άρθρου οδήγησε σε 95 ενδεδειγμένες μελέτες. Μετά από προσεκτική αξιολόγηση των τίτλων και των περιλήψεων, ο αριθμός περιορίστηκε σε 37, ενώ η τελική επιλογή, βάσει πλήρους ανάγνωσης, περιελάμβανε 15 μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν για την αποτελεσματική διεξαγωγή της συστηματικής ανασκόπησης. Τέλος, η αξιολόγηση του κινδύνου συστηματικού σφάλματος (risk of bias) πραγματοποιήθηκε με χρήση του εργαλείου RoB 2.0 της Cochrane Collaboration, καθώς και του ROBINS-I. Αποτελέσματα Οι κύριες μελέτες (SOLO-1, PRIMA, PAOLA-1, ATHENA-MONO, NOVA, ARIEL-3, SOLO-2 κ.ά.) καταδεικνύουν σαφές όφελος στην PFS με τη χορήγηση PARP αναστολέων έναντι placebo, με το αποτέλεσμα να είναι εντονότερο σε ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA ή HRD-θετικό προφίλ. Παράλληλα, εντοπίστηκαν προκλήσεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη αντοχής και τη διαχείριση ανεπιθύμητων ενεργειών. Νεότερες στρατηγικές επικεντρώνονται σε συνδυασμούς με ανοσοθεραπευτικούς και άλλους στοχευμένους παράγοντες, με στόχο την υπέρβαση της αντοχής. Συμπεράσματα Οι PARP αναστολείς έχουν καθιερωθεί ως βασική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο των ωοθηκών, προσφέροντας σημαντικό όφελος στην επιβίωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με μοριακά χαρακτηρισμένα προφίλ. Ωστόσο, η βέλτιστη εφαρμογή τους απαιτεί περαιτέρω έρευνα στους μηχανισμούς αντοχής, στη βελτίωση των βιοδεικτών πρόβλεψης και στην ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και ασφαλών συνδυαστικών σχημάτων.","Background PARP inhibitors represent an innovative therapeutic method for ovarian cancer, targeting DNA repair deficiencies in tumors with homologous recombination deficiency (HRD), such as those harboring BRCA1 or BRCA2 mutations. Their use has been associated with a significant improvement in progression-free survival (PFS), particularly in platinum-sensitive disease. Methods For the present systematic review, a comprehensive literature search was conducted in the PubMed database using the combined keywords “PARP inhibitors” and “ovarian cancer”, according to the PRISMA guidelines. Specific filters were applied to optimize the selection of relevant articles: publications from the last ten years (2015–2025), studies including exclusively human subjects and specifically adult women, articles available as free full text, as well as clinical trials or systematic reviews published in English. The study selection process included an initial screening of titles, excluding those not relevant to the review topic, followed by an assessment of abstracts to determine completeness and adherence to the inclusion criteria. Moreover, a full-text review of the remaining articles was performed to select those that met the requirements and provided the necessary information regarding the clinical application of PARP inhibitors. A narrative synthesis was conducted due to heterogeneity of study designs and outcomes. Studies were grouped into three categories: newly diagnosed patients, recurrent disease, and combination therapies. Outcomes assessed included PFS, OS, ORR, and safety. The initial search yielded 3,156 articles, which were reduced to 1,789 after applying language, free full text, and publication year filters. Further application of age, gender, and article type criteria resulted in 95 eligible studies. After careful evaluation of titles and abstracts, this number was narrowed down to 37, and following thorough full-text assessment, 15 studies were ultimately included in the systematic review. Last but not least, the Risk of Bias assessment was conducted using the Cochrane Collaboration’s RoB 2.0 tool, as well as the ROBINS-I tool. Results Major studies (SOLO-1, PRIMA, PAOLA-1, ATHENA-MONO, NOVA, ARIEL-3, SOLO-2, etc.) demonstrate a clear benefit in PFS with PARP inhibitors compared to placebo, with the greatest effect observed in patients with BRCA mutations or HRD-positive tumors. Challenges identified include the development of resistance and management of adverse events. Emerging strategies focus on combination therapies with immunotherapeutic and other targeted agents to overcome resistance. Conclusions PARP inhibitors have become an established therapeutic option in ovarian cancer, providing substantial survival benefits, particularly in molecularly selected patients. Optimal use requires further research on resistance mechanisms, improvement of predictive biomarkers, and development of new, more effective and safe combination regimens. Understanding these factors is critical for the personalization and optimization of clinical practice."],"dc:identifier":["uoadl:5323682","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323682"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συστηματική ανασκόπηση: Οι αναστολείς PARP στον καρκίνο των ωοθηκών / A systematic review: PARP inhibitors in ovarian cancer"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:39Z"}