{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324447"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324447","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των κριτηρίων ESG στη διαμόρφωση της ευθύνης του Διοικητικού Συμβουλίου των Ανωνύμων Εταιρειών","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη θεμελιώδη μεταβολή που επιφέρει η ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και σχετικών με τη διακυβέρνηση κριτηρίων (ESG) στο παραδοσιακό οικοδόμημα του εταιρικού δικαίου και ειδικότερα στο καθεστώς ευθύνης των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου των Ανωνύμων Εταιρειών. Ξεκινώντας από την ιστορική εξέλιξη, η μελέτη διακρίνει τα κριτήρια ESG από την παραδοσιακή Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ), υπογραμμίζοντας τη μετάβαση από το εθελοντικό «soft law» σε ένα δεσμευτικό θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώνεται από ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως οι CSRD και CSDDD, και εθνικά νομοθετήματα, όπως οι Ν. 4548/2018 και 4706/2020. Κεντρικό σημείο της ανάλυσης αποτελεί ο επαναπροσδιορισμός του εταιρικού συμφέροντος, το οποίο πλέον απομακρύνεται από τη στενή προσήλωση στη βραχυπρόθεσμη μεγιστοποίηση του κέρδους των μετόχων (shareholder primacy) και στρέφεται προς ένα μοντέλο συμπερίληψης όλων των ενδιαφερόμενων μερών (stakeholder model) με γνώμονα τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Αυτή η εξέλιξη διευρύνει σημαντικά το καθήκον επιμέλειας των διοικητών, οι οποίοι υποχρεούνται πλέον να ενσωματώνουν τους κινδύνους ESG στη στρατηγική λήψη αποφάσεων, γεγονός που αναδιαμορφώνει την εφαρμογή του «κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης» (Business Judgment Rule). Παρά τις προκλήσεις που ανακύπτουν, όπως η δυσκολία ιεράρχησης των αντικρουόμενων συμφερόντων και ο κίνδυνος ασαφούς λογοδοσίας, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η βιωσιμότητα μετατρέπεται από ηθική επιλογή σε πυρήνα της νόμιμης διοίκησης, καθιστώντας την ESG συμμόρφωση αναπόσπαστο μέρος της ευθύνης του συνετού επιχειρηματία στον σύγχρονο εταιρικό κόσμο.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη θεμελιώδη μεταβολή που επιφέρει η ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και σχετικών με τη διακυβέρνηση κριτηρίων (ESG) στο παραδοσιακό οικοδόμημα του εταιρικού δικαίου και ειδικότερα στο καθεστώς ευθύνης των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου των Ανωνύμων Εταιρειών. Ξεκινώντας από την ιστορική εξέλιξη, η μελέτη διακρίνει τα κριτήρια ESG από την παραδοσιακή Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ), υπογραμμίζοντας τη μετάβαση από το εθελοντικό «soft law» σε ένα δεσμευτικό θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώνεται από ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως οι CSRD και CSDDD, και εθνικά νομοθετήματα, όπως οι Ν. 4548/2018 και 4706/2020. Κεντρικό σημείο της ανάλυσης αποτελεί ο επαναπροσδιορισμός του εταιρικού συμφέροντος, το οποίο πλέον απομακρύνεται από τη στενή προσήλωση στη βραχυπρόθεσμη μεγιστοποίηση του κέρδους των μετόχων (shareholder primacy) και στρέφεται προς ένα μοντέλο συμπερίληψης όλων των ενδιαφερόμενων μερών (stakeholder model) με γνώμονα τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Αυτή η εξέλιξη διευρύνει σημαντικά το καθήκον επιμέλειας των διοικητών, οι οποίοι υποχρεούνται πλέον να ενσωματώνουν τους κινδύνους ESG στη στρατηγική λήψη αποφάσεων, γεγονός που αναδιαμορφώνει την εφαρμογή του «κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης» (Business Judgment Rule). Παρά τις προκλήσεις που ανακύπτουν, όπως η δυσκολία ιεράρχησης των αντικρουόμενων συμφερόντων και ο κίνδυνος ασαφούς λογοδοσίας, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η βιωσιμότητα μετατρέπεται από ηθική επιλογή σε πυρήνα της νόμιμης διοίκησης, καθιστώντας την ESG συμμόρφωση αναπόσπαστο μέρος της ευθύνης του συνετού επιχειρηματία στον σύγχρονο εταιρικό κόσμο.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικολάου Μαρία Νικολίνα","Papanikolaou Maria Nikolina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324447"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324447","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324447","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324447","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324447","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικολάου Μαρία Νικολίνα","Papanikolaou Maria Nikolina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324447","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324447"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη θεμελιώδη μεταβολή που επιφέρει η ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και σχετικών με τη διακυβέρνηση κριτηρίων (ESG) στο παραδοσιακό οικοδόμημα του εταιρικού δικαίου και ειδικότερα στο καθεστώς ευθύνης των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου των Ανωνύμων Εταιρειών. Ξεκινώντας από την ιστορική εξέλιξη, η μελέτη διακρίνει τα κριτήρια ESG από την παραδοσιακή Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ), υπογραμμίζοντας τη μετάβαση από το εθελοντικό «soft law» σε ένα δεσμευτικό θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώνεται από ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως οι CSRD και CSDDD, και εθνικά νομοθετήματα, όπως οι Ν. 4548/2018 και 4706/2020. Κεντρικό σημείο της ανάλυσης αποτελεί ο επαναπροσδιορισμός του εταιρικού συμφέροντος, το οποίο πλέον απομακρύνεται από τη στενή προσήλωση στη βραχυπρόθεσμη μεγιστοποίηση του κέρδους των μετόχων (shareholder primacy) και στρέφεται προς ένα μοντέλο συμπερίληψης όλων των ενδιαφερόμενων μερών (stakeholder model) με γνώμονα τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Αυτή η εξέλιξη διευρύνει σημαντικά το καθήκον επιμέλειας των διοικητών, οι οποίοι υποχρεούνται πλέον να ενσωματώνουν τους κινδύνους ESG στη στρατηγική λήψη αποφάσεων, γεγονός που αναδιαμορφώνει την εφαρμογή του «κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης» (Business Judgment Rule). Παρά τις προκλήσεις που ανακύπτουν, όπως η δυσκολία ιεράρχησης των αντικρουόμενων συμφερόντων και ο κίνδυνος ασαφούς λογοδοσίας, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η βιωσιμότητα μετατρέπεται από ηθική επιλογή σε πυρήνα της νόμιμης διοίκησης, καθιστώντας την ESG συμμόρφωση αναπόσπαστο μέρος της ευθύνης του συνετού επιχειρηματία στον σύγχρονο εταιρικό κόσμο.","This thesis examines the fundamental transformation brought about by the incorporation of Environmental, Social and Governance (ESG) criteria into the traditional structure of corporate law, and in particular into the liability regime of the members of the Board of Directors of Société Anonyme. Starting from the historical evolution of the concept, the study distinguishes ESG criteria from traditional Corporate Social Responsibility (CSR), highlighting the shift from voluntary “soft law” to a binding regulatory framework shaped by European directives, such as the CSRD and the CSDDD, as well as national legislation, including Laws 4548/2018 and 4706/2020. A central focus of the analysis is the redefinition of the notion of corporate interest, which moves away from the narrow emphasis on short-term shareholder profit maximisation (shareholder primacy) and towards a stakeholder-oriented model grounded in long-term sustainability. This development significantly broadens the duty of care of directors, who are now required to integrate ESG risks into strategic decision-making, thereby reshaping the application of the Business Judgment Rule. Despite the challenges that arise, such as the difficulty of prioritising conflicting interests and the risk of blurred accountability, the thesis concludes that sustainability is evolving from a matter of ethical choice into a core element of lawful corporate governance, rendering ESG compliance an integral part of the responsibility of the prudent businessperson in the contemporary corporate environment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των κριτηρίων ESG στη διαμόρφωση της ευθύνης του Διοικητικού Συμβουλίου των Ανωνύμων Εταιρειών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικολάου Μαρία Νικολίνα","Papanikolaou Maria Nikolina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη θεμελιώδη μεταβολή που επιφέρει η ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και σχετικών με τη διακυβέρνηση κριτηρίων (ESG) στο παραδοσιακό οικοδόμημα του εταιρικού δικαίου και ειδικότερα στο καθεστώς ευθύνης των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου των Ανωνύμων Εταιρειών. Ξεκινώντας από την ιστορική εξέλιξη, η μελέτη διακρίνει τα κριτήρια ESG από την παραδοσιακή Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ), υπογραμμίζοντας τη μετάβαση από το εθελοντικό «soft law» σε ένα δεσμευτικό θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώνεται από ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως οι CSRD και CSDDD, και εθνικά νομοθετήματα, όπως οι Ν. 4548/2018 και 4706/2020. Κεντρικό σημείο της ανάλυσης αποτελεί ο επαναπροσδιορισμός του εταιρικού συμφέροντος, το οποίο πλέον απομακρύνεται από τη στενή προσήλωση στη βραχυπρόθεσμη μεγιστοποίηση του κέρδους των μετόχων (shareholder primacy) και στρέφεται προς ένα μοντέλο συμπερίληψης όλων των ενδιαφερόμενων μερών (stakeholder model) με γνώμονα τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Αυτή η εξέλιξη διευρύνει σημαντικά το καθήκον επιμέλειας των διοικητών, οι οποίοι υποχρεούνται πλέον να ενσωματώνουν τους κινδύνους ESG στη στρατηγική λήψη αποφάσεων, γεγονός που αναδιαμορφώνει την εφαρμογή του «κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης» (Business Judgment Rule). Παρά τις προκλήσεις που ανακύπτουν, όπως η δυσκολία ιεράρχησης των αντικρουόμενων συμφερόντων και ο κίνδυνος ασαφούς λογοδοσίας, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η βιωσιμότητα μετατρέπεται από ηθική επιλογή σε πυρήνα της νόμιμης διοίκησης, καθιστώντας την ESG συμμόρφωση αναπόσπαστο μέρος της ευθύνης του συνετού επιχειρηματία στον σύγχρονο εταιρικό κόσμο.","This thesis examines the fundamental transformation brought about by the incorporation of Environmental, Social and Governance (ESG) criteria into the traditional structure of corporate law, and in particular into the liability regime of the members of the Board of Directors of Société Anonyme. Starting from the historical evolution of the concept, the study distinguishes ESG criteria from traditional Corporate Social Responsibility (CSR), highlighting the shift from voluntary “soft law” to a binding regulatory framework shaped by European directives, such as the CSRD and the CSDDD, as well as national legislation, including Laws 4548/2018 and 4706/2020. A central focus of the analysis is the redefinition of the notion of corporate interest, which moves away from the narrow emphasis on short-term shareholder profit maximisation (shareholder primacy) and towards a stakeholder-oriented model grounded in long-term sustainability. This development significantly broadens the duty of care of directors, who are now required to integrate ESG risks into strategic decision-making, thereby reshaping the application of the Business Judgment Rule. Despite the challenges that arise, such as the difficulty of prioritising conflicting interests and the risk of blurred accountability, the thesis concludes that sustainability is evolving from a matter of ethical choice into a core element of lawful corporate governance, rendering ESG compliance an integral part of the responsibility of the prudent businessperson in the contemporary corporate environment."],"dc:identifier":["uoadl:5324447","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324447"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η επίδραση των κριτηρίων ESG στη διαμόρφωση της ευθύνης του Διοικητικού Συμβουλίου των Ανωνύμων Εταιρειών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z"}