{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324230"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324230","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πολυανθεκτικοί μικροοργανισμοί μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα: επίπτωση, παράγοντες κινδύνου και έκβαση των ασθενών","abstract":"Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί τη μοναδική οριστική θεραπεία για ασθενείς με προχωρημένη, μη αναστρέψιμη πνευμονική νόσο, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής και την επιβίωση. Παρά τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, οι λήπτες πνευμονικών μοσχευμάτων εμφανίζουν αυξημένη επίπτωση λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς (MDROs), με ποσοστά μεταξύ 31–57%, γεγονός που συνδέεται με μεγαλύτερη νοσηρότητα, θνητότητα και κόστος θεραπείας, ιδιαίτερα σε χώρες με υψηλά επίπεδα μικροβιακής αντοχής όπως η Ελλάδα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση MDR μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα καθώς και της επίπτωσης της φορείας MDR παθογόνων στην έκβαση των ασθενών αυτών. Ειδικότερα, εξετάζεται η επίπτωση της φορείας MDR παθογόνων στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη θνητότητα καθώς και στην διάρκεια νοσηλείας στην Μ.Ε.Θ. Μέθοδος: Η παρούσα αναδρομική μελέτη περιελάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα, με συλλογή κλινικών, χειρουργικών και μικροβιολογικών δεδομένων. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε ομάδες με ή χωρίς παρουσία MDROs, και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας κατάλληλες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης περιλάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα (μέση ηλικία 49,9±11,4 έτη), με συχνότερες ενδείξεις τη διάμεση πνευμονοπάθεια/ίνωση (24,6%), τη ΧΑΠ (15,8%) και την κυστική ίνωση ή μη CF βρογχεκτασία (12,3%). Η πλειονότητα των μεταμοσχεύσεων ήταν διπλής πλευράς (90,9%), ενώ το 29,5% των ασθενών παρουσίαζε συνοσηρότητες, κυρίως σακχαρώδη διαβήτη. Η ηλικία, το BMI και οι συνοσηρότητες δεν συσχετίστηκαν στατιστικά με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών (MDROs). Διεγχειρητικά, το 97,7% των ασθενών υποστηρίχθηκε με ECMO (μέση διάρκεια 238 λεπτά), χωρίς διαφορά μεταξύ των ομάδων με και χωρίς MDROs, ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν μεταγγίσεις. Μετεγχειρητικά, τραχειοστομία απαιτήθηκε στο 34,1% των ασθενών, με σημαντικά υψηλότερο ποσοστό στην ομάδα με MDROs (54,2% έναντι 10,0%, p=0,003). Η συνολική θνητότητα ανήλθε στο 38,6%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (p=0,760), ενώ η ανάλυση Kaplan–Meier δεν ανέδειξε διαφορά στην επιβίωση. Παρατηρήθηκε ωστόσο πρώιμη θνητότητα στην ομάδα χωρίς MDROs και καθυστερημένη θνητότητα στην ομάδα με MDROs. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα δείχνουν ότι η παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών στους λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα συσχετίζονται με αυξημένη μετεγχειρητική νοσηρότητα και μεγαλύτερη επιβάρυνση της ΜΕΘ, χωρίς ωστόσο στατιστικά σημαντική επίδραση στη συνολική επιβίωση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζουν τη σημασία της εντατικής μικροβιολογικής παρακολούθησης και της έγκαιρης στοχευμένης θεραπείας για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης έκβασης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί τη μοναδική οριστική θεραπεία για ασθενείς με προχωρημένη, μη αναστρέψιμη πνευμονική νόσο, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής και την επιβίωση. Παρά τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, οι λήπτες πνευμονικών μοσχευμάτων εμφανίζουν αυξημένη επίπτωση λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς (MDROs), με ποσοστά μεταξύ 31–57%, γεγονός που συνδέεται με μεγαλύτερη νοσηρότητα, θνητότητα και κόστος θεραπείας, ιδιαίτερα σε χώρες με υψηλά επίπεδα μικροβιακής αντοχής όπως η Ελλάδα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση MDR μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα καθώς και της επίπτωσης της φορείας MDR παθογόνων στην έκβαση των ασθενών αυτών. Ειδικότερα, εξετάζεται η επίπτωση της φορείας MDR παθογόνων στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη θνητότητα καθώς και στην διάρκεια νοσηλείας στην Μ.Ε.Θ. Μέθοδος: Η παρούσα αναδρομική μελέτη περιελάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα, με συλλογή κλινικών, χειρουργικών και μικροβιολογικών δεδομένων. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε ομάδες με ή χωρίς παρουσία MDROs, και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας κατάλληλες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης περιλάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα (μέση ηλικία 49,9±11,4 έτη), με συχνότερες ενδείξεις τη διάμεση πνευμονοπάθεια/ίνωση (24,6%), τη ΧΑΠ (15,8%) και την κυστική ίνωση ή μη CF βρογχεκτασία (12,3%). Η πλειονότητα των μεταμοσχεύσεων ήταν διπλής πλευράς (90,9%), ενώ το 29,5% των ασθενών παρουσίαζε συνοσηρότητες, κυρίως σακχαρώδη διαβήτη. Η ηλικία, το BMI και οι συνοσηρότητες δεν συσχετίστηκαν στατιστικά με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών (MDROs). Διεγχειρητικά, το 97,7% των ασθενών υποστηρίχθηκε με ECMO (μέση διάρκεια 238 λεπτά), χωρίς διαφορά μεταξύ των ομάδων με και χωρίς MDROs, ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν μεταγγίσεις. Μετεγχειρητικά, τραχειοστομία απαιτήθηκε στο 34,1% των ασθενών, με σημαντικά υψηλότερο ποσοστό στην ομάδα με MDROs (54,2% έναντι 10,0%, p=0,003). Η συνολική θνητότητα ανήλθε στο 38,6%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (p=0,760), ενώ η ανάλυση Kaplan–Meier δεν ανέδειξε διαφορά στην επιβίωση. Παρατηρήθηκε ωστόσο πρώιμη θνητότητα στην ομάδα χωρίς MDROs και καθυστερημένη θνητότητα στην ομάδα με MDROs. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα δείχνουν ότι η παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών στους λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα συσχετίζονται με αυξημένη μετεγχειρητική νοσηρότητα και μεγαλύτερη επιβάρυνση της ΜΕΘ, χωρίς ωστόσο στατιστικά σημαντική επίδραση στη συνολική επιβίωση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζουν τη σημασία της εντατικής μικροβιολογικής παρακολούθησης και της έγκαιρης στοχευμένης θεραπείας για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης έκβασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Διονυσοπούλου Παναγιώτα","Dionysopoulou Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324230"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324230","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324230","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324230","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324230","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διονυσοπούλου Παναγιώτα","Dionysopoulou Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324230","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324230"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί τη μοναδική οριστική θεραπεία για ασθενείς με προχωρημένη, μη αναστρέψιμη πνευμονική νόσο, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής και την επιβίωση. Παρά τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, οι λήπτες πνευμονικών μοσχευμάτων εμφανίζουν αυξημένη επίπτωση λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς (MDROs), με ποσοστά μεταξύ 31–57%, γεγονός που συνδέεται με μεγαλύτερη νοσηρότητα, θνητότητα και κόστος θεραπείας, ιδιαίτερα σε χώρες με υψηλά επίπεδα μικροβιακής αντοχής όπως η Ελλάδα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση MDR μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα καθώς και της επίπτωσης της φορείας MDR παθογόνων στην έκβαση των ασθενών αυτών. Ειδικότερα, εξετάζεται η επίπτωση της φορείας MDR παθογόνων στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη θνητότητα καθώς και στην διάρκεια νοσηλείας στην Μ.Ε.Θ. Μέθοδος: Η παρούσα αναδρομική μελέτη περιελάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα, με συλλογή κλινικών, χειρουργικών και μικροβιολογικών δεδομένων. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε ομάδες με ή χωρίς παρουσία MDROs, και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας κατάλληλες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης περιλάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα (μέση ηλικία 49,9±11,4 έτη), με συχνότερες ενδείξεις τη διάμεση πνευμονοπάθεια/ίνωση (24,6%), τη ΧΑΠ (15,8%) και την κυστική ίνωση ή μη CF βρογχεκτασία (12,3%). Η πλειονότητα των μεταμοσχεύσεων ήταν διπλής πλευράς (90,9%), ενώ το 29,5% των ασθενών παρουσίαζε συνοσηρότητες, κυρίως σακχαρώδη διαβήτη. Η ηλικία, το BMI και οι συνοσηρότητες δεν συσχετίστηκαν στατιστικά με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών (MDROs). Διεγχειρητικά, το 97,7% των ασθενών υποστηρίχθηκε με ECMO (μέση διάρκεια 238 λεπτά), χωρίς διαφορά μεταξύ των ομάδων με και χωρίς MDROs, ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν μεταγγίσεις. Μετεγχειρητικά, τραχειοστομία απαιτήθηκε στο 34,1% των ασθενών, με σημαντικά υψηλότερο ποσοστό στην ομάδα με MDROs (54,2% έναντι 10,0%, p=0,003). Η συνολική θνητότητα ανήλθε στο 38,6%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (p=0,760), ενώ η ανάλυση Kaplan–Meier δεν ανέδειξε διαφορά στην επιβίωση. Παρατηρήθηκε ωστόσο πρώιμη θνητότητα στην ομάδα χωρίς MDROs και καθυστερημένη θνητότητα στην ομάδα με MDROs. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα δείχνουν ότι η παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών στους λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα συσχετίζονται με αυξημένη μετεγχειρητική νοσηρότητα και μεγαλύτερη επιβάρυνση της ΜΕΘ, χωρίς ωστόσο στατιστικά σημαντική επίδραση στη συνολική επιβίωση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζουν τη σημασία της εντατικής μικροβιολογικής παρακολούθησης και της έγκαιρης στοχευμένης θεραπείας για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης έκβασης.","Introduction: Lung transplantation represents the only definitive therapeutic option for patients with advanced, irreversible pulmonary disease, significantly improving quality of life and survival. Despite encouraging survival rates, lung transplant recipients exhibit a high incidence of infections caused by multidrug-resistant organisms (MDROs), reported in 31–57% of cases. These infections are associated with increased morbidity, mortality, and healthcare costs, particularly in countries with high antimicrobial resistance rates, such as Greece. Objective: The aim of this study was to investigate risk factors associated with the development of MDROs after lung transplantation and to evaluate the impact of MDRO colonization or infection on patient outcomes. Specifically, the study examined the effect of MDROs on short- and long-term mortality as well as on the duration of intensive care unit (ICU) stay. Methods: This retrospective study included 44 lung transplant recipients. Clinical, surgical, and microbiological data were collected, and patients were stratified into groups with or without MDROs. Outcomes were compared using appropriate statistical analyses. Results: The study population consisted of 44 lung transplant recipients (mean age 49.9 ± 11.4 years), with the most common indications being interstitial lung disease/pulmonary fibrosis (24.6%), chronic obstructive pulmonary disease (15.8%), and cystic fibrosis or non-CF bronchiectasis (12.3%). The majority of transplants were bilateral (90.9%), and 29.5% of patients had comorbidities, most commonly diabetes mellitus. Age, body mass index (BMI), and comorbidities were not statistically associated with the presence of MDROs. Intraoperatively, 97.7% of patients required ECMO support (mean duration 238 minutes), with no significant differences between MDRO and non-MDRO groups, while all patients received blood product transfusions. Postoperatively, tracheostomy was required in 34.1% of patients, with a significantly higher rate in the MDRO group (54.2% vs 10.0%, p = 0.003). Overall mortality was 38.6%, with no statistically significant difference between groups (p = 0.760), and Kaplan–Meier survival analysis revealed no difference in overall survival. However, early mortality predominated in the non-MDRO group, whereas delayed mortality was observed in the MDRO group. Conclusions: The findings indicate that the presence of multidrug-resistant organisms in lung transplant recipients is associated with increased postoperative morbidity and greater ICU burden, without a statistically significant impact on overall survival. These results underscore the importance of intensive microbiological surveillance and early, targeted antimicrobial therapy to improve long-term outcomes following lung transplantation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πολυανθεκτικοί μικροοργανισμοί μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα: επίπτωση, παράγοντες κινδύνου και έκβαση των ασθενών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διονυσοπούλου Παναγιώτα","Dionysopoulou Panagiota"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση πνεύμονα αποτελεί τη μοναδική οριστική θεραπεία για ασθενείς με προχωρημένη, μη αναστρέψιμη πνευμονική νόσο, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής και την επιβίωση. Παρά τα ενθαρρυντικά ποσοστά επιβίωσης, οι λήπτες πνευμονικών μοσχευμάτων εμφανίζουν αυξημένη επίπτωση λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς μικροοργανισμούς (MDROs), με ποσοστά μεταξύ 31–57%, γεγονός που συνδέεται με μεγαλύτερη νοσηρότητα, θνητότητα και κόστος θεραπείας, ιδιαίτερα σε χώρες με υψηλά επίπεδα μικροβιακής αντοχής όπως η Ελλάδα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση MDR μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα καθώς και της επίπτωσης της φορείας MDR παθογόνων στην έκβαση των ασθενών αυτών. Ειδικότερα, εξετάζεται η επίπτωση της φορείας MDR παθογόνων στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη θνητότητα καθώς και στην διάρκεια νοσηλείας στην Μ.Ε.Θ. Μέθοδος: Η παρούσα αναδρομική μελέτη περιελάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα, με συλλογή κλινικών, χειρουργικών και μικροβιολογικών δεδομένων. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σε ομάδες με ή χωρίς παρουσία MDROs, και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας κατάλληλες στατιστικές μεθόδους. Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης περιλάμβανε 44 λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα (μέση ηλικία 49,9±11,4 έτη), με συχνότερες ενδείξεις τη διάμεση πνευμονοπάθεια/ίνωση (24,6%), τη ΧΑΠ (15,8%) και την κυστική ίνωση ή μη CF βρογχεκτασία (12,3%). Η πλειονότητα των μεταμοσχεύσεων ήταν διπλής πλευράς (90,9%), ενώ το 29,5% των ασθενών παρουσίαζε συνοσηρότητες, κυρίως σακχαρώδη διαβήτη. Η ηλικία, το BMI και οι συνοσηρότητες δεν συσχετίστηκαν στατιστικά με την παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών (MDROs). Διεγχειρητικά, το 97,7% των ασθενών υποστηρίχθηκε με ECMO (μέση διάρκεια 238 λεπτά), χωρίς διαφορά μεταξύ των ομάδων με και χωρίς MDROs, ενώ όλοι οι ασθενείς έλαβαν μεταγγίσεις. Μετεγχειρητικά, τραχειοστομία απαιτήθηκε στο 34,1% των ασθενών, με σημαντικά υψηλότερο ποσοστό στην ομάδα με MDROs (54,2% έναντι 10,0%, p=0,003). Η συνολική θνητότητα ανήλθε στο 38,6%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (p=0,760), ενώ η ανάλυση Kaplan–Meier δεν ανέδειξε διαφορά στην επιβίωση. Παρατηρήθηκε ωστόσο πρώιμη θνητότητα στην ομάδα χωρίς MDROs και καθυστερημένη θνητότητα στην ομάδα με MDROs. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα δείχνουν ότι η παρουσία πολυανθεκτικών μικροοργανισμών στους λήπτες μεταμόσχευσης πνεύμονα συσχετίζονται με αυξημένη μετεγχειρητική νοσηρότητα και μεγαλύτερη επιβάρυνση της ΜΕΘ, χωρίς ωστόσο στατιστικά σημαντική επίδραση στη συνολική επιβίωση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζουν τη σημασία της εντατικής μικροβιολογικής παρακολούθησης και της έγκαιρης στοχευμένης θεραπείας για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης έκβασης.","Introduction: Lung transplantation represents the only definitive therapeutic option for patients with advanced, irreversible pulmonary disease, significantly improving quality of life and survival. Despite encouraging survival rates, lung transplant recipients exhibit a high incidence of infections caused by multidrug-resistant organisms (MDROs), reported in 31–57% of cases. These infections are associated with increased morbidity, mortality, and healthcare costs, particularly in countries with high antimicrobial resistance rates, such as Greece. Objective: The aim of this study was to investigate risk factors associated with the development of MDROs after lung transplantation and to evaluate the impact of MDRO colonization or infection on patient outcomes. Specifically, the study examined the effect of MDROs on short- and long-term mortality as well as on the duration of intensive care unit (ICU) stay. Methods: This retrospective study included 44 lung transplant recipients. Clinical, surgical, and microbiological data were collected, and patients were stratified into groups with or without MDROs. Outcomes were compared using appropriate statistical analyses. Results: The study population consisted of 44 lung transplant recipients (mean age 49.9 ± 11.4 years), with the most common indications being interstitial lung disease/pulmonary fibrosis (24.6%), chronic obstructive pulmonary disease (15.8%), and cystic fibrosis or non-CF bronchiectasis (12.3%). The majority of transplants were bilateral (90.9%), and 29.5% of patients had comorbidities, most commonly diabetes mellitus. Age, body mass index (BMI), and comorbidities were not statistically associated with the presence of MDROs. Intraoperatively, 97.7% of patients required ECMO support (mean duration 238 minutes), with no significant differences between MDRO and non-MDRO groups, while all patients received blood product transfusions. Postoperatively, tracheostomy was required in 34.1% of patients, with a significantly higher rate in the MDRO group (54.2% vs 10.0%, p = 0.003). Overall mortality was 38.6%, with no statistically significant difference between groups (p = 0.760), and Kaplan–Meier survival analysis revealed no difference in overall survival. However, early mortality predominated in the non-MDRO group, whereas delayed mortality was observed in the MDRO group. Conclusions: The findings indicate that the presence of multidrug-resistant organisms in lung transplant recipients is associated with increased postoperative morbidity and greater ICU burden, without a statistically significant impact on overall survival. These results underscore the importance of intensive microbiological surveillance and early, targeted antimicrobial therapy to improve long-term outcomes following lung transplantation."],"dc:identifier":["uoadl:5324230","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324230"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πολυανθεκτικοί μικροοργανισμοί μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα: επίπτωση, παράγοντες κινδύνου και έκβαση των ασθενών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z"}