{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325566"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325566","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην καρδιαγγειακή υγεία / Impact of air pollution on cardiovascular health","abstract":"Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους περιβαλλοντικούς προσδιοριστές της καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η μακροχρόνια και βραχυχρόνια έκθεση σε σωματιδιακούς και αέριους ρύπους, όπως τα PM₂.₅, PM₁₀, NO₂, O₃, SO₂ και CO, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, στεφανιαίας νόσου, αρρυθμιών, οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και περιφερικής αγγειοπάθειας. Οι κύριοι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν οξειδωτικό στρες, συστηματική φλεγμονή, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και απορρύθμιση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, τα οποία οδηγούν σε επιτάχυνση της αθηροσκλήρωσης και σε οξεία αποσταθεροποίηση του καρδιαγγειακού συστήματος. Η επίδραση των ρύπων εκδηλώνεται ακόμη και σε συγκεντρώσεις χαμηλότερες από τα ισχύοντα όρια, γεγονός που υποδηλώνει την απουσία ασφαλούς κατωφλίου. Ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες είναι οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια ή χρόνια νεφρική νόσο. Η συνολική επιβάρυνση από την ατμοσφαιρική ρύπανση αναγνωρίζεται ως κύρια αιτία πρόωρης καρδιαγγειακής θνησιμότητας και σημαντικού κοινωνικοοικονομικού κόστους. Η πρόληψη στηρίζεται σε συνδυασμένες στρατηγικές μείωσης εκπομπών από μεταφορές, βιομηχανία, γεωργία και οικιακή καύση, καθώς και στην υιοθέτηση καθαρών τεχνολογιών και πολιτικών καθαρού αέρα. Παράλληλα, τα ατομικά μέτρα προστασίας και η ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής έκθεσης στη διαχείριση καρδιαγγειακού κινδύνου ενισχύουν την αποτελεσματικότητα της πρόληψης. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, ως αναστρέψιμος και τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου, απαιτεί συνεχή επιστημονική παρακολούθηση, αυστηρότερη νομοθεσία και ευρεία ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, ώστε να επιτευχθεί ουσιαστική μείωση του καρδιαγγειακού φορτίου σε παγκόσμια και εθνική κλίμακα","abstract_html":"Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους περιβαλλοντικούς προσδιοριστές της καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η μακροχρόνια και βραχυχρόνια έκθεση σε σωματιδιακούς και αέριους ρύπους, όπως τα PM₂.₅, PM₁₀, NO₂, O₃, SO₂ και CO, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, στεφανιαίας νόσου, αρρυθμιών, οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και περιφερικής αγγειοπάθειας. Οι κύριοι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν οξειδωτικό στρες, συστηματική φλεγμονή, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και απορρύθμιση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, τα οποία οδηγούν σε επιτάχυνση της αθηροσκλήρωσης και σε οξεία αποσταθεροποίηση του καρδιαγγειακού συστήματος. Η επίδραση των ρύπων εκδηλώνεται ακόμη και σε συγκεντρώσεις χαμηλότερες από τα ισχύοντα όρια, γεγονός που υποδηλώνει την απουσία ασφαλούς κατωφλίου. Ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες είναι οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια ή χρόνια νεφρική νόσο. Η συνολική επιβάρυνση από την ατμοσφαιρική ρύπανση αναγνωρίζεται ως κύρια αιτία πρόωρης καρδιαγγειακής θνησιμότητας και σημαντικού κοινωνικοοικονομικού κόστους. Η πρόληψη στηρίζεται σε συνδυασμένες στρατηγικές μείωσης εκπομπών από μεταφορές, βιομηχανία, γεωργία και οικιακή καύση, καθώς και στην υιοθέτηση καθαρών τεχνολογιών και πολιτικών καθαρού αέρα. Παράλληλα, τα ατομικά μέτρα προστασίας και η ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής έκθεσης στη διαχείριση καρδιαγγειακού κινδύνου ενισχύουν την αποτελεσματικότητα της πρόληψης. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, ως αναστρέψιμος και τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου, απαιτεί συνεχή επιστημονική παρακολούθηση, αυστηρότερη νομοθεσία και ευρεία ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, ώστε να επιτευχθεί ουσιαστική μείωση του καρδιαγγειακού φορτίου σε παγκόσμια και εθνική κλίμακα","abstract_has_math":false,"creators":["Κατέρη Βασιλική","Kateri Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325566"],"render_values":[{"text":"uoadl:5325566","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325566","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325566","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5325566","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατέρη Βασιλική","Kateri Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325566"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους περιβαλλοντικούς προσδιοριστές της καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η μακροχρόνια και βραχυχρόνια έκθεση σε σωματιδιακούς και αέριους ρύπους, όπως τα PM₂.₅, PM₁₀, NO₂, O₃, SO₂ και CO, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, στεφανιαίας νόσου, αρρυθμιών, οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και περιφερικής αγγειοπάθειας. Οι κύριοι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν οξειδωτικό στρες, συστηματική φλεγμονή, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και απορρύθμιση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, τα οποία οδηγούν σε επιτάχυνση της αθηροσκλήρωσης και σε οξεία αποσταθεροποίηση του καρδιαγγειακού συστήματος. Η επίδραση των ρύπων εκδηλώνεται ακόμη και σε συγκεντρώσεις χαμηλότερες από τα ισχύοντα όρια, γεγονός που υποδηλώνει την απουσία ασφαλούς κατωφλίου. Ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες είναι οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια ή χρόνια νεφρική νόσο. Η συνολική επιβάρυνση από την ατμοσφαιρική ρύπανση αναγνωρίζεται ως κύρια αιτία πρόωρης καρδιαγγειακής θνησιμότητας και σημαντικού κοινωνικοοικονομικού κόστους. Η πρόληψη στηρίζεται σε συνδυασμένες στρατηγικές μείωσης εκπομπών από μεταφορές, βιομηχανία, γεωργία και οικιακή καύση, καθώς και στην υιοθέτηση καθαρών τεχνολογιών και πολιτικών καθαρού αέρα. Παράλληλα, τα ατομικά μέτρα προστασίας και η ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής έκθεσης στη διαχείριση καρδιαγγειακού κινδύνου ενισχύουν την αποτελεσματικότητα της πρόληψης. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, ως αναστρέψιμος και τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου, απαιτεί συνεχή επιστημονική παρακολούθηση, αυστηρότερη νομοθεσία και ευρεία ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, ώστε να επιτευχθεί ουσιαστική μείωση του καρδιαγγειακού φορτίου σε παγκόσμια και εθνική κλίμακα","Air pollution is one of the most significant environmental determinants of cardiovascular morbidity and mortality. Both short-term and long-term exposure to particulate and gaseous pollutants—such as PM₂.₅, PM₁₀, NO₂, O₃, SO₂, and CO—are associated with an increased risk of hypertension, coronary artery disease, arrhythmias, acute myocardial infarction, stroke, and peripheral arterial disease. The underlying pathophysiological mechanisms include oxidative stress, systemic inflammation, endothelial dysfunction, platelet activation, and autonomic imbalance, all contributing to accelerated atherosclerosis and acute cardiovascular destabilization. Adverse cardiovascular effects occur even at pollutant concentrations below current regulatory limits, indicating the absence of a safe exposure threshold. Particularly vulnerable groups include older adults, children, and individuals with pre-existing cardiovascular or renal diseases. The cumulative burden of air pollution is recognized as a leading cause of premature cardiovascular death and a substantial contributor to global health and economic loss. Prevention relies on comprehensive emission reduction strategies targeting transport, industry, agriculture, and household combustion, supported by the adoption of clean technologies and stringent air quality policies. Individual protection measures and the integration of environmental exposure assessment into cardiovascular risk management further enhance preventive effectiveness. As a modifiable and reversible risk factor, air pollution requires continuous scientific monitoring, legislative strengthening, and population-level awareness to achieve meaningful reductions in cardiovascular disease burden on both global and national scales."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην καρδιαγγειακή υγεία / Impact of air pollution on cardiovascular health"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατέρη Βασιλική","Kateri Vasiliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους περιβαλλοντικούς προσδιοριστές της καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η μακροχρόνια και βραχυχρόνια έκθεση σε σωματιδιακούς και αέριους ρύπους, όπως τα PM₂.₅, PM₁₀, NO₂, O₃, SO₂ και CO, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, στεφανιαίας νόσου, αρρυθμιών, οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και περιφερικής αγγειοπάθειας. Οι κύριοι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν οξειδωτικό στρες, συστηματική φλεγμονή, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και απορρύθμιση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, τα οποία οδηγούν σε επιτάχυνση της αθηροσκλήρωσης και σε οξεία αποσταθεροποίηση του καρδιαγγειακού συστήματος. Η επίδραση των ρύπων εκδηλώνεται ακόμη και σε συγκεντρώσεις χαμηλότερες από τα ισχύοντα όρια, γεγονός που υποδηλώνει την απουσία ασφαλούς κατωφλίου. Ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες είναι οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια ή χρόνια νεφρική νόσο. Η συνολική επιβάρυνση από την ατμοσφαιρική ρύπανση αναγνωρίζεται ως κύρια αιτία πρόωρης καρδιαγγειακής θνησιμότητας και σημαντικού κοινωνικοοικονομικού κόστους. Η πρόληψη στηρίζεται σε συνδυασμένες στρατηγικές μείωσης εκπομπών από μεταφορές, βιομηχανία, γεωργία και οικιακή καύση, καθώς και στην υιοθέτηση καθαρών τεχνολογιών και πολιτικών καθαρού αέρα. Παράλληλα, τα ατομικά μέτρα προστασίας και η ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής έκθεσης στη διαχείριση καρδιαγγειακού κινδύνου ενισχύουν την αποτελεσματικότητα της πρόληψης. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, ως αναστρέψιμος και τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου, απαιτεί συνεχή επιστημονική παρακολούθηση, αυστηρότερη νομοθεσία και ευρεία ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, ώστε να επιτευχθεί ουσιαστική μείωση του καρδιαγγειακού φορτίου σε παγκόσμια και εθνική κλίμακα","Air pollution is one of the most significant environmental determinants of cardiovascular morbidity and mortality. Both short-term and long-term exposure to particulate and gaseous pollutants—such as PM₂.₅, PM₁₀, NO₂, O₃, SO₂, and CO—are associated with an increased risk of hypertension, coronary artery disease, arrhythmias, acute myocardial infarction, stroke, and peripheral arterial disease. The underlying pathophysiological mechanisms include oxidative stress, systemic inflammation, endothelial dysfunction, platelet activation, and autonomic imbalance, all contributing to accelerated atherosclerosis and acute cardiovascular destabilization. Adverse cardiovascular effects occur even at pollutant concentrations below current regulatory limits, indicating the absence of a safe exposure threshold. Particularly vulnerable groups include older adults, children, and individuals with pre-existing cardiovascular or renal diseases. The cumulative burden of air pollution is recognized as a leading cause of premature cardiovascular death and a substantial contributor to global health and economic loss. Prevention relies on comprehensive emission reduction strategies targeting transport, industry, agriculture, and household combustion, supported by the adoption of clean technologies and stringent air quality policies. Individual protection measures and the integration of environmental exposure assessment into cardiovascular risk management further enhance preventive effectiveness. As a modifiable and reversible risk factor, air pollution requires continuous scientific monitoring, legislative strengthening, and population-level awareness to achieve meaningful reductions in cardiovascular disease burden on both global and national scales."],"dc:identifier":["uoadl:5325566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325566"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην καρδιαγγειακή υγεία / Impact of air pollution on cardiovascular health"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:47Z"}