{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324547"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324547","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεότερα στην υπολιπιδαιμική αγωγή του καρδιολογικού ασθενούς / Recent advances in lipid-lowering therapy for the cardiology patient","abstract":"Εισαγωγή: Η τρέχουσα καθιερωμένη θεραπεία για τη δυσλιπιδαιμία είναι οι στατίνες. Όταν οι ασθενείς δεν επιτυγχάνουν τους στόχους της LDL-C, οι κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας προτείνουν τη βελτιστοποίηση της δόσης των στατινών. Ωστόσο, πολλά άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως εκείνα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία ή δυσανεξία στις στατίνες, μπορεί να μην επιτύχουν τους θεραπευτικούς τους στόχους με στατίνες. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της ερευνητικής εργασίας ήταν η ανασκόπηση και αξιολόγηση των δεδομένων σχετικά με τις νέες θεραπείες που επηρεάζουν αθηρογόνα λιποπρωτεινικά μόρια ή συστατικά τους όπως της LDL-C, Lp(a), VLDL, τριγλυκεριδίων και λιποπρωτεΐνες υψηλής πυκνότητας (HDL) στη συνήθη φροντίδα ασθενών υψηλού κινδύνου για αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο. Μεθοδολογία: Για την εκπόνηση της έρευνας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση άρθρων στην ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία. Αποτελέσματα: Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές ήδη συστήνουν την συνταγογράφηση της εζετιμίμπης και νέους αναστολείς PCSK9, καθώς έχει αποδειχθεί ότι ενισχύουν το λιπιδαιμικό προφίλ και έχουν καλό αντίκτυπο στην καρδιαγγειακή θνησιμότητα και τον κίνδυνο ισχαιμικών επεισοδίων. Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες, η άποψη «Όσο χαμηλότερη τόσο το καλύτερο» μπορεί να ισχύει, τουλάχιστον όσον αφορά τις λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας. Επιπλέον, η μείωση της λιποπρωτεΐνης(α) παραμένει μια σημαντική δυσκολία στη θεραπεία των λιπιδίων, ενώ η μείωση των τριγλυκεριδίων φαίνεται να ενισχύει τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα. Σε σχέση με τα τριγλυκερίδια, το εικοσαπεντανοϊκό αιθύλιο, έχει τραβήξει την προσοχή τελευταία, καθώς έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο μειώνοντας τα τριγλυκερίδια. Πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη στόχευση της LDL με μπεμπεδοϊκό οξύ και το siRNA ινκλισιράνη. Επιπλέον, ένα αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο έναντι της ANGPTL3 και η εβινακουμάμπη (μονοκλωνικό αντίσωμα) έδειξαν εξαιρετική μείωση των TG. Τα αντινοηματικά ολιγονουκλεοτίδια έναντι της ApoC-III και της Lp(a) παρήγαγαν τουλάχιστον ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Ανάλογα με τις διάφορες φαρμακολογικές ομάδες, αυτή η επισκόπηση παρουσιάζει τόσο τρέχουσες όσο και μελλοντικές εναλλακτικές λύσεις για τη διαχείριση των λιπιδίων. Συνεπώς, αναμένονται με μεγάλη προσοχή νέες φαρμακολογικές κατηγορίες και θεραπευτικές προσεγγίσεις.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η τρέχουσα καθιερωμένη θεραπεία για τη δυσλιπιδαιμία είναι οι στατίνες. Όταν οι ασθενείς δεν επιτυγχάνουν τους στόχους της LDL-C, οι κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας προτείνουν τη βελτιστοποίηση της δόσης των στατινών. Ωστόσο, πολλά άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως εκείνα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία ή δυσανεξία στις στατίνες, μπορεί να μην επιτύχουν τους θεραπευτικούς τους στόχους με στατίνες. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της ερευνητικής εργασίας ήταν η ανασκόπηση και αξιολόγηση των δεδομένων σχετικά με τις νέες θεραπείες που επηρεάζουν αθηρογόνα λιποπρωτεινικά μόρια ή συστατικά τους όπως της LDL-C, Lp(a), VLDL, τριγλυκεριδίων και λιποπρωτεΐνες υψηλής πυκνότητας (HDL) στη συνήθη φροντίδα ασθενών υψηλού κινδύνου για αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο. Μεθοδολογία: Για την εκπόνηση της έρευνας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση άρθρων στην ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία. Αποτελέσματα: Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές ήδη συστήνουν την συνταγογράφηση της εζετιμίμπης και νέους αναστολείς PCSK9, καθώς έχει αποδειχθεί ότι ενισχύουν το λιπιδαιμικό προφίλ και έχουν καλό αντίκτυπο στην καρδιαγγειακή θνησιμότητα και τον κίνδυνο ισχαιμικών επεισοδίων. Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες, η άποψη «Όσο χαμηλότερη τόσο το καλύτερο» μπορεί να ισχύει, τουλάχιστον όσον αφορά τις λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας. Επιπλέον, η μείωση της λιποπρωτεΐνης(α) παραμένει μια σημαντική δυσκολία στη θεραπεία των λιπιδίων, ενώ η μείωση των τριγλυκεριδίων φαίνεται να ενισχύει τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα. Σε σχέση με τα τριγλυκερίδια, το εικοσαπεντανοϊκό αιθύλιο, έχει τραβήξει την προσοχή τελευταία, καθώς έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο μειώνοντας τα τριγλυκερίδια. Πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη στόχευση της LDL με μπεμπεδοϊκό οξύ και το siRNA ινκλισιράνη. Επιπλέον, ένα αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο έναντι της ANGPTL3 και η εβινακουμάμπη (μονοκλωνικό αντίσωμα) έδειξαν εξαιρετική μείωση των TG. Τα αντινοηματικά ολιγονουκλεοτίδια έναντι της ApoC-III και της Lp(a) παρήγαγαν τουλάχιστον ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Ανάλογα με τις διάφορες φαρμακολογικές ομάδες, αυτή η επισκόπηση παρουσιάζει τόσο τρέχουσες όσο και μελλοντικές εναλλακτικές λύσεις για τη διαχείριση των λιπιδίων. Συνεπώς, αναμένονται με μεγάλη προσοχή νέες φαρμακολογικές κατηγορίες και θεραπευτικές προσεγγίσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίχτα Μαρία","Bichta Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324547"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324547","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324547","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324547","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324547","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίχτα Μαρία","Bichta Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324547","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324547"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η τρέχουσα καθιερωμένη θεραπεία για τη δυσλιπιδαιμία είναι οι στατίνες. Όταν οι ασθενείς δεν επιτυγχάνουν τους στόχους της LDL-C, οι κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας προτείνουν τη βελτιστοποίηση της δόσης των στατινών. Ωστόσο, πολλά άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως εκείνα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία ή δυσανεξία στις στατίνες, μπορεί να μην επιτύχουν τους θεραπευτικούς τους στόχους με στατίνες. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της ερευνητικής εργασίας ήταν η ανασκόπηση και αξιολόγηση των δεδομένων σχετικά με τις νέες θεραπείες που επηρεάζουν αθηρογόνα λιποπρωτεινικά μόρια ή συστατικά τους όπως της LDL-C, Lp(a), VLDL, τριγλυκεριδίων και λιποπρωτεΐνες υψηλής πυκνότητας (HDL) στη συνήθη φροντίδα ασθενών υψηλού κινδύνου για αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο. Μεθοδολογία: Για την εκπόνηση της έρευνας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση άρθρων στην ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία. Αποτελέσματα: Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές ήδη συστήνουν την συνταγογράφηση της εζετιμίμπης και νέους αναστολείς PCSK9, καθώς έχει αποδειχθεί ότι ενισχύουν το λιπιδαιμικό προφίλ και έχουν καλό αντίκτυπο στην καρδιαγγειακή θνησιμότητα και τον κίνδυνο ισχαιμικών επεισοδίων. Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες, η άποψη «Όσο χαμηλότερη τόσο το καλύτερο» μπορεί να ισχύει, τουλάχιστον όσον αφορά τις λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας. Επιπλέον, η μείωση της λιποπρωτεΐνης(α) παραμένει μια σημαντική δυσκολία στη θεραπεία των λιπιδίων, ενώ η μείωση των τριγλυκεριδίων φαίνεται να ενισχύει τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα. Σε σχέση με τα τριγλυκερίδια, το εικοσαπεντανοϊκό αιθύλιο, έχει τραβήξει την προσοχή τελευταία, καθώς έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο μειώνοντας τα τριγλυκερίδια. Πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη στόχευση της LDL με μπεμπεδοϊκό οξύ και το siRNA ινκλισιράνη. Επιπλέον, ένα αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο έναντι της ANGPTL3 και η εβινακουμάμπη (μονοκλωνικό αντίσωμα) έδειξαν εξαιρετική μείωση των TG. Τα αντινοηματικά ολιγονουκλεοτίδια έναντι της ApoC-III και της Lp(a) παρήγαγαν τουλάχιστον ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Ανάλογα με τις διάφορες φαρμακολογικές ομάδες, αυτή η επισκόπηση παρουσιάζει τόσο τρέχουσες όσο και μελλοντικές εναλλακτικές λύσεις για τη διαχείριση των λιπιδίων. Συνεπώς, αναμένονται με μεγάλη προσοχή νέες φαρμακολογικές κατηγορίες και θεραπευτικές προσεγγίσεις.","Introduction: The current standard treatment for dyslipidemia is statins. When patients do not achieve LDL-C goals, treatment guidelines recommend optimizing the dose of statins. However, many individuals at high risk of cardiovascular events, such as those with familial hypercholesterolemia or statin intolerance, may not achieve their treatment goals with statins. Objective: The aim of this research study was to review and critically evaluate the available data on emerging therapies that target atherogenic lipoprotein particles or their components such as low-density lipoprotein cholesterol (LDL-C), lipoprotein(a) [Lp(a)], very-low-density lipoproteins (VLDL), triglycerides, and high-density lipoproteins (HDL) in the routine care of patients at high risk for atherosclerotic cardiovascular disease. Methodology: A literature review of articles in the existing literature was conducted to conduct the research. Results: Current guidelines already recommend prescribing ezetimibe and new PCSK9 inhibitors, as they have been shown to improve lipid profiles and have a beneficial impact on cardiovascular mortality and the risk of ischemic events. According to recent research, the view “The lower the better” may be valid, at least with regard to low-density lipoproteins. Furthermore, lowering lipoprotein(a) remains a major challenge in lipid therapy, while lowering triglycerides appears to enhance cardiovascular outcomes. Regarding triglycerides, ethyl eicosapentaenoate has recently attracted attention, as it has been shown to reduce cardiovascular risk by lowering triglycerides. Promising results are achieved with LDL targeting with bempedoic acid and the siRNA inclisiran. In addition, an antisense oligonucleotide against ANGPTL3 and evinacumab (monoclonal antibody) showed excellent TG reduction. Antisense oligonucleotides against ApoC-III and Lp(a) produced at least encouraging results. Conclusions: According to the different pharmacological groups, this review presents both current and future alternatives for lipid management. Therefore, new pharmacological classes and therapeutic approaches are eagerly awaited."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεότερα στην υπολιπιδαιμική αγωγή του καρδιολογικού ασθενούς / Recent advances in lipid-lowering therapy for the cardiology patient"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίχτα Μαρία","Bichta Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η τρέχουσα καθιερωμένη θεραπεία για τη δυσλιπιδαιμία είναι οι στατίνες. Όταν οι ασθενείς δεν επιτυγχάνουν τους στόχους της LDL-C, οι κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας προτείνουν τη βελτιστοποίηση της δόσης των στατινών. Ωστόσο, πολλά άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως εκείνα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία ή δυσανεξία στις στατίνες, μπορεί να μην επιτύχουν τους θεραπευτικούς τους στόχους με στατίνες. Σκοπός: Ο στόχος αυτής της ερευνητικής εργασίας ήταν η ανασκόπηση και αξιολόγηση των δεδομένων σχετικά με τις νέες θεραπείες που επηρεάζουν αθηρογόνα λιποπρωτεινικά μόρια ή συστατικά τους όπως της LDL-C, Lp(a), VLDL, τριγλυκεριδίων και λιποπρωτεΐνες υψηλής πυκνότητας (HDL) στη συνήθη φροντίδα ασθενών υψηλού κινδύνου για αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο. Μεθοδολογία: Για την εκπόνηση της έρευνας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση άρθρων στην ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία. Αποτελέσματα: Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές ήδη συστήνουν την συνταγογράφηση της εζετιμίμπης και νέους αναστολείς PCSK9, καθώς έχει αποδειχθεί ότι ενισχύουν το λιπιδαιμικό προφίλ και έχουν καλό αντίκτυπο στην καρδιαγγειακή θνησιμότητα και τον κίνδυνο ισχαιμικών επεισοδίων. Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες, η άποψη «Όσο χαμηλότερη τόσο το καλύτερο» μπορεί να ισχύει, τουλάχιστον όσον αφορά τις λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας. Επιπλέον, η μείωση της λιποπρωτεΐνης(α) παραμένει μια σημαντική δυσκολία στη θεραπεία των λιπιδίων, ενώ η μείωση των τριγλυκεριδίων φαίνεται να ενισχύει τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα. Σε σχέση με τα τριγλυκερίδια, το εικοσαπεντανοϊκό αιθύλιο, έχει τραβήξει την προσοχή τελευταία, καθώς έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο μειώνοντας τα τριγλυκερίδια. Πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη στόχευση της LDL με μπεμπεδοϊκό οξύ και το siRNA ινκλισιράνη. Επιπλέον, ένα αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο έναντι της ANGPTL3 και η εβινακουμάμπη (μονοκλωνικό αντίσωμα) έδειξαν εξαιρετική μείωση των TG. Τα αντινοηματικά ολιγονουκλεοτίδια έναντι της ApoC-III και της Lp(a) παρήγαγαν τουλάχιστον ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Ανάλογα με τις διάφορες φαρμακολογικές ομάδες, αυτή η επισκόπηση παρουσιάζει τόσο τρέχουσες όσο και μελλοντικές εναλλακτικές λύσεις για τη διαχείριση των λιπιδίων. Συνεπώς, αναμένονται με μεγάλη προσοχή νέες φαρμακολογικές κατηγορίες και θεραπευτικές προσεγγίσεις.","Introduction: The current standard treatment for dyslipidemia is statins. When patients do not achieve LDL-C goals, treatment guidelines recommend optimizing the dose of statins. However, many individuals at high risk of cardiovascular events, such as those with familial hypercholesterolemia or statin intolerance, may not achieve their treatment goals with statins. Objective: The aim of this research study was to review and critically evaluate the available data on emerging therapies that target atherogenic lipoprotein particles or their components such as low-density lipoprotein cholesterol (LDL-C), lipoprotein(a) [Lp(a)], very-low-density lipoproteins (VLDL), triglycerides, and high-density lipoproteins (HDL) in the routine care of patients at high risk for atherosclerotic cardiovascular disease. Methodology: A literature review of articles in the existing literature was conducted to conduct the research. Results: Current guidelines already recommend prescribing ezetimibe and new PCSK9 inhibitors, as they have been shown to improve lipid profiles and have a beneficial impact on cardiovascular mortality and the risk of ischemic events. According to recent research, the view “The lower the better” may be valid, at least with regard to low-density lipoproteins. Furthermore, lowering lipoprotein(a) remains a major challenge in lipid therapy, while lowering triglycerides appears to enhance cardiovascular outcomes. Regarding triglycerides, ethyl eicosapentaenoate has recently attracted attention, as it has been shown to reduce cardiovascular risk by lowering triglycerides. Promising results are achieved with LDL targeting with bempedoic acid and the siRNA inclisiran. In addition, an antisense oligonucleotide against ANGPTL3 and evinacumab (monoclonal antibody) showed excellent TG reduction. Antisense oligonucleotides against ApoC-III and Lp(a) produced at least encouraging results. Conclusions: According to the different pharmacological groups, this review presents both current and future alternatives for lipid management. Therefore, new pharmacological classes and therapeutic approaches are eagerly awaited."],"dc:identifier":["uoadl:5324547","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324547"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νεότερα στην υπολιπιδαιμική αγωγή του καρδιολογικού ασθενούς / Recent advances in lipid-lowering therapy for the cardiology patient"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z"}