{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325966"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5325966","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των γλυκοκορτικοειδών στη θεραπεία συντήρησης των ANCA σχετιζόμενων αγγειιτίδων. Αναδρομική μελέτη παρατήρησης με ανάλυση επαναλαμβανόμενων μετρήσεων","abstract":"Εισαγωγή: Η θεραπεία συντήρησης με rituximab (RTX) σε ασθενείς με ANCA σχετιζόμενη αγγειίτιδα (AAV) μειώνει το ποσοστό υποτροπών στο 25%. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τον ρόλο της ταυτόχρονης χρήσης γλυκοκορτικοειδών (GCs) στη μείωση των υποτροπών κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Στόχοι: Να διερευνηθεί ο ρόλος της χαμηλής δόσης GCs (<7,5 mg) στον κίνδυνο υποτροπής κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Μέθοδοι: Συμπεριλάβαμε όλους τους ασθενείς που είχαν επιτύχει πλήρη ύφεση τουλάχιστον μία φορά, από τις Μονάδες Κλινικής Ανοσολογίας – Ρευματολογίας των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων «Αττικόν» και «Ιπποκράτειο». Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από το Μητρώο Αγγειίτιδας ANCA, με διαδοχικές επισκέψεις (visit-by-visit). Οι υποτροπές ορίστηκαν ως αύξηση του BVAS (Birmingham Vasculitis Activity Score) μετά την επίτευξη ύφεσης (BVAS=0), ενώ η αύξηση του VDI (Vasculitis Damage Index) και οι νοσηλείες καταγράφηκαν επίσης. Για τη στατιστική ανάλυση, χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένο μοντέλο Cox με χρονικά μεταβαλλόμενες μεταβλητές, για να εξεταστεί η επίδραση των GCs (όπως καταγράφονταν σε κάθε επίσκεψη) στον κίνδυνο μείζονας υποτροπής (η πρώτη στη σειρά). Τα ίδια μοντέλα εφαρμόστηκαν και για την αύξηση του VDI, τις συνολικές (μείζονες και ελάσσονες) υποτροπές και τις νοσηλείες. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση με μοντέλα Cox μεικτών επιδράσεων για πολλαπλά επεισόδια. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 171 ασθενείς με συνολικά 2295 επισκέψεις. Η επαγωγική θεραπεία περιλάμβανε RTX ή CYC (91%), ενώ ο διάμεσος χρόνος (IQR) μέχρι την ύφεση μετά την επαγωγή ήταν 194 (127,5) ημέρες και η αθροιστική δόση GCs κατά την περίοδο επαγωγής 5,8 (3,3) g. Κατά τη φάση συντήρησης, 153 ασθενείς (89,5%) έλαβαν RTX τουλάχιστον μία φορά. Καταγράφηκαν 64 μείζονες υποτροπές σε 47 ασθενείς κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Όσον αφορά τον κίνδυνο για την πρώτη σοβαρή υποτροπή μετά την πλήρη ύφεση, η χρήση GCs δεν φάνηκε να έχει προστατευτικό ρόλο. Παρόμοια αποτελέσματα προέκυψαν και στην ανάλυση για πολλαπλές εκβάσεις. Συμπέρασμα: Στα δεδομένα αυτά, η προσθήκη χαμηλής δόσης κορτικοειδών στη θεραπεία συντήρησης δεν μείωσε τον κίνδυνο σοβαρών υποτροπών σε ασθενείς με AAV. Θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η δυνατότητα πιο επιθετικής διακοπής των GCs μετά την επίτευξη της πρώτης ύφεσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η θεραπεία συντήρησης με rituximab (RTX) σε ασθενείς με ANCA σχετιζόμενη αγγειίτιδα (AAV) μειώνει το ποσοστό υποτροπών στο 25%. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τον ρόλο της ταυτόχρονης χρήσης γλυκοκορτικοειδών (GCs) στη μείωση των υποτροπών κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Στόχοι: Να διερευνηθεί ο ρόλος της χαμηλής δόσης GCs (&lt;7,5 mg) στον κίνδυνο υποτροπής κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Μέθοδοι: Συμπεριλάβαμε όλους τους ασθενείς που είχαν επιτύχει πλήρη ύφεση τουλάχιστον μία φορά, από τις Μονάδες Κλινικής Ανοσολογίας – Ρευματολογίας των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων «Αττικόν» και «Ιπποκράτειο». Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από το Μητρώο Αγγειίτιδας ANCA, με διαδοχικές επισκέψεις (visit-by-visit). Οι υποτροπές ορίστηκαν ως αύξηση του BVAS (Birmingham Vasculitis Activity Score) μετά την επίτευξη ύφεσης (BVAS=0), ενώ η αύξηση του VDI (Vasculitis Damage Index) και οι νοσηλείες καταγράφηκαν επίσης. Για τη στατιστική ανάλυση, χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένο μοντέλο Cox με χρονικά μεταβαλλόμενες μεταβλητές, για να εξεταστεί η επίδραση των GCs (όπως καταγράφονταν σε κάθε επίσκεψη) στον κίνδυνο μείζονας υποτροπής (η πρώτη στη σειρά). Τα ίδια μοντέλα εφαρμόστηκαν και για την αύξηση του VDI, τις συνολικές (μείζονες και ελάσσονες) υποτροπές και τις νοσηλείες. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση με μοντέλα Cox μεικτών επιδράσεων για πολλαπλά επεισόδια. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 171 ασθενείς με συνολικά 2295 επισκέψεις. Η επαγωγική θεραπεία περιλάμβανε RTX ή CYC (91%), ενώ ο διάμεσος χρόνος (IQR) μέχρι την ύφεση μετά την επαγωγή ήταν 194 (127,5) ημέρες και η αθροιστική δόση GCs κατά την περίοδο επαγωγής 5,8 (3,3) g. Κατά τη φάση συντήρησης, 153 ασθενείς (89,5%) έλαβαν RTX τουλάχιστον μία φορά. Καταγράφηκαν 64 μείζονες υποτροπές σε 47 ασθενείς κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Όσον αφορά τον κίνδυνο για την πρώτη σοβαρή υποτροπή μετά την πλήρη ύφεση, η χρήση GCs δεν φάνηκε να έχει προστατευτικό ρόλο. Παρόμοια αποτελέσματα προέκυψαν και στην ανάλυση για πολλαπλές εκβάσεις. Συμπέρασμα: Στα δεδομένα αυτά, η προσθήκη χαμηλής δόσης κορτικοειδών στη θεραπεία συντήρησης δεν μείωσε τον κίνδυνο σοβαρών υποτροπών σε ασθενείς με AAV. Θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η δυνατότητα πιο επιθετικής διακοπής των GCs μετά την επίτευξη της πρώτης ύφεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαβάτζα Αικατερίνα","Chavatza Aikaterina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325966"],"render_values":[{"text":"uoadl:5325966","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325966","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325966","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5325966","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαβάτζα Αικατερίνα","Chavatza Aikaterina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5325966","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325966"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η θεραπεία συντήρησης με rituximab (RTX) σε ασθενείς με ANCA σχετιζόμενη αγγειίτιδα (AAV) μειώνει το ποσοστό υποτροπών στο 25%. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τον ρόλο της ταυτόχρονης χρήσης γλυκοκορτικοειδών (GCs) στη μείωση των υποτροπών κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Στόχοι: Να διερευνηθεί ο ρόλος της χαμηλής δόσης GCs (<7,5 mg) στον κίνδυνο υποτροπής κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Μέθοδοι: Συμπεριλάβαμε όλους τους ασθενείς που είχαν επιτύχει πλήρη ύφεση τουλάχιστον μία φορά, από τις Μονάδες Κλινικής Ανοσολογίας – Ρευματολογίας των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων «Αττικόν» και «Ιπποκράτειο». Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από το Μητρώο Αγγειίτιδας ANCA, με διαδοχικές επισκέψεις (visit-by-visit). Οι υποτροπές ορίστηκαν ως αύξηση του BVAS (Birmingham Vasculitis Activity Score) μετά την επίτευξη ύφεσης (BVAS=0), ενώ η αύξηση του VDI (Vasculitis Damage Index) και οι νοσηλείες καταγράφηκαν επίσης. Για τη στατιστική ανάλυση, χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένο μοντέλο Cox με χρονικά μεταβαλλόμενες μεταβλητές, για να εξεταστεί η επίδραση των GCs (όπως καταγράφονταν σε κάθε επίσκεψη) στον κίνδυνο μείζονας υποτροπής (η πρώτη στη σειρά). Τα ίδια μοντέλα εφαρμόστηκαν και για την αύξηση του VDI, τις συνολικές (μείζονες και ελάσσονες) υποτροπές και τις νοσηλείες. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση με μοντέλα Cox μεικτών επιδράσεων για πολλαπλά επεισόδια. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 171 ασθενείς με συνολικά 2295 επισκέψεις. Η επαγωγική θεραπεία περιλάμβανε RTX ή CYC (91%), ενώ ο διάμεσος χρόνος (IQR) μέχρι την ύφεση μετά την επαγωγή ήταν 194 (127,5) ημέρες και η αθροιστική δόση GCs κατά την περίοδο επαγωγής 5,8 (3,3) g. Κατά τη φάση συντήρησης, 153 ασθενείς (89,5%) έλαβαν RTX τουλάχιστον μία φορά. Καταγράφηκαν 64 μείζονες υποτροπές σε 47 ασθενείς κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Όσον αφορά τον κίνδυνο για την πρώτη σοβαρή υποτροπή μετά την πλήρη ύφεση, η χρήση GCs δεν φάνηκε να έχει προστατευτικό ρόλο. Παρόμοια αποτελέσματα προέκυψαν και στην ανάλυση για πολλαπλές εκβάσεις. Συμπέρασμα: Στα δεδομένα αυτά, η προσθήκη χαμηλής δόσης κορτικοειδών στη θεραπεία συντήρησης δεν μείωσε τον κίνδυνο σοβαρών υποτροπών σε ασθενείς με AAV. Θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η δυνατότητα πιο επιθετικής διακοπής των GCs μετά την επίτευξη της πρώτης ύφεσης.","Background: Rituximab (RTX) maintenance therapy in patients with ANCA vasculitis (AAV) reduced relapse rate to 25%. However, there are few data concerning the role of concomitant glucocorticoid (GCs) use in reducing major flares during maintenance treatment. Objectives: To examine the role of low-dose GCs (<7.5mg) in the relapse risk during maintenance treatment. Methods: We included all patients who had achieved complete remission for at least one time, from the Clinical Immunology-Rheumatology Unit of Attikon and Hippokration hospital, using visit-by-visit, longitudinal data from the ANCA Vasculitis Registry. The relapses were defined by a BVAS (Birmingham Vasculitis Activity Score) increase after remission achievement (BVAS=0), while increase in VDI (Vasculitis Damage Index) and hospitalizations were also recorded. For statistical analysis, we used time-varying extended Cox model to examine the effect of GCs (recorded in each visit) on the risk of major flare (1st major flare). The same models were used for VDI increase, major and minor flares together and hospitalizations. Also, further analysis with Cox frailty models for multiple events was conducted. Results: We registered 171 patients with 2295 visits overall. Induction therapy included RTX or CYC (91%) while the median time (IQR) to remission after induction was 194 (127.5) days and the GCs cumulative dose during induction period was 5.8 (3.3) g. 153 (89.5%) patients received RTX at least once during maintenance treatment period. We recorded 64 major flares in 47 patients during the follow-up period. Concerning the risk for the 1st major flare after complete remission, GC use did not have a protective role. The same results were found in the multiple events analysis. Conclusion: In these data, low – dose GCs added to standard maintenance treatment, did not reduce the risk of major flares in patients with AAVs. More aggressive GC withdrawal after first remission should be explored."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των γλυκοκορτικοειδών στη θεραπεία συντήρησης των ANCA σχετιζόμενων αγγειιτίδων. Αναδρομική μελέτη παρατήρησης με ανάλυση επαναλαμβανόμενων μετρήσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαβάτζα Αικατερίνα","Chavatza Aikaterina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η θεραπεία συντήρησης με rituximab (RTX) σε ασθενείς με ANCA σχετιζόμενη αγγειίτιδα (AAV) μειώνει το ποσοστό υποτροπών στο 25%. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τον ρόλο της ταυτόχρονης χρήσης γλυκοκορτικοειδών (GCs) στη μείωση των υποτροπών κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Στόχοι: Να διερευνηθεί ο ρόλος της χαμηλής δόσης GCs (<7,5 mg) στον κίνδυνο υποτροπής κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Μέθοδοι: Συμπεριλάβαμε όλους τους ασθενείς που είχαν επιτύχει πλήρη ύφεση τουλάχιστον μία φορά, από τις Μονάδες Κλινικής Ανοσολογίας – Ρευματολογίας των Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων «Αττικόν» και «Ιπποκράτειο». Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από το Μητρώο Αγγειίτιδας ANCA, με διαδοχικές επισκέψεις (visit-by-visit). Οι υποτροπές ορίστηκαν ως αύξηση του BVAS (Birmingham Vasculitis Activity Score) μετά την επίτευξη ύφεσης (BVAS=0), ενώ η αύξηση του VDI (Vasculitis Damage Index) και οι νοσηλείες καταγράφηκαν επίσης. Για τη στατιστική ανάλυση, χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένο μοντέλο Cox με χρονικά μεταβαλλόμενες μεταβλητές, για να εξεταστεί η επίδραση των GCs (όπως καταγράφονταν σε κάθε επίσκεψη) στον κίνδυνο μείζονας υποτροπής (η πρώτη στη σειρά). Τα ίδια μοντέλα εφαρμόστηκαν και για την αύξηση του VDI, τις συνολικές (μείζονες και ελάσσονες) υποτροπές και τις νοσηλείες. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε ανάλυση με μοντέλα Cox μεικτών επιδράσεων για πολλαπλά επεισόδια. Αποτελέσματα: Καταγράφηκαν 171 ασθενείς με συνολικά 2295 επισκέψεις. Η επαγωγική θεραπεία περιλάμβανε RTX ή CYC (91%), ενώ ο διάμεσος χρόνος (IQR) μέχρι την ύφεση μετά την επαγωγή ήταν 194 (127,5) ημέρες και η αθροιστική δόση GCs κατά την περίοδο επαγωγής 5,8 (3,3) g. Κατά τη φάση συντήρησης, 153 ασθενείς (89,5%) έλαβαν RTX τουλάχιστον μία φορά. Καταγράφηκαν 64 μείζονες υποτροπές σε 47 ασθενείς κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Όσον αφορά τον κίνδυνο για την πρώτη σοβαρή υποτροπή μετά την πλήρη ύφεση, η χρήση GCs δεν φάνηκε να έχει προστατευτικό ρόλο. Παρόμοια αποτελέσματα προέκυψαν και στην ανάλυση για πολλαπλές εκβάσεις. Συμπέρασμα: Στα δεδομένα αυτά, η προσθήκη χαμηλής δόσης κορτικοειδών στη θεραπεία συντήρησης δεν μείωσε τον κίνδυνο σοβαρών υποτροπών σε ασθενείς με AAV. Θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η δυνατότητα πιο επιθετικής διακοπής των GCs μετά την επίτευξη της πρώτης ύφεσης.","Background: Rituximab (RTX) maintenance therapy in patients with ANCA vasculitis (AAV) reduced relapse rate to 25%. However, there are few data concerning the role of concomitant glucocorticoid (GCs) use in reducing major flares during maintenance treatment. Objectives: To examine the role of low-dose GCs (<7.5mg) in the relapse risk during maintenance treatment. Methods: We included all patients who had achieved complete remission for at least one time, from the Clinical Immunology-Rheumatology Unit of Attikon and Hippokration hospital, using visit-by-visit, longitudinal data from the ANCA Vasculitis Registry. The relapses were defined by a BVAS (Birmingham Vasculitis Activity Score) increase after remission achievement (BVAS=0), while increase in VDI (Vasculitis Damage Index) and hospitalizations were also recorded. For statistical analysis, we used time-varying extended Cox model to examine the effect of GCs (recorded in each visit) on the risk of major flare (1st major flare). The same models were used for VDI increase, major and minor flares together and hospitalizations. Also, further analysis with Cox frailty models for multiple events was conducted. Results: We registered 171 patients with 2295 visits overall. Induction therapy included RTX or CYC (91%) while the median time (IQR) to remission after induction was 194 (127.5) days and the GCs cumulative dose during induction period was 5.8 (3.3) g. 153 (89.5%) patients received RTX at least once during maintenance treatment period. We recorded 64 major flares in 47 patients during the follow-up period. Concerning the risk for the 1st major flare after complete remission, GC use did not have a protective role. The same results were found in the multiple events analysis. Conclusion: In these data, low – dose GCs added to standard maintenance treatment, did not reduce the risk of major flares in patients with AAVs. More aggressive GC withdrawal after first remission should be explored."],"dc:identifier":["uoadl:5325966","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5325966"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των γλυκοκορτικοειδών στη θεραπεία συντήρησης των ANCA σχετιζόμενων αγγειιτίδων. Αναδρομική μελέτη παρατήρησης με ανάλυση επαναλαμβανόμενων μετρήσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:49Z"}