{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323939"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5323939","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποζημίωση για αποθετική ζημία από ιατρικό σφάλμα ή αμέλεια: νομική προσέγγιση και νομολογία","abstract":"Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται την αποζημίωση για αποθετική ζημία, και ειδικότερα για διαφυγόν κέρδος, στο πλαίσιο της αστικής ιατρικής ευθύνης από ιατρικό σφάλμα ή αμέλεια. Η ιατρική ευθύνη αναπτύσσεται σε ένα σύνθετο πεδίο όπου συναντώνται η ιατρική και η νομική επιστήμη, με κοινό αντικείμενο τον άνθρωπο και τα ύψιστα έννομα αγαθά της ζωής, της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας. Η νομολογία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στους κανόνες της ιατρικής τέχνης (lege artis), στο θετικό δίκαιο και στους κανόνες δεοντολογίας, ιδίως σε ένα περιβάλλον στο οποίο ο ασθενής μεταβαίνει από παθητικός δέκτης σε ενεργό φορέα δικαιωμάτων. Αρχικά αναλύεται το γενικό πλαίσιο της ιατρικής ευθύνης και η τριχοτόμησή της σε αστική, ποινική και πειθαρχική, με έμφαση στην αστική ιατρική ευθύνη και τις πηγές της: ενδοσυμβατική ευθύνη, αδικοπρακτική ευθύνη και ευθύνη του παρέχοντος υπηρεσίες κατά το άρθρο 8 Ν. 2251/1994. Εξετάζονται οι προϋποθέσεις θεμελίωσής της, ήτοι η παράνομη και υπαίτια πράξη ή παράλειψη, η ζημία και ο αιτιώδης σύνδεσμος, υπό το φως των γενικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 914 επ., 929 και 932 ΑΚ, καθώς και των ρυθμίσεων του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας και της Σύμβασης του Οβιέδο. Κεντρικό αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος λόγω προσβολής της υγείας του ασθενούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις δυσχέρειες ποσοτικού 7 προσδιορισμού της μελλοντικής αποθετικής ζημίας, η οποία συναρτάται με τη «συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων» και τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθώς και στις αποδεικτικές απαιτήσεις (ιατρική τεκμηρίωση, επαγγελματικά δεδομένα, πραγματογνωμοσύνες, μάρτυρες κ.λπ.). Η μελέτη, αξιοποιώντας την ελληνική θεωρία και νομολογία, αναδεικνύει ότι η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εξαιρετική ή δευτερεύουσα αξίωση, αλλά ως αναγκαίο εργαλείο για την πλήρη και δίκαιη αποκατάσταση των παθόντων από ιατρικά σφάλματα","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται την αποζημίωση για αποθετική ζημία, και ειδικότερα για διαφυγόν κέρδος, στο πλαίσιο της αστικής ιατρικής ευθύνης από ιατρικό σφάλμα ή αμέλεια. Η ιατρική ευθύνη αναπτύσσεται σε ένα σύνθετο πεδίο όπου συναντώνται η ιατρική και η νομική επιστήμη, με κοινό αντικείμενο τον άνθρωπο και τα ύψιστα έννομα αγαθά της ζωής, της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας. Η νομολογία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στους κανόνες της ιατρικής τέχνης (lege artis), στο θετικό δίκαιο και στους κανόνες δεοντολογίας, ιδίως σε ένα περιβάλλον στο οποίο ο ασθενής μεταβαίνει από παθητικός δέκτης σε ενεργό φορέα δικαιωμάτων. Αρχικά αναλύεται το γενικό πλαίσιο της ιατρικής ευθύνης και η τριχοτόμησή της σε αστική, ποινική και πειθαρχική, με έμφαση στην αστική ιατρική ευθύνη και τις πηγές της: ενδοσυμβατική ευθύνη, αδικοπρακτική ευθύνη και ευθύνη του παρέχοντος υπηρεσίες κατά το άρθρο 8 Ν. 2251/1994. Εξετάζονται οι προϋποθέσεις θεμελίωσής της, ήτοι η παράνομη και υπαίτια πράξη ή παράλειψη, η ζημία και ο αιτιώδης σύνδεσμος, υπό το φως των γενικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 914 επ., 929 και 932 ΑΚ, καθώς και των ρυθμίσεων του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας και της Σύμβασης του Οβιέδο. Κεντρικό αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος λόγω προσβολής της υγείας του ασθενούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις δυσχέρειες ποσοτικού 7 προσδιορισμού της μελλοντικής αποθετικής ζημίας, η οποία συναρτάται με τη «συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων» και τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθώς και στις αποδεικτικές απαιτήσεις (ιατρική τεκμηρίωση, επαγγελματικά δεδομένα, πραγματογνωμοσύνες, μάρτυρες κ.λπ.). Η μελέτη, αξιοποιώντας την ελληνική θεωρία και νομολογία, αναδεικνύει ότι η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εξαιρετική ή δευτερεύουσα αξίωση, αλλά ως αναγκαίο εργαλείο για την πλήρη και δίκαιη αποκατάσταση των παθόντων από ιατρικά σφάλματα","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΗΝΑΣ","MICHALOPOULOS MINAS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323939"],"render_values":[{"text":"uoadl:5323939","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323939","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323939","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5323939","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΗΝΑΣ","MICHALOPOULOS MINAS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5323939","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323939"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται την αποζημίωση για αποθετική ζημία, και ειδικότερα για διαφυγόν κέρδος, στο πλαίσιο της αστικής ιατρικής ευθύνης από ιατρικό σφάλμα ή αμέλεια. Η ιατρική ευθύνη αναπτύσσεται σε ένα σύνθετο πεδίο όπου συναντώνται η ιατρική και η νομική επιστήμη, με κοινό αντικείμενο τον άνθρωπο και τα ύψιστα έννομα αγαθά της ζωής, της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας. Η νομολογία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στους κανόνες της ιατρικής τέχνης (lege artis), στο θετικό δίκαιο και στους κανόνες δεοντολογίας, ιδίως σε ένα περιβάλλον στο οποίο ο ασθενής μεταβαίνει από παθητικός δέκτης σε ενεργό φορέα δικαιωμάτων. Αρχικά αναλύεται το γενικό πλαίσιο της ιατρικής ευθύνης και η τριχοτόμησή της σε αστική, ποινική και πειθαρχική, με έμφαση στην αστική ιατρική ευθύνη και τις πηγές της: ενδοσυμβατική ευθύνη, αδικοπρακτική ευθύνη και ευθύνη του παρέχοντος υπηρεσίες κατά το άρθρο 8 Ν. 2251/1994. Εξετάζονται οι προϋποθέσεις θεμελίωσής της, ήτοι η παράνομη και υπαίτια πράξη ή παράλειψη, η ζημία και ο αιτιώδης σύνδεσμος, υπό το φως των γενικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 914 επ., 929 και 932 ΑΚ, καθώς και των ρυθμίσεων του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας και της Σύμβασης του Οβιέδο. Κεντρικό αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος λόγω προσβολής της υγείας του ασθενούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις δυσχέρειες ποσοτικού 7 προσδιορισμού της μελλοντικής αποθετικής ζημίας, η οποία συναρτάται με τη «συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων» και τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθώς και στις αποδεικτικές απαιτήσεις (ιατρική τεκμηρίωση, επαγγελματικά δεδομένα, πραγματογνωμοσύνες, μάρτυρες κ.λπ.). Η μελέτη, αξιοποιώντας την ελληνική θεωρία και νομολογία, αναδεικνύει ότι η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εξαιρετική ή δευτερεύουσα αξίωση, αλλά ως αναγκαίο εργαλείο για την πλήρη και δίκαιη αποκατάσταση των παθόντων από ιατρικά σφάλματα","This thesis examines compensation for consequential loss, and in particular loss of profit, within the framework of civil medical liability arising from medical error or negligence. Medical liability develops at the intersection of medicine and law, both of which focus on the protection of fundamental legal interests such as life, health and physical integrity. Case law is called upon to strike a balance between the rules of medical science and lege artis standards, positive law and ethical principles, in a context where the patient is no longer a passive recipient of care but an active rights-holder. The study first analyses the general framework of medical liability and its tripartite structure into civil, criminal and disciplinary responsibility, focusing on civil medical liability and its legal bases: contractual liability, tortious liability and liability of service providers under Article 8 of Law 2251/1994 on consumer protection. It explores the conditions for establishing liability – unlawful and culpable act or omission, damage and causal link – under Articles 297, 298, 914 et seq., 929 and 932 of the Greek Civil Code, as well as the relevant provisions of the Code of Medical Ethics and the Oviedo Convention on Human Rights and Biomedicine. The core of the thesis is compensation of loss of profit resulting from impairment of the patient’s health. Particular emphasis is placed on the difficulty of quantifying future consequential loss, which depends on the “normal course of events” and general experience, and on the demanding evidentiary burden (medical documentation, employment and income data, expert opinions, witness testimonies). By drawing on Greek legal scholarship and case law, the thesis argues that compensation for loss of profit in cases of medical malpractice should not be treated as a marginal or exceptional claim, but as an essential component of full and fair reparation for injured patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποζημίωση για αποθετική ζημία από ιατρικό σφάλμα ή αμέλεια: νομική προσέγγιση και νομολογία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΗΝΑΣ","MICHALOPOULOS MINAS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται την αποζημίωση για αποθετική ζημία, και ειδικότερα για διαφυγόν κέρδος, στο πλαίσιο της αστικής ιατρικής ευθύνης από ιατρικό σφάλμα ή αμέλεια. Η ιατρική ευθύνη αναπτύσσεται σε ένα σύνθετο πεδίο όπου συναντώνται η ιατρική και η νομική επιστήμη, με κοινό αντικείμενο τον άνθρωπο και τα ύψιστα έννομα αγαθά της ζωής, της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας. Η νομολογία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στους κανόνες της ιατρικής τέχνης (lege artis), στο θετικό δίκαιο και στους κανόνες δεοντολογίας, ιδίως σε ένα περιβάλλον στο οποίο ο ασθενής μεταβαίνει από παθητικός δέκτης σε ενεργό φορέα δικαιωμάτων. Αρχικά αναλύεται το γενικό πλαίσιο της ιατρικής ευθύνης και η τριχοτόμησή της σε αστική, ποινική και πειθαρχική, με έμφαση στην αστική ιατρική ευθύνη και τις πηγές της: ενδοσυμβατική ευθύνη, αδικοπρακτική ευθύνη και ευθύνη του παρέχοντος υπηρεσίες κατά το άρθρο 8 Ν. 2251/1994. Εξετάζονται οι προϋποθέσεις θεμελίωσής της, ήτοι η παράνομη και υπαίτια πράξη ή παράλειψη, η ζημία και ο αιτιώδης σύνδεσμος, υπό το φως των γενικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 914 επ., 929 και 932 ΑΚ, καθώς και των ρυθμίσεων του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας και της Σύμβασης του Οβιέδο. Κεντρικό αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος λόγω προσβολής της υγείας του ασθενούς. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις δυσχέρειες ποσοτικού 7 προσδιορισμού της μελλοντικής αποθετικής ζημίας, η οποία συναρτάται με τη «συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων» και τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθώς και στις αποδεικτικές απαιτήσεις (ιατρική τεκμηρίωση, επαγγελματικά δεδομένα, πραγματογνωμοσύνες, μάρτυρες κ.λπ.). Η μελέτη, αξιοποιώντας την ελληνική θεωρία και νομολογία, αναδεικνύει ότι η αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εξαιρετική ή δευτερεύουσα αξίωση, αλλά ως αναγκαίο εργαλείο για την πλήρη και δίκαιη αποκατάσταση των παθόντων από ιατρικά σφάλματα","This thesis examines compensation for consequential loss, and in particular loss of profit, within the framework of civil medical liability arising from medical error or negligence. Medical liability develops at the intersection of medicine and law, both of which focus on the protection of fundamental legal interests such as life, health and physical integrity. Case law is called upon to strike a balance between the rules of medical science and lege artis standards, positive law and ethical principles, in a context where the patient is no longer a passive recipient of care but an active rights-holder. The study first analyses the general framework of medical liability and its tripartite structure into civil, criminal and disciplinary responsibility, focusing on civil medical liability and its legal bases: contractual liability, tortious liability and liability of service providers under Article 8 of Law 2251/1994 on consumer protection. It explores the conditions for establishing liability – unlawful and culpable act or omission, damage and causal link – under Articles 297, 298, 914 et seq., 929 and 932 of the Greek Civil Code, as well as the relevant provisions of the Code of Medical Ethics and the Oviedo Convention on Human Rights and Biomedicine. The core of the thesis is compensation of loss of profit resulting from impairment of the patient’s health. Particular emphasis is placed on the difficulty of quantifying future consequential loss, which depends on the “normal course of events” and general experience, and on the demanding evidentiary burden (medical documentation, employment and income data, expert opinions, witness testimonies). By drawing on Greek legal scholarship and case law, the thesis argues that compensation for loss of profit in cases of medical malpractice should not be treated as a marginal or exceptional claim, but as an essential component of full and fair reparation for injured patients."],"dc:identifier":["uoadl:5323939","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5323939"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Αποζημίωση για αποθετική ζημία από ιατρικό σφάλμα ή αμέλεια: νομική προσέγγιση και νομολογία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z"}