{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374464"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374464","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η περί αγάπης διδασκαλία του αποστόλου Παύλου κατά το 13ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της «αγάπης» στο 13ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής του Αποστόλου Παύλου («Ύμνος της αγάπης»), επιδιώκοντας την αποσαφήνιση του θεολογικού της περιεχομένου και την αποφυγή διαδεδομένων παρερμηνειών. Αφετηρία της έρευνας αποτελεί η διαπίστωση της πολυσημίας του όρου «αγάπη», ο οποίος διαφοροποιείται ανάλογα με το ιστορικό, φιλοσοφικό και θρησκευτικό πλαίσιο. Η μελέτη προσεγγίζει το ζήτημα συγκριτικά και ιστορικο-ερμηνευτικά, εξετάζοντας αρχικά την έννοια της αγάπης στην αρχαία ελληνική γραμματεία, όπου κυριαρχεί μια ανθρωποκεντρική ηθική, και στη συνέχεια στην παλαιοδιαθηκική παράδοση, όπου η αγάπη προσλαμβάνει θεοκεντρικό χαρακτήρα ως ελεύθερη και ανιδιοτελής εκλογή του Θεού προς τον λαό Ισραήλ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, όπου η αγάπη αναδεικνύεται ως δημιουργική και καθολική, υπερβαίνοντας τα όρια της ανταποδοτικότητας και επεκτεινόμενη ακόμη και προς τους εχθρούς. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η παύλεια θεολογία, η οποία κορυφώνει την έννοια της αγάπης στο γεγονός του σταυρού ως υπέρτατη έκφραση της θείας δωρεάς. Ο «Ύμνος της αγάπης» ερμηνεύεται εντός της συγκεκριμένης εκκλησιαστικής συγκυρίας της κοινότητας της Κορίνθου, όπου η έλλειψη αγάπης οδηγεί σε διαιρέσεις και εκτροπές. Ο Απόστολος Παύλος προβάλλει την αγάπη όχι ως απλή ανθρώπινη αρετή, αλλά ως χάρισμα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο θεμελιώνει τη χριστιανική ζωή. Συμπερασματικά, η αγάπη, κατά τον Παύλο, συνιστά τη «καθ’ ὑπερβολήν οδό», η οποία υπερβαίνει όλα τα άλλα χαρίσματα, επιδιώκει το ουσιαστικό καλό του πλησίον και διατηρείται αιώνια, εδραιωμένη στη φύση του Θεού.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της «αγάπης» στο 13ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής του Αποστόλου Παύλου («Ύμνος της αγάπης»), επιδιώκοντας την αποσαφήνιση του θεολογικού της περιεχομένου και την αποφυγή διαδεδομένων παρερμηνειών. Αφετηρία της έρευνας αποτελεί η διαπίστωση της πολυσημίας του όρου «αγάπη», ο οποίος διαφοροποιείται ανάλογα με το ιστορικό, φιλοσοφικό και θρησκευτικό πλαίσιο. Η μελέτη προσεγγίζει το ζήτημα συγκριτικά και ιστορικο-ερμηνευτικά, εξετάζοντας αρχικά την έννοια της αγάπης στην αρχαία ελληνική γραμματεία, όπου κυριαρχεί μια ανθρωποκεντρική ηθική, και στη συνέχεια στην παλαιοδιαθηκική παράδοση, όπου η αγάπη προσλαμβάνει θεοκεντρικό χαρακτήρα ως ελεύθερη και ανιδιοτελής εκλογή του Θεού προς τον λαό Ισραήλ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, όπου η αγάπη αναδεικνύεται ως δημιουργική και καθολική, υπερβαίνοντας τα όρια της ανταποδοτικότητας και επεκτεινόμενη ακόμη και προς τους εχθρούς. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η παύλεια θεολογία, η οποία κορυφώνει την έννοια της αγάπης στο γεγονός του σταυρού ως υπέρτατη έκφραση της θείας δωρεάς. Ο «Ύμνος της αγάπης» ερμηνεύεται εντός της συγκεκριμένης εκκλησιαστικής συγκυρίας της κοινότητας της Κορίνθου, όπου η έλλειψη αγάπης οδηγεί σε διαιρέσεις και εκτροπές. Ο Απόστολος Παύλος προβάλλει την αγάπη όχι ως απλή ανθρώπινη αρετή, αλλά ως χάρισμα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο θεμελιώνει τη χριστιανική ζωή. Συμπερασματικά, η αγάπη, κατά τον Παύλο, συνιστά τη «καθ’ ὑπερβολήν οδό», η οποία υπερβαίνει όλα τα άλλα χαρίσματα, επιδιώκει το ουσιαστικό καλό του πλησίον και διατηρείται αιώνια, εδραιωμένη στη φύση του Θεού.","abstract_has_math":false,"creators":["ΧΙΟΝΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ","CHIONIS SPYRIDON"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:05Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374464"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374464","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374464","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374464","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5374464","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΧΙΟΝΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ","CHIONIS SPYRIDON"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374464","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374464"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της «αγάπης» στο 13ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής του Αποστόλου Παύλου («Ύμνος της αγάπης»), επιδιώκοντας την αποσαφήνιση του θεολογικού της περιεχομένου και την αποφυγή διαδεδομένων παρερμηνειών. Αφετηρία της έρευνας αποτελεί η διαπίστωση της πολυσημίας του όρου «αγάπη», ο οποίος διαφοροποιείται ανάλογα με το ιστορικό, φιλοσοφικό και θρησκευτικό πλαίσιο. Η μελέτη προσεγγίζει το ζήτημα συγκριτικά και ιστορικο-ερμηνευτικά, εξετάζοντας αρχικά την έννοια της αγάπης στην αρχαία ελληνική γραμματεία, όπου κυριαρχεί μια ανθρωποκεντρική ηθική, και στη συνέχεια στην παλαιοδιαθηκική παράδοση, όπου η αγάπη προσλαμβάνει θεοκεντρικό χαρακτήρα ως ελεύθερη και ανιδιοτελής εκλογή του Θεού προς τον λαό Ισραήλ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, όπου η αγάπη αναδεικνύεται ως δημιουργική και καθολική, υπερβαίνοντας τα όρια της ανταποδοτικότητας και επεκτεινόμενη ακόμη και προς τους εχθρούς. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η παύλεια θεολογία, η οποία κορυφώνει την έννοια της αγάπης στο γεγονός του σταυρού ως υπέρτατη έκφραση της θείας δωρεάς. Ο «Ύμνος της αγάπης» ερμηνεύεται εντός της συγκεκριμένης εκκλησιαστικής συγκυρίας της κοινότητας της Κορίνθου, όπου η έλλειψη αγάπης οδηγεί σε διαιρέσεις και εκτροπές. Ο Απόστολος Παύλος προβάλλει την αγάπη όχι ως απλή ανθρώπινη αρετή, αλλά ως χάρισμα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο θεμελιώνει τη χριστιανική ζωή. Συμπερασματικά, η αγάπη, κατά τον Παύλο, συνιστά τη «καθ’ ὑπερβολήν οδό», η οποία υπερβαίνει όλα τα άλλα χαρίσματα, επιδιώκει το ουσιαστικό καλό του πλησίον και διατηρείται αιώνια, εδραιωμένη στη φύση του Θεού.","ABSTRACT This study examines the concept of “love” in Chapter 13 of the First Epistle to the Corinthians by the Apostle Paul (the “Hymn to Love”), aiming to clarify its theological meaning and address common misinterpretations. The research is grounded in the recognition of the term’s polysemy, as its content varies across historical, philosophical, and religious contexts. The approach is comparative and historical-hermeneutical. It first explores the notion of love in ancient Greek thought, characterized by an anthropocentric ethical framework, and then in the Old Testament tradition, where love assumes a theocentric dimension as God’s free and unmerited election of Israel. Special emphasis is placed on the teaching of Jesus Christ, in which love is presented as creative, unconditional, and extended even to enemies. Within this framework, Pauline theology is examined, highlighting the cross as the supreme manifestation of divine love. The “Hymn to Love” is interpreted in relation to the concrete historical context of the Corinthian community, where divisions and moral issues reveal the absence of genuine love. Paul presents love not as a human virtue, but as a gift of the Holy Spirit that constitutes the foundation of Christian life. In conclusion, love, according to Paul, is the “more excellent way,” surpassing all other spiritual gifts, seeking the true good of others, and enduring eternally, as it is rooted in the very nature of God."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η περί αγάπης διδασκαλία του αποστόλου Παύλου κατά το 13ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΧΙΟΝΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ","CHIONIS SPYRIDON"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια της «αγάπης» στο 13ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής του Αποστόλου Παύλου («Ύμνος της αγάπης»), επιδιώκοντας την αποσαφήνιση του θεολογικού της περιεχομένου και την αποφυγή διαδεδομένων παρερμηνειών. Αφετηρία της έρευνας αποτελεί η διαπίστωση της πολυσημίας του όρου «αγάπη», ο οποίος διαφοροποιείται ανάλογα με το ιστορικό, φιλοσοφικό και θρησκευτικό πλαίσιο. Η μελέτη προσεγγίζει το ζήτημα συγκριτικά και ιστορικο-ερμηνευτικά, εξετάζοντας αρχικά την έννοια της αγάπης στην αρχαία ελληνική γραμματεία, όπου κυριαρχεί μια ανθρωποκεντρική ηθική, και στη συνέχεια στην παλαιοδιαθηκική παράδοση, όπου η αγάπη προσλαμβάνει θεοκεντρικό χαρακτήρα ως ελεύθερη και ανιδιοτελής εκλογή του Θεού προς τον λαό Ισραήλ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διδασκαλία του Ιησού Χριστού, όπου η αγάπη αναδεικνύεται ως δημιουργική και καθολική, υπερβαίνοντας τα όρια της ανταποδοτικότητας και επεκτεινόμενη ακόμη και προς τους εχθρούς. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η παύλεια θεολογία, η οποία κορυφώνει την έννοια της αγάπης στο γεγονός του σταυρού ως υπέρτατη έκφραση της θείας δωρεάς. Ο «Ύμνος της αγάπης» ερμηνεύεται εντός της συγκεκριμένης εκκλησιαστικής συγκυρίας της κοινότητας της Κορίνθου, όπου η έλλειψη αγάπης οδηγεί σε διαιρέσεις και εκτροπές. Ο Απόστολος Παύλος προβάλλει την αγάπη όχι ως απλή ανθρώπινη αρετή, αλλά ως χάρισμα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο θεμελιώνει τη χριστιανική ζωή. Συμπερασματικά, η αγάπη, κατά τον Παύλο, συνιστά τη «καθ’ ὑπερβολήν οδό», η οποία υπερβαίνει όλα τα άλλα χαρίσματα, επιδιώκει το ουσιαστικό καλό του πλησίον και διατηρείται αιώνια, εδραιωμένη στη φύση του Θεού.","ABSTRACT This study examines the concept of “love” in Chapter 13 of the First Epistle to the Corinthians by the Apostle Paul (the “Hymn to Love”), aiming to clarify its theological meaning and address common misinterpretations. The research is grounded in the recognition of the term’s polysemy, as its content varies across historical, philosophical, and religious contexts. The approach is comparative and historical-hermeneutical. It first explores the notion of love in ancient Greek thought, characterized by an anthropocentric ethical framework, and then in the Old Testament tradition, where love assumes a theocentric dimension as God’s free and unmerited election of Israel. Special emphasis is placed on the teaching of Jesus Christ, in which love is presented as creative, unconditional, and extended even to enemies. Within this framework, Pauline theology is examined, highlighting the cross as the supreme manifestation of divine love. The “Hymn to Love” is interpreted in relation to the concrete historical context of the Corinthian community, where divisions and moral issues reveal the absence of genuine love. Paul presents love not as a human virtue, but as a gift of the Holy Spirit that constitutes the foundation of Christian life. In conclusion, love, according to Paul, is the “more excellent way,” surpassing all other spiritual gifts, seeking the true good of others, and enduring eternally, as it is rooted in the very nature of God."],"dc:identifier":["uoadl:5374464","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374464"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η περί αγάπης διδασκαλία του αποστόλου Παύλου κατά το 13ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:05Z"}