{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324188"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324188","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα μοτίβα συνταγογράφησης αντιψυχωσικής φαρμακοθεραπείας των ψυχιατροδικαστικών ασθενών στο “Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν” και οι σχετικοί προγνωστικοί παράγοντες","abstract":"Εισαγωγή: Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια ψυχική διαταραχή με υψηλή θνησιμότητα και συχνή συννοσηρότητα με διαταραχή χρήσης ουσιών, η οποία επιβαρύνει τη συμμόρφωση και αυξάνει τον κίνδυνο νοσηλειών. Τα μακράς δράσης ενέσιμα αντιψυχωσικά (LAI) χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της θεραπευτικής συνέπειας, τη μείωση των υποτροπών και των νοσηλειών. Ωστόσο χορηγούνται συχνά σε δοσο-συσσωρευτικά σχήματα (συνδυασμός LAI με από του στόματος αντιψυχωσικά) και ιδίως στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Παράλληλα, η χρήση τους συνδέεται με τις υψηλές δόσολογίες. Η ποσοτικοποίηση των δοσολογιών μέσω τυποποιημένων δεικτών, όπως η καθορισμένη ημερήσια δόση (DDD), θα μπορούσε να επιτρέψει την ορθότερη αξιολόγηση αυτών των πρακτικών. Σκοπός: Να συγκριθούν τα μοτίβα συνταγογράφησης αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ψυχιατρικούς ασθενείς, με έμφαση στη δοσο-συσσώρευση και στη λήψη υψηλών δόσεων. Επιπλέον, να εξεταστεί η σχέση χρήσης LAI και νοσηλειών, με προσαρμογή για τη συνολική ημερήσια δόση αντιψυχωσικών (PDD/DDD) και βασικούς συγχυτικούς παράγοντες. Μέθοδος: Αναλύθηκαν δεδομένα 40 ασθενών της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Η δοσο-συσσώρευση και η συνολική ημερήσια δόση εξετάστηκαν με γραμμική παλινδρόμηση. Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ δοσο-συσσώρευσης και υψηλών δόσεων επιχειρήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, αλλά ανέκυψε πλήρης διάκριση. Η σχέση χρήσης LAI και αριθμού νοσηλειών αναλύθηκε με αρνητική διωνυμική παλινδρόμηση με πολυμεταβλητή προσαρμογή. Αποτελέσματα: Η μέση συνολική ημερήσια δοσολογία αντιψυχωσικών ήταν 2.30 DDD και το 47,5% λάμβανε υψηλές δόσεις. Η δοσο-συσσώρευση συσχετίστηκε ισχυρά με υψηλότερη δοσολογία (β = 1.99, p = .001). Όλοι οι δοσο-συσσωρευμένοι ασθενείς λάμβαναν υψηλές δόσεις. Το μοντέλο νοσηλειών έδειξε ότι μόνο η συνολική ημερήσια δόση είχε τάση συσχέτισης με αυξημένες νοσηλείες (IRR = 1.30, p = .09), ενώ η χρήση LAI δεν εμφάνισε ανεξάρτητη επίδραση. Συμπεράσματα: Η δοσο-συσσώρευση αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα λήψης υψηλών δόσεων αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ασθενείς. Η χρήση LAI δεν σχετίστηκε με τον αριθμό νοσηλειών όταν λήφθηκε υπόψη η δοσολογία, ενώ η συνολική ημερήσια δόση αποτέλεσε τον σημαντικότερο δείκτη νοσηλειών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια ψυχική διαταραχή με υψηλή θνησιμότητα και συχνή συννοσηρότητα με διαταραχή χρήσης ουσιών, η οποία επιβαρύνει τη συμμόρφωση και αυξάνει τον κίνδυνο νοσηλειών. Τα μακράς δράσης ενέσιμα αντιψυχωσικά (LAI) χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της θεραπευτικής συνέπειας, τη μείωση των υποτροπών και των νοσηλειών. Ωστόσο χορηγούνται συχνά σε δοσο-συσσωρευτικά σχήματα (συνδυασμός LAI με από του στόματος αντιψυχωσικά) και ιδίως στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Παράλληλα, η χρήση τους συνδέεται με τις υψηλές δόσολογίες. Η ποσοτικοποίηση των δοσολογιών μέσω τυποποιημένων δεικτών, όπως η καθορισμένη ημερήσια δόση (DDD), θα μπορούσε να επιτρέψει την ορθότερη αξιολόγηση αυτών των πρακτικών. Σκοπός: Να συγκριθούν τα μοτίβα συνταγογράφησης αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ψυχιατρικούς ασθενείς, με έμφαση στη δοσο-συσσώρευση και στη λήψη υψηλών δόσεων. Επιπλέον, να εξεταστεί η σχέση χρήσης LAI και νοσηλειών, με προσαρμογή για τη συνολική ημερήσια δόση αντιψυχωσικών (PDD/DDD) και βασικούς συγχυτικούς παράγοντες. Μέθοδος: Αναλύθηκαν δεδομένα 40 ασθενών της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Η δοσο-συσσώρευση και η συνολική ημερήσια δόση εξετάστηκαν με γραμμική παλινδρόμηση. Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ δοσο-συσσώρευσης και υψηλών δόσεων επιχειρήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, αλλά ανέκυψε πλήρης διάκριση. Η σχέση χρήσης LAI και αριθμού νοσηλειών αναλύθηκε με αρνητική διωνυμική παλινδρόμηση με πολυμεταβλητή προσαρμογή. Αποτελέσματα: Η μέση συνολική ημερήσια δοσολογία αντιψυχωσικών ήταν 2.30 DDD και το 47,5% λάμβανε υψηλές δόσεις. Η δοσο-συσσώρευση συσχετίστηκε ισχυρά με υψηλότερη δοσολογία (β = 1.99, p = .001). Όλοι οι δοσο-συσσωρευμένοι ασθενείς λάμβαναν υψηλές δόσεις. Το μοντέλο νοσηλειών έδειξε ότι μόνο η συνολική ημερήσια δόση είχε τάση συσχέτισης με αυξημένες νοσηλείες (IRR = 1.30, p = .09), ενώ η χρήση LAI δεν εμφάνισε ανεξάρτητη επίδραση. Συμπεράσματα: Η δοσο-συσσώρευση αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα λήψης υψηλών δόσεων αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ασθενείς. Η χρήση LAI δεν σχετίστηκε με τον αριθμό νοσηλειών όταν λήφθηκε υπόψη η δοσολογία, ενώ η συνολική ημερήσια δόση αποτέλεσε τον σημαντικότερο δείκτη νοσηλειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Νούσια Ελισάβετ","Nousia Elisavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324188"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324188","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324188","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324188","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324188","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νούσια Ελισάβετ","Nousia Elisavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324188","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324188"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια ψυχική διαταραχή με υψηλή θνησιμότητα και συχνή συννοσηρότητα με διαταραχή χρήσης ουσιών, η οποία επιβαρύνει τη συμμόρφωση και αυξάνει τον κίνδυνο νοσηλειών. Τα μακράς δράσης ενέσιμα αντιψυχωσικά (LAI) χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της θεραπευτικής συνέπειας, τη μείωση των υποτροπών και των νοσηλειών. Ωστόσο χορηγούνται συχνά σε δοσο-συσσωρευτικά σχήματα (συνδυασμός LAI με από του στόματος αντιψυχωσικά) και ιδίως στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Παράλληλα, η χρήση τους συνδέεται με τις υψηλές δόσολογίες. Η ποσοτικοποίηση των δοσολογιών μέσω τυποποιημένων δεικτών, όπως η καθορισμένη ημερήσια δόση (DDD), θα μπορούσε να επιτρέψει την ορθότερη αξιολόγηση αυτών των πρακτικών. Σκοπός: Να συγκριθούν τα μοτίβα συνταγογράφησης αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ψυχιατρικούς ασθενείς, με έμφαση στη δοσο-συσσώρευση και στη λήψη υψηλών δόσεων. Επιπλέον, να εξεταστεί η σχέση χρήσης LAI και νοσηλειών, με προσαρμογή για τη συνολική ημερήσια δόση αντιψυχωσικών (PDD/DDD) και βασικούς συγχυτικούς παράγοντες. Μέθοδος: Αναλύθηκαν δεδομένα 40 ασθενών της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Η δοσο-συσσώρευση και η συνολική ημερήσια δόση εξετάστηκαν με γραμμική παλινδρόμηση. Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ δοσο-συσσώρευσης και υψηλών δόσεων επιχειρήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, αλλά ανέκυψε πλήρης διάκριση. Η σχέση χρήσης LAI και αριθμού νοσηλειών αναλύθηκε με αρνητική διωνυμική παλινδρόμηση με πολυμεταβλητή προσαρμογή. Αποτελέσματα: Η μέση συνολική ημερήσια δοσολογία αντιψυχωσικών ήταν 2.30 DDD και το 47,5% λάμβανε υψηλές δόσεις. Η δοσο-συσσώρευση συσχετίστηκε ισχυρά με υψηλότερη δοσολογία (β = 1.99, p = .001). Όλοι οι δοσο-συσσωρευμένοι ασθενείς λάμβαναν υψηλές δόσεις. Το μοντέλο νοσηλειών έδειξε ότι μόνο η συνολική ημερήσια δόση είχε τάση συσχέτισης με αυξημένες νοσηλείες (IRR = 1.30, p = .09), ενώ η χρήση LAI δεν εμφάνισε ανεξάρτητη επίδραση. Συμπεράσματα: Η δοσο-συσσώρευση αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα λήψης υψηλών δόσεων αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ασθενείς. Η χρήση LAI δεν σχετίστηκε με τον αριθμό νοσηλειών όταν λήφθηκε υπόψη η δοσολογία, ενώ η συνολική ημερήσια δόση αποτέλεσε τον σημαντικότερο δείκτη νοσηλειών.","Introduction: Schizophrenia is a chronic mental disorder with high mortality and frequent comorbidity with substance use disorder, which burdens compliance and increases the risk of hospitalizations. Long-acting injectable antipsychotics (LAIs) are used to improve treatment adherence, reduce relapses and hospitalizations. However, they are often administered in dose-stacking regimens (combination of LAIs with oral antipsychotics) and especially in forensic psychiatric patients. At the same time, their use is associated with high dosages. Quantifying dosages through standardized indicators, such as the defined daily dose (DDD), could allow for a more accurate assessment of these practices. Aim: To compare antipsychotic prescribing patterns in forensic and general psychiatric outpatients, with an emphasis on dose-stacking and high-dose intake. In addition, to examine the relationship between LAI use and hospitalizations, adjusting for total daily antipsychotic dose (PDD/DDD) and key confounders. Method: Data from 40 patients of the 2nd Psychiatric Clinic of the Attikon General Hospital were analyzed. Dose-stacking and total daily dose were examined by linear regression. The investigation of the relationship between dose accumulation and high doses was attempted by logistic regression, but complete separation emerged. The relationship between LAI use and number of hospitalizations was analyzed by negative binomial regression with multivariate adjustment. Results: The mean total daily dose of antipsychotics was 2.30 DDD and 47.5% were receiving high doses. Dose-stacking was strongly associated with higher dosage (β = 1.99, p = .001). All dose-stacked patients were receiving high doses. The hospitalization model showed that only total daily dose had a trend towards increased hospitalizations (IRR = 1.30, p = .09), while LAI use did not show an independent effect. Conclusions: Dose-stacking is the central factor in receiving high doses of antipsychotics in forensic and general outpatients. LAI use was not associated with the number of hospitalizations when dosage was taken into account, while total daily dose was the most important indicator of hospitalizations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα μοτίβα συνταγογράφησης αντιψυχωσικής φαρμακοθεραπείας των ψυχιατροδικαστικών ασθενών στο “Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν” και οι σχετικοί προγνωστικοί παράγοντες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νούσια Ελισάβετ","Nousia Elisavet"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια ψυχική διαταραχή με υψηλή θνησιμότητα και συχνή συννοσηρότητα με διαταραχή χρήσης ουσιών, η οποία επιβαρύνει τη συμμόρφωση και αυξάνει τον κίνδυνο νοσηλειών. Τα μακράς δράσης ενέσιμα αντιψυχωσικά (LAI) χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της θεραπευτικής συνέπειας, τη μείωση των υποτροπών και των νοσηλειών. Ωστόσο χορηγούνται συχνά σε δοσο-συσσωρευτικά σχήματα (συνδυασμός LAI με από του στόματος αντιψυχωσικά) και ιδίως στους ψυχιατροδικαστικούς ασθενείς. Παράλληλα, η χρήση τους συνδέεται με τις υψηλές δόσολογίες. Η ποσοτικοποίηση των δοσολογιών μέσω τυποποιημένων δεικτών, όπως η καθορισμένη ημερήσια δόση (DDD), θα μπορούσε να επιτρέψει την ορθότερη αξιολόγηση αυτών των πρακτικών. Σκοπός: Να συγκριθούν τα μοτίβα συνταγογράφησης αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ψυχιατρικούς ασθενείς, με έμφαση στη δοσο-συσσώρευση και στη λήψη υψηλών δόσεων. Επιπλέον, να εξεταστεί η σχέση χρήσης LAI και νοσηλειών, με προσαρμογή για τη συνολική ημερήσια δόση αντιψυχωσικών (PDD/DDD) και βασικούς συγχυτικούς παράγοντες. Μέθοδος: Αναλύθηκαν δεδομένα 40 ασθενών της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Π.Γ.Ν. “Αττικόν”. Η δοσο-συσσώρευση και η συνολική ημερήσια δόση εξετάστηκαν με γραμμική παλινδρόμηση. Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ δοσο-συσσώρευσης και υψηλών δόσεων επιχειρήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, αλλά ανέκυψε πλήρης διάκριση. Η σχέση χρήσης LAI και αριθμού νοσηλειών αναλύθηκε με αρνητική διωνυμική παλινδρόμηση με πολυμεταβλητή προσαρμογή. Αποτελέσματα: Η μέση συνολική ημερήσια δοσολογία αντιψυχωσικών ήταν 2.30 DDD και το 47,5% λάμβανε υψηλές δόσεις. Η δοσο-συσσώρευση συσχετίστηκε ισχυρά με υψηλότερη δοσολογία (β = 1.99, p = .001). Όλοι οι δοσο-συσσωρευμένοι ασθενείς λάμβαναν υψηλές δόσεις. Το μοντέλο νοσηλειών έδειξε ότι μόνο η συνολική ημερήσια δόση είχε τάση συσχέτισης με αυξημένες νοσηλείες (IRR = 1.30, p = .09), ενώ η χρήση LAI δεν εμφάνισε ανεξάρτητη επίδραση. Συμπεράσματα: Η δοσο-συσσώρευση αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα λήψης υψηλών δόσεων αντιψυχωσικών σε εξωτερικούς ψυχιατροδικαστικούς και γενικούς ασθενείς. Η χρήση LAI δεν σχετίστηκε με τον αριθμό νοσηλειών όταν λήφθηκε υπόψη η δοσολογία, ενώ η συνολική ημερήσια δόση αποτέλεσε τον σημαντικότερο δείκτη νοσηλειών.","Introduction: Schizophrenia is a chronic mental disorder with high mortality and frequent comorbidity with substance use disorder, which burdens compliance and increases the risk of hospitalizations. Long-acting injectable antipsychotics (LAIs) are used to improve treatment adherence, reduce relapses and hospitalizations. However, they are often administered in dose-stacking regimens (combination of LAIs with oral antipsychotics) and especially in forensic psychiatric patients. At the same time, their use is associated with high dosages. Quantifying dosages through standardized indicators, such as the defined daily dose (DDD), could allow for a more accurate assessment of these practices. Aim: To compare antipsychotic prescribing patterns in forensic and general psychiatric outpatients, with an emphasis on dose-stacking and high-dose intake. In addition, to examine the relationship between LAI use and hospitalizations, adjusting for total daily antipsychotic dose (PDD/DDD) and key confounders. Method: Data from 40 patients of the 2nd Psychiatric Clinic of the Attikon General Hospital were analyzed. Dose-stacking and total daily dose were examined by linear regression. The investigation of the relationship between dose accumulation and high doses was attempted by logistic regression, but complete separation emerged. The relationship between LAI use and number of hospitalizations was analyzed by negative binomial regression with multivariate adjustment. Results: The mean total daily dose of antipsychotics was 2.30 DDD and 47.5% were receiving high doses. Dose-stacking was strongly associated with higher dosage (β = 1.99, p = .001). All dose-stacked patients were receiving high doses. The hospitalization model showed that only total daily dose had a trend towards increased hospitalizations (IRR = 1.30, p = .09), while LAI use did not show an independent effect. Conclusions: Dose-stacking is the central factor in receiving high doses of antipsychotics in forensic and general outpatients. LAI use was not associated with the number of hospitalizations when dosage was taken into account, while total daily dose was the most important indicator of hospitalizations."],"dc:identifier":["uoadl:5324188","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324188"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τα μοτίβα συνταγογράφησης αντιψυχωσικής φαρμακοθεραπείας των ψυχιατροδικαστικών ασθενών στο “Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν” και οι σχετικοί προγνωστικοί παράγοντες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z"}