{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324508"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324508","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η άμεση επίδραση διποδικών οριζόντιων αλμάτων από πτώση στην ταχύτητα, στα κινηματικά χαρακτηριστικά, στο ταχυτητο-δυναμικό προφίλ και στο κατακόρυφο άλμα.","abstract":"Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετήσει τις μεταβολές στο ταχυτητοδυναμικό προφίλ, την επίδοση στο δρόμο 30 m και στο κατακόρυφο άλμα έπειτα από την άμεση εφαρμογή διποδικών οριζόντιων αλμάτων από πτώση. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 αθλητές και αθλήτριες κλασικού αθλητισμού των δρόμων ταχύτητας, ηλικίας 15-20 ετών. Στην πρώτη συνεδρία πραγματοποιήθηκε εξοικείωση με τα διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση, και εύρεση του εξατομικευμένου ύψους εκτέλεσης άλματος για κάθε αθλητή. Σε επόμενες συνεδρίες πραγματοποιήθηκε με τυχαία σειρά η συνθήκη ελέγχου (δύο φορές δρόμος ταχύτητας 30 m, αποκατάσταση 7.5 min, επαναξιολόγηση των 30 m.) και η πειραματική συνθήκη (στο διάστημα της αποκατάστασης εκτέλεσαν 5 διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση). Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και για το ύψος του κατακόρυφου άλματος (3 κατακόρυφα άλματα αντί για 30 m). Ανάμεσα στις συνεδρίες μεσολάβησαν 48 h. Στα αποτελέσματα δεν βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου – συνθήκης για το CMJ, την επίδοση και την μέση ταχύτητα ανά 5 m στο δρόμο 30 m. Ωστόσο, στα 30 μέτρα βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο για την επίδοση ανά 5 μέτρα στην συνθήκη ελέγχου, όπου σημειώθηκε αύξηση του χρόνου σε κάθε περίπτωση, κάτι το οποίο παρατηρήθηκε μόνο για τα πρώτα 5 m στην πειραματική συνθήκη. Αντίστοιχα, βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο στην μέση ταχύτητα ανά 5 μέτρα, όπου σημειώθηκε σημαντική πτώση μετά την παρέμβαση στα διαστήματα 0-5 m, 15-20 m και 20-25 m στην συνθήκη ελέγχου και στα 0-5 m στην πειραματική συνθήκη. Στα μηχανικά χαρακτηριστικά, σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε μόνο στην RFmax, όπου στη συνθήκη ελέγχου διαπιστώθηκε μείωσή της κατά 2.42%, έναντι μείωσης 0.33% στην πειραματική συνθήκη. Σημαντική κύρια επίδραση του χρόνου βρέθηκε στον χρόνο επαφής, καθώς υπήρξε αύξηση στην συνθήκη ελέγχου στο διάστημα 10-15 m, καθώς επίσης και στο μέσο μήκος βήματος, όπου βρέθηκε μείωση στην πειραματική συνθήκη στο διάστημα 25-30 m. Σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε στη συχνότητα βήματος για το διάστημα 5-10 m, όπου η συνθήκη ελέγχου εμφάνισε σημαντική μείωση στην τελική μέτρηση, συγκριτικά με την πειραματική συνθήκη, όπου υπήρξε αύξηση (-1.79% vs +1.2%, αντίστοιχα), ενώ υπήρχε και κύρια επίδραση του χρόνου στο διάστημα 15-20 m, λόγω σημαντικής μείωσης της συχνότητας βήματος στη συνθήκη ελέγχου. Συμπερασματικά, παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν σημαντικές αλληλεπιδράσεις (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), υπήρχε η τάση επιδείνωσης των παραμέτρων απόδοσης, των κινηματικών και μηχανικών χαρακτηριστικών κατά την τελική μέτρηση στην συνθήκη ελέγχου, ενώ μετά την παρέμβαση της πειραματικής συνθήκης οι μεταβλητές είτε παρέμεναν αμετάβλητες, είτε η επιδείνωση ήταν ηπιότερη, συγκριτικά με αυτή στην συνθήκη ελέγχου.","abstract_html":"Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετήσει τις μεταβολές στο ταχυτητοδυναμικό προφίλ, την επίδοση στο δρόμο 30 m και στο κατακόρυφο άλμα έπειτα από την άμεση εφαρμογή διποδικών οριζόντιων αλμάτων από πτώση. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 αθλητές και αθλήτριες κλασικού αθλητισμού των δρόμων ταχύτητας, ηλικίας 15-20 ετών. Στην πρώτη συνεδρία πραγματοποιήθηκε εξοικείωση με τα διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση, και εύρεση του εξατομικευμένου ύψους εκτέλεσης άλματος για κάθε αθλητή. Σε επόμενες συνεδρίες πραγματοποιήθηκε με τυχαία σειρά η συνθήκη ελέγχου (δύο φορές δρόμος ταχύτητας 30 m, αποκατάσταση 7.5 min, επαναξιολόγηση των 30 m.) και η πειραματική συνθήκη (στο διάστημα της αποκατάστασης εκτέλεσαν 5 διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση). Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και για το ύψος του κατακόρυφου άλματος (3 κατακόρυφα άλματα αντί για 30 m). Ανάμεσα στις συνεδρίες μεσολάβησαν 48 h. Στα αποτελέσματα δεν βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου – συνθήκης για το CMJ, την επίδοση και την μέση ταχύτητα ανά 5 m στο δρόμο 30 m. Ωστόσο, στα 30 μέτρα βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο για την επίδοση ανά 5 μέτρα στην συνθήκη ελέγχου, όπου σημειώθηκε αύξηση του χρόνου σε κάθε περίπτωση, κάτι το οποίο παρατηρήθηκε μόνο για τα πρώτα 5 m στην πειραματική συνθήκη. Αντίστοιχα, βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο στην μέση ταχύτητα ανά 5 μέτρα, όπου σημειώθηκε σημαντική πτώση μετά την παρέμβαση στα διαστήματα 0-5 m, 15-20 m και 20-25 m στην συνθήκη ελέγχου και στα 0-5 m στην πειραματική συνθήκη. Στα μηχανικά χαρακτηριστικά, σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε μόνο στην RFmax, όπου στη συνθήκη ελέγχου διαπιστώθηκε μείωσή της κατά 2.42%, έναντι μείωσης 0.33% στην πειραματική συνθήκη. Σημαντική κύρια επίδραση του χρόνου βρέθηκε στον χρόνο επαφής, καθώς υπήρξε αύξηση στην συνθήκη ελέγχου στο διάστημα 10-15 m, καθώς επίσης και στο μέσο μήκος βήματος, όπου βρέθηκε μείωση στην πειραματική συνθήκη στο διάστημα 25-30 m. Σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε στη συχνότητα βήματος για το διάστημα 5-10 m, όπου η συνθήκη ελέγχου εμφάνισε σημαντική μείωση στην τελική μέτρηση, συγκριτικά με την πειραματική συνθήκη, όπου υπήρξε αύξηση (-1.79% vs +1.2%, αντίστοιχα), ενώ υπήρχε και κύρια επίδραση του χρόνου στο διάστημα 15-20 m, λόγω σημαντικής μείωσης της συχνότητας βήματος στη συνθήκη ελέγχου. Συμπερασματικά, παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν σημαντικές αλληλεπιδράσεις (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), υπήρχε η τάση επιδείνωσης των παραμέτρων απόδοσης, των κινηματικών και μηχανικών χαρακτηριστικών κατά την τελική μέτρηση στην συνθήκη ελέγχου, ενώ μετά την παρέμβαση της πειραματικής συνθήκης οι μεταβλητές είτε παρέμεναν αμετάβλητες, είτε η επιδείνωση ήταν ηπιότερη, συγκριτικά με αυτή στην συνθήκη ελέγχου.","abstract_has_math":false,"creators":["ΖΑΝΝΗ ΕΙΡΗΝΗ","ZANNI EIRINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324508"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324508","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324508","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324508","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324508","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΖΑΝΝΗ ΕΙΡΗΝΗ","ZANNI EIRINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324508","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324508"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετήσει τις μεταβολές στο ταχυτητοδυναμικό προφίλ, την επίδοση στο δρόμο 30 m και στο κατακόρυφο άλμα έπειτα από την άμεση εφαρμογή διποδικών οριζόντιων αλμάτων από πτώση. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 αθλητές και αθλήτριες κλασικού αθλητισμού των δρόμων ταχύτητας, ηλικίας 15-20 ετών. Στην πρώτη συνεδρία πραγματοποιήθηκε εξοικείωση με τα διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση, και εύρεση του εξατομικευμένου ύψους εκτέλεσης άλματος για κάθε αθλητή. Σε επόμενες συνεδρίες πραγματοποιήθηκε με τυχαία σειρά η συνθήκη ελέγχου (δύο φορές δρόμος ταχύτητας 30 m, αποκατάσταση 7.5 min, επαναξιολόγηση των 30 m.) και η πειραματική συνθήκη (στο διάστημα της αποκατάστασης εκτέλεσαν 5 διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση). Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και για το ύψος του κατακόρυφου άλματος (3 κατακόρυφα άλματα αντί για 30 m). Ανάμεσα στις συνεδρίες μεσολάβησαν 48 h. Στα αποτελέσματα δεν βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου – συνθήκης για το CMJ, την επίδοση και την μέση ταχύτητα ανά 5 m στο δρόμο 30 m. Ωστόσο, στα 30 μέτρα βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο για την επίδοση ανά 5 μέτρα στην συνθήκη ελέγχου, όπου σημειώθηκε αύξηση του χρόνου σε κάθε περίπτωση, κάτι το οποίο παρατηρήθηκε μόνο για τα πρώτα 5 m στην πειραματική συνθήκη. Αντίστοιχα, βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο στην μέση ταχύτητα ανά 5 μέτρα, όπου σημειώθηκε σημαντική πτώση μετά την παρέμβαση στα διαστήματα 0-5 m, 15-20 m και 20-25 m στην συνθήκη ελέγχου και στα 0-5 m στην πειραματική συνθήκη. Στα μηχανικά χαρακτηριστικά, σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε μόνο στην RFmax, όπου στη συνθήκη ελέγχου διαπιστώθηκε μείωσή της κατά 2.42%, έναντι μείωσης 0.33% στην πειραματική συνθήκη. Σημαντική κύρια επίδραση του χρόνου βρέθηκε στον χρόνο επαφής, καθώς υπήρξε αύξηση στην συνθήκη ελέγχου στο διάστημα 10-15 m, καθώς επίσης και στο μέσο μήκος βήματος, όπου βρέθηκε μείωση στην πειραματική συνθήκη στο διάστημα 25-30 m. Σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε στη συχνότητα βήματος για το διάστημα 5-10 m, όπου η συνθήκη ελέγχου εμφάνισε σημαντική μείωση στην τελική μέτρηση, συγκριτικά με την πειραματική συνθήκη, όπου υπήρξε αύξηση (-1.79% vs +1.2%, αντίστοιχα), ενώ υπήρχε και κύρια επίδραση του χρόνου στο διάστημα 15-20 m, λόγω σημαντικής μείωσης της συχνότητας βήματος στη συνθήκη ελέγχου. Συμπερασματικά, παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν σημαντικές αλληλεπιδράσεις (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), υπήρχε η τάση επιδείνωσης των παραμέτρων απόδοσης, των κινηματικών και μηχανικών χαρακτηριστικών κατά την τελική μέτρηση στην συνθήκη ελέγχου, ενώ μετά την παρέμβαση της πειραματικής συνθήκης οι μεταβλητές είτε παρέμεναν αμετάβλητες, είτε η επιδείνωση ήταν ηπιότερη, συγκριτικά με αυτή στην συνθήκη ελέγχου.","The purpose of the present study was to examine the acute effects of bilateral horizontal drop jumps in force-velocity profile, as well as in 30-m sprint and CMJ performance. Fifteen young male and female sprint athletes (aged 15-20 years) participated in the study. During the first session, the participants familiarized with the bilateral horizontal drop jumps and, determined their individual optimal jump height. During sessions 2-3, the participants completed in random order the control (CC - two 30-m sprints, 7.5 min recovery time, 30-m sprint) and experimental condition (EC - 5 bilateral horizontal drop jumps during the recovery time) for the sprint performance. During sessions 4-5, the same procedure was followed, replacing the 30-m sprints with 3 CMJ. The sessions were performed 48 h apart. The results showed no time*condition interaction for the CMJ, 30-m performance time and 5-m segment average velocity. Significant time main effect was found in 30-m performance time, as there was found a significant increase in performance time in all 5-m segments in CC, as well as in the first 5-m segment in EC. Furthermore, a significant time main effect was found in 5-m segment average velocity, due to a significant decrease in segments 0-5 m, 15-20 m and 20-25 in the CC and in segment 0-5 m in the EC. Concerning sprint mechanics, a significant interaction was found only in RFmax, due to a 2.42% reduction in CC versus a 0.33% reduction found in EC. Significant time main effect was found in contact time, due to increased contact time in CC in 10-15 m segment, as well as in mean step length, due to decreased step length in 25-30 m segment. Significant time*condition interaction was found in step frequency for the 5-10 m segment, as there was a significant decrease in CC, comparing to an increase in EC (-1.79% vs +1.2%, respectively). There was also a time main effect in 15-20 m segment, due to a significant decrease observed in CC. There was also a time main effect in 20-25 m segment, due to a significant increase observed in CC. In conclusion, despite the fact that there were few significant interactions, there was a tendency of performance parameters’ worsening after the 7.5 min recovery time in CC, while after the bilateral horizontal drop jumps in EC the parameters either remained unchanged or there were milder changes, compared to CC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η άμεση επίδραση διποδικών οριζόντιων αλμάτων από πτώση στην ταχύτητα, στα κινηματικά χαρακτηριστικά, στο ταχυτητο-δυναμικό προφίλ και στο κατακόρυφο άλμα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΖΑΝΝΗ ΕΙΡΗΝΗ","ZANNI EIRINI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετήσει τις μεταβολές στο ταχυτητοδυναμικό προφίλ, την επίδοση στο δρόμο 30 m και στο κατακόρυφο άλμα έπειτα από την άμεση εφαρμογή διποδικών οριζόντιων αλμάτων από πτώση. Στη μελέτη συμμετείχαν 15 αθλητές και αθλήτριες κλασικού αθλητισμού των δρόμων ταχύτητας, ηλικίας 15-20 ετών. Στην πρώτη συνεδρία πραγματοποιήθηκε εξοικείωση με τα διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση, και εύρεση του εξατομικευμένου ύψους εκτέλεσης άλματος για κάθε αθλητή. Σε επόμενες συνεδρίες πραγματοποιήθηκε με τυχαία σειρά η συνθήκη ελέγχου (δύο φορές δρόμος ταχύτητας 30 m, αποκατάσταση 7.5 min, επαναξιολόγηση των 30 m.) και η πειραματική συνθήκη (στο διάστημα της αποκατάστασης εκτέλεσαν 5 διποδικά οριζόντια άλματα από πτώση). Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και για το ύψος του κατακόρυφου άλματος (3 κατακόρυφα άλματα αντί για 30 m). Ανάμεσα στις συνεδρίες μεσολάβησαν 48 h. Στα αποτελέσματα δεν βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου – συνθήκης για το CMJ, την επίδοση και την μέση ταχύτητα ανά 5 m στο δρόμο 30 m. Ωστόσο, στα 30 μέτρα βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο για την επίδοση ανά 5 μέτρα στην συνθήκη ελέγχου, όπου σημειώθηκε αύξηση του χρόνου σε κάθε περίπτωση, κάτι το οποίο παρατηρήθηκε μόνο για τα πρώτα 5 m στην πειραματική συνθήκη. Αντίστοιχα, βρέθηκε κύρια επίδραση στο χρόνο στην μέση ταχύτητα ανά 5 μέτρα, όπου σημειώθηκε σημαντική πτώση μετά την παρέμβαση στα διαστήματα 0-5 m, 15-20 m και 20-25 m στην συνθήκη ελέγχου και στα 0-5 m στην πειραματική συνθήκη. Στα μηχανικά χαρακτηριστικά, σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε μόνο στην RFmax, όπου στη συνθήκη ελέγχου διαπιστώθηκε μείωσή της κατά 2.42%, έναντι μείωσης 0.33% στην πειραματική συνθήκη. Σημαντική κύρια επίδραση του χρόνου βρέθηκε στον χρόνο επαφής, καθώς υπήρξε αύξηση στην συνθήκη ελέγχου στο διάστημα 10-15 m, καθώς επίσης και στο μέσο μήκος βήματος, όπου βρέθηκε μείωση στην πειραματική συνθήκη στο διάστημα 25-30 m. Σημαντική αλληλεπίδραση βρέθηκε στη συχνότητα βήματος για το διάστημα 5-10 m, όπου η συνθήκη ελέγχου εμφάνισε σημαντική μείωση στην τελική μέτρηση, συγκριτικά με την πειραματική συνθήκη, όπου υπήρξε αύξηση (-1.79% vs +1.2%, αντίστοιχα), ενώ υπήρχε και κύρια επίδραση του χρόνου στο διάστημα 15-20 m, λόγω σημαντικής μείωσης της συχνότητας βήματος στη συνθήκη ελέγχου. Συμπερασματικά, παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν σημαντικές αλληλεπιδράσεις (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), υπήρχε η τάση επιδείνωσης των παραμέτρων απόδοσης, των κινηματικών και μηχανικών χαρακτηριστικών κατά την τελική μέτρηση στην συνθήκη ελέγχου, ενώ μετά την παρέμβαση της πειραματικής συνθήκης οι μεταβλητές είτε παρέμεναν αμετάβλητες, είτε η επιδείνωση ήταν ηπιότερη, συγκριτικά με αυτή στην συνθήκη ελέγχου.","The purpose of the present study was to examine the acute effects of bilateral horizontal drop jumps in force-velocity profile, as well as in 30-m sprint and CMJ performance. Fifteen young male and female sprint athletes (aged 15-20 years) participated in the study. During the first session, the participants familiarized with the bilateral horizontal drop jumps and, determined their individual optimal jump height. During sessions 2-3, the participants completed in random order the control (CC - two 30-m sprints, 7.5 min recovery time, 30-m sprint) and experimental condition (EC - 5 bilateral horizontal drop jumps during the recovery time) for the sprint performance. During sessions 4-5, the same procedure was followed, replacing the 30-m sprints with 3 CMJ. The sessions were performed 48 h apart. The results showed no time*condition interaction for the CMJ, 30-m performance time and 5-m segment average velocity. Significant time main effect was found in 30-m performance time, as there was found a significant increase in performance time in all 5-m segments in CC, as well as in the first 5-m segment in EC. Furthermore, a significant time main effect was found in 5-m segment average velocity, due to a significant decrease in segments 0-5 m, 15-20 m and 20-25 in the CC and in segment 0-5 m in the EC. Concerning sprint mechanics, a significant interaction was found only in RFmax, due to a 2.42% reduction in CC versus a 0.33% reduction found in EC. Significant time main effect was found in contact time, due to increased contact time in CC in 10-15 m segment, as well as in mean step length, due to decreased step length in 25-30 m segment. Significant time*condition interaction was found in step frequency for the 5-10 m segment, as there was a significant decrease in CC, comparing to an increase in EC (-1.79% vs +1.2%, respectively). There was also a time main effect in 15-20 m segment, due to a significant decrease observed in CC. There was also a time main effect in 20-25 m segment, due to a significant increase observed in CC. In conclusion, despite the fact that there were few significant interactions, there was a tendency of performance parameters’ worsening after the 7.5 min recovery time in CC, while after the bilateral horizontal drop jumps in EC the parameters either remained unchanged or there were milder changes, compared to CC."],"dc:identifier":["uoadl:5324508","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324508"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η άμεση επίδραση διποδικών οριζόντιων αλμάτων από πτώση στην ταχύτητα, στα κινηματικά χαρακτηριστικά, στο ταχυτητο-δυναμικό προφίλ και στο κατακόρυφο άλμα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z"}