{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323864"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323864","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ακυρότητα διαθήκης λόγω αντίθεσης στα χρηστά ήθη υπό το πρίσμα της νομολογίας","abstract":"Η μη αντίθεση στα χρηστά ήθη ως περιορισμός της ελευθερίας του διατιθέναι καθώς και ως ουσιαστική προϋπόθεση εγκυρότητας του περιεχομένου της διαθήκης αναδεικνύει τη σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου και, κατ’ επέκταση, τη θέση της ηθικής ως δευτερογενούς πηγής του δικαίου στο δικαϊκό μας σύστημα. Στην παρούσα εργασία εξετάζονται οι βασικές κατηγορίες διατάξεων τελευταίας βούλησης με περιεχόμενο αντίθετο στα χρηστά ήθη και, συγκεκριμένα, η διάταξη υπέρ τρίτου προσώπου, με το οποίο ο διαθέτης διατηρούσε γενετήσιες σχέσεις, η οποία κρίνεται αναλόγως αν η εγκατάσταση συνιστά εκδήλωση αδικαιολόγητης περιφρόνησης έναντι των προσώπων της νόμιμης οικογένειας του διαθέτη ή αν η εγκατάσταση γίνεται αποκλειστικά ως ανταμοιβή για τις προϋπάρχουσες ερωτικές σχέσεις ή προς διατήρηση ή επανάληψη αυτών, η διάταξη δια της οποίας παραλείπεται μέλος της οικογένειας του διαθέτη και η οποία ενδέχεται να συνιστά εκδήλωση μίσους ή περιφρόνησης εκ μέρους του τελευταίου έναντι της οικογένειάς του, η διάταξη η οποία συνιστά προϊόν απόλυτης ψυχικής και συναισθηματικής εξάρτησης του διαθέτη και η διάταξη με την οποία δεσμεύεται υπέρμετρα η ελευθερία του τιμώμενου προσώπου, η οποία συνήθως περιέχει αιρέσεις ή ρήτρες έκπτωσης, όπως είναι η αίρεση σύναψης ή μη γάμου, η αίρεση απόκτησης τέκνου, η αίρεση μετοίκησης, η αίρεση επιλογής ορισμένου επαγγέλματος και η αίρεση λήψης πτυχίου. Μέσα από την επισκόπηση νομολογιακών παραδειγμάτων διατάξεων τελευταίας βούλησης, στις οποίες τίθεται ζήτημα εφαρμογής της γενικής ρήτρας των χρηστών ηθών, προβάλλεται η σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου καθώς και στο πλαίσιο της έννομης τάξης στο σύνολό της, αφού μέσω της εν λόγω ρήτρας οι κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις περί ηθικής εντάσσονται στο δίκαιο ως όριο στην ιδιωτική αυτονομία, αντίστοιχο του νόμου, αναδεικνύοντας την άρρηκτη σχέση του δικαίου και της ηθικής.","abstract_html":"Η μη αντίθεση στα χρηστά ήθη ως περιορισμός της ελευθερίας του διατιθέναι καθώς και ως ουσιαστική προϋπόθεση εγκυρότητας του περιεχομένου της διαθήκης αναδεικνύει τη σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου και, κατ’ επέκταση, τη θέση της ηθικής ως δευτερογενούς πηγής του δικαίου στο δικαϊκό μας σύστημα. Στην παρούσα εργασία εξετάζονται οι βασικές κατηγορίες διατάξεων τελευταίας βούλησης με περιεχόμενο αντίθετο στα χρηστά ήθη και, συγκεκριμένα, η διάταξη υπέρ τρίτου προσώπου, με το οποίο ο διαθέτης διατηρούσε γενετήσιες σχέσεις, η οποία κρίνεται αναλόγως αν η εγκατάσταση συνιστά εκδήλωση αδικαιολόγητης περιφρόνησης έναντι των προσώπων της νόμιμης οικογένειας του διαθέτη ή αν η εγκατάσταση γίνεται αποκλειστικά ως ανταμοιβή για τις προϋπάρχουσες ερωτικές σχέσεις ή προς διατήρηση ή επανάληψη αυτών, η διάταξη δια της οποίας παραλείπεται μέλος της οικογένειας του διαθέτη και η οποία ενδέχεται να συνιστά εκδήλωση μίσους ή περιφρόνησης εκ μέρους του τελευταίου έναντι της οικογένειάς του, η διάταξη η οποία συνιστά προϊόν απόλυτης ψυχικής και συναισθηματικής εξάρτησης του διαθέτη και η διάταξη με την οποία δεσμεύεται υπέρμετρα η ελευθερία του τιμώμενου προσώπου, η οποία συνήθως περιέχει αιρέσεις ή ρήτρες έκπτωσης, όπως είναι η αίρεση σύναψης ή μη γάμου, η αίρεση απόκτησης τέκνου, η αίρεση μετοίκησης, η αίρεση επιλογής ορισμένου επαγγέλματος και η αίρεση λήψης πτυχίου. Μέσα από την επισκόπηση νομολογιακών παραδειγμάτων διατάξεων τελευταίας βούλησης, στις οποίες τίθεται ζήτημα εφαρμογής της γενικής ρήτρας των χρηστών ηθών, προβάλλεται η σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου καθώς και στο πλαίσιο της έννομης τάξης στο σύνολό της, αφού μέσω της εν λόγω ρήτρας οι κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις περί ηθικής εντάσσονται στο δίκαιο ως όριο στην ιδιωτική αυτονομία, αντίστοιχο του νόμου, αναδεικνύοντας την άρρηκτη σχέση του δικαίου και της ηθικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούα Παναγιώτα","Boua Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:39Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323864"],"render_values":[{"text":"uoadl:5323864","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323864","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323864","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5323864","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούα Παναγιώτα","Boua Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323864"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μη αντίθεση στα χρηστά ήθη ως περιορισμός της ελευθερίας του διατιθέναι καθώς και ως ουσιαστική προϋπόθεση εγκυρότητας του περιεχομένου της διαθήκης αναδεικνύει τη σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου και, κατ’ επέκταση, τη θέση της ηθικής ως δευτερογενούς πηγής του δικαίου στο δικαϊκό μας σύστημα. Στην παρούσα εργασία εξετάζονται οι βασικές κατηγορίες διατάξεων τελευταίας βούλησης με περιεχόμενο αντίθετο στα χρηστά ήθη και, συγκεκριμένα, η διάταξη υπέρ τρίτου προσώπου, με το οποίο ο διαθέτης διατηρούσε γενετήσιες σχέσεις, η οποία κρίνεται αναλόγως αν η εγκατάσταση συνιστά εκδήλωση αδικαιολόγητης περιφρόνησης έναντι των προσώπων της νόμιμης οικογένειας του διαθέτη ή αν η εγκατάσταση γίνεται αποκλειστικά ως ανταμοιβή για τις προϋπάρχουσες ερωτικές σχέσεις ή προς διατήρηση ή επανάληψη αυτών, η διάταξη δια της οποίας παραλείπεται μέλος της οικογένειας του διαθέτη και η οποία ενδέχεται να συνιστά εκδήλωση μίσους ή περιφρόνησης εκ μέρους του τελευταίου έναντι της οικογένειάς του, η διάταξη η οποία συνιστά προϊόν απόλυτης ψυχικής και συναισθηματικής εξάρτησης του διαθέτη και η διάταξη με την οποία δεσμεύεται υπέρμετρα η ελευθερία του τιμώμενου προσώπου, η οποία συνήθως περιέχει αιρέσεις ή ρήτρες έκπτωσης, όπως είναι η αίρεση σύναψης ή μη γάμου, η αίρεση απόκτησης τέκνου, η αίρεση μετοίκησης, η αίρεση επιλογής ορισμένου επαγγέλματος και η αίρεση λήψης πτυχίου. Μέσα από την επισκόπηση νομολογιακών παραδειγμάτων διατάξεων τελευταίας βούλησης, στις οποίες τίθεται ζήτημα εφαρμογής της γενικής ρήτρας των χρηστών ηθών, προβάλλεται η σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου καθώς και στο πλαίσιο της έννομης τάξης στο σύνολό της, αφού μέσω της εν λόγω ρήτρας οι κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις περί ηθικής εντάσσονται στο δίκαιο ως όριο στην ιδιωτική αυτονομία, αντίστοιχο του νόμου, αναδεικνύοντας την άρρηκτη σχέση του δικαίου και της ηθικής.","The non-contradiction with morality as a restriction of the freedom to dispose of property and as an essential prerequisite for the validity of the content of the will highlights the importance of the concept of good morals in the field of inheritance law and, by extension, the position of morality as a secondary source of law in our legal system. This paper examines the basic categories of last will and testament provisions with content contrary to morality and, in particular, the provision in favor of a third party with whom the testator had sexual relations, which is judged accordingly if the provision constitutes an unjustified manifestation of contempt towards the persons of the testator's legal family or if the provision is made exclusively as a reward for pre-existing sexual relationships or to maintain or to repeat them, the provision by which a member of the testator's family is omitted and which may constitute an expression of hatred or contempt on the part of the latter towards his family, a provision that constitutes a product of the testator's absolute mental and emotional dependence and a provision that excessively restricts the freedom of the honoured person, which usually contains conditions or forfeiture clauses, such as the condition of marriage or not, the condition of having children, the condition of moving, the condition of choosing a certain profession and the condition of obtaining a degree. Through a review of case law examples of last will and testament provisions, in which the issue of the application of the general clause of morality is raised, the importance of the concept of good morals in the field of inheritance law and in the context of the legal order as a whole is highlighted, since through this clause, prevailing social perceptions of morality are incorporated into law as a limit on private autonomy, corresponding to the law, highlighting the inseparable relationship between law and morality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ακυρότητα διαθήκης λόγω αντίθεσης στα χρηστά ήθη υπό το πρίσμα της νομολογίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούα Παναγιώτα","Boua Panagiota"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η μη αντίθεση στα χρηστά ήθη ως περιορισμός της ελευθερίας του διατιθέναι καθώς και ως ουσιαστική προϋπόθεση εγκυρότητας του περιεχομένου της διαθήκης αναδεικνύει τη σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου και, κατ’ επέκταση, τη θέση της ηθικής ως δευτερογενούς πηγής του δικαίου στο δικαϊκό μας σύστημα. Στην παρούσα εργασία εξετάζονται οι βασικές κατηγορίες διατάξεων τελευταίας βούλησης με περιεχόμενο αντίθετο στα χρηστά ήθη και, συγκεκριμένα, η διάταξη υπέρ τρίτου προσώπου, με το οποίο ο διαθέτης διατηρούσε γενετήσιες σχέσεις, η οποία κρίνεται αναλόγως αν η εγκατάσταση συνιστά εκδήλωση αδικαιολόγητης περιφρόνησης έναντι των προσώπων της νόμιμης οικογένειας του διαθέτη ή αν η εγκατάσταση γίνεται αποκλειστικά ως ανταμοιβή για τις προϋπάρχουσες ερωτικές σχέσεις ή προς διατήρηση ή επανάληψη αυτών, η διάταξη δια της οποίας παραλείπεται μέλος της οικογένειας του διαθέτη και η οποία ενδέχεται να συνιστά εκδήλωση μίσους ή περιφρόνησης εκ μέρους του τελευταίου έναντι της οικογένειάς του, η διάταξη η οποία συνιστά προϊόν απόλυτης ψυχικής και συναισθηματικής εξάρτησης του διαθέτη και η διάταξη με την οποία δεσμεύεται υπέρμετρα η ελευθερία του τιμώμενου προσώπου, η οποία συνήθως περιέχει αιρέσεις ή ρήτρες έκπτωσης, όπως είναι η αίρεση σύναψης ή μη γάμου, η αίρεση απόκτησης τέκνου, η αίρεση μετοίκησης, η αίρεση επιλογής ορισμένου επαγγέλματος και η αίρεση λήψης πτυχίου. Μέσα από την επισκόπηση νομολογιακών παραδειγμάτων διατάξεων τελευταίας βούλησης, στις οποίες τίθεται ζήτημα εφαρμογής της γενικής ρήτρας των χρηστών ηθών, προβάλλεται η σημασία της έννοιας των χρηστών ηθών στο πεδίο του κληρονομικού δικαίου καθώς και στο πλαίσιο της έννομης τάξης στο σύνολό της, αφού μέσω της εν λόγω ρήτρας οι κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις περί ηθικής εντάσσονται στο δίκαιο ως όριο στην ιδιωτική αυτονομία, αντίστοιχο του νόμου, αναδεικνύοντας την άρρηκτη σχέση του δικαίου και της ηθικής.","The non-contradiction with morality as a restriction of the freedom to dispose of property and as an essential prerequisite for the validity of the content of the will highlights the importance of the concept of good morals in the field of inheritance law and, by extension, the position of morality as a secondary source of law in our legal system. This paper examines the basic categories of last will and testament provisions with content contrary to morality and, in particular, the provision in favor of a third party with whom the testator had sexual relations, which is judged accordingly if the provision constitutes an unjustified manifestation of contempt towards the persons of the testator's legal family or if the provision is made exclusively as a reward for pre-existing sexual relationships or to maintain or to repeat them, the provision by which a member of the testator's family is omitted and which may constitute an expression of hatred or contempt on the part of the latter towards his family, a provision that constitutes a product of the testator's absolute mental and emotional dependence and a provision that excessively restricts the freedom of the honoured person, which usually contains conditions or forfeiture clauses, such as the condition of marriage or not, the condition of having children, the condition of moving, the condition of choosing a certain profession and the condition of obtaining a degree. Through a review of case law examples of last will and testament provisions, in which the issue of the application of the general clause of morality is raised, the importance of the concept of good morals in the field of inheritance law and in the context of the legal order as a whole is highlighted, since through this clause, prevailing social perceptions of morality are incorporated into law as a limit on private autonomy, corresponding to the law, highlighting the inseparable relationship between law and morality."],"dc:identifier":["uoadl:5323864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323864"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η ακυρότητα διαθήκης λόγω αντίθεσης στα χρηστά ήθη υπό το πρίσμα της νομολογίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:39Z"}