{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325798"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325798","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη νεότερων θεραπειών στην ATTR Αμυλοείδωση: Βιβλιογραφική ανασκόπηση / Development of newer treatments in ATTR myloidosis: Literature review","abstract":"Η αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη (ATTR) αποτελεί μια σπάνια, πολυσυστημική, και συνήθως απειλητική για τη ζωή νόσος, η οποία κληρονομείται με αυτοσωμικό κυρίαρχο τρόπο και προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί την τρανσθυρετίνη. Στην αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη, τόσο η μεταλλαγμένη “hATTR”, όσο και η άγρια μορφή (wild-type) “wtATTR”, εναποτίθενται ως ινίδια αμυλοειδούς, κυρίως στα περιφερικά νεύρα και στην καρδιά, με αποτέλεσμα την πολυνευροπάθεια και την μυοκαρδιοπάθεια. Λόγω της ταχείας εξέλιξης της νόσου, η διάγνωση της κληρονομικής αμυλοείδωσης από τρανσθυρετίνη (ATTR) στα αρχικά στάδια είναι επιτακτική ανάγκη για την έναρξη έγκαιρης θεραπείας με σκοπό την πρόληψη ή την καθυστέρηση της εξέλιξης της νόσου. Τα τελευταία χρόνια είδαμε την εισαγωγή ελπιδοφόρων στοχευμένων θεραπειών, οι οποίες παρεμβαίνουν σε διάφορα στάδια της εξελικτικής πορείας της ATTR. Αυτές περιλαμβάνουν τους σταθεροποιητές της TTR (Diflunisal, Tafamidis, Acoramidis), τους αποσιωπητές της TTR (Patisiran, Inotersen, Vutrisiran, Eplontersen), τη γονιδιακή επεξεργασία με τη χρήση της CRISPR/Cas9 και τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των ινιδίων της TTR. Στην παρούσα διπλωματική εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης, μελετήθηκαν και αναλύθηκαν άρθρα που αφορούσαν στις κλινικές μελέτες των παραπάνω θεραπειών και οι πληροφορίες που συλλέχθηκαν, αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων Google Scholar και PubMed. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων, μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως η ATTR αμυλοείδωση μεταβαίνει από μια νόσο με δυσμενή πρόγνωση, σε μια νόσο που πλέον μπορεί να διαχειριστεί ως χρόνια. Μελλοντικά, πρέπει να εστιάσουμε στη σύγκριση των διαθέσιμων αυτών θεραπειών, αλλά και στην επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού στόχου ανάλογα με το φαινότυπο των ασθενών, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη ποιότητα ζωής αυτών, με όσο το δυνατόν πιο περιορισμένα τα συμπτώματα πολυνευροπάθειας και μυοκαρδιοπάθειας που προκαλούνται από την ATTR αμυλοείδωση.","abstract_html":"Η αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη (ATTR) αποτελεί μια σπάνια, πολυσυστημική, και συνήθως απειλητική για τη ζωή νόσος, η οποία κληρονομείται με αυτοσωμικό κυρίαρχο τρόπο και προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί την τρανσθυρετίνη. Στην αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη, τόσο η μεταλλαγμένη “hATTR”, όσο και η άγρια μορφή (wild-type) “wtATTR”, εναποτίθενται ως ινίδια αμυλοειδούς, κυρίως στα περιφερικά νεύρα και στην καρδιά, με αποτέλεσμα την πολυνευροπάθεια και την μυοκαρδιοπάθεια. Λόγω της ταχείας εξέλιξης της νόσου, η διάγνωση της κληρονομικής αμυλοείδωσης από τρανσθυρετίνη (ATTR) στα αρχικά στάδια είναι επιτακτική ανάγκη για την έναρξη έγκαιρης θεραπείας με σκοπό την πρόληψη ή την καθυστέρηση της εξέλιξης της νόσου. Τα τελευταία χρόνια είδαμε την εισαγωγή ελπιδοφόρων στοχευμένων θεραπειών, οι οποίες παρεμβαίνουν σε διάφορα στάδια της εξελικτικής πορείας της ATTR. Αυτές περιλαμβάνουν τους σταθεροποιητές της TTR (Diflunisal, Tafamidis, Acoramidis), τους αποσιωπητές της TTR (Patisiran, Inotersen, Vutrisiran, Eplontersen), τη γονιδιακή επεξεργασία με τη χρήση της CRISPR/Cas9 και τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των ινιδίων της TTR. Στην παρούσα διπλωματική εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης, μελετήθηκαν και αναλύθηκαν άρθρα που αφορούσαν στις κλινικές μελέτες των παραπάνω θεραπειών και οι πληροφορίες που συλλέχθηκαν, αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων Google Scholar και PubMed. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων, μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως η ATTR αμυλοείδωση μεταβαίνει από μια νόσο με δυσμενή πρόγνωση, σε μια νόσο που πλέον μπορεί να διαχειριστεί ως χρόνια. Μελλοντικά, πρέπει να εστιάσουμε στη σύγκριση των διαθέσιμων αυτών θεραπειών, αλλά και στην επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού στόχου ανάλογα με το φαινότυπο των ασθενών, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη ποιότητα ζωής αυτών, με όσο το δυνατόν πιο περιορισμένα τα συμπτώματα πολυνευροπάθειας και μυοκαρδιοπάθειας που προκαλούνται από την ATTR αμυλοείδωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Μωράτης Δημήτριος","Moratis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325798"],"render_values":[{"text":"uoadl:5325798","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325798","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325798","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5325798","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μωράτης Δημήτριος","Moratis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325798","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325798"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη (ATTR) αποτελεί μια σπάνια, πολυσυστημική, και συνήθως απειλητική για τη ζωή νόσος, η οποία κληρονομείται με αυτοσωμικό κυρίαρχο τρόπο και προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί την τρανσθυρετίνη. Στην αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη, τόσο η μεταλλαγμένη “hATTR”, όσο και η άγρια μορφή (wild-type) “wtATTR”, εναποτίθενται ως ινίδια αμυλοειδούς, κυρίως στα περιφερικά νεύρα και στην καρδιά, με αποτέλεσμα την πολυνευροπάθεια και την μυοκαρδιοπάθεια. Λόγω της ταχείας εξέλιξης της νόσου, η διάγνωση της κληρονομικής αμυλοείδωσης από τρανσθυρετίνη (ATTR) στα αρχικά στάδια είναι επιτακτική ανάγκη για την έναρξη έγκαιρης θεραπείας με σκοπό την πρόληψη ή την καθυστέρηση της εξέλιξης της νόσου. Τα τελευταία χρόνια είδαμε την εισαγωγή ελπιδοφόρων στοχευμένων θεραπειών, οι οποίες παρεμβαίνουν σε διάφορα στάδια της εξελικτικής πορείας της ATTR. Αυτές περιλαμβάνουν τους σταθεροποιητές της TTR (Diflunisal, Tafamidis, Acoramidis), τους αποσιωπητές της TTR (Patisiran, Inotersen, Vutrisiran, Eplontersen), τη γονιδιακή επεξεργασία με τη χρήση της CRISPR/Cas9 και τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των ινιδίων της TTR. Στην παρούσα διπλωματική εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης, μελετήθηκαν και αναλύθηκαν άρθρα που αφορούσαν στις κλινικές μελέτες των παραπάνω θεραπειών και οι πληροφορίες που συλλέχθηκαν, αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων Google Scholar και PubMed. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων, μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως η ATTR αμυλοείδωση μεταβαίνει από μια νόσο με δυσμενή πρόγνωση, σε μια νόσο που πλέον μπορεί να διαχειριστεί ως χρόνια. Μελλοντικά, πρέπει να εστιάσουμε στη σύγκριση των διαθέσιμων αυτών θεραπειών, αλλά και στην επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού στόχου ανάλογα με το φαινότυπο των ασθενών, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη ποιότητα ζωής αυτών, με όσο το δυνατόν πιο περιορισμένα τα συμπτώματα πολυνευροπάθειας και μυοκαρδιοπάθειας που προκαλούνται από την ATTR αμυλοείδωση.","Transthyretin amyloidosis (ATTR) is a rare, multisystemic, and usually life-threatening disease that is inherited in an autosomal dominant manner and is caused by mutations in the gene that codes for transthyretin. In transthyretin amyloidosis, both the mutated “hATTR” and the wild-type “wtATTR” are deposited as amyloid fibrils, mainly in peripheral nerves and the heart, resulting in polyneuropathy and cardiomyopathy. Due to the rapid progression of the disease, diagnosis of inherited transthyretin amyloidosis (ATTR) in the early stages is mandatory to initiate early treatment to prevent or delay disease progression. Recent years have seen the introduction of promising targeted therapies that interfere at various stages of the ATTR progression course. These include TTR-Stabilizers (Diflunisal, Tafamidis, Acoramidis), TTR-Silencers (Patisiran, Inotersen, Vutrisiran, Eplontersen), gene-editing with the use of CRISPR/Cas9 and the use of monoclonal antibodies against TTR fibrils. In this thesis of literature review, articles related to the clinical studies of the above treatments were studied and analyzed and the information collected was searched in Google Scholar and PubMed databases. The results of the analyses, lead us to the conclusion that ATTR amyloidosis is transitioning from a disease with an unfavorable prognosis, to a disease that can now be managed as a chronic disease. In the future, we should focus on comparing these available therapies, but also on selecting the appropriate therapeutic target according to the phenotype of the patients, in order to achieve the best quality of life for them, with as limited as possible the symptoms of polyneuropathy and cardiomyopathy caused by ATTR amyloidosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη νεότερων θεραπειών στην ATTR Αμυλοείδωση: Βιβλιογραφική ανασκόπηση / Development of newer treatments in ATTR myloidosis: Literature review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μωράτης Δημήτριος","Moratis Dimitrios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη (ATTR) αποτελεί μια σπάνια, πολυσυστημική, και συνήθως απειλητική για τη ζωή νόσος, η οποία κληρονομείται με αυτοσωμικό κυρίαρχο τρόπο και προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί την τρανσθυρετίνη. Στην αμυλοείδωση από τρανσθυρετίνη, τόσο η μεταλλαγμένη “hATTR”, όσο και η άγρια μορφή (wild-type) “wtATTR”, εναποτίθενται ως ινίδια αμυλοειδούς, κυρίως στα περιφερικά νεύρα και στην καρδιά, με αποτέλεσμα την πολυνευροπάθεια και την μυοκαρδιοπάθεια. Λόγω της ταχείας εξέλιξης της νόσου, η διάγνωση της κληρονομικής αμυλοείδωσης από τρανσθυρετίνη (ATTR) στα αρχικά στάδια είναι επιτακτική ανάγκη για την έναρξη έγκαιρης θεραπείας με σκοπό την πρόληψη ή την καθυστέρηση της εξέλιξης της νόσου. Τα τελευταία χρόνια είδαμε την εισαγωγή ελπιδοφόρων στοχευμένων θεραπειών, οι οποίες παρεμβαίνουν σε διάφορα στάδια της εξελικτικής πορείας της ATTR. Αυτές περιλαμβάνουν τους σταθεροποιητές της TTR (Diflunisal, Tafamidis, Acoramidis), τους αποσιωπητές της TTR (Patisiran, Inotersen, Vutrisiran, Eplontersen), τη γονιδιακή επεξεργασία με τη χρήση της CRISPR/Cas9 και τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι των ινιδίων της TTR. Στην παρούσα διπλωματική εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης, μελετήθηκαν και αναλύθηκαν άρθρα που αφορούσαν στις κλινικές μελέτες των παραπάνω θεραπειών και οι πληροφορίες που συλλέχθηκαν, αναζητήθηκαν στις βάσεις δεδομένων Google Scholar και PubMed. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων, μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως η ATTR αμυλοείδωση μεταβαίνει από μια νόσο με δυσμενή πρόγνωση, σε μια νόσο που πλέον μπορεί να διαχειριστεί ως χρόνια. Μελλοντικά, πρέπει να εστιάσουμε στη σύγκριση των διαθέσιμων αυτών θεραπειών, αλλά και στην επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού στόχου ανάλογα με το φαινότυπο των ασθενών, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη ποιότητα ζωής αυτών, με όσο το δυνατόν πιο περιορισμένα τα συμπτώματα πολυνευροπάθειας και μυοκαρδιοπάθειας που προκαλούνται από την ATTR αμυλοείδωση.","Transthyretin amyloidosis (ATTR) is a rare, multisystemic, and usually life-threatening disease that is inherited in an autosomal dominant manner and is caused by mutations in the gene that codes for transthyretin. In transthyretin amyloidosis, both the mutated “hATTR” and the wild-type “wtATTR” are deposited as amyloid fibrils, mainly in peripheral nerves and the heart, resulting in polyneuropathy and cardiomyopathy. Due to the rapid progression of the disease, diagnosis of inherited transthyretin amyloidosis (ATTR) in the early stages is mandatory to initiate early treatment to prevent or delay disease progression. Recent years have seen the introduction of promising targeted therapies that interfere at various stages of the ATTR progression course. These include TTR-Stabilizers (Diflunisal, Tafamidis, Acoramidis), TTR-Silencers (Patisiran, Inotersen, Vutrisiran, Eplontersen), gene-editing with the use of CRISPR/Cas9 and the use of monoclonal antibodies against TTR fibrils. In this thesis of literature review, articles related to the clinical studies of the above treatments were studied and analyzed and the information collected was searched in Google Scholar and PubMed databases. The results of the analyses, lead us to the conclusion that ATTR amyloidosis is transitioning from a disease with an unfavorable prognosis, to a disease that can now be managed as a chronic disease. In the future, we should focus on comparing these available therapies, but also on selecting the appropriate therapeutic target according to the phenotype of the patients, in order to achieve the best quality of life for them, with as limited as possible the symptoms of polyneuropathy and cardiomyopathy caused by ATTR amyloidosis."],"dc:identifier":["uoadl:5325798","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325798"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανάπτυξη νεότερων θεραπειών στην ATTR Αμυλοείδωση: Βιβλιογραφική ανασκόπηση / Development of newer treatments in ATTR myloidosis: Literature review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:49Z"}