{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324756"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5324756","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The current securitisation framework: in need of an overhaul?","abstract":"Οι συμμετέχοντες στις αγορές ανέκαθεν αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους για να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Ένα σύγχρονο παράδειγμα αυτού αποτελεί η εντυπωσιακή άνοδος της Ψηφιακής Χρηματοδότησης την τελευταία δεκαετία, με τα ψηφιακά και τα κρυπτο-περιουσιακά στοιχεία να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων των εμπλεκομένων — χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, επενδυτών και ρυθμιστικών αρχών. Πριν από αυτές τις εξελίξεις, άλλες χρηματοοικονομικές «καινοτομίες» — απλούστερες ως προς την τεχνολογία αλλά εξίσου περίπλοκες ως προς τον σχεδιασμό — είχαν ήδη επιτρέψει στις αγορές να εμβαθύνουν και να καλύψουν χρηματοδοτικές ανάγκες, μειώνοντας έτσι την εξάρτηση από το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα. Η τιτλοποίηση ήταν μία από αυτές τις «νέες» εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης, ένας μηχανισμός που σχεδιάστηκε ώστε να δημιουργήσει ένα πρόσθετο κανάλι χρηματοδότησης και να ενισχύσει την κυκλοφορία του κεφαλαίου στην οικονομία. Ωστόσο, παρά τις αρχικά θετικές προσδοκίες, η τιτλοποίηση σύντομα έγινε αντικείμενο υπερβολικής εκμετάλλευσης, αποτελώντας έναν από τους βασικούς λόγους της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007. Η εξέλιξη αυτή επηρέασε σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι αγορές, οι επενδυτές και οι ρυθμιστικές αρχές αντιλαμβάνονταν τα τιτλοποιημένα περιουσιακά στοιχεία. Μετά την κρίση, οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των αδυναμιών του παρελθόντος οδήγησαν σε τόσο εκτεταμένη ρύθμιση, ώστε η τιτλοποίηση έπαψε να είναι είτε βιώσιμη είτε - τουλάχιστον - εξίσου κερδοφόρα για τους συμμετέχοντες στην αγορά όπως ήταν παλαιότερα. Ο περιορισμός που προέκυψε αφαίρεσε ουσιαστικά ένα ισχυρό εργαλείο χρηματοδότησης μέσω των αγορών, ενισχύοντας έτσι την εξάρτηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος από παραδοσιακές μορφές δανεισμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ανέκαθεν - σε σύγκριση με τις ΗΠΑ - βασιζόταν περισσότερο στα πιστωτικά ιδρύματα για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στις πρόσφατες προσπάθειές της να απομακρυνθεί από αυτήν την τάση, στο πλαίσιο τόσο της Ένωσης Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union – CMU) όσο και της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union – SIU), επιχειρεί να «αναβιώσει» την τιτλοποίηση τροποποιώντας το αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να μην αποκλίνει ουσιωδώς από τα σχετικά πρότυπα της Επιτροπής της Βασιλείας. Η προσπάθεια αυτή είχε ήδη ξεκινήσει το 2015 με την εισαγωγή του Πλαισίου STS και συνεχίζεται σήμερα με την πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση τόσο του Κανονισμού Τιτλοποιήσεων όσο και των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού Κεφαλαιακών Απαιτήσεων (CRR). Στόχος της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να παράσχει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της τιτλοποίησης ως πρακτικής, μέσω της διενέργειας ανάλυσης κόστους–οφέλους, της παρουσίασης του σχετικού κανονιστικού πλαισίου διαχρονικά και της αξιολόγησης της πιο πρόσφατης πρότασης της Επιτροπής, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον τα μέτρα αυτά είναι πιθανό να αναβιώσουν το εργαλείο και να ενισχύσουν ουσιαστικά τις κεφαλαιαγορές. Η Διπλωματική Εργασία διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια. Το Κεφάλαιο 1 εισάγει τον αναγνώστη στην τιτλοποίηση, παρουσιάζοντας το μοντέλο Originate-to-Distribute (O&D), μαζί με μια σύντομη επισκόπηση των γεγονότων της Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης (GFC), και καταλήγει στην ανάγκη για ένα ισχυρό αλλά και ευέλικτο κανονιστικό πλαίσιο. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει το ενωσιακό πλαίσιο τιτλοποίησης, όπως διαμορφώθηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 έως και σήμερα. Το Κεφάλαιο 3 επικεντρώνεται στην πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του ισχύοντος ευρωπαϊκού πλαισίου τιτλοποίησης.","abstract_html":"Οι συμμετέχοντες στις αγορές ανέκαθεν αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους για να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Ένα σύγχρονο παράδειγμα αυτού αποτελεί η εντυπωσιακή άνοδος της Ψηφιακής Χρηματοδότησης την τελευταία δεκαετία, με τα ψηφιακά και τα κρυπτο-περιουσιακά στοιχεία να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων των εμπλεκομένων — χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, επενδυτών και ρυθμιστικών αρχών. Πριν από αυτές τις εξελίξεις, άλλες χρηματοοικονομικές «καινοτομίες» — απλούστερες ως προς την τεχνολογία αλλά εξίσου περίπλοκες ως προς τον σχεδιασμό — είχαν ήδη επιτρέψει στις αγορές να εμβαθύνουν και να καλύψουν χρηματοδοτικές ανάγκες, μειώνοντας έτσι την εξάρτηση από το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα. Η τιτλοποίηση ήταν μία από αυτές τις «νέες» εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης, ένας μηχανισμός που σχεδιάστηκε ώστε να δημιουργήσει ένα πρόσθετο κανάλι χρηματοδότησης και να ενισχύσει την κυκλοφορία του κεφαλαίου στην οικονομία. Ωστόσο, παρά τις αρχικά θετικές προσδοκίες, η τιτλοποίηση σύντομα έγινε αντικείμενο υπερβολικής εκμετάλλευσης, αποτελώντας έναν από τους βασικούς λόγους της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007. Η εξέλιξη αυτή επηρέασε σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι αγορές, οι επενδυτές και οι ρυθμιστικές αρχές αντιλαμβάνονταν τα τιτλοποιημένα περιουσιακά στοιχεία. Μετά την κρίση, οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των αδυναμιών του παρελθόντος οδήγησαν σε τόσο εκτεταμένη ρύθμιση, ώστε η τιτλοποίηση έπαψε να είναι είτε βιώσιμη είτε - τουλάχιστον - εξίσου κερδοφόρα για τους συμμετέχοντες στην αγορά όπως ήταν παλαιότερα. Ο περιορισμός που προέκυψε αφαίρεσε ουσιαστικά ένα ισχυρό εργαλείο χρηματοδότησης μέσω των αγορών, ενισχύοντας έτσι την εξάρτηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος από παραδοσιακές μορφές δανεισμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ανέκαθεν - σε σύγκριση με τις ΗΠΑ - βασιζόταν περισσότερο στα πιστωτικά ιδρύματα για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στις πρόσφατες προσπάθειές της να απομακρυνθεί από αυτήν την τάση, στο πλαίσιο τόσο της Ένωσης Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union – CMU) όσο και της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union – SIU), επιχειρεί να «αναβιώσει» την τιτλοποίηση τροποποιώντας το αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να μην αποκλίνει ουσιωδώς από τα σχετικά πρότυπα της Επιτροπής της Βασιλείας. Η προσπάθεια αυτή είχε ήδη ξεκινήσει το 2015 με την εισαγωγή του Πλαισίου STS και συνεχίζεται σήμερα με την πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση τόσο του Κανονισμού Τιτλοποιήσεων όσο και των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού Κεφαλαιακών Απαιτήσεων (CRR). Στόχος της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να παράσχει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της τιτλοποίησης ως πρακτικής, μέσω της διενέργειας ανάλυσης κόστους–οφέλους, της παρουσίασης του σχετικού κανονιστικού πλαισίου διαχρονικά και της αξιολόγησης της πιο πρόσφατης πρότασης της Επιτροπής, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον τα μέτρα αυτά είναι πιθανό να αναβιώσουν το εργαλείο και να ενισχύσουν ουσιαστικά τις κεφαλαιαγορές. Η Διπλωματική Εργασία διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια. Το Κεφάλαιο 1 εισάγει τον αναγνώστη στην τιτλοποίηση, παρουσιάζοντας το μοντέλο Originate-to-Distribute (O&amp;D), μαζί με μια σύντομη επισκόπηση των γεγονότων της Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης (GFC), και καταλήγει στην ανάγκη για ένα ισχυρό αλλά και ευέλικτο κανονιστικό πλαίσιο. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει το ενωσιακό πλαίσιο τιτλοποίησης, όπως διαμορφώθηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 έως και σήμερα. Το Κεφάλαιο 3 επικεντρώνεται στην πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του ισχύοντος ευρωπαϊκού πλαισίου τιτλοποίησης.","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΑΝΤΖΟΥΝΗ ΦΩΤΟΥΛΑ","MANTZOUNI FOTOULA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324756"],"render_values":[{"text":"uoadl:5324756","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324756","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324756","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5324756","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΑΝΤΖΟΥΝΗ ΦΩΤΟΥΛΑ","MANTZOUNI FOTOULA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5324756","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324756"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι συμμετέχοντες στις αγορές ανέκαθεν αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους για να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Ένα σύγχρονο παράδειγμα αυτού αποτελεί η εντυπωσιακή άνοδος της Ψηφιακής Χρηματοδότησης την τελευταία δεκαετία, με τα ψηφιακά και τα κρυπτο-περιουσιακά στοιχεία να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων των εμπλεκομένων — χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, επενδυτών και ρυθμιστικών αρχών. Πριν από αυτές τις εξελίξεις, άλλες χρηματοοικονομικές «καινοτομίες» — απλούστερες ως προς την τεχνολογία αλλά εξίσου περίπλοκες ως προς τον σχεδιασμό — είχαν ήδη επιτρέψει στις αγορές να εμβαθύνουν και να καλύψουν χρηματοδοτικές ανάγκες, μειώνοντας έτσι την εξάρτηση από το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα. Η τιτλοποίηση ήταν μία από αυτές τις «νέες» εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης, ένας μηχανισμός που σχεδιάστηκε ώστε να δημιουργήσει ένα πρόσθετο κανάλι χρηματοδότησης και να ενισχύσει την κυκλοφορία του κεφαλαίου στην οικονομία. Ωστόσο, παρά τις αρχικά θετικές προσδοκίες, η τιτλοποίηση σύντομα έγινε αντικείμενο υπερβολικής εκμετάλλευσης, αποτελώντας έναν από τους βασικούς λόγους της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007. Η εξέλιξη αυτή επηρέασε σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι αγορές, οι επενδυτές και οι ρυθμιστικές αρχές αντιλαμβάνονταν τα τιτλοποιημένα περιουσιακά στοιχεία. Μετά την κρίση, οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των αδυναμιών του παρελθόντος οδήγησαν σε τόσο εκτεταμένη ρύθμιση, ώστε η τιτλοποίηση έπαψε να είναι είτε βιώσιμη είτε - τουλάχιστον - εξίσου κερδοφόρα για τους συμμετέχοντες στην αγορά όπως ήταν παλαιότερα. Ο περιορισμός που προέκυψε αφαίρεσε ουσιαστικά ένα ισχυρό εργαλείο χρηματοδότησης μέσω των αγορών, ενισχύοντας έτσι την εξάρτηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος από παραδοσιακές μορφές δανεισμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ανέκαθεν - σε σύγκριση με τις ΗΠΑ - βασιζόταν περισσότερο στα πιστωτικά ιδρύματα για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στις πρόσφατες προσπάθειές της να απομακρυνθεί από αυτήν την τάση, στο πλαίσιο τόσο της Ένωσης Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union – CMU) όσο και της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union – SIU), επιχειρεί να «αναβιώσει» την τιτλοποίηση τροποποιώντας το αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να μην αποκλίνει ουσιωδώς από τα σχετικά πρότυπα της Επιτροπής της Βασιλείας. Η προσπάθεια αυτή είχε ήδη ξεκινήσει το 2015 με την εισαγωγή του Πλαισίου STS και συνεχίζεται σήμερα με την πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση τόσο του Κανονισμού Τιτλοποιήσεων όσο και των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού Κεφαλαιακών Απαιτήσεων (CRR). Στόχος της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να παράσχει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της τιτλοποίησης ως πρακτικής, μέσω της διενέργειας ανάλυσης κόστους–οφέλους, της παρουσίασης του σχετικού κανονιστικού πλαισίου διαχρονικά και της αξιολόγησης της πιο πρόσφατης πρότασης της Επιτροπής, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον τα μέτρα αυτά είναι πιθανό να αναβιώσουν το εργαλείο και να ενισχύσουν ουσιαστικά τις κεφαλαιαγορές. Η Διπλωματική Εργασία διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια. Το Κεφάλαιο 1 εισάγει τον αναγνώστη στην τιτλοποίηση, παρουσιάζοντας το μοντέλο Originate-to-Distribute (O&D), μαζί με μια σύντομη επισκόπηση των γεγονότων της Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης (GFC), και καταλήγει στην ανάγκη για ένα ισχυρό αλλά και ευέλικτο κανονιστικό πλαίσιο. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει το ενωσιακό πλαίσιο τιτλοποίησης, όπως διαμορφώθηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 έως και σήμερα. Το Κεφάλαιο 3 επικεντρώνεται στην πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του ισχύοντος ευρωπαϊκού πλαισίου τιτλοποίησης.","Market participants have always been eager to find alternative ways to expand their activities within financial markets. A current testament to that is the extreme surge that Digital Finance is experiencing in the last decade, with digital and crypto-assets being the centre of attention for all players; financial institutions, investors and regulators. Prior to those developments, other financial “innovations” -simpler in terms of technology but equally intricate in design- had already enabled markets to deepen and to meet financing needs, thereby reducing dependence on the traditional banking system. Securitisation was one of those “new” financing alternatives, a mechanism conceived to create an additional channel for funding and to enhance the circulation of capital within the economy. However, despite the initial positive expectations, securitisation soon became rather exploited, becoming one of the main reasons for the financial turmoil of 2007. That development heavily affected the way markets, investors and regulators viewed securitized assets. After the turmoil, efforts to remedy the shortcomings of the past led to such extensive regulation that securitisation ceased to be either viable or -at least- as profitable for market participants as it used to be. The resulting restriction effectively removed a powerful instrument of market-based finance, thereby reinforcing the financial system’s dependence on traditional credit institution lending. The European Union, which has always -compared to the U.S.- been more depended to credit institutions for covering the financing needs of households and businesses, in its recent efforts to divert from that tendency, in light of both the Capital Markets Union (CMU) and the Savings and Investments Union (SIU) initiatives, has been trying to “revive” securitisation by amending the strict regulatory framework, while simultaneously attempting not to substantially deviate from the Basel relevant standards. This attempt began in 2015 with the introduction of the STS Framework and is now continuing with the most recent Commission’s proposal to amend both the Securitisation Regulation and the relevant provisions of the CRR. The aim of this Thesis is to provide a comprehensive overview of securitisation as a practice, by conducting a cost-benefit analysis, presenting the relevant regulatory response over time and evaluating the Commission’s most recent proposal to assess whether these measures are likely to revive the instrument and substantially strengthen capital markets. The Thesis is structured in three chapters. Chapter 1 introduces the reader to securitisation, presenting the O&D model along with a brief overview of the events of the GFC, concluding with the need for a robust but also flexible regulatory framework. Chapter 2 presents the EU securitisation framework, as shaped after the financial turmoil of 2007, up until now. Chapter 3, then, focuses on the Commission’s newest proposal to reform the current European securitisation framework."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The current securitisation framework: in need of an overhaul?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΑΝΤΖΟΥΝΗ ΦΩΤΟΥΛΑ","MANTZOUNI FOTOULA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι συμμετέχοντες στις αγορές ανέκαθεν αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους για να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Ένα σύγχρονο παράδειγμα αυτού αποτελεί η εντυπωσιακή άνοδος της Ψηφιακής Χρηματοδότησης την τελευταία δεκαετία, με τα ψηφιακά και τα κρυπτο-περιουσιακά στοιχεία να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων των εμπλεκομένων — χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, επενδυτών και ρυθμιστικών αρχών. Πριν από αυτές τις εξελίξεις, άλλες χρηματοοικονομικές «καινοτομίες» — απλούστερες ως προς την τεχνολογία αλλά εξίσου περίπλοκες ως προς τον σχεδιασμό — είχαν ήδη επιτρέψει στις αγορές να εμβαθύνουν και να καλύψουν χρηματοδοτικές ανάγκες, μειώνοντας έτσι την εξάρτηση από το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα. Η τιτλοποίηση ήταν μία από αυτές τις «νέες» εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης, ένας μηχανισμός που σχεδιάστηκε ώστε να δημιουργήσει ένα πρόσθετο κανάλι χρηματοδότησης και να ενισχύσει την κυκλοφορία του κεφαλαίου στην οικονομία. Ωστόσο, παρά τις αρχικά θετικές προσδοκίες, η τιτλοποίηση σύντομα έγινε αντικείμενο υπερβολικής εκμετάλλευσης, αποτελώντας έναν από τους βασικούς λόγους της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007. Η εξέλιξη αυτή επηρέασε σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι αγορές, οι επενδυτές και οι ρυθμιστικές αρχές αντιλαμβάνονταν τα τιτλοποιημένα περιουσιακά στοιχεία. Μετά την κρίση, οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των αδυναμιών του παρελθόντος οδήγησαν σε τόσο εκτεταμένη ρύθμιση, ώστε η τιτλοποίηση έπαψε να είναι είτε βιώσιμη είτε - τουλάχιστον - εξίσου κερδοφόρα για τους συμμετέχοντες στην αγορά όπως ήταν παλαιότερα. Ο περιορισμός που προέκυψε αφαίρεσε ουσιαστικά ένα ισχυρό εργαλείο χρηματοδότησης μέσω των αγορών, ενισχύοντας έτσι την εξάρτηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος από παραδοσιακές μορφές δανεισμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ανέκαθεν - σε σύγκριση με τις ΗΠΑ - βασιζόταν περισσότερο στα πιστωτικά ιδρύματα για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στις πρόσφατες προσπάθειές της να απομακρυνθεί από αυτήν την τάση, στο πλαίσιο τόσο της Ένωσης Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union – CMU) όσο και της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union – SIU), επιχειρεί να «αναβιώσει» την τιτλοποίηση τροποποιώντας το αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να μην αποκλίνει ουσιωδώς από τα σχετικά πρότυπα της Επιτροπής της Βασιλείας. Η προσπάθεια αυτή είχε ήδη ξεκινήσει το 2015 με την εισαγωγή του Πλαισίου STS και συνεχίζεται σήμερα με την πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση τόσο του Κανονισμού Τιτλοποιήσεων όσο και των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού Κεφαλαιακών Απαιτήσεων (CRR). Στόχος της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να παράσχει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της τιτλοποίησης ως πρακτικής, μέσω της διενέργειας ανάλυσης κόστους–οφέλους, της παρουσίασης του σχετικού κανονιστικού πλαισίου διαχρονικά και της αξιολόγησης της πιο πρόσφατης πρότασης της Επιτροπής, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον τα μέτρα αυτά είναι πιθανό να αναβιώσουν το εργαλείο και να ενισχύσουν ουσιαστικά τις κεφαλαιαγορές. Η Διπλωματική Εργασία διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια. Το Κεφάλαιο 1 εισάγει τον αναγνώστη στην τιτλοποίηση, παρουσιάζοντας το μοντέλο Originate-to-Distribute (O&D), μαζί με μια σύντομη επισκόπηση των γεγονότων της Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης (GFC), και καταλήγει στην ανάγκη για ένα ισχυρό αλλά και ευέλικτο κανονιστικό πλαίσιο. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει το ενωσιακό πλαίσιο τιτλοποίησης, όπως διαμορφώθηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 έως και σήμερα. Το Κεφάλαιο 3 επικεντρώνεται στην πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του ισχύοντος ευρωπαϊκού πλαισίου τιτλοποίησης.","Market participants have always been eager to find alternative ways to expand their activities within financial markets. A current testament to that is the extreme surge that Digital Finance is experiencing in the last decade, with digital and crypto-assets being the centre of attention for all players; financial institutions, investors and regulators. Prior to those developments, other financial “innovations” -simpler in terms of technology but equally intricate in design- had already enabled markets to deepen and to meet financing needs, thereby reducing dependence on the traditional banking system. Securitisation was one of those “new” financing alternatives, a mechanism conceived to create an additional channel for funding and to enhance the circulation of capital within the economy. However, despite the initial positive expectations, securitisation soon became rather exploited, becoming one of the main reasons for the financial turmoil of 2007. That development heavily affected the way markets, investors and regulators viewed securitized assets. After the turmoil, efforts to remedy the shortcomings of the past led to such extensive regulation that securitisation ceased to be either viable or -at least- as profitable for market participants as it used to be. The resulting restriction effectively removed a powerful instrument of market-based finance, thereby reinforcing the financial system’s dependence on traditional credit institution lending. The European Union, which has always -compared to the U.S.- been more depended to credit institutions for covering the financing needs of households and businesses, in its recent efforts to divert from that tendency, in light of both the Capital Markets Union (CMU) and the Savings and Investments Union (SIU) initiatives, has been trying to “revive” securitisation by amending the strict regulatory framework, while simultaneously attempting not to substantially deviate from the Basel relevant standards. This attempt began in 2015 with the introduction of the STS Framework and is now continuing with the most recent Commission’s proposal to amend both the Securitisation Regulation and the relevant provisions of the CRR. The aim of this Thesis is to provide a comprehensive overview of securitisation as a practice, by conducting a cost-benefit analysis, presenting the relevant regulatory response over time and evaluating the Commission’s most recent proposal to assess whether these measures are likely to revive the instrument and substantially strengthen capital markets. The Thesis is structured in three chapters. Chapter 1 introduces the reader to securitisation, presenting the O&D model along with a brief overview of the events of the GFC, concluding with the need for a robust but also flexible regulatory framework. Chapter 2 presents the EU securitisation framework, as shaped after the financial turmoil of 2007, up until now. Chapter 3, then, focuses on the Commission’s newest proposal to reform the current European securitisation framework."],"dc:identifier":["uoadl:5324756","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5324756"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["The current securitisation framework: in need of an overhaul?"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:43Z"}