{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324501"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324501","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"L’intelligence artificielle dans la justice administrative : enjeux et limites de l’innovation technologique à l’aune de la protection juridictionnelle effective","abstract":"Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εισέρχεται δυναμικά στον πυρήνα του διοικητικού δικαιοδοτικού συστήματος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγείροντας ένα κεντρικό ερώτημα: πώς μπορεί να διασφαλιστεί η αποτελεσματική δικαστική προστασία, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενόψει της αυξανόμενης χρήσης αλγοριθμικών εργαλείων στη διοικητική δικαιοσύνη; Η παρούσα έρευνα εκκινεί από μια απλή, πλην όμως ανησυχητική, διαπίστωση: η τεχνολογική έμφαση στην ταχύτητα και στον εξορθολογισμό των δικονομικών διαδικασιών συγκρούεται με τις θεμελιώδεις απαιτήσεις της δίκαιης δίκης. Η έλλειψη διαφάνειας των συστημάτων μηχανικής μάθησης, η αλγοριθμική ανάθεση των υποθέσεων, καθώς και η λεγόμενη προγνωστική δικαιοσύνη αναδεικνύουν τις πρώιμες εντάσεις μεταξύ της επιδιωκόμενης αποτελεσματικότητας και της προστασίας των δικονομικών δικαιωμάτων των διοικουμένων ΄όποτε προσφεύγουν στην διοικητική δικαιοσύνη. Ο κίνδυνος συνίσταται στο ότι ο διοικητικός δικαστής ενδέχεται σταδιακά να απωλέσει μέρος της αυτοτελούς ερμηνευτικής του κρίσης και να περιοριστεί στον ρόλο της επικύρωσης των \"συστάσεων\" που παράγονται από αδιαφανή συστήματα. Η παρούσα μελέτη επιδιώκει, τέλος, να καταδείξει ότι η ενσωμάτωση της ΤΝ στην διοικητική δικαιοσύνη δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά συνιστά μία πρόκληση συνταγματικής και δημοκρατικής τάξης. Μέσα από τη μελέτη της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και των ήδη εφαρμοζόμενων εργαλείων ΤΝ τόσο στην γαλλική όσο και την ελληνική διοικητική διαδικασία, αναδεικνύονται οι προϋποθέσεις ενός πλαισίου ρύθμισης που επιτρέπει τη συνύπαρξη του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού με τις δικονομικές εγγυήσεις και αρχές. Κατά την άποψή της γράφουσας, μόνον μια ρύθμιση θεμελιωμένη σε τρεις άξονες, ήτοι τη διαφάνεια, τον ανθρώπινο έλεγχο και τη δημοκρατική συμμετοχή, μπορεί να διαφυλάξει την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ της καινοτομίας και της αναγκαίας ανθρώπινης διάστασης της δικαστικής λειτουργίας. Ελληνικά","abstract_html":"Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εισέρχεται δυναμικά στον πυρήνα του διοικητικού δικαιοδοτικού συστήματος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγείροντας ένα κεντρικό ερώτημα: πώς μπορεί να διασφαλιστεί η αποτελεσματική δικαστική προστασία, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενόψει της αυξανόμενης χρήσης αλγοριθμικών εργαλείων στη διοικητική δικαιοσύνη; Η παρούσα έρευνα εκκινεί από μια απλή, πλην όμως ανησυχητική, διαπίστωση: η τεχνολογική έμφαση στην ταχύτητα και στον εξορθολογισμό των δικονομικών διαδικασιών συγκρούεται με τις θεμελιώδεις απαιτήσεις της δίκαιης δίκης. Η έλλειψη διαφάνειας των συστημάτων μηχανικής μάθησης, η αλγοριθμική ανάθεση των υποθέσεων, καθώς και η λεγόμενη προγνωστική δικαιοσύνη αναδεικνύουν τις πρώιμες εντάσεις μεταξύ της επιδιωκόμενης αποτελεσματικότητας και της προστασίας των δικονομικών δικαιωμάτων των διοικουμένων ΄όποτε προσφεύγουν στην διοικητική δικαιοσύνη. Ο κίνδυνος συνίσταται στο ότι ο διοικητικός δικαστής ενδέχεται σταδιακά να απωλέσει μέρος της αυτοτελούς ερμηνευτικής του κρίσης και να περιοριστεί στον ρόλο της επικύρωσης των &quot;συστάσεων&quot; που παράγονται από αδιαφανή συστήματα. Η παρούσα μελέτη επιδιώκει, τέλος, να καταδείξει ότι η ενσωμάτωση της ΤΝ στην διοικητική δικαιοσύνη δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά συνιστά μία πρόκληση συνταγματικής και δημοκρατικής τάξης. Μέσα από τη μελέτη της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και των ήδη εφαρμοζόμενων εργαλείων ΤΝ τόσο στην γαλλική όσο και την ελληνική διοικητική διαδικασία, αναδεικνύονται οι προϋποθέσεις ενός πλαισίου ρύθμισης που επιτρέπει τη συνύπαρξη του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού με τις δικονομικές εγγυήσεις και αρχές. Κατά την άποψή της γράφουσας, μόνον μια ρύθμιση θεμελιωμένη σε τρεις άξονες, ήτοι τη διαφάνεια, τον ανθρώπινο έλεγχο και τη δημοκρατική συμμετοχή, μπορεί να διαφυλάξει την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ της καινοτομίας και της αναγκαίας ανθρώπινης διάστασης της δικαστικής λειτουργίας. Ελληνικά","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΠΑΡΛΑ ΜΑΡΙΑ","BARLA MARIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Γαλλικά","French"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324501"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324501","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324501","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324501","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324501","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΠΑΡΛΑ ΜΑΡΙΑ","BARLA MARIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","French"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324501"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εισέρχεται δυναμικά στον πυρήνα του διοικητικού δικαιοδοτικού συστήματος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγείροντας ένα κεντρικό ερώτημα: πώς μπορεί να διασφαλιστεί η αποτελεσματική δικαστική προστασία, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενόψει της αυξανόμενης χρήσης αλγοριθμικών εργαλείων στη διοικητική δικαιοσύνη; Η παρούσα έρευνα εκκινεί από μια απλή, πλην όμως ανησυχητική, διαπίστωση: η τεχνολογική έμφαση στην ταχύτητα και στον εξορθολογισμό των δικονομικών διαδικασιών συγκρούεται με τις θεμελιώδεις απαιτήσεις της δίκαιης δίκης. Η έλλειψη διαφάνειας των συστημάτων μηχανικής μάθησης, η αλγοριθμική ανάθεση των υποθέσεων, καθώς και η λεγόμενη προγνωστική δικαιοσύνη αναδεικνύουν τις πρώιμες εντάσεις μεταξύ της επιδιωκόμενης αποτελεσματικότητας και της προστασίας των δικονομικών δικαιωμάτων των διοικουμένων ΄όποτε προσφεύγουν στην διοικητική δικαιοσύνη. Ο κίνδυνος συνίσταται στο ότι ο διοικητικός δικαστής ενδέχεται σταδιακά να απωλέσει μέρος της αυτοτελούς ερμηνευτικής του κρίσης και να περιοριστεί στον ρόλο της επικύρωσης των \"συστάσεων\" που παράγονται από αδιαφανή συστήματα. Η παρούσα μελέτη επιδιώκει, τέλος, να καταδείξει ότι η ενσωμάτωση της ΤΝ στην διοικητική δικαιοσύνη δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά συνιστά μία πρόκληση συνταγματικής και δημοκρατικής τάξης. Μέσα από τη μελέτη της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και των ήδη εφαρμοζόμενων εργαλείων ΤΝ τόσο στην γαλλική όσο και την ελληνική διοικητική διαδικασία, αναδεικνύονται οι προϋποθέσεις ενός πλαισίου ρύθμισης που επιτρέπει τη συνύπαρξη του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού με τις δικονομικές εγγυήσεις και αρχές. Κατά την άποψή της γράφουσας, μόνον μια ρύθμιση θεμελιωμένη σε τρεις άξονες, ήτοι τη διαφάνεια, τον ανθρώπινο έλεγχο και τη δημοκρατική συμμετοχή, μπορεί να διαφυλάξει την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ της καινοτομίας και της αναγκαίας ανθρώπινης διάστασης της δικαστικής λειτουργίας. Ελληνικά","Artificial intelligence (AI) is increasingly penetrating the core of the administrative judicial systems of the Member States of the European Union, raising a fundamental question: how can effective judicial protection, as enshrined in Article 47 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union and Article 6 of the European Convention on Human Rights, be safeguarded in light of the growing use of algorithmic tools in administrative justice? This research starts from a simple yet troubling observation: the technological emphasis on speed and procedural rationalisation comes into conflict with the fundamental requirements of a fair trial. The opacity of machine-learning systems, the algorithmic allocation of cases, and so-called predictive justice reveal emerging tensions between the pursuit of efficiency and the protection of the procedural rights of individuals seeking recourse before administrative courts. The risk lies in the gradual erosion of the administrative judge’s autonomous interpretative judgment, reducing judicial activity to the validation of “recommendations” generated by opaque systems. This study further seeks to demonstrate that the integration of AI into administrative justice does not merely constitute a technical issue, but rather represents a constitutional and democratic challenge. Through an analysis of the case law of the Court of Justice of the European Union and the European Court of Human Rights, as well as an examination of AI tools already deployed in both the French and Greek administrative procedures, the conditions for a regulatory framework enabling the coexistence of technological modernisation with procedural guarantees and principles are identified. In the author’s view, only a regulatory approach grounded in three pillars - transparency, human oversight, and democratic participation- can preserve the delicate balance between innovation and the indispensable human dimension of the judicial function."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["L’intelligence artificielle dans la justice administrative : enjeux et limites de l’innovation technologique à l’aune de la protection juridictionnelle effective"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΠΑΡΛΑ ΜΑΡΙΑ","BARLA MARIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εισέρχεται δυναμικά στον πυρήνα του διοικητικού δικαιοδοτικού συστήματος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγείροντας ένα κεντρικό ερώτημα: πώς μπορεί να διασφαλιστεί η αποτελεσματική δικαστική προστασία, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενόψει της αυξανόμενης χρήσης αλγοριθμικών εργαλείων στη διοικητική δικαιοσύνη; Η παρούσα έρευνα εκκινεί από μια απλή, πλην όμως ανησυχητική, διαπίστωση: η τεχνολογική έμφαση στην ταχύτητα και στον εξορθολογισμό των δικονομικών διαδικασιών συγκρούεται με τις θεμελιώδεις απαιτήσεις της δίκαιης δίκης. Η έλλειψη διαφάνειας των συστημάτων μηχανικής μάθησης, η αλγοριθμική ανάθεση των υποθέσεων, καθώς και η λεγόμενη προγνωστική δικαιοσύνη αναδεικνύουν τις πρώιμες εντάσεις μεταξύ της επιδιωκόμενης αποτελεσματικότητας και της προστασίας των δικονομικών δικαιωμάτων των διοικουμένων ΄όποτε προσφεύγουν στην διοικητική δικαιοσύνη. Ο κίνδυνος συνίσταται στο ότι ο διοικητικός δικαστής ενδέχεται σταδιακά να απωλέσει μέρος της αυτοτελούς ερμηνευτικής του κρίσης και να περιοριστεί στον ρόλο της επικύρωσης των \"συστάσεων\" που παράγονται από αδιαφανή συστήματα. Η παρούσα μελέτη επιδιώκει, τέλος, να καταδείξει ότι η ενσωμάτωση της ΤΝ στην διοικητική δικαιοσύνη δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά συνιστά μία πρόκληση συνταγματικής και δημοκρατικής τάξης. Μέσα από τη μελέτη της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και των ήδη εφαρμοζόμενων εργαλείων ΤΝ τόσο στην γαλλική όσο και την ελληνική διοικητική διαδικασία, αναδεικνύονται οι προϋποθέσεις ενός πλαισίου ρύθμισης που επιτρέπει τη συνύπαρξη του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού με τις δικονομικές εγγυήσεις και αρχές. Κατά την άποψή της γράφουσας, μόνον μια ρύθμιση θεμελιωμένη σε τρεις άξονες, ήτοι τη διαφάνεια, τον ανθρώπινο έλεγχο και τη δημοκρατική συμμετοχή, μπορεί να διαφυλάξει την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ της καινοτομίας και της αναγκαίας ανθρώπινης διάστασης της δικαστικής λειτουργίας. Ελληνικά","Artificial intelligence (AI) is increasingly penetrating the core of the administrative judicial systems of the Member States of the European Union, raising a fundamental question: how can effective judicial protection, as enshrined in Article 47 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union and Article 6 of the European Convention on Human Rights, be safeguarded in light of the growing use of algorithmic tools in administrative justice? This research starts from a simple yet troubling observation: the technological emphasis on speed and procedural rationalisation comes into conflict with the fundamental requirements of a fair trial. The opacity of machine-learning systems, the algorithmic allocation of cases, and so-called predictive justice reveal emerging tensions between the pursuit of efficiency and the protection of the procedural rights of individuals seeking recourse before administrative courts. The risk lies in the gradual erosion of the administrative judge’s autonomous interpretative judgment, reducing judicial activity to the validation of “recommendations” generated by opaque systems. This study further seeks to demonstrate that the integration of AI into administrative justice does not merely constitute a technical issue, but rather represents a constitutional and democratic challenge. Through an analysis of the case law of the Court of Justice of the European Union and the European Court of Human Rights, as well as an examination of AI tools already deployed in both the French and Greek administrative procedures, the conditions for a regulatory framework enabling the coexistence of technological modernisation with procedural guarantees and principles are identified. In the author’s view, only a regulatory approach grounded in three pillars - transparency, human oversight, and democratic participation- can preserve the delicate balance between innovation and the indispensable human dimension of the judicial function."],"dc:identifier":["uoadl:5324501","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324501"],"dc:language":["Γαλλικά","French"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["L’intelligence artificielle dans la justice administrative : enjeux et limites de l’innovation technologique à l’aune de la protection juridictionnelle effective"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z"}