{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324706"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324706","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"International legal aspects of autonomous shipping","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις διεθνείς νομικές συνέπειες που απορρέουν από την εισαγωγή των αυτόνομων πλοίων στη διεθνή ναυτιλία. Το αντικείμενο της έρευνας είναι σκόπιμα ευρύ, καθώς η εμφάνιση της αυτόνομης ναυτιλίας επηρεάζει ένα εκτεταμένο φάσμα ναυτιλιακών δραστηριοτήτων και νομικών καθεστώτων. Η έννοια της αυτονομίας προσεγγίζεται πρωτίστως ως τεχνολογική εξέλιξη που δύναται να οδηγήσει στην απουσία ανθρώπινης παρουσίας επί του πλοίου και στη μετάβαση από τις παραδοσιακές λειτουργίες επί του σκάφους σε απομακρυσμένες μορφές ελέγχου. Η μετάβαση αυτή αποτελεί τον βασικό άξονα της παρούσας ανάλυσης. Το διεθνές ναυτικό δίκαιο έχει ιστορικά αναπτυχθεί στη βάση της σιωπηρής παραδοχής ότι τα πλοία λειτουργούν με πλήρωμα φυσικά παρόν επί του σκάφους. Ως εκ τούτου, η εργασία διερευνά τον βαθμό στον οποίο η σχέση ανθρώπου και πλοίου είναι ενσωματωμένη στο υφιστάμενο διεθνές νομικό πλαίσιο και τον τρόπο με τον οποίο το πλαίσιο αυτό επηρεάζεται όταν η ανθρώπινη παρουσία επί του πλοίου εκλείπει. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα της εργασίας αφορά το κατά πόσον και σε ποιον βαθμό το διεθνές δίκαιο που διέπει τα πλοία βασίζεται στην παραδοχή της ανθρώπινης παρουσίας επί του σκάφους, καθώς και το πώς η εισαγωγή αυτόνομων πλοίων, στα οποία οι λειτουργίες επί του πλοίου αντικαθίστανται από απομακρυσμένο έλεγχο, αμφισβητεί την παραδοχή αυτή. Εφόσον υφίσταται ένας τέτοιος δομικός δεσμός, η εργασία εξετάζει περαιτέρω τα όρια της νομικής ερμηνείας, δηλαδή μέχρι ποιο σημείο οι υφιστάμενοι διεθνείς νομικοί κανόνες μπορούν να ερμηνευθούν ή να προσαρμοστούν ώστε να ενσωματώσουν τα αυτόνομα πλοία και σε ποιο στάδιο καθίσταται αναπόφευκτη η ανάπτυξη νέων, ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτονομία νομικών μέσων. Η εργασία αποσκοπεί, τελικώς, στην αξιολόγηση του αντίκτυπου της παρουσίας πληρώματος στην υιοθέτηση, την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα των διεθνών νομικών κανόνων που διέπουν τη ναυτιλία, καθώς και στον εντοπισμό των νομικών προκλήσεων που δημιουργεί η απουσία πληρώματος. Η ανάλυση διαρθρώνεται σε δύο κύρια μέρη, τα οποία εξετάζουν τις νομικές επιπτώσεις των αυτόνομων πλοίων σε καιρό ειρήνης και σε καιρό ένοπλης σύγκρουσης. Παρότι η αποκλειστική εστίαση σε ένα από τα δύο αυτά πλαίσια θα μπορούσε να επιτρέψει μια πιο λεπτομερή εξέταση, μία τέτοια προσέγγιση θα παρέβλεπε τη θεμελιωδώς διαφορετική λειτουργία του διεθνούς δικαίου εν καιρώ πολέμου και θα υπονόμευε τη συνοχή του ερευνητικού ερωτήματος. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απουσία πληρώματος επί του πλοίου συνιστά, στον πυρήνα της, ένα ερμηνευτικό ζήτημα. Τα αυτόνομα πλοία αναδεικνύουν τα όρια της παραδοσιακής νομικής ερμηνείας σε πολλαπλούς τομείς του διεθνούς δικαίου, μεταξύ άλλων ως προς τον ορισμό του πολεμικού πλοίου και τη νομική κατάταξη των απομακρυσμένων χειριστών σε σχέση με καθιερωμένες έννοιες, όπως αυτή του «πλοιάρχου». Τα ζητήματα αυτά καταδεικνύουν το σημείο στο οποίο οι υφιστάμενοι νομικοί κανόνες δεν μπορούν πλέον να επεκταθούν αποκλειστικά μέσω ερμηνείας. Όταν τα όρια αυτά εξαντλούνται, καθίσταται αναγκαία, σύμφωνα με την εργασία, η ανάπτυξη νέων νομικών μέσων ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτόνομη ναυτιλία. Συνολικά, η παρούσα διπλωματική εργασία φιλοδοξεί να προσφέρει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των θεμελιωδών νομικών ζητημάτων που εγείρονται από τα αυτόνομα πλοία. Μέσα από την κάλυψη ενός ευρέος φάσματος θεμάτων και την αξιοποίηση εκτενούς βιβλιογραφίας, επιδιώκει να συμβάλει στη συστηματική κατανόηση ενός διαρκώς εξελισσόμενου πεδίου και να εμπλουτίσει τον μελλοντικό διάλογο σχετικά με το διεθνές νομικό πλαίσιο που διέπει την αυτόνομη ναυτιλία.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις διεθνείς νομικές συνέπειες που απορρέουν από την εισαγωγή των αυτόνομων πλοίων στη διεθνή ναυτιλία. Το αντικείμενο της έρευνας είναι σκόπιμα ευρύ, καθώς η εμφάνιση της αυτόνομης ναυτιλίας επηρεάζει ένα εκτεταμένο φάσμα ναυτιλιακών δραστηριοτήτων και νομικών καθεστώτων. Η έννοια της αυτονομίας προσεγγίζεται πρωτίστως ως τεχνολογική εξέλιξη που δύναται να οδηγήσει στην απουσία ανθρώπινης παρουσίας επί του πλοίου και στη μετάβαση από τις παραδοσιακές λειτουργίες επί του σκάφους σε απομακρυσμένες μορφές ελέγχου. Η μετάβαση αυτή αποτελεί τον βασικό άξονα της παρούσας ανάλυσης. Το διεθνές ναυτικό δίκαιο έχει ιστορικά αναπτυχθεί στη βάση της σιωπηρής παραδοχής ότι τα πλοία λειτουργούν με πλήρωμα φυσικά παρόν επί του σκάφους. Ως εκ τούτου, η εργασία διερευνά τον βαθμό στον οποίο η σχέση ανθρώπου και πλοίου είναι ενσωματωμένη στο υφιστάμενο διεθνές νομικό πλαίσιο και τον τρόπο με τον οποίο το πλαίσιο αυτό επηρεάζεται όταν η ανθρώπινη παρουσία επί του πλοίου εκλείπει. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα της εργασίας αφορά το κατά πόσον και σε ποιον βαθμό το διεθνές δίκαιο που διέπει τα πλοία βασίζεται στην παραδοχή της ανθρώπινης παρουσίας επί του σκάφους, καθώς και το πώς η εισαγωγή αυτόνομων πλοίων, στα οποία οι λειτουργίες επί του πλοίου αντικαθίστανται από απομακρυσμένο έλεγχο, αμφισβητεί την παραδοχή αυτή. Εφόσον υφίσταται ένας τέτοιος δομικός δεσμός, η εργασία εξετάζει περαιτέρω τα όρια της νομικής ερμηνείας, δηλαδή μέχρι ποιο σημείο οι υφιστάμενοι διεθνείς νομικοί κανόνες μπορούν να ερμηνευθούν ή να προσαρμοστούν ώστε να ενσωματώσουν τα αυτόνομα πλοία και σε ποιο στάδιο καθίσταται αναπόφευκτη η ανάπτυξη νέων, ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτονομία νομικών μέσων. Η εργασία αποσκοπεί, τελικώς, στην αξιολόγηση του αντίκτυπου της παρουσίας πληρώματος στην υιοθέτηση, την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα των διεθνών νομικών κανόνων που διέπουν τη ναυτιλία, καθώς και στον εντοπισμό των νομικών προκλήσεων που δημιουργεί η απουσία πληρώματος. Η ανάλυση διαρθρώνεται σε δύο κύρια μέρη, τα οποία εξετάζουν τις νομικές επιπτώσεις των αυτόνομων πλοίων σε καιρό ειρήνης και σε καιρό ένοπλης σύγκρουσης. Παρότι η αποκλειστική εστίαση σε ένα από τα δύο αυτά πλαίσια θα μπορούσε να επιτρέψει μια πιο λεπτομερή εξέταση, μία τέτοια προσέγγιση θα παρέβλεπε τη θεμελιωδώς διαφορετική λειτουργία του διεθνούς δικαίου εν καιρώ πολέμου και θα υπονόμευε τη συνοχή του ερευνητικού ερωτήματος. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απουσία πληρώματος επί του πλοίου συνιστά, στον πυρήνα της, ένα ερμηνευτικό ζήτημα. Τα αυτόνομα πλοία αναδεικνύουν τα όρια της παραδοσιακής νομικής ερμηνείας σε πολλαπλούς τομείς του διεθνούς δικαίου, μεταξύ άλλων ως προς τον ορισμό του πολεμικού πλοίου και τη νομική κατάταξη των απομακρυσμένων χειριστών σε σχέση με καθιερωμένες έννοιες, όπως αυτή του «πλοιάρχου». Τα ζητήματα αυτά καταδεικνύουν το σημείο στο οποίο οι υφιστάμενοι νομικοί κανόνες δεν μπορούν πλέον να επεκταθούν αποκλειστικά μέσω ερμηνείας. Όταν τα όρια αυτά εξαντλούνται, καθίσταται αναγκαία, σύμφωνα με την εργασία, η ανάπτυξη νέων νομικών μέσων ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτόνομη ναυτιλία. Συνολικά, η παρούσα διπλωματική εργασία φιλοδοξεί να προσφέρει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των θεμελιωδών νομικών ζητημάτων που εγείρονται από τα αυτόνομα πλοία. Μέσα από την κάλυψη ενός ευρέος φάσματος θεμάτων και την αξιοποίηση εκτενούς βιβλιογραφίας, επιδιώκει να συμβάλει στη συστηματική κατανόηση ενός διαρκώς εξελισσόμενου πεδίου και να εμπλουτίσει τον μελλοντικό διάλογο σχετικά με το διεθνές νομικό πλαίσιο που διέπει την αυτόνομη ναυτιλία.","abstract_has_math":false,"creators":["ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΑΡΙΑ-ΑΓΓΕΛΙΚΗ","GERASIMOU MARIA-ANGELIKI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324706"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324706","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324706","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324706","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324706","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΑΡΙΑ-ΑΓΓΕΛΙΚΗ","GERASIMOU MARIA-ANGELIKI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324706","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324706"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις διεθνείς νομικές συνέπειες που απορρέουν από την εισαγωγή των αυτόνομων πλοίων στη διεθνή ναυτιλία. Το αντικείμενο της έρευνας είναι σκόπιμα ευρύ, καθώς η εμφάνιση της αυτόνομης ναυτιλίας επηρεάζει ένα εκτεταμένο φάσμα ναυτιλιακών δραστηριοτήτων και νομικών καθεστώτων. Η έννοια της αυτονομίας προσεγγίζεται πρωτίστως ως τεχνολογική εξέλιξη που δύναται να οδηγήσει στην απουσία ανθρώπινης παρουσίας επί του πλοίου και στη μετάβαση από τις παραδοσιακές λειτουργίες επί του σκάφους σε απομακρυσμένες μορφές ελέγχου. Η μετάβαση αυτή αποτελεί τον βασικό άξονα της παρούσας ανάλυσης. Το διεθνές ναυτικό δίκαιο έχει ιστορικά αναπτυχθεί στη βάση της σιωπηρής παραδοχής ότι τα πλοία λειτουργούν με πλήρωμα φυσικά παρόν επί του σκάφους. Ως εκ τούτου, η εργασία διερευνά τον βαθμό στον οποίο η σχέση ανθρώπου και πλοίου είναι ενσωματωμένη στο υφιστάμενο διεθνές νομικό πλαίσιο και τον τρόπο με τον οποίο το πλαίσιο αυτό επηρεάζεται όταν η ανθρώπινη παρουσία επί του πλοίου εκλείπει. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα της εργασίας αφορά το κατά πόσον και σε ποιον βαθμό το διεθνές δίκαιο που διέπει τα πλοία βασίζεται στην παραδοχή της ανθρώπινης παρουσίας επί του σκάφους, καθώς και το πώς η εισαγωγή αυτόνομων πλοίων, στα οποία οι λειτουργίες επί του πλοίου αντικαθίστανται από απομακρυσμένο έλεγχο, αμφισβητεί την παραδοχή αυτή. Εφόσον υφίσταται ένας τέτοιος δομικός δεσμός, η εργασία εξετάζει περαιτέρω τα όρια της νομικής ερμηνείας, δηλαδή μέχρι ποιο σημείο οι υφιστάμενοι διεθνείς νομικοί κανόνες μπορούν να ερμηνευθούν ή να προσαρμοστούν ώστε να ενσωματώσουν τα αυτόνομα πλοία και σε ποιο στάδιο καθίσταται αναπόφευκτη η ανάπτυξη νέων, ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτονομία νομικών μέσων. Η εργασία αποσκοπεί, τελικώς, στην αξιολόγηση του αντίκτυπου της παρουσίας πληρώματος στην υιοθέτηση, την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα των διεθνών νομικών κανόνων που διέπουν τη ναυτιλία, καθώς και στον εντοπισμό των νομικών προκλήσεων που δημιουργεί η απουσία πληρώματος. Η ανάλυση διαρθρώνεται σε δύο κύρια μέρη, τα οποία εξετάζουν τις νομικές επιπτώσεις των αυτόνομων πλοίων σε καιρό ειρήνης και σε καιρό ένοπλης σύγκρουσης. Παρότι η αποκλειστική εστίαση σε ένα από τα δύο αυτά πλαίσια θα μπορούσε να επιτρέψει μια πιο λεπτομερή εξέταση, μία τέτοια προσέγγιση θα παρέβλεπε τη θεμελιωδώς διαφορετική λειτουργία του διεθνούς δικαίου εν καιρώ πολέμου και θα υπονόμευε τη συνοχή του ερευνητικού ερωτήματος. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απουσία πληρώματος επί του πλοίου συνιστά, στον πυρήνα της, ένα ερμηνευτικό ζήτημα. Τα αυτόνομα πλοία αναδεικνύουν τα όρια της παραδοσιακής νομικής ερμηνείας σε πολλαπλούς τομείς του διεθνούς δικαίου, μεταξύ άλλων ως προς τον ορισμό του πολεμικού πλοίου και τη νομική κατάταξη των απομακρυσμένων χειριστών σε σχέση με καθιερωμένες έννοιες, όπως αυτή του «πλοιάρχου». Τα ζητήματα αυτά καταδεικνύουν το σημείο στο οποίο οι υφιστάμενοι νομικοί κανόνες δεν μπορούν πλέον να επεκταθούν αποκλειστικά μέσω ερμηνείας. Όταν τα όρια αυτά εξαντλούνται, καθίσταται αναγκαία, σύμφωνα με την εργασία, η ανάπτυξη νέων νομικών μέσων ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτόνομη ναυτιλία. Συνολικά, η παρούσα διπλωματική εργασία φιλοδοξεί να προσφέρει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των θεμελιωδών νομικών ζητημάτων που εγείρονται από τα αυτόνομα πλοία. Μέσα από την κάλυψη ενός ευρέος φάσματος θεμάτων και την αξιοποίηση εκτενούς βιβλιογραφίας, επιδιώκει να συμβάλει στη συστηματική κατανόηση ενός διαρκώς εξελισσόμενου πεδίου και να εμπλουτίσει τον μελλοντικό διάλογο σχετικά με το διεθνές νομικό πλαίσιο που διέπει την αυτόνομη ναυτιλία.","This thesis examines the international legal implications arising from the introduction of autonomous vessels into international shipping. The scope of the research is intentionally broad, as the emergence of autonomous shipping affects a wide range of maritime activities and legal regimes. Autonomy is approached primarily as a technological development that may lead to the absence of humans on board and to a shift from traditional onboard operations to remote forms of control. This transition forms the core focus of the thesis. International maritime law has historically been developed on the implicit assumption that vessels operate with a crew physically present on board. The thesis therefore investigates how deeply this man–ship relationship is embedded in the existing international legal framework and how that framework is affected when human presence on board is removed. The central research question of the thesis is whether, and to what extent, international law governing vessels is based on the assumption of human presence on board, and how the introduction of autonomous vessels, where onboard operations are replaced by remote control, challenges this assumption. If such a structural link exists, the thesis further explores the limits of legal interpretation: how far current international legal rules can be interpreted or adapted to accommodate autonomous vessels, and at what point the development of new, autonomy-specific legal instruments becomes unavoidable. The thesis ultimately seeks to assess the impact of crew presence on the adoption, implementation, and effectiveness of international legal rules governing shipping, while identifying the legal challenges created by the absence of a crew. The analysis is structured into two main parts, addressing the legal implications of autonomous vessels in times of peace and in times of armed conflict. Although focusing exclusively on one of these contexts might have allowed for a more detailed examination, such an approach would have overlooked the fundamentally different operation of international law in bello and would have undermined the coherence of the research question. The thesis concludes that the absence of a crew on board constitutes, at its core, an interpretative challenge. Autonomous vessels expose the limits of traditional legal interpretation across multiple areas of international law, including the definition of a warship and the legal characterization of remote operators in relation to established concepts such as that of the “master.” These issues highlight the point at which existing legal rules can no longer be extended through interpretation alone. Where such limits are reached, the thesis argues that the development of new legal instruments tailored specifically to autonomous shipping becomes necessary. Overall, this thesis aims to provide a comprehensive analysis of the fundamental legal issues raised by autonomous vessels. By covering a broad range of topics and drawing on extensive bibliography, it seeks to offer a structured understanding of an evolving field and to contribute to future discussions on the international legal framework governing autonomous shipping."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["International legal aspects of autonomous shipping"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΑΡΙΑ-ΑΓΓΕΛΙΚΗ","GERASIMOU MARIA-ANGELIKI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις διεθνείς νομικές συνέπειες που απορρέουν από την εισαγωγή των αυτόνομων πλοίων στη διεθνή ναυτιλία. Το αντικείμενο της έρευνας είναι σκόπιμα ευρύ, καθώς η εμφάνιση της αυτόνομης ναυτιλίας επηρεάζει ένα εκτεταμένο φάσμα ναυτιλιακών δραστηριοτήτων και νομικών καθεστώτων. Η έννοια της αυτονομίας προσεγγίζεται πρωτίστως ως τεχνολογική εξέλιξη που δύναται να οδηγήσει στην απουσία ανθρώπινης παρουσίας επί του πλοίου και στη μετάβαση από τις παραδοσιακές λειτουργίες επί του σκάφους σε απομακρυσμένες μορφές ελέγχου. Η μετάβαση αυτή αποτελεί τον βασικό άξονα της παρούσας ανάλυσης. Το διεθνές ναυτικό δίκαιο έχει ιστορικά αναπτυχθεί στη βάση της σιωπηρής παραδοχής ότι τα πλοία λειτουργούν με πλήρωμα φυσικά παρόν επί του σκάφους. Ως εκ τούτου, η εργασία διερευνά τον βαθμό στον οποίο η σχέση ανθρώπου και πλοίου είναι ενσωματωμένη στο υφιστάμενο διεθνές νομικό πλαίσιο και τον τρόπο με τον οποίο το πλαίσιο αυτό επηρεάζεται όταν η ανθρώπινη παρουσία επί του πλοίου εκλείπει. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα της εργασίας αφορά το κατά πόσον και σε ποιον βαθμό το διεθνές δίκαιο που διέπει τα πλοία βασίζεται στην παραδοχή της ανθρώπινης παρουσίας επί του σκάφους, καθώς και το πώς η εισαγωγή αυτόνομων πλοίων, στα οποία οι λειτουργίες επί του πλοίου αντικαθίστανται από απομακρυσμένο έλεγχο, αμφισβητεί την παραδοχή αυτή. Εφόσον υφίσταται ένας τέτοιος δομικός δεσμός, η εργασία εξετάζει περαιτέρω τα όρια της νομικής ερμηνείας, δηλαδή μέχρι ποιο σημείο οι υφιστάμενοι διεθνείς νομικοί κανόνες μπορούν να ερμηνευθούν ή να προσαρμοστούν ώστε να ενσωματώσουν τα αυτόνομα πλοία και σε ποιο στάδιο καθίσταται αναπόφευκτη η ανάπτυξη νέων, ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτονομία νομικών μέσων. Η εργασία αποσκοπεί, τελικώς, στην αξιολόγηση του αντίκτυπου της παρουσίας πληρώματος στην υιοθέτηση, την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα των διεθνών νομικών κανόνων που διέπουν τη ναυτιλία, καθώς και στον εντοπισμό των νομικών προκλήσεων που δημιουργεί η απουσία πληρώματος. Η ανάλυση διαρθρώνεται σε δύο κύρια μέρη, τα οποία εξετάζουν τις νομικές επιπτώσεις των αυτόνομων πλοίων σε καιρό ειρήνης και σε καιρό ένοπλης σύγκρουσης. Παρότι η αποκλειστική εστίαση σε ένα από τα δύο αυτά πλαίσια θα μπορούσε να επιτρέψει μια πιο λεπτομερή εξέταση, μία τέτοια προσέγγιση θα παρέβλεπε τη θεμελιωδώς διαφορετική λειτουργία του διεθνούς δικαίου εν καιρώ πολέμου και θα υπονόμευε τη συνοχή του ερευνητικού ερωτήματος. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απουσία πληρώματος επί του πλοίου συνιστά, στον πυρήνα της, ένα ερμηνευτικό ζήτημα. Τα αυτόνομα πλοία αναδεικνύουν τα όρια της παραδοσιακής νομικής ερμηνείας σε πολλαπλούς τομείς του διεθνούς δικαίου, μεταξύ άλλων ως προς τον ορισμό του πολεμικού πλοίου και τη νομική κατάταξη των απομακρυσμένων χειριστών σε σχέση με καθιερωμένες έννοιες, όπως αυτή του «πλοιάρχου». Τα ζητήματα αυτά καταδεικνύουν το σημείο στο οποίο οι υφιστάμενοι νομικοί κανόνες δεν μπορούν πλέον να επεκταθούν αποκλειστικά μέσω ερμηνείας. Όταν τα όρια αυτά εξαντλούνται, καθίσταται αναγκαία, σύμφωνα με την εργασία, η ανάπτυξη νέων νομικών μέσων ειδικά προσαρμοσμένων στην αυτόνομη ναυτιλία. Συνολικά, η παρούσα διπλωματική εργασία φιλοδοξεί να προσφέρει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των θεμελιωδών νομικών ζητημάτων που εγείρονται από τα αυτόνομα πλοία. Μέσα από την κάλυψη ενός ευρέος φάσματος θεμάτων και την αξιοποίηση εκτενούς βιβλιογραφίας, επιδιώκει να συμβάλει στη συστηματική κατανόηση ενός διαρκώς εξελισσόμενου πεδίου και να εμπλουτίσει τον μελλοντικό διάλογο σχετικά με το διεθνές νομικό πλαίσιο που διέπει την αυτόνομη ναυτιλία.","This thesis examines the international legal implications arising from the introduction of autonomous vessels into international shipping. The scope of the research is intentionally broad, as the emergence of autonomous shipping affects a wide range of maritime activities and legal regimes. Autonomy is approached primarily as a technological development that may lead to the absence of humans on board and to a shift from traditional onboard operations to remote forms of control. This transition forms the core focus of the thesis. International maritime law has historically been developed on the implicit assumption that vessels operate with a crew physically present on board. The thesis therefore investigates how deeply this man–ship relationship is embedded in the existing international legal framework and how that framework is affected when human presence on board is removed. The central research question of the thesis is whether, and to what extent, international law governing vessels is based on the assumption of human presence on board, and how the introduction of autonomous vessels, where onboard operations are replaced by remote control, challenges this assumption. If such a structural link exists, the thesis further explores the limits of legal interpretation: how far current international legal rules can be interpreted or adapted to accommodate autonomous vessels, and at what point the development of new, autonomy-specific legal instruments becomes unavoidable. The thesis ultimately seeks to assess the impact of crew presence on the adoption, implementation, and effectiveness of international legal rules governing shipping, while identifying the legal challenges created by the absence of a crew. The analysis is structured into two main parts, addressing the legal implications of autonomous vessels in times of peace and in times of armed conflict. Although focusing exclusively on one of these contexts might have allowed for a more detailed examination, such an approach would have overlooked the fundamentally different operation of international law in bello and would have undermined the coherence of the research question. The thesis concludes that the absence of a crew on board constitutes, at its core, an interpretative challenge. Autonomous vessels expose the limits of traditional legal interpretation across multiple areas of international law, including the definition of a warship and the legal characterization of remote operators in relation to established concepts such as that of the “master.” These issues highlight the point at which existing legal rules can no longer be extended through interpretation alone. Where such limits are reached, the thesis argues that the development of new legal instruments tailored specifically to autonomous shipping becomes necessary. Overall, this thesis aims to provide a comprehensive analysis of the fundamental legal issues raised by autonomous vessels. By covering a broad range of topics and drawing on extensive bibliography, it seeks to offer a structured understanding of an evolving field and to contribute to future discussions on the international legal framework governing autonomous shipping."],"dc:identifier":["uoadl:5324706","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324706"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["International legal aspects of autonomous shipping"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z"}