{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326099"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326099","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"HIV και κύηση","abstract":"Η λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, με σημαντικές επιπτώσεις για τις εγκύους και τα νεογνά. Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ της χορήγησης αντιρετροϊκής θεραπείας (ART) κατά την κύηση και της περιγεννητικής έκβασης, με έμφαση στον κίνδυνο κάθετης μετάδοσης του ιού από τη μητέρα στο νεογνό (MTCT). Μεθοδολογία: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη καταγραφής 90 εγκύων γυναικών που ζουν με HIV που παρακολουθήθηκαν στο Ειδικό Ιατρείο Λοιμώξεων του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός» κατά την περίοδο 1995–2024. Συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν δημογραφικά δεδομένα, ανοσολογικές παράμετροι (αριθμός CD4+ λεμφοκυττάρων), ιολογικά δεδομένα (ιικό φορτίο- VL), πληροφορίες σχετικά με τη λήψη αντιρετροϊκής αγωγής κατά την κύηση, καθώς και η έκβαση της κύησης. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία κατά την πρώτη επίσκεψη ήταν τα 30,4 έτη. Η πλειονότητα των γυναικών ήταν καυκάσιας καταγωγής. Η διάγνωση της μόλυνσης με τον HIV τέθηκε πριν την κύηση στο 41,1% των περιπτώσεων, κατά τη διάρκειά της στο 38,9% και κατά τη διάρκεια ή μετά τον τοκετό στο 11,1%. Το 61,1% των γυναικών έλαβε ART κατά την εγκυμοσύνη, το 25,6% δεν έλαβε, ενώ για το υπόλοιπο ποσοστό δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα. Καταγράφηκαν 8 περιπτώσεις κάθετης μετάδοσης, όλες σε νεογνά γυναικών που δεν είχαν λάβει θεραπεία. Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκαν περιπτώσεις μετάδοσης του ιού σε νεογνά που γεννήθηκαν από γυναίκες που λάμβαναν θεραπεία. Δέκα υγιή νεογνά γεννήθηκαν από μητέρες που δεν είχαν λάβει θεραπεία, ωστόσο τα δεδομένα παρακολούθησης τους ήταν περιορισμένα. Οι γυναίκες που έλαβαν ART παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερο μέσο ιικό φορτίο (138 αντί 18.280 copies/mL) και υψηλότερα επίπεδα CD4+ λεμφοκυττάρων (575 έναντι 484 cells/μL), σε σύγκριση με τις μη θεραπευόμενες. Σε 19 περιπτώσεις δεν ήταν δυνατή η τεκμηρίωση της μόλυνσης ή μη του νεογνού, λόγω αποβολής, θνησιγένειας ή απώλειας παρακολούθησης της μητέρας. Η θεραπευτική κατάσταση ήταν επίσης άγνωστη σε 11 περιστατικά, λόγω πρόωρου τερματισμού της κύησης ή ελλιπούς παρακολούθησης. Συμπεράσματα: Η αντιρετροϊκή αγωγή κατά την κύηση σχετίστηκε με μείωση του ιικού φορτίου, βελτίωση της ανοσολογικής κατάστασης και καλύτερες εκβάσεις κύησης. Αντίθετα, η απουσία θεραπείας αύξησε τον κίνδυνο αποβολών, επιπλοκών στο νεογνό και κάθετης μετάδοσης. Η έγκαιρη διάγνωση της μόλυνσης με τον ιό HIV, η άμεση έναρξη ART και η στενή παρακολούθηση κρίνονται ως καθοριστικοί παράγοντες για τη βελτιστοποίηση της υγείας τόσο της μητέρας όσο και του νεογνού. Παρά τους περιορισμούς (μικρό δείγμα, ελλιπή δεδομένα), η μελέτη ενισχύει τη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ART στην πρόληψη της κάθετης μετάδοσης και στη βελτίωση της περιγεννητικής πρόγνωσης.","abstract_html":"Η λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, με σημαντικές επιπτώσεις για τις εγκύους και τα νεογνά. Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ της χορήγησης αντιρετροϊκής θεραπείας (ART) κατά την κύηση και της περιγεννητικής έκβασης, με έμφαση στον κίνδυνο κάθετης μετάδοσης του ιού από τη μητέρα στο νεογνό (MTCT). Μεθοδολογία: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη καταγραφής 90 εγκύων γυναικών που ζουν με HIV που παρακολουθήθηκαν στο Ειδικό Ιατρείο Λοιμώξεων του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός» κατά την περίοδο 1995–2024. Συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν δημογραφικά δεδομένα, ανοσολογικές παράμετροι (αριθμός CD4+ λεμφοκυττάρων), ιολογικά δεδομένα (ιικό φορτίο- VL), πληροφορίες σχετικά με τη λήψη αντιρετροϊκής αγωγής κατά την κύηση, καθώς και η έκβαση της κύησης. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία κατά την πρώτη επίσκεψη ήταν τα 30,4 έτη. Η πλειονότητα των γυναικών ήταν καυκάσιας καταγωγής. Η διάγνωση της μόλυνσης με τον HIV τέθηκε πριν την κύηση στο 41,1% των περιπτώσεων, κατά τη διάρκειά της στο 38,9% και κατά τη διάρκεια ή μετά τον τοκετό στο 11,1%. Το 61,1% των γυναικών έλαβε ART κατά την εγκυμοσύνη, το 25,6% δεν έλαβε, ενώ για το υπόλοιπο ποσοστό δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα. Καταγράφηκαν 8 περιπτώσεις κάθετης μετάδοσης, όλες σε νεογνά γυναικών που δεν είχαν λάβει θεραπεία. Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκαν περιπτώσεις μετάδοσης του ιού σε νεογνά που γεννήθηκαν από γυναίκες που λάμβαναν θεραπεία. Δέκα υγιή νεογνά γεννήθηκαν από μητέρες που δεν είχαν λάβει θεραπεία, ωστόσο τα δεδομένα παρακολούθησης τους ήταν περιορισμένα. Οι γυναίκες που έλαβαν ART παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερο μέσο ιικό φορτίο (138 αντί 18.280 copies/mL) και υψηλότερα επίπεδα CD4+ λεμφοκυττάρων (575 έναντι 484 cells/μL), σε σύγκριση με τις μη θεραπευόμενες. Σε 19 περιπτώσεις δεν ήταν δυνατή η τεκμηρίωση της μόλυνσης ή μη του νεογνού, λόγω αποβολής, θνησιγένειας ή απώλειας παρακολούθησης της μητέρας. Η θεραπευτική κατάσταση ήταν επίσης άγνωστη σε 11 περιστατικά, λόγω πρόωρου τερματισμού της κύησης ή ελλιπούς παρακολούθησης. Συμπεράσματα: Η αντιρετροϊκή αγωγή κατά την κύηση σχετίστηκε με μείωση του ιικού φορτίου, βελτίωση της ανοσολογικής κατάστασης και καλύτερες εκβάσεις κύησης. Αντίθετα, η απουσία θεραπείας αύξησε τον κίνδυνο αποβολών, επιπλοκών στο νεογνό και κάθετης μετάδοσης. Η έγκαιρη διάγνωση της μόλυνσης με τον ιό HIV, η άμεση έναρξη ART και η στενή παρακολούθηση κρίνονται ως καθοριστικοί παράγοντες για τη βελτιστοποίηση της υγείας τόσο της μητέρας όσο και του νεογνού. Παρά τους περιορισμούς (μικρό δείγμα, ελλιπή δεδομένα), η μελέτη ενισχύει τη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ART στην πρόληψη της κάθετης μετάδοσης και στη βελτίωση της περιγεννητικής πρόγνωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδωρέλου-Χαρίτου Σοφία-Ανδριανή","Theodorelou-Charitou Sofia-Andriani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:17:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326099"],"render_values":[{"text":"uoadl:5326099","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326099","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326099","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5326099","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδωρέλου-Χαρίτου Σοφία-Ανδριανή","Theodorelou-Charitou Sofia-Andriani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326099","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326099"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, με σημαντικές επιπτώσεις για τις εγκύους και τα νεογνά. Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ της χορήγησης αντιρετροϊκής θεραπείας (ART) κατά την κύηση και της περιγεννητικής έκβασης, με έμφαση στον κίνδυνο κάθετης μετάδοσης του ιού από τη μητέρα στο νεογνό (MTCT). Μεθοδολογία: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη καταγραφής 90 εγκύων γυναικών που ζουν με HIV που παρακολουθήθηκαν στο Ειδικό Ιατρείο Λοιμώξεων του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός» κατά την περίοδο 1995–2024. Συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν δημογραφικά δεδομένα, ανοσολογικές παράμετροι (αριθμός CD4+ λεμφοκυττάρων), ιολογικά δεδομένα (ιικό φορτίο- VL), πληροφορίες σχετικά με τη λήψη αντιρετροϊκής αγωγής κατά την κύηση, καθώς και η έκβαση της κύησης. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία κατά την πρώτη επίσκεψη ήταν τα 30,4 έτη. Η πλειονότητα των γυναικών ήταν καυκάσιας καταγωγής. Η διάγνωση της μόλυνσης με τον HIV τέθηκε πριν την κύηση στο 41,1% των περιπτώσεων, κατά τη διάρκειά της στο 38,9% και κατά τη διάρκεια ή μετά τον τοκετό στο 11,1%. Το 61,1% των γυναικών έλαβε ART κατά την εγκυμοσύνη, το 25,6% δεν έλαβε, ενώ για το υπόλοιπο ποσοστό δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα. Καταγράφηκαν 8 περιπτώσεις κάθετης μετάδοσης, όλες σε νεογνά γυναικών που δεν είχαν λάβει θεραπεία. Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκαν περιπτώσεις μετάδοσης του ιού σε νεογνά που γεννήθηκαν από γυναίκες που λάμβαναν θεραπεία. Δέκα υγιή νεογνά γεννήθηκαν από μητέρες που δεν είχαν λάβει θεραπεία, ωστόσο τα δεδομένα παρακολούθησης τους ήταν περιορισμένα. Οι γυναίκες που έλαβαν ART παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερο μέσο ιικό φορτίο (138 αντί 18.280 copies/mL) και υψηλότερα επίπεδα CD4+ λεμφοκυττάρων (575 έναντι 484 cells/μL), σε σύγκριση με τις μη θεραπευόμενες. Σε 19 περιπτώσεις δεν ήταν δυνατή η τεκμηρίωση της μόλυνσης ή μη του νεογνού, λόγω αποβολής, θνησιγένειας ή απώλειας παρακολούθησης της μητέρας. Η θεραπευτική κατάσταση ήταν επίσης άγνωστη σε 11 περιστατικά, λόγω πρόωρου τερματισμού της κύησης ή ελλιπούς παρακολούθησης. Συμπεράσματα: Η αντιρετροϊκή αγωγή κατά την κύηση σχετίστηκε με μείωση του ιικού φορτίου, βελτίωση της ανοσολογικής κατάστασης και καλύτερες εκβάσεις κύησης. Αντίθετα, η απουσία θεραπείας αύξησε τον κίνδυνο αποβολών, επιπλοκών στο νεογνό και κάθετης μετάδοσης. Η έγκαιρη διάγνωση της μόλυνσης με τον ιό HIV, η άμεση έναρξη ART και η στενή παρακολούθηση κρίνονται ως καθοριστικοί παράγοντες για τη βελτιστοποίηση της υγείας τόσο της μητέρας όσο και του νεογνού. Παρά τους περιορισμούς (μικρό δείγμα, ελλιπή δεδομένα), η μελέτη ενισχύει τη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ART στην πρόληψη της κάθετης μετάδοσης και στη βελτίωση της περιγεννητικής πρόγνωσης.","Background: Human immunodeficiency virus (HIV) infection remains a major global public health concern with significant implications for pregnant women and neonatal outcomes. This study investigates the association between antiretroviral therapy (ART) administration during pregnancy and perinatal outcomes, with emphasis on the risk of vertical (mother-to-child) transmission. Methods: A retrospective analysis was conducted on 90 pregnant women living with HIV, followed at the Special Infections Unit of “Andreas Syggros” Hospital from 1995 to 2024. Demographic, immunological (CD4+ T lymphocyte count) and virological (VL) parameters, treatment status during pregnancy, and maternal-neonatal outcomes were collected and analyzed. Results: The mean age at first visit was 30.4 years. Most women were of Caucasian origin. HIV infection diagnosis occurred prior to pregnancy in 41.1%, during pregnancy in 38.9%, and at or after delivery in 11.1%. Among the participants, 61.1% received ART during pregnancy, 25.6% did not, while treatment status was unknown for the remaining cases. Vertical transmission occurred in eight neonates, all born to mothers who had not received ART. In contrast, no cases of HIV transmission were detected in neonates born to treated mothers. Ten healthy infants were born to untreated mothers, though follow-up and virological data were limited. Women receiving ART had a significantly lower mean viral load (138 copies/mL) and higher mean CD4+count (575 cells/μL), compared to untreated women (18,280 copies/mL and 484 cells/μL, respectively).In 19 cases, the neonatal HIV status remained undocumented, mostly due to miscarriage, stillbirth, or loss to follow-up. Treatment data were also missing in 11 cases due to incomplete follow-up or early pregnancy termination. Conclusions: ART during pregnancy was associated with reduced viral load, improved immune status, and significantly better pregnancy outcomes. Its absence, increased the risk of miscarriage, neonatal complications, and vertical transmission. Early HIV infection diagnosis, timely ART initiation, and close monitoring are critical for optimizing maternal and neonatal health. Despite limitations such as small sample size and missing data, the study supports international evidence confirming the effectiveness of ART in preventing mother-to-child HIV infection transmission and improving perinatal prognosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["HIV και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδωρέλου-Χαρίτου Σοφία-Ανδριανή","Theodorelou-Charitou Sofia-Andriani"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, με σημαντικές επιπτώσεις για τις εγκύους και τα νεογνά. Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ της χορήγησης αντιρετροϊκής θεραπείας (ART) κατά την κύηση και της περιγεννητικής έκβασης, με έμφαση στον κίνδυνο κάθετης μετάδοσης του ιού από τη μητέρα στο νεογνό (MTCT). Μεθοδολογία: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη καταγραφής 90 εγκύων γυναικών που ζουν με HIV που παρακολουθήθηκαν στο Ειδικό Ιατρείο Λοιμώξεων του Νοσοκομείου «Α. Συγγρός» κατά την περίοδο 1995–2024. Συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν δημογραφικά δεδομένα, ανοσολογικές παράμετροι (αριθμός CD4+ λεμφοκυττάρων), ιολογικά δεδομένα (ιικό φορτίο- VL), πληροφορίες σχετικά με τη λήψη αντιρετροϊκής αγωγής κατά την κύηση, καθώς και η έκβαση της κύησης. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία κατά την πρώτη επίσκεψη ήταν τα 30,4 έτη. Η πλειονότητα των γυναικών ήταν καυκάσιας καταγωγής. Η διάγνωση της μόλυνσης με τον HIV τέθηκε πριν την κύηση στο 41,1% των περιπτώσεων, κατά τη διάρκειά της στο 38,9% και κατά τη διάρκεια ή μετά τον τοκετό στο 11,1%. Το 61,1% των γυναικών έλαβε ART κατά την εγκυμοσύνη, το 25,6% δεν έλαβε, ενώ για το υπόλοιπο ποσοστό δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα. Καταγράφηκαν 8 περιπτώσεις κάθετης μετάδοσης, όλες σε νεογνά γυναικών που δεν είχαν λάβει θεραπεία. Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκαν περιπτώσεις μετάδοσης του ιού σε νεογνά που γεννήθηκαν από γυναίκες που λάμβαναν θεραπεία. Δέκα υγιή νεογνά γεννήθηκαν από μητέρες που δεν είχαν λάβει θεραπεία, ωστόσο τα δεδομένα παρακολούθησης τους ήταν περιορισμένα. Οι γυναίκες που έλαβαν ART παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερο μέσο ιικό φορτίο (138 αντί 18.280 copies/mL) και υψηλότερα επίπεδα CD4+ λεμφοκυττάρων (575 έναντι 484 cells/μL), σε σύγκριση με τις μη θεραπευόμενες. Σε 19 περιπτώσεις δεν ήταν δυνατή η τεκμηρίωση της μόλυνσης ή μη του νεογνού, λόγω αποβολής, θνησιγένειας ή απώλειας παρακολούθησης της μητέρας. Η θεραπευτική κατάσταση ήταν επίσης άγνωστη σε 11 περιστατικά, λόγω πρόωρου τερματισμού της κύησης ή ελλιπούς παρακολούθησης. Συμπεράσματα: Η αντιρετροϊκή αγωγή κατά την κύηση σχετίστηκε με μείωση του ιικού φορτίου, βελτίωση της ανοσολογικής κατάστασης και καλύτερες εκβάσεις κύησης. Αντίθετα, η απουσία θεραπείας αύξησε τον κίνδυνο αποβολών, επιπλοκών στο νεογνό και κάθετης μετάδοσης. Η έγκαιρη διάγνωση της μόλυνσης με τον ιό HIV, η άμεση έναρξη ART και η στενή παρακολούθηση κρίνονται ως καθοριστικοί παράγοντες για τη βελτιστοποίηση της υγείας τόσο της μητέρας όσο και του νεογνού. Παρά τους περιορισμούς (μικρό δείγμα, ελλιπή δεδομένα), η μελέτη ενισχύει τη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ART στην πρόληψη της κάθετης μετάδοσης και στη βελτίωση της περιγεννητικής πρόγνωσης.","Background: Human immunodeficiency virus (HIV) infection remains a major global public health concern with significant implications for pregnant women and neonatal outcomes. This study investigates the association between antiretroviral therapy (ART) administration during pregnancy and perinatal outcomes, with emphasis on the risk of vertical (mother-to-child) transmission. Methods: A retrospective analysis was conducted on 90 pregnant women living with HIV, followed at the Special Infections Unit of “Andreas Syggros” Hospital from 1995 to 2024. Demographic, immunological (CD4+ T lymphocyte count) and virological (VL) parameters, treatment status during pregnancy, and maternal-neonatal outcomes were collected and analyzed. Results: The mean age at first visit was 30.4 years. Most women were of Caucasian origin. HIV infection diagnosis occurred prior to pregnancy in 41.1%, during pregnancy in 38.9%, and at or after delivery in 11.1%. Among the participants, 61.1% received ART during pregnancy, 25.6% did not, while treatment status was unknown for the remaining cases. Vertical transmission occurred in eight neonates, all born to mothers who had not received ART. In contrast, no cases of HIV transmission were detected in neonates born to treated mothers. Ten healthy infants were born to untreated mothers, though follow-up and virological data were limited. Women receiving ART had a significantly lower mean viral load (138 copies/mL) and higher mean CD4+count (575 cells/μL), compared to untreated women (18,280 copies/mL and 484 cells/μL, respectively).In 19 cases, the neonatal HIV status remained undocumented, mostly due to miscarriage, stillbirth, or loss to follow-up. Treatment data were also missing in 11 cases due to incomplete follow-up or early pregnancy termination. Conclusions: ART during pregnancy was associated with reduced viral load, improved immune status, and significantly better pregnancy outcomes. Its absence, increased the risk of miscarriage, neonatal complications, and vertical transmission. Early HIV infection diagnosis, timely ART initiation, and close monitoring are critical for optimizing maternal and neonatal health. Despite limitations such as small sample size and missing data, the study supports international evidence confirming the effectiveness of ART in preventing mother-to-child HIV infection transmission and improving perinatal prognosis."],"dc:identifier":["uoadl:5326099","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326099"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["HIV και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:17:49Z"}