{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324308"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324308","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του εκπροσώπου των ομολογιούχων στην κατάρτιση και ρευστοποίηση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας","abstract":"Η ανώνυμη εταιρεία δύναται να χρηματοδοτεί τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες είτε μέσω ιδίων είτε μέσω ξένων κεφαλαίων, με το ομολογιακό δάνειο να αποτελεί στην ελληνική πρακτική ένα από τα σημαντικότερα μέσα εξωτερικής χρηματοδότησης. Ιδίως στις περιπτώσεις εξασφαλισμένων ομολογιακών δανείων, η παροχή εμπράγματων ασφαλειών καθιστά υποχρεωτική τη συγκρότηση ομάδας ομολογιούχων και τον διορισμό εκπροσώπου αυτών, στο όνομα και για λογαριασμό του οποίου παρέχονται οι ασφάλειες, σύμφωνα με τα άρθρα 63 επ. και 73 του ν. 4548/2018. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η χρηματοοικονομική ασφάλεια του ν. 3301/2004, η οποία εισήχθη προς εφαρμογή της Οδηγίας 2002/47/ΕΚ και χαρακτηρίζεται από ευέλικτους και ταχείς μηχανισμούς σύστασης και ρευστοποίησης, περιορισμένο τυπικό φορμαλισμό και αυξημένη προστασία έναντι της πτώχευσης του ασφαλειοδότη. Η δυνατότητα παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, είτε υπό τη μορφή ενεχύρου είτε υπό τη μορφή καταπιστευτικής μεταβίβασης, καθώς και τα ειδικά δικαιώματα του ασφαλειολήπτη (όπως το δικαίωμα χρήσης και οι αποκλειστικοί τρόποι ρευστοποίησης), καθιστούν τον ν. 3301/2004 ιδιαιτέρως ελκυστικό στο πλαίσιο ομολογιακών χρηματοδοτήσεων. Ωστόσο, η εφαρμογή του καθεστώτος της χρηματοοικονομικής ασφάλειας σε ομολογιακά δάνεια εγείρει κρίσιμα ερμηνευτικά ζητήματα ως προς τη νομική θέση του εκπροσώπου των ομολογιούχων, ιδίως όταν αυτός εμφανίζεται ως ασφαλειολήπτης στην ενεχυρική σύμβαση, ενώ οι πραγματικοί δικαιούχοι των εξασφαλιζόμενων απαιτήσεων είναι οι ομολογιούχοι. Κεντρικό ερώτημα της παρούσας μελέτης αποτελεί ο χαρακτηρισμός του εκπροσώπου ως άμεσου ή έμμεσου αντιπροσώπου και ο τρόπος με τον οποίο ο χαρακτηρισμός αυτός επηρεάζει την κατάρτιση και τη ρευστοποίηση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας κατά τον ν. 3301/2004, καθώς και την επέλευση των εμπραγμάτων και ενοχικών αποτελεσμάτων αυτής.","abstract_html":"Η ανώνυμη εταιρεία δύναται να χρηματοδοτεί τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες είτε μέσω ιδίων είτε μέσω ξένων κεφαλαίων, με το ομολογιακό δάνειο να αποτελεί στην ελληνική πρακτική ένα από τα σημαντικότερα μέσα εξωτερικής χρηματοδότησης. Ιδίως στις περιπτώσεις εξασφαλισμένων ομολογιακών δανείων, η παροχή εμπράγματων ασφαλειών καθιστά υποχρεωτική τη συγκρότηση ομάδας ομολογιούχων και τον διορισμό εκπροσώπου αυτών, στο όνομα και για λογαριασμό του οποίου παρέχονται οι ασφάλειες, σύμφωνα με τα άρθρα 63 επ. και 73 του ν. 4548/2018. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η χρηματοοικονομική ασφάλεια του ν. 3301/2004, η οποία εισήχθη προς εφαρμογή της Οδηγίας 2002/47/ΕΚ και χαρακτηρίζεται από ευέλικτους και ταχείς μηχανισμούς σύστασης και ρευστοποίησης, περιορισμένο τυπικό φορμαλισμό και αυξημένη προστασία έναντι της πτώχευσης του ασφαλειοδότη. Η δυνατότητα παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, είτε υπό τη μορφή ενεχύρου είτε υπό τη μορφή καταπιστευτικής μεταβίβασης, καθώς και τα ειδικά δικαιώματα του ασφαλειολήπτη (όπως το δικαίωμα χρήσης και οι αποκλειστικοί τρόποι ρευστοποίησης), καθιστούν τον ν. 3301/2004 ιδιαιτέρως ελκυστικό στο πλαίσιο ομολογιακών χρηματοδοτήσεων. Ωστόσο, η εφαρμογή του καθεστώτος της χρηματοοικονομικής ασφάλειας σε ομολογιακά δάνεια εγείρει κρίσιμα ερμηνευτικά ζητήματα ως προς τη νομική θέση του εκπροσώπου των ομολογιούχων, ιδίως όταν αυτός εμφανίζεται ως ασφαλειολήπτης στην ενεχυρική σύμβαση, ενώ οι πραγματικοί δικαιούχοι των εξασφαλιζόμενων απαιτήσεων είναι οι ομολογιούχοι. Κεντρικό ερώτημα της παρούσας μελέτης αποτελεί ο χαρακτηρισμός του εκπροσώπου ως άμεσου ή έμμεσου αντιπροσώπου και ο τρόπος με τον οποίο ο χαρακτηρισμός αυτός επηρεάζει την κατάρτιση και τη ρευστοποίηση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας κατά τον ν. 3301/2004, καθώς και την επέλευση των εμπραγμάτων και ενοχικών αποτελεσμάτων αυτής.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΛΑΤΣΑ ΜΑΡΙΑΝΘΗ-ΗΛΙΑΝΑ","PLATSA MARIANTHI-ILIANA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324308"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324308","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324308","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324308","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324308","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΛΑΤΣΑ ΜΑΡΙΑΝΘΗ-ΗΛΙΑΝΑ","PLATSA MARIANTHI-ILIANA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324308","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324308"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανώνυμη εταιρεία δύναται να χρηματοδοτεί τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες είτε μέσω ιδίων είτε μέσω ξένων κεφαλαίων, με το ομολογιακό δάνειο να αποτελεί στην ελληνική πρακτική ένα από τα σημαντικότερα μέσα εξωτερικής χρηματοδότησης. Ιδίως στις περιπτώσεις εξασφαλισμένων ομολογιακών δανείων, η παροχή εμπράγματων ασφαλειών καθιστά υποχρεωτική τη συγκρότηση ομάδας ομολογιούχων και τον διορισμό εκπροσώπου αυτών, στο όνομα και για λογαριασμό του οποίου παρέχονται οι ασφάλειες, σύμφωνα με τα άρθρα 63 επ. και 73 του ν. 4548/2018. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η χρηματοοικονομική ασφάλεια του ν. 3301/2004, η οποία εισήχθη προς εφαρμογή της Οδηγίας 2002/47/ΕΚ και χαρακτηρίζεται από ευέλικτους και ταχείς μηχανισμούς σύστασης και ρευστοποίησης, περιορισμένο τυπικό φορμαλισμό και αυξημένη προστασία έναντι της πτώχευσης του ασφαλειοδότη. Η δυνατότητα παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, είτε υπό τη μορφή ενεχύρου είτε υπό τη μορφή καταπιστευτικής μεταβίβασης, καθώς και τα ειδικά δικαιώματα του ασφαλειολήπτη (όπως το δικαίωμα χρήσης και οι αποκλειστικοί τρόποι ρευστοποίησης), καθιστούν τον ν. 3301/2004 ιδιαιτέρως ελκυστικό στο πλαίσιο ομολογιακών χρηματοδοτήσεων. Ωστόσο, η εφαρμογή του καθεστώτος της χρηματοοικονομικής ασφάλειας σε ομολογιακά δάνεια εγείρει κρίσιμα ερμηνευτικά ζητήματα ως προς τη νομική θέση του εκπροσώπου των ομολογιούχων, ιδίως όταν αυτός εμφανίζεται ως ασφαλειολήπτης στην ενεχυρική σύμβαση, ενώ οι πραγματικοί δικαιούχοι των εξασφαλιζόμενων απαιτήσεων είναι οι ομολογιούχοι. Κεντρικό ερώτημα της παρούσας μελέτης αποτελεί ο χαρακτηρισμός του εκπροσώπου ως άμεσου ή έμμεσου αντιπροσώπου και ο τρόπος με τον οποίο ο χαρακτηρισμός αυτός επηρεάζει την κατάρτιση και τη ρευστοποίηση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας κατά τον ν. 3301/2004, καθώς και την επέλευση των εμπραγμάτων και ενοχικών αποτελεσμάτων αυτής.","A societe anonyme may finance its business activities either through equity or through external capital, with bond loans constituting, in Greek practice, one of the most significant instruments of external financing. Particularly in the case of secured bond loans, the provision of in rem security renders mandatory the formation of a bondholders’ meeting and the appointment of the bondholder agent, in whose name and for whose account the securities are granted, pursuant to Articles 63 et seq. and 73 of Law 4548/2018. Within this framework, financial collateral under Law 3301/2004 acquires particular importance. Said law, enacted in implementation of Directive 2002/47/EC, is characterized by flexible and expedited mechanisms for both the creation and enforcement of security, reduced formal requirements, and enhanced protection against the insolvency of the collateral provider. The possibility of granting financial collateral either in the form of a pledge or by way of title transfer, as well as the specific rights conferred upon the collateral taker—such as the right of use and the exclusive methods of enforcement—render Law 3301/2004 especially attractive in the context of bond financing. However, the application of the financial collateral regime to bond loans raises critical interpretative issues regarding the legal position of the bondholder agent, particularly where the latter appears as the collateral taker in the pledge agreement, while the bondholders themselves are the ultimate beneficiaries of the secured claims. The central question addressed in this study concerns the characterization of the bondholder agent as either a direct or an indirect representative and the manner in which such characterization affects the creation and enforcement of financial collateral under Law 3301/2004, as well as the occurrence of its in rem and contractual effects."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του εκπροσώπου των ομολογιούχων στην κατάρτιση και ρευστοποίηση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΛΑΤΣΑ ΜΑΡΙΑΝΘΗ-ΗΛΙΑΝΑ","PLATSA MARIANTHI-ILIANA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ανώνυμη εταιρεία δύναται να χρηματοδοτεί τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες είτε μέσω ιδίων είτε μέσω ξένων κεφαλαίων, με το ομολογιακό δάνειο να αποτελεί στην ελληνική πρακτική ένα από τα σημαντικότερα μέσα εξωτερικής χρηματοδότησης. Ιδίως στις περιπτώσεις εξασφαλισμένων ομολογιακών δανείων, η παροχή εμπράγματων ασφαλειών καθιστά υποχρεωτική τη συγκρότηση ομάδας ομολογιούχων και τον διορισμό εκπροσώπου αυτών, στο όνομα και για λογαριασμό του οποίου παρέχονται οι ασφάλειες, σύμφωνα με τα άρθρα 63 επ. και 73 του ν. 4548/2018. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η χρηματοοικονομική ασφάλεια του ν. 3301/2004, η οποία εισήχθη προς εφαρμογή της Οδηγίας 2002/47/ΕΚ και χαρακτηρίζεται από ευέλικτους και ταχείς μηχανισμούς σύστασης και ρευστοποίησης, περιορισμένο τυπικό φορμαλισμό και αυξημένη προστασία έναντι της πτώχευσης του ασφαλειοδότη. Η δυνατότητα παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, είτε υπό τη μορφή ενεχύρου είτε υπό τη μορφή καταπιστευτικής μεταβίβασης, καθώς και τα ειδικά δικαιώματα του ασφαλειολήπτη (όπως το δικαίωμα χρήσης και οι αποκλειστικοί τρόποι ρευστοποίησης), καθιστούν τον ν. 3301/2004 ιδιαιτέρως ελκυστικό στο πλαίσιο ομολογιακών χρηματοδοτήσεων. Ωστόσο, η εφαρμογή του καθεστώτος της χρηματοοικονομικής ασφάλειας σε ομολογιακά δάνεια εγείρει κρίσιμα ερμηνευτικά ζητήματα ως προς τη νομική θέση του εκπροσώπου των ομολογιούχων, ιδίως όταν αυτός εμφανίζεται ως ασφαλειολήπτης στην ενεχυρική σύμβαση, ενώ οι πραγματικοί δικαιούχοι των εξασφαλιζόμενων απαιτήσεων είναι οι ομολογιούχοι. Κεντρικό ερώτημα της παρούσας μελέτης αποτελεί ο χαρακτηρισμός του εκπροσώπου ως άμεσου ή έμμεσου αντιπροσώπου και ο τρόπος με τον οποίο ο χαρακτηρισμός αυτός επηρεάζει την κατάρτιση και τη ρευστοποίηση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας κατά τον ν. 3301/2004, καθώς και την επέλευση των εμπραγμάτων και ενοχικών αποτελεσμάτων αυτής.","A societe anonyme may finance its business activities either through equity or through external capital, with bond loans constituting, in Greek practice, one of the most significant instruments of external financing. Particularly in the case of secured bond loans, the provision of in rem security renders mandatory the formation of a bondholders’ meeting and the appointment of the bondholder agent, in whose name and for whose account the securities are granted, pursuant to Articles 63 et seq. and 73 of Law 4548/2018. Within this framework, financial collateral under Law 3301/2004 acquires particular importance. Said law, enacted in implementation of Directive 2002/47/EC, is characterized by flexible and expedited mechanisms for both the creation and enforcement of security, reduced formal requirements, and enhanced protection against the insolvency of the collateral provider. The possibility of granting financial collateral either in the form of a pledge or by way of title transfer, as well as the specific rights conferred upon the collateral taker—such as the right of use and the exclusive methods of enforcement—render Law 3301/2004 especially attractive in the context of bond financing. However, the application of the financial collateral regime to bond loans raises critical interpretative issues regarding the legal position of the bondholder agent, particularly where the latter appears as the collateral taker in the pledge agreement, while the bondholders themselves are the ultimate beneficiaries of the secured claims. The central question addressed in this study concerns the characterization of the bondholder agent as either a direct or an indirect representative and the manner in which such characterization affects the creation and enforcement of financial collateral under Law 3301/2004, as well as the occurrence of its in rem and contractual effects."],"dc:identifier":["uoadl:5324308","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324308"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο ρόλος του εκπροσώπου των ομολογιούχων στην κατάρτιση και ρευστοποίηση της χρηματοοικονομικής ασφάλειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:41Z"}