{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325634"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325634","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Oι προσδιοριστικοί παράγοντες των τραπεζικών πιστώσεων στην Ελλάδα 2003-2024","abstract":"Η εργασία μας εξετάζει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, με ιδιαίτερη έμφαση στους διάφορους παράγοντες που την επηρεάζουν. Θα συζητήσουμε πώς εξελίχθηκαν αυτοί οι παράγοντες κατά την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, προσφέροντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Το εμπειρικό ερευνητικό μας έργο επιδιώκει τη διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης και διαχρονικής ανάλυσης του βαθμού στον οποίο η κεφαλαιακή επάρκεια και οι θέσεις ρευστότητας των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων έχουν διαμορφώσει, επηρεάσει, τις πρακτικές δανεισμού και την κατανομή των πιστώσεων σε ένα ευρύ χρονικό διάστημα, που εκτείνεται από το πρώτο τρίμηνο του 2003 έως το τέταρτο τρίμηνο του 2024. Η μελέτη μας αναλύει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, εστιάζοντας σε παράγοντες που την επηρεάζουν πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Διερευνήσαμε πώς μετατοπίστηκαν αυτοί οι παράγοντες την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, παρέχοντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Για να ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας, εξετάσαμε μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή σημαντικών άρθρων που διευκρινίζουν τις κρίσιμες πτυχές του θέματός μας. Πραγματοποιήσαμε δοκιμές μοναδιαίας ρίζας σε τέσσερις χρονοσειρές που σχετίζονται με δάνεια—νέα καταναλωτικά δάνεια, νέα στεγαστικά δάνεια, νέα επιχειρηματικά δάνεια και νέα ακαθάριστα δάνεια—καθεμία εκφρασμένη ως η πρώτη διαφορά των τριμηνιαίων συγκεντρωτικών μεγεθών δανείων. Τα αποτελέσματα των δοκιμών επιβεβαίωσαν ότι και οι τέσσερις διαφοροποιημένες σειρές είναι στάσιμες, (I (0)) και επομένως κατάλληλες για περαιτέρω οικονομετρική ανάλυση χωρίς τον κίνδυνο ψευδούς παλινδρόμησης. Μετά από αυτό, εφαρμόσαμε λογαριθμικούς μετασχηματισμούς σε όλες τις μεταβλητές εκτός από τους δείκτες. Αυτό το βήμα έγινε για τη γραμμικοποίηση πιθανών εκθετικών ή πολλαπλασιαστικών σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών, διευκολύνοντας έτσι την πιο ισχυρή οικονομετρική μοντελοποίηση. Χρησιμοποιήσαμε τρεις τύπους μοντέλων παλινδρόμησης για να αναλύσουμε αποτελεσματικά τις μεταβλητές μας. Αρχικά χρησιμοποιήσαμε έναν δυναμικό λογαριθμικό μετασχηματισμό για να αξιολογήσουμε την ταυτόχρονη επίδραση διαφόρων ανεξάρτητων μεταβλητών στην εξαρτημένη μεταβλητή - νέα ακαθάριστα δάνεια – σε χρόνο t. Στη συνέχεια, αναπτύξαμε ένα δεύτερο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης που ενσωματώνει όλες τις σχετικές ανεξάρτητες μεταβλητές, καθεμία προσαρμοσμένη ώστε να αντικατοπτρίζει υστέρηση μιας χρονικής περιόδου (t–1), καταγράφοντας έτσι καθυστερημένες επιδράσεις. Τέλος, συνθέσαμε τις γνώσεις και από τα δύο μοντέλα σε ένα ενοποιημένο πλαίσιο μικτών επιδράσεων, προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη αναπαράσταση των σχέσεων διαχρονικά. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η ρευστότητα, που προσεγγίζεται από την αύξηση των ταμειακών διαθεσίμων, των καταθέσεων και του λόγου δανείων προς καταθέσεις των τραπεζών, οδηγεί σημαντικά την πιστωτική επέκταση στον τραπεζικό τομέα. Επίσης, τα αποτελέσματα παλινδρόμησης δείχνουν ότι τα νέα δάνεια που παρουσιάζουν δυσχερή συσχέτιση με τα δάνεια της προηγούμενης περιόδου (η σχέση δανείου-πελάτη) και η τριμηνιαία μεταβολή του πραγματικού ΑΕΠ επηρεάζουν σημαντικά την πιστωτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η ενσωμάτωση μιας καθυστέρησης ενός τριμήνου για τις αλλαγές στο πραγματικό ΑΕΠ απέδωσε σημαντική επεξηγηματική ισχύ. Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι οι μακροοικονομικές αλλαγές -ιδιαίτερα οι αλλαγές στη συνολική ζήτηση- χρειάζονται περίπου ένα τρίμηνο για να εκδηλωθούν στη δανειοδοτική συμπεριφορά των τραπεζών. Η πραγματική ζήτηση, η ισχυρή ρευστότητα και η σχέση δανειακού πελάτη είναι οι κινητήριες δυνάμεις στην πιστωτική διαδικασία. Η ανάλυση των ελληνικών τραπεζικών στοιχείων παρέχει αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα επίπεδα ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών δεν επηρεάζουν σημαντικά τις διαδικασίες λήψης πιστωτικών αποφάσεων. Αυτή η παρατήρηση ισχύει ακόμη και σε περιόδους που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν σημαντικές πιέσεις στις κεφαλαιακές τους θέσεις. Αντίθετα, οι αποφάσεις που λαμβάνουν αυτά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σχετικά με την κατανομή των πιστώσεων φαίνεται να εξαρτώνται κυρίως από τις επικρατούσες συνθήκες ζήτησης εντός της οικονομίας, οι οποίες θεωρούνται παράγοντες από την πλευρά της ζήτησης. Επιπλέον, οι πιστωτικές αποφάσεις των τραπεζών διαμορφώνονται επίσης σημαντικά από την κατάσταση ρευστότητάς τους, η οποία σχετίζεται με παράγοντες από την πλευρά της προσφοράς. Αυτό υποδηλώνει ότι, αντί να εστιάζουν στα επίπεδα κεφαλαίου τους, οι τράπεζες ανταποκρίνονται πρωτίστως στο οικονομικό περιβάλλον και στην ικανότητά τους να καλύπτουν τις ανάγκες ρευστότητας όταν καθορίζουν πώς και σε ποιον θα χορηγήσουν πίστωση. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ πελατών δανείων και τραπεζών εντός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος σε όλες τις κατηγορίες δανείων. Η συμπερίληψη της εξαρτημένης μεταβλητής σε όλα τα μοντέλα παλινδρόμησης αποδείχθηκε εξαιρετικά σημαντική, προσθέτοντας σταθερά ουσιαστική αξία στα ευρήματα.","abstract_html":"Η εργασία μας εξετάζει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, με ιδιαίτερη έμφαση στους διάφορους παράγοντες που την επηρεάζουν. Θα συζητήσουμε πώς εξελίχθηκαν αυτοί οι παράγοντες κατά την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, προσφέροντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Το εμπειρικό ερευνητικό μας έργο επιδιώκει τη διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης και διαχρονικής ανάλυσης του βαθμού στον οποίο η κεφαλαιακή επάρκεια και οι θέσεις ρευστότητας των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων έχουν διαμορφώσει, επηρεάσει, τις πρακτικές δανεισμού και την κατανομή των πιστώσεων σε ένα ευρύ χρονικό διάστημα, που εκτείνεται από το πρώτο τρίμηνο του 2003 έως το τέταρτο τρίμηνο του 2024. Η μελέτη μας αναλύει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, εστιάζοντας σε παράγοντες που την επηρεάζουν πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Διερευνήσαμε πώς μετατοπίστηκαν αυτοί οι παράγοντες την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, παρέχοντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Για να ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας, εξετάσαμε μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή σημαντικών άρθρων που διευκρινίζουν τις κρίσιμες πτυχές του θέματός μας. Πραγματοποιήσαμε δοκιμές μοναδιαίας ρίζας σε τέσσερις χρονοσειρές που σχετίζονται με δάνεια—νέα καταναλωτικά δάνεια, νέα στεγαστικά δάνεια, νέα επιχειρηματικά δάνεια και νέα ακαθάριστα δάνεια—καθεμία εκφρασμένη ως η πρώτη διαφορά των τριμηνιαίων συγκεντρωτικών μεγεθών δανείων. Τα αποτελέσματα των δοκιμών επιβεβαίωσαν ότι και οι τέσσερις διαφοροποιημένες σειρές είναι στάσιμες, (I (0)) και επομένως κατάλληλες για περαιτέρω οικονομετρική ανάλυση χωρίς τον κίνδυνο ψευδούς παλινδρόμησης. Μετά από αυτό, εφαρμόσαμε λογαριθμικούς μετασχηματισμούς σε όλες τις μεταβλητές εκτός από τους δείκτες. Αυτό το βήμα έγινε για τη γραμμικοποίηση πιθανών εκθετικών ή πολλαπλασιαστικών σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών, διευκολύνοντας έτσι την πιο ισχυρή οικονομετρική μοντελοποίηση. Χρησιμοποιήσαμε τρεις τύπους μοντέλων παλινδρόμησης για να αναλύσουμε αποτελεσματικά τις μεταβλητές μας. Αρχικά χρησιμοποιήσαμε έναν δυναμικό λογαριθμικό μετασχηματισμό για να αξιολογήσουμε την ταυτόχρονη επίδραση διαφόρων ανεξάρτητων μεταβλητών στην εξαρτημένη μεταβλητή - νέα ακαθάριστα δάνεια – σε χρόνο t. Στη συνέχεια, αναπτύξαμε ένα δεύτερο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης που ενσωματώνει όλες τις σχετικές ανεξάρτητες μεταβλητές, καθεμία προσαρμοσμένη ώστε να αντικατοπτρίζει υστέρηση μιας χρονικής περιόδου (t–1), καταγράφοντας έτσι καθυστερημένες επιδράσεις. Τέλος, συνθέσαμε τις γνώσεις και από τα δύο μοντέλα σε ένα ενοποιημένο πλαίσιο μικτών επιδράσεων, προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη αναπαράσταση των σχέσεων διαχρονικά. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η ρευστότητα, που προσεγγίζεται από την αύξηση των ταμειακών διαθεσίμων, των καταθέσεων και του λόγου δανείων προς καταθέσεις των τραπεζών, οδηγεί σημαντικά την πιστωτική επέκταση στον τραπεζικό τομέα. Επίσης, τα αποτελέσματα παλινδρόμησης δείχνουν ότι τα νέα δάνεια που παρουσιάζουν δυσχερή συσχέτιση με τα δάνεια της προηγούμενης περιόδου (η σχέση δανείου-πελάτη) και η τριμηνιαία μεταβολή του πραγματικού ΑΕΠ επηρεάζουν σημαντικά την πιστωτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η ενσωμάτωση μιας καθυστέρησης ενός τριμήνου για τις αλλαγές στο πραγματικό ΑΕΠ απέδωσε σημαντική επεξηγηματική ισχύ. Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι οι μακροοικονομικές αλλαγές -ιδιαίτερα οι αλλαγές στη συνολική ζήτηση- χρειάζονται περίπου ένα τρίμηνο για να εκδηλωθούν στη δανειοδοτική συμπεριφορά των τραπεζών. Η πραγματική ζήτηση, η ισχυρή ρευστότητα και η σχέση δανειακού πελάτη είναι οι κινητήριες δυνάμεις στην πιστωτική διαδικασία. Η ανάλυση των ελληνικών τραπεζικών στοιχείων παρέχει αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα επίπεδα ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών δεν επηρεάζουν σημαντικά τις διαδικασίες λήψης πιστωτικών αποφάσεων. Αυτή η παρατήρηση ισχύει ακόμη και σε περιόδους που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν σημαντικές πιέσεις στις κεφαλαιακές τους θέσεις. Αντίθετα, οι αποφάσεις που λαμβάνουν αυτά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σχετικά με την κατανομή των πιστώσεων φαίνεται να εξαρτώνται κυρίως από τις επικρατούσες συνθήκες ζήτησης εντός της οικονομίας, οι οποίες θεωρούνται παράγοντες από την πλευρά της ζήτησης. Επιπλέον, οι πιστωτικές αποφάσεις των τραπεζών διαμορφώνονται επίσης σημαντικά από την κατάσταση ρευστότητάς τους, η οποία σχετίζεται με παράγοντες από την πλευρά της προσφοράς. Αυτό υποδηλώνει ότι, αντί να εστιάζουν στα επίπεδα κεφαλαίου τους, οι τράπεζες ανταποκρίνονται πρωτίστως στο οικονομικό περιβάλλον και στην ικανότητά τους να καλύπτουν τις ανάγκες ρευστότητας όταν καθορίζουν πώς και σε ποιον θα χορηγήσουν πίστωση. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ πελατών δανείων και τραπεζών εντός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος σε όλες τις κατηγορίες δανείων. Η συμπερίληψη της εξαρτημένης μεταβλητής σε όλα τα μοντέλα παλινδρόμησης αποδείχθηκε εξαιρετικά σημαντική, προσθέτοντας σταθερά ουσιαστική αξία στα ευρήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ-ΧΡΗΣΤΟΣ","SPILIOTIS DIMITRIOS-CHRISTOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:47Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325634"],"render_values":[{"text":"uoadl:5325634","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325634","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325634","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5325634","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ-ΧΡΗΣΤΟΣ","SPILIOTIS DIMITRIOS-CHRISTOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325634","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325634"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία μας εξετάζει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, με ιδιαίτερη έμφαση στους διάφορους παράγοντες που την επηρεάζουν. Θα συζητήσουμε πώς εξελίχθηκαν αυτοί οι παράγοντες κατά την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, προσφέροντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Το εμπειρικό ερευνητικό μας έργο επιδιώκει τη διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης και διαχρονικής ανάλυσης του βαθμού στον οποίο η κεφαλαιακή επάρκεια και οι θέσεις ρευστότητας των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων έχουν διαμορφώσει, επηρεάσει, τις πρακτικές δανεισμού και την κατανομή των πιστώσεων σε ένα ευρύ χρονικό διάστημα, που εκτείνεται από το πρώτο τρίμηνο του 2003 έως το τέταρτο τρίμηνο του 2024. Η μελέτη μας αναλύει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, εστιάζοντας σε παράγοντες που την επηρεάζουν πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Διερευνήσαμε πώς μετατοπίστηκαν αυτοί οι παράγοντες την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, παρέχοντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Για να ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας, εξετάσαμε μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή σημαντικών άρθρων που διευκρινίζουν τις κρίσιμες πτυχές του θέματός μας. Πραγματοποιήσαμε δοκιμές μοναδιαίας ρίζας σε τέσσερις χρονοσειρές που σχετίζονται με δάνεια—νέα καταναλωτικά δάνεια, νέα στεγαστικά δάνεια, νέα επιχειρηματικά δάνεια και νέα ακαθάριστα δάνεια—καθεμία εκφρασμένη ως η πρώτη διαφορά των τριμηνιαίων συγκεντρωτικών μεγεθών δανείων. Τα αποτελέσματα των δοκιμών επιβεβαίωσαν ότι και οι τέσσερις διαφοροποιημένες σειρές είναι στάσιμες, (I (0)) και επομένως κατάλληλες για περαιτέρω οικονομετρική ανάλυση χωρίς τον κίνδυνο ψευδούς παλινδρόμησης. Μετά από αυτό, εφαρμόσαμε λογαριθμικούς μετασχηματισμούς σε όλες τις μεταβλητές εκτός από τους δείκτες. Αυτό το βήμα έγινε για τη γραμμικοποίηση πιθανών εκθετικών ή πολλαπλασιαστικών σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών, διευκολύνοντας έτσι την πιο ισχυρή οικονομετρική μοντελοποίηση. Χρησιμοποιήσαμε τρεις τύπους μοντέλων παλινδρόμησης για να αναλύσουμε αποτελεσματικά τις μεταβλητές μας. Αρχικά χρησιμοποιήσαμε έναν δυναμικό λογαριθμικό μετασχηματισμό για να αξιολογήσουμε την ταυτόχρονη επίδραση διαφόρων ανεξάρτητων μεταβλητών στην εξαρτημένη μεταβλητή - νέα ακαθάριστα δάνεια – σε χρόνο t. Στη συνέχεια, αναπτύξαμε ένα δεύτερο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης που ενσωματώνει όλες τις σχετικές ανεξάρτητες μεταβλητές, καθεμία προσαρμοσμένη ώστε να αντικατοπτρίζει υστέρηση μιας χρονικής περιόδου (t–1), καταγράφοντας έτσι καθυστερημένες επιδράσεις. Τέλος, συνθέσαμε τις γνώσεις και από τα δύο μοντέλα σε ένα ενοποιημένο πλαίσιο μικτών επιδράσεων, προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη αναπαράσταση των σχέσεων διαχρονικά. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η ρευστότητα, που προσεγγίζεται από την αύξηση των ταμειακών διαθεσίμων, των καταθέσεων και του λόγου δανείων προς καταθέσεις των τραπεζών, οδηγεί σημαντικά την πιστωτική επέκταση στον τραπεζικό τομέα. Επίσης, τα αποτελέσματα παλινδρόμησης δείχνουν ότι τα νέα δάνεια που παρουσιάζουν δυσχερή συσχέτιση με τα δάνεια της προηγούμενης περιόδου (η σχέση δανείου-πελάτη) και η τριμηνιαία μεταβολή του πραγματικού ΑΕΠ επηρεάζουν σημαντικά την πιστωτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η ενσωμάτωση μιας καθυστέρησης ενός τριμήνου για τις αλλαγές στο πραγματικό ΑΕΠ απέδωσε σημαντική επεξηγηματική ισχύ. Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι οι μακροοικονομικές αλλαγές -ιδιαίτερα οι αλλαγές στη συνολική ζήτηση- χρειάζονται περίπου ένα τρίμηνο για να εκδηλωθούν στη δανειοδοτική συμπεριφορά των τραπεζών. Η πραγματική ζήτηση, η ισχυρή ρευστότητα και η σχέση δανειακού πελάτη είναι οι κινητήριες δυνάμεις στην πιστωτική διαδικασία. Η ανάλυση των ελληνικών τραπεζικών στοιχείων παρέχει αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα επίπεδα ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών δεν επηρεάζουν σημαντικά τις διαδικασίες λήψης πιστωτικών αποφάσεων. Αυτή η παρατήρηση ισχύει ακόμη και σε περιόδους που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν σημαντικές πιέσεις στις κεφαλαιακές τους θέσεις. Αντίθετα, οι αποφάσεις που λαμβάνουν αυτά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σχετικά με την κατανομή των πιστώσεων φαίνεται να εξαρτώνται κυρίως από τις επικρατούσες συνθήκες ζήτησης εντός της οικονομίας, οι οποίες θεωρούνται παράγοντες από την πλευρά της ζήτησης. Επιπλέον, οι πιστωτικές αποφάσεις των τραπεζών διαμορφώνονται επίσης σημαντικά από την κατάσταση ρευστότητάς τους, η οποία σχετίζεται με παράγοντες από την πλευρά της προσφοράς. Αυτό υποδηλώνει ότι, αντί να εστιάζουν στα επίπεδα κεφαλαίου τους, οι τράπεζες ανταποκρίνονται πρωτίστως στο οικονομικό περιβάλλον και στην ικανότητά τους να καλύπτουν τις ανάγκες ρευστότητας όταν καθορίζουν πώς και σε ποιον θα χορηγήσουν πίστωση. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ πελατών δανείων και τραπεζών εντός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος σε όλες τις κατηγορίες δανείων. Η συμπερίληψη της εξαρτημένης μεταβλητής σε όλα τα μοντέλα παλινδρόμησης αποδείχθηκε εξαιρετικά σημαντική, προσθέτοντας σταθερά ουσιαστική αξία στα ευρήματα.","Our paper examines the dynamics of credit growth, with a particular focus on the various factors that influence it. We will discuss how these factors evolved during the period before and after the global financial crisis, offering insight into the fundamental drivers of credit growth. Our empirical research work seeks to conduct a comprehensive and longitudinal analysis of the extent to which the capital adequacy and liquidity positions of Greek banking institutions have shaped and influenced lending practices and credit allocation over a wide period of time, spanning from the first quarter of 2003 to the fourth quarter of 2024. Our study analyzes the dynamics of credit growth, focusing on factors influencing it before and after the global financial crisis. We explored how these factors shifted in the period before and after the global financial crisis, providing insight into the fundamental drivers of credit growth. To begin our analysis, we have reviewed a carefully curated collection of important articles that elucidate the critical aspects of our topic. We conducted unit root tests in four loan-related time series—new consumer loans, new mortgages, new business loans, and new gross loans—each expressed as the first difference in quarterly aggregated loan sizes. The test results confirmed that all four differentiated series are stationary, I(0), and therefore suitable for further econometric analysis without the risk of false regression. After that, we applied logarithmic transformations to all variables except indicators. This step was done to linearize possible exponential or multiplicative relationships between variables, thus facilitating more robust econometric modeling. We used three types of regression models to analyze our variables efficiently. We first used a dynamic logarithmic transform to evaluate the simultaneous effect of several independent variables on the dependent variable—new gross loans—at time t. Next, we developed a second linear regression model that incorporates all relevant independent variables, each adjusted to reflect a lag of a time period (t–1), thus capturing lagging effects. Finally, we synthesized the insights from both models into a unified framework of mixed effects, offering a more comprehensive representation of relationships over time. Statistics show that liquidity, approached by the increase in banks' cash reserves, deposits, and loan-to-deposit ratio, significantly drives credit expansion in the banking sector. In addition, the regression results show that new loans that have a disgraceful correlation with the loans of the previous period (the loan-customer relationship) and the quarterly change in real GDP have a significant impact on the credit process. Notably, incorporating a one-quarter delay on changes in real GDP yielded significant illustrative power. This finding suggests that macroeconomic changes—particularly changes in aggregate demand—take about a quarter to manifest in banks' lending behavior. Real demand, strong liquidity, and the loan-to-customer relationship are the driving forces in the credit process. The analysis of Greek banking data provides compelling evidence that banks' own funds levels do not significantly affect credit decision-making processes. This observation holds even in times when banks face significant pressure on their capital positions. In contrast, the decisions taken by these financial institutions on the allocation of credit seem to depend mainly on the prevailing demand conditions within the economy, which are seen as demand-side factors. In addition, banks' credit decisions are also significantly shaped by their liquidity situation, which is related to supply-side factors. This suggests that, rather than focusing on their capital levels, banks are primarily responding to the economic environment and their ability to meet liquidity needs when determining how and to whom to grant credit. Statistics show that there is a strong relationship between loan customers and banks within the Greek banking system across all loan categories. The inclusion of the dependent variable in all regression models proved extremely important, consistently adding substantial value to the findings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Oι προσδιοριστικοί παράγοντες των τραπεζικών πιστώσεων στην Ελλάδα 2003-2024"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ-ΧΡΗΣΤΟΣ","SPILIOTIS DIMITRIOS-CHRISTOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εργασία μας εξετάζει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, με ιδιαίτερη έμφαση στους διάφορους παράγοντες που την επηρεάζουν. Θα συζητήσουμε πώς εξελίχθηκαν αυτοί οι παράγοντες κατά την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, προσφέροντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Το εμπειρικό ερευνητικό μας έργο επιδιώκει τη διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης και διαχρονικής ανάλυσης του βαθμού στον οποίο η κεφαλαιακή επάρκεια και οι θέσεις ρευστότητας των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων έχουν διαμορφώσει, επηρεάσει, τις πρακτικές δανεισμού και την κατανομή των πιστώσεων σε ένα ευρύ χρονικό διάστημα, που εκτείνεται από το πρώτο τρίμηνο του 2003 έως το τέταρτο τρίμηνο του 2024. Η μελέτη μας αναλύει τη δυναμική της πιστωτικής επέκτασης, εστιάζοντας σε παράγοντες που την επηρεάζουν πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Διερευνήσαμε πώς μετατοπίστηκαν αυτοί οι παράγοντες την περίοδο πριν και μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, παρέχοντας μια εικόνα για τους θεμελιώδεις παράγοντες της πιστωτικής επέκτασης. Για να ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας, εξετάσαμε μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή σημαντικών άρθρων που διευκρινίζουν τις κρίσιμες πτυχές του θέματός μας. Πραγματοποιήσαμε δοκιμές μοναδιαίας ρίζας σε τέσσερις χρονοσειρές που σχετίζονται με δάνεια—νέα καταναλωτικά δάνεια, νέα στεγαστικά δάνεια, νέα επιχειρηματικά δάνεια και νέα ακαθάριστα δάνεια—καθεμία εκφρασμένη ως η πρώτη διαφορά των τριμηνιαίων συγκεντρωτικών μεγεθών δανείων. Τα αποτελέσματα των δοκιμών επιβεβαίωσαν ότι και οι τέσσερις διαφοροποιημένες σειρές είναι στάσιμες, (I (0)) και επομένως κατάλληλες για περαιτέρω οικονομετρική ανάλυση χωρίς τον κίνδυνο ψευδούς παλινδρόμησης. Μετά από αυτό, εφαρμόσαμε λογαριθμικούς μετασχηματισμούς σε όλες τις μεταβλητές εκτός από τους δείκτες. Αυτό το βήμα έγινε για τη γραμμικοποίηση πιθανών εκθετικών ή πολλαπλασιαστικών σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών, διευκολύνοντας έτσι την πιο ισχυρή οικονομετρική μοντελοποίηση. Χρησιμοποιήσαμε τρεις τύπους μοντέλων παλινδρόμησης για να αναλύσουμε αποτελεσματικά τις μεταβλητές μας. Αρχικά χρησιμοποιήσαμε έναν δυναμικό λογαριθμικό μετασχηματισμό για να αξιολογήσουμε την ταυτόχρονη επίδραση διαφόρων ανεξάρτητων μεταβλητών στην εξαρτημένη μεταβλητή - νέα ακαθάριστα δάνεια – σε χρόνο t. Στη συνέχεια, αναπτύξαμε ένα δεύτερο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης που ενσωματώνει όλες τις σχετικές ανεξάρτητες μεταβλητές, καθεμία προσαρμοσμένη ώστε να αντικατοπτρίζει υστέρηση μιας χρονικής περιόδου (t–1), καταγράφοντας έτσι καθυστερημένες επιδράσεις. Τέλος, συνθέσαμε τις γνώσεις και από τα δύο μοντέλα σε ένα ενοποιημένο πλαίσιο μικτών επιδράσεων, προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη αναπαράσταση των σχέσεων διαχρονικά. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η ρευστότητα, που προσεγγίζεται από την αύξηση των ταμειακών διαθεσίμων, των καταθέσεων και του λόγου δανείων προς καταθέσεις των τραπεζών, οδηγεί σημαντικά την πιστωτική επέκταση στον τραπεζικό τομέα. Επίσης, τα αποτελέσματα παλινδρόμησης δείχνουν ότι τα νέα δάνεια που παρουσιάζουν δυσχερή συσχέτιση με τα δάνεια της προηγούμενης περιόδου (η σχέση δανείου-πελάτη) και η τριμηνιαία μεταβολή του πραγματικού ΑΕΠ επηρεάζουν σημαντικά την πιστωτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η ενσωμάτωση μιας καθυστέρησης ενός τριμήνου για τις αλλαγές στο πραγματικό ΑΕΠ απέδωσε σημαντική επεξηγηματική ισχύ. Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι οι μακροοικονομικές αλλαγές -ιδιαίτερα οι αλλαγές στη συνολική ζήτηση- χρειάζονται περίπου ένα τρίμηνο για να εκδηλωθούν στη δανειοδοτική συμπεριφορά των τραπεζών. Η πραγματική ζήτηση, η ισχυρή ρευστότητα και η σχέση δανειακού πελάτη είναι οι κινητήριες δυνάμεις στην πιστωτική διαδικασία. Η ανάλυση των ελληνικών τραπεζικών στοιχείων παρέχει αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα επίπεδα ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών δεν επηρεάζουν σημαντικά τις διαδικασίες λήψης πιστωτικών αποφάσεων. Αυτή η παρατήρηση ισχύει ακόμη και σε περιόδους που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν σημαντικές πιέσεις στις κεφαλαιακές τους θέσεις. Αντίθετα, οι αποφάσεις που λαμβάνουν αυτά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σχετικά με την κατανομή των πιστώσεων φαίνεται να εξαρτώνται κυρίως από τις επικρατούσες συνθήκες ζήτησης εντός της οικονομίας, οι οποίες θεωρούνται παράγοντες από την πλευρά της ζήτησης. Επιπλέον, οι πιστωτικές αποφάσεις των τραπεζών διαμορφώνονται επίσης σημαντικά από την κατάσταση ρευστότητάς τους, η οποία σχετίζεται με παράγοντες από την πλευρά της προσφοράς. Αυτό υποδηλώνει ότι, αντί να εστιάζουν στα επίπεδα κεφαλαίου τους, οι τράπεζες ανταποκρίνονται πρωτίστως στο οικονομικό περιβάλλον και στην ικανότητά τους να καλύπτουν τις ανάγκες ρευστότητας όταν καθορίζουν πώς και σε ποιον θα χορηγήσουν πίστωση. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ πελατών δανείων και τραπεζών εντός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος σε όλες τις κατηγορίες δανείων. Η συμπερίληψη της εξαρτημένης μεταβλητής σε όλα τα μοντέλα παλινδρόμησης αποδείχθηκε εξαιρετικά σημαντική, προσθέτοντας σταθερά ουσιαστική αξία στα ευρήματα.","Our paper examines the dynamics of credit growth, with a particular focus on the various factors that influence it. We will discuss how these factors evolved during the period before and after the global financial crisis, offering insight into the fundamental drivers of credit growth. Our empirical research work seeks to conduct a comprehensive and longitudinal analysis of the extent to which the capital adequacy and liquidity positions of Greek banking institutions have shaped and influenced lending practices and credit allocation over a wide period of time, spanning from the first quarter of 2003 to the fourth quarter of 2024. Our study analyzes the dynamics of credit growth, focusing on factors influencing it before and after the global financial crisis. We explored how these factors shifted in the period before and after the global financial crisis, providing insight into the fundamental drivers of credit growth. To begin our analysis, we have reviewed a carefully curated collection of important articles that elucidate the critical aspects of our topic. We conducted unit root tests in four loan-related time series—new consumer loans, new mortgages, new business loans, and new gross loans—each expressed as the first difference in quarterly aggregated loan sizes. The test results confirmed that all four differentiated series are stationary, I(0), and therefore suitable for further econometric analysis without the risk of false regression. After that, we applied logarithmic transformations to all variables except indicators. This step was done to linearize possible exponential or multiplicative relationships between variables, thus facilitating more robust econometric modeling. We used three types of regression models to analyze our variables efficiently. We first used a dynamic logarithmic transform to evaluate the simultaneous effect of several independent variables on the dependent variable—new gross loans—at time t. Next, we developed a second linear regression model that incorporates all relevant independent variables, each adjusted to reflect a lag of a time period (t–1), thus capturing lagging effects. Finally, we synthesized the insights from both models into a unified framework of mixed effects, offering a more comprehensive representation of relationships over time. Statistics show that liquidity, approached by the increase in banks' cash reserves, deposits, and loan-to-deposit ratio, significantly drives credit expansion in the banking sector. In addition, the regression results show that new loans that have a disgraceful correlation with the loans of the previous period (the loan-customer relationship) and the quarterly change in real GDP have a significant impact on the credit process. Notably, incorporating a one-quarter delay on changes in real GDP yielded significant illustrative power. This finding suggests that macroeconomic changes—particularly changes in aggregate demand—take about a quarter to manifest in banks' lending behavior. Real demand, strong liquidity, and the loan-to-customer relationship are the driving forces in the credit process. The analysis of Greek banking data provides compelling evidence that banks' own funds levels do not significantly affect credit decision-making processes. This observation holds even in times when banks face significant pressure on their capital positions. In contrast, the decisions taken by these financial institutions on the allocation of credit seem to depend mainly on the prevailing demand conditions within the economy, which are seen as demand-side factors. In addition, banks' credit decisions are also significantly shaped by their liquidity situation, which is related to supply-side factors. This suggests that, rather than focusing on their capital levels, banks are primarily responding to the economic environment and their ability to meet liquidity needs when determining how and to whom to grant credit. Statistics show that there is a strong relationship between loan customers and banks within the Greek banking system across all loan categories. The inclusion of the dependent variable in all regression models proved extremely important, consistently adding substantial value to the findings."],"dc:identifier":["uoadl:5325634","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325634"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Oι προσδιοριστικοί παράγοντες των τραπεζικών πιστώσεων στην Ελλάδα 2003-2024"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:47Z"}