{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410359"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410359","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Παιδαγωγική Του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη","abstract":"Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά τις παιδαγωγικές διαστάσεις του βίου και της διδασκαλίας του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη (1912–1998), σύγχρονης μορφής της ησυχαστικής παράδοσης του Αγίου Όρους. Ερευνητικό αντικείμενο αποτελεί η συστηματική αναγνώριση και ερμηνευτική επεξεργασία των παιδαγωγικών αρχών που αναδύονται από τις πηγές, καθώς και η εξέταση της δυνατότητας διαλόγου τους με τη σύγχρονη παιδαγωγική σκέψη. Η εργασία ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογία ερμηνευτικού προσανατολισμού. Συνδυάζει βιβλιογραφική και ερμηνευτική επισκόπηση των πρωτογενών και δευτερογενών πηγών για τον Όσιο Εφραίμ με μια ημιδομημένη συνέντευξη με πρόσωπο που είχε άμεση πνευματική σχέση μαζί του. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιείται μέσω θεματικής ανάλυσης (Braun & Clarke, 2006), με ρητή τήρηση κριτηρίων αξιοπιστίας και ερευνητικής δεοντολογίας. Από την ανάλυση προκύπτει ότι η παιδαγωγική του Οσίου Εφραίμ συγκροτεί ένα συνεκτικό βιωματικό πρότυπο αγωγής, με κεντρικούς άξονες την παιδαγωγική σχέση γέροντα-υποτακτικού, την υπακοή ως μέσο υπέρβασης του εγωκεντρισμού, τη νοερά προσευχή ως καλλιέργεια εσωτερικής εστίασης, και τη διάκριση ως ικανότητα φρόνησης. Η ερμηνευτική εξέταση υποδεικνύει σημεία συνάφειας με τη θεωρία της βιωματικής μάθησης (Dewey,Kolb), την κοινωνική μάθηση μέσω προτύπων (Bandura), τη θεωρία του δεσμού στις παιδαγωγικές της εφαρμογές (Bowlby, Bergin & Bergin) και τη μετασχηματιστική μάθηση (Mezirow), διατηρώντας ταυτόχρονα την ορθόδοξη θεολογική τους αφετηρία. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την αξιοποίηση της παιδαγωγικής σκέψης του Οσίου στη σύγχρονη Θρησκευτική Αγωγή και ευρύτερα στην εκπαιδευτική πράξη, εστιάζοντας στη διαμόρφωση της παιδαγωγικής σχέσης, στη σημασία του προτύπου του εκπαιδευτικού και στη συναισθηματική ωρίμανση των μαθητών. Παράλληλα, αναγνωρίζει τα όρια τουσυγκριτισμού και τις κρίσιμες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στο ασκητικό-μοναστικό και στο σχολικό-εκπαιδευτικό πλαίσιο.","abstract_html":"Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά τις παιδαγωγικές διαστάσεις του βίου και της διδασκαλίας του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη (1912–1998), σύγχρονης μορφής της ησυχαστικής παράδοσης του Αγίου Όρους. Ερευνητικό αντικείμενο αποτελεί η συστηματική αναγνώριση και ερμηνευτική επεξεργασία των παιδαγωγικών αρχών που αναδύονται από τις πηγές, καθώς και η εξέταση της δυνατότητας διαλόγου τους με τη σύγχρονη παιδαγωγική σκέψη. Η εργασία ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογία ερμηνευτικού προσανατολισμού. Συνδυάζει βιβλιογραφική και ερμηνευτική επισκόπηση των πρωτογενών και δευτερογενών πηγών για τον Όσιο Εφραίμ με μια ημιδομημένη συνέντευξη με πρόσωπο που είχε άμεση πνευματική σχέση μαζί του. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιείται μέσω θεματικής ανάλυσης (Braun &amp; Clarke, 2006), με ρητή τήρηση κριτηρίων αξιοπιστίας και ερευνητικής δεοντολογίας. Από την ανάλυση προκύπτει ότι η παιδαγωγική του Οσίου Εφραίμ συγκροτεί ένα συνεκτικό βιωματικό πρότυπο αγωγής, με κεντρικούς άξονες την παιδαγωγική σχέση γέροντα-υποτακτικού, την υπακοή ως μέσο υπέρβασης του εγωκεντρισμού, τη νοερά προσευχή ως καλλιέργεια εσωτερικής εστίασης, και τη διάκριση ως ικανότητα φρόνησης. Η ερμηνευτική εξέταση υποδεικνύει σημεία συνάφειας με τη θεωρία της βιωματικής μάθησης (Dewey,Kolb), την κοινωνική μάθηση μέσω προτύπων (Bandura), τη θεωρία του δεσμού στις παιδαγωγικές της εφαρμογές (Bowlby, Bergin &amp; Bergin) και τη μετασχηματιστική μάθηση (Mezirow), διατηρώντας ταυτόχρονα την ορθόδοξη θεολογική τους αφετηρία. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την αξιοποίηση της παιδαγωγικής σκέψης του Οσίου στη σύγχρονη Θρησκευτική Αγωγή και ευρύτερα στην εκπαιδευτική πράξη, εστιάζοντας στη διαμόρφωση της παιδαγωγικής σχέσης, στη σημασία του προτύπου του εκπαιδευτικού και στη συναισθηματική ωρίμανση των μαθητών. Παράλληλα, αναγνωρίζει τα όρια τουσυγκριτισμού και τις κρίσιμες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στο ασκητικό-μοναστικό και στο σχολικό-εκπαιδευτικό πλαίσιο.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ-ΜΑΡΙΑ","PAPANAGIOTOU GEORGIA-MARIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:47Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410359"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410359","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410359","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410359","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5410359","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ-ΜΑΡΙΑ","PAPANAGIOTOU GEORGIA-MARIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410359"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά τις παιδαγωγικές διαστάσεις του βίου και της διδασκαλίας του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη (1912–1998), σύγχρονης μορφής της ησυχαστικής παράδοσης του Αγίου Όρους. Ερευνητικό αντικείμενο αποτελεί η συστηματική αναγνώριση και ερμηνευτική επεξεργασία των παιδαγωγικών αρχών που αναδύονται από τις πηγές, καθώς και η εξέταση της δυνατότητας διαλόγου τους με τη σύγχρονη παιδαγωγική σκέψη. Η εργασία ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογία ερμηνευτικού προσανατολισμού. Συνδυάζει βιβλιογραφική και ερμηνευτική επισκόπηση των πρωτογενών και δευτερογενών πηγών για τον Όσιο Εφραίμ με μια ημιδομημένη συνέντευξη με πρόσωπο που είχε άμεση πνευματική σχέση μαζί του. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιείται μέσω θεματικής ανάλυσης (Braun & Clarke, 2006), με ρητή τήρηση κριτηρίων αξιοπιστίας και ερευνητικής δεοντολογίας. Από την ανάλυση προκύπτει ότι η παιδαγωγική του Οσίου Εφραίμ συγκροτεί ένα συνεκτικό βιωματικό πρότυπο αγωγής, με κεντρικούς άξονες την παιδαγωγική σχέση γέροντα-υποτακτικού, την υπακοή ως μέσο υπέρβασης του εγωκεντρισμού, τη νοερά προσευχή ως καλλιέργεια εσωτερικής εστίασης, και τη διάκριση ως ικανότητα φρόνησης. Η ερμηνευτική εξέταση υποδεικνύει σημεία συνάφειας με τη θεωρία της βιωματικής μάθησης (Dewey,Kolb), την κοινωνική μάθηση μέσω προτύπων (Bandura), τη θεωρία του δεσμού στις παιδαγωγικές της εφαρμογές (Bowlby, Bergin & Bergin) και τη μετασχηματιστική μάθηση (Mezirow), διατηρώντας ταυτόχρονα την ορθόδοξη θεολογική τους αφετηρία. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την αξιοποίηση της παιδαγωγικής σκέψης του Οσίου στη σύγχρονη Θρησκευτική Αγωγή και ευρύτερα στην εκπαιδευτική πράξη, εστιάζοντας στη διαμόρφωση της παιδαγωγικής σχέσης, στη σημασία του προτύπου του εκπαιδευτικού και στη συναισθηματική ωρίμανση των μαθητών. Παράλληλα, αναγνωρίζει τα όρια τουσυγκριτισμού και τις κρίσιμες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στο ασκητικό-μοναστικό και στο σχολικό-εκπαιδευτικό πλαίσιο.","This master’s thesis investigates the pedagogical dimensions of the life and teaching of Saint Ephraim of Katounakia (1912–1998), a contemporary figure of the hesychast tradition of Mount Athos. The research focuses on the systematic identification and hermeneutic interpretation of the pedagogical principles emerging from the relevant sources, as well as on the possibility of their dialogue with contemporary pedagogical thought. The study adopts a qualitative methodology of interpretive orientation. It combines a bibliographic and interpretive review of primary and secondary sources concerning Saint Ephraim with a semi-structured interview with a person who had a direct spiritual relationship with him. The analysis is conducted through thematic analysis (Braun & Clarke, 2006), with explicit attention to criteria of trustworthiness and research ethics. The analysis indicates that the pedagogy of Saint Ephraim constitutes a coherent experiential model of education, organised around the pedagogical relationship between elder and disciple, obedience as a means of overcoming egocentrism, the Jesus Prayer as cultivation of inner attention, and discernment as a capacity of practical wisdom. The hermeneutic examination identifies points of convergence with the theory of experiential learning (Dewey, Kolb), social learning through models (Bandura), attachment theory in its pedagogical applications (Bowlby, Bergin & Bergin) and transformative learning (Mezirow), while preserving the Orthodox theological foundations of these principles. The thesis concludes with proposals for the integration of Saint Ephraim’s pedagogical thought into contemporary Religious Education and broader educational practice, focusing on the cultivation of the pedagogical relationship, the significance of the teacher as model and the emotional maturation of students. At the same time, it acknowledges the limits of comparison and the critical differences between the ascetic-monastic and the school- educational contexts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Παιδαγωγική Του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ-ΜΑΡΙΑ","PAPANAGIOTOU GEORGIA-MARIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά τις παιδαγωγικές διαστάσεις του βίου και της διδασκαλίας του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη (1912–1998), σύγχρονης μορφής της ησυχαστικής παράδοσης του Αγίου Όρους. Ερευνητικό αντικείμενο αποτελεί η συστηματική αναγνώριση και ερμηνευτική επεξεργασία των παιδαγωγικών αρχών που αναδύονται από τις πηγές, καθώς και η εξέταση της δυνατότητας διαλόγου τους με τη σύγχρονη παιδαγωγική σκέψη. Η εργασία ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογία ερμηνευτικού προσανατολισμού. Συνδυάζει βιβλιογραφική και ερμηνευτική επισκόπηση των πρωτογενών και δευτερογενών πηγών για τον Όσιο Εφραίμ με μια ημιδομημένη συνέντευξη με πρόσωπο που είχε άμεση πνευματική σχέση μαζί του. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιείται μέσω θεματικής ανάλυσης (Braun & Clarke, 2006), με ρητή τήρηση κριτηρίων αξιοπιστίας και ερευνητικής δεοντολογίας. Από την ανάλυση προκύπτει ότι η παιδαγωγική του Οσίου Εφραίμ συγκροτεί ένα συνεκτικό βιωματικό πρότυπο αγωγής, με κεντρικούς άξονες την παιδαγωγική σχέση γέροντα-υποτακτικού, την υπακοή ως μέσο υπέρβασης του εγωκεντρισμού, τη νοερά προσευχή ως καλλιέργεια εσωτερικής εστίασης, και τη διάκριση ως ικανότητα φρόνησης. Η ερμηνευτική εξέταση υποδεικνύει σημεία συνάφειας με τη θεωρία της βιωματικής μάθησης (Dewey,Kolb), την κοινωνική μάθηση μέσω προτύπων (Bandura), τη θεωρία του δεσμού στις παιδαγωγικές της εφαρμογές (Bowlby, Bergin & Bergin) και τη μετασχηματιστική μάθηση (Mezirow), διατηρώντας ταυτόχρονα την ορθόδοξη θεολογική τους αφετηρία. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την αξιοποίηση της παιδαγωγικής σκέψης του Οσίου στη σύγχρονη Θρησκευτική Αγωγή και ευρύτερα στην εκπαιδευτική πράξη, εστιάζοντας στη διαμόρφωση της παιδαγωγικής σχέσης, στη σημασία του προτύπου του εκπαιδευτικού και στη συναισθηματική ωρίμανση των μαθητών. Παράλληλα, αναγνωρίζει τα όρια τουσυγκριτισμού και τις κρίσιμες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στο ασκητικό-μοναστικό και στο σχολικό-εκπαιδευτικό πλαίσιο.","This master’s thesis investigates the pedagogical dimensions of the life and teaching of Saint Ephraim of Katounakia (1912–1998), a contemporary figure of the hesychast tradition of Mount Athos. The research focuses on the systematic identification and hermeneutic interpretation of the pedagogical principles emerging from the relevant sources, as well as on the possibility of their dialogue with contemporary pedagogical thought. The study adopts a qualitative methodology of interpretive orientation. It combines a bibliographic and interpretive review of primary and secondary sources concerning Saint Ephraim with a semi-structured interview with a person who had a direct spiritual relationship with him. The analysis is conducted through thematic analysis (Braun & Clarke, 2006), with explicit attention to criteria of trustworthiness and research ethics. The analysis indicates that the pedagogy of Saint Ephraim constitutes a coherent experiential model of education, organised around the pedagogical relationship between elder and disciple, obedience as a means of overcoming egocentrism, the Jesus Prayer as cultivation of inner attention, and discernment as a capacity of practical wisdom. The hermeneutic examination identifies points of convergence with the theory of experiential learning (Dewey, Kolb), social learning through models (Bandura), attachment theory in its pedagogical applications (Bowlby, Bergin & Bergin) and transformative learning (Mezirow), while preserving the Orthodox theological foundations of these principles. The thesis concludes with proposals for the integration of Saint Ephraim’s pedagogical thought into contemporary Religious Education and broader educational practice, focusing on the cultivation of the pedagogical relationship, the significance of the teacher as model and the emotional maturation of students. At the same time, it acknowledges the limits of comparison and the critical differences between the ascetic-monastic and the school- educational contexts."],"dc:identifier":["uoadl:5410359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410359"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η Παιδαγωγική Του Οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:47Z"}