{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410839"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410839","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the dosimetric characteristics of X-ray beams in the range of 2.5 to 6 MV for intracranial Stereotactic Radiotherapy and Radiosurgery applications","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των ενδεχόμενων πλεονεκτημάτων της χρήσης δεσμών χαμηλότερης ενέργειας στη στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφάλου μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση του λογισμικού PRIMO, αξιοποιώντας έναν γραμμικό επιταχυντή Varian TrueBeam σε λειτουργία χωρίς φίλτρο επιπέδωσης (flattening filter free). Δημιουργήθηκαν phase spaces για δέσμες 2.5 MV-FFF, 4 MV-FFF και 6 MV-FFF, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν τόσο σε προσομοιώσεις ομοιωμάτων όσο και σε προσομοιώσεις ασθενών. Στο πρώτο μέρος, τα δοσιμετρικά χαρακτηριστικά κάθε δέσμης αξιολογήθηκαν σε ομοίωμα νερού για τέσσερα διαφορετικά μεγέθη πεδίου-1x1 cm2, 2x2 cm2, 5x5 cm2 και 10x10 cm2-και βάθη-2, 4, 6 και 8 cm. Εξετάστηκε το βάθος μέγιστης δόσης ώστε να εξασφαλιστεί ότι η διείσδυση της δέσμης είναι επαρκής. Επιπλέον, μελετήθηκαν το εύρος της penumbra και το ενεργό μέγεθος πεδίου, ώστε να αξιολογηθεί η πτώση της δόσης εκτός πεδίου και η προσαρμογή της δέσμης στο ορισμένο πεδίο ακτινοβόλησης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι χαμηλότερες ενέργειες μειώνουν το εύρος της penumbra, με τη μείωση να ανέρχεται σε 14.01% και 6.66% για τις δέσμες των 2.5 MV και 4 MV αντίστοιχα, για το πεδίο 1x1 cm2 σε βάθος 2 cm. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στο ενεργό μέγεθος πεδίου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, προσομοιώθηκαν τέσσερα περιστατικά εγκεφαλικών όγκων (κεντρικές και περιφερειακές βλάβες διαμέτρου 1 cm και 2 cm) με χρήση τόσο Box όσο και VMAT θεραπευτικών πλάνων. Η απόδοση κάθε δέσμης σε όλα τα πλάνα αξιολογήθηκε με δείκτες που ποσοτικοποιούν την πτώση της δόσης και την προστασία των υγιών ιστών. Για ισοδύναμη κάλυψη του στόχου, οι χαμηλότερες ενέργειες εμφάνισαν βελτιωμένη πτώση της δόσης (έως και 19% για τον όγκο του 1 cm) και καλύτερη προστασία των υγιών ιστών και των κρίσιμων οργάνων. Ωστόσο, τα πλεονεκτήματα αυτά συνοδεύονται από μειονεκτήματα, ένα εκ των οποίων είναι η αύξηση της δόσης στο δέρμα, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις αυξήθηκε κατά 10% έως 15%. Αν και αυτό το ποσοστό φαντάζει υψηλό, η καθαρή αύξηση της δόσης στο δέρμα ενδέχεται να παραμένει κλινικά αποδεκτή. Συνολικά, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν έναν συμβιβασμό μεταξύ βελτιωμένης προσαρμογής της δόσης και αυξημένης επιφανειακής δόσης όταν χρησιμοποιούνται δέσμες χαμηλότερης ενέργειας. Παρότι τα ευρήματα της παρούσας εργασίας υποστηρίζουν την ανάπτυξη γραμμικών επιταχυντών χαμηλότερης ενέργειας για εφαρμογές ακτινοχειρουργικής, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την πλήρη αξιολόγηση των αντίστοιχων πλεονεκτημάτων και περιορισμών.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των ενδεχόμενων πλεονεκτημάτων της χρήσης δεσμών χαμηλότερης ενέργειας στη στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφάλου μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση του λογισμικού PRIMO, αξιοποιώντας έναν γραμμικό επιταχυντή Varian TrueBeam σε λειτουργία χωρίς φίλτρο επιπέδωσης (flattening filter free). Δημιουργήθηκαν phase spaces για δέσμες 2.5 MV-FFF, 4 MV-FFF και 6 MV-FFF, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν τόσο σε προσομοιώσεις ομοιωμάτων όσο και σε προσομοιώσεις ασθενών. Στο πρώτο μέρος, τα δοσιμετρικά χαρακτηριστικά κάθε δέσμης αξιολογήθηκαν σε ομοίωμα νερού για τέσσερα διαφορετικά μεγέθη πεδίου-1x1 cm2, 2x2 cm2, 5x5 cm2 και 10x10 cm2-και βάθη-2, 4, 6 και 8 cm. Εξετάστηκε το βάθος μέγιστης δόσης ώστε να εξασφαλιστεί ότι η διείσδυση της δέσμης είναι επαρκής. Επιπλέον, μελετήθηκαν το εύρος της penumbra και το ενεργό μέγεθος πεδίου, ώστε να αξιολογηθεί η πτώση της δόσης εκτός πεδίου και η προσαρμογή της δέσμης στο ορισμένο πεδίο ακτινοβόλησης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι χαμηλότερες ενέργειες μειώνουν το εύρος της penumbra, με τη μείωση να ανέρχεται σε 14.01% και 6.66% για τις δέσμες των 2.5 MV και 4 MV αντίστοιχα, για το πεδίο 1x1 cm2 σε βάθος 2 cm. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στο ενεργό μέγεθος πεδίου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, προσομοιώθηκαν τέσσερα περιστατικά εγκεφαλικών όγκων (κεντρικές και περιφερειακές βλάβες διαμέτρου 1 cm και 2 cm) με χρήση τόσο Box όσο και VMAT θεραπευτικών πλάνων. Η απόδοση κάθε δέσμης σε όλα τα πλάνα αξιολογήθηκε με δείκτες που ποσοτικοποιούν την πτώση της δόσης και την προστασία των υγιών ιστών. Για ισοδύναμη κάλυψη του στόχου, οι χαμηλότερες ενέργειες εμφάνισαν βελτιωμένη πτώση της δόσης (έως και 19% για τον όγκο του 1 cm) και καλύτερη προστασία των υγιών ιστών και των κρίσιμων οργάνων. Ωστόσο, τα πλεονεκτήματα αυτά συνοδεύονται από μειονεκτήματα, ένα εκ των οποίων είναι η αύξηση της δόσης στο δέρμα, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις αυξήθηκε κατά 10% έως 15%. Αν και αυτό το ποσοστό φαντάζει υψηλό, η καθαρή αύξηση της δόσης στο δέρμα ενδέχεται να παραμένει κλινικά αποδεκτή. Συνολικά, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν έναν συμβιβασμό μεταξύ βελτιωμένης προσαρμογής της δόσης και αυξημένης επιφανειακής δόσης όταν χρησιμοποιούνται δέσμες χαμηλότερης ενέργειας. Παρότι τα ευρήματα της παρούσας εργασίας υποστηρίζουν την ανάπτυξη γραμμικών επιταχυντών χαμηλότερης ενέργειας για εφαρμογές ακτινοχειρουργικής, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την πλήρη αξιολόγηση των αντίστοιχων πλεονεκτημάτων και περιορισμών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρούπας Ευστράτιος","Roupas Efstratios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410839"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410839","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410839","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410839","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5410839","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρούπας Ευστράτιος","Roupas Efstratios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410839"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των ενδεχόμενων πλεονεκτημάτων της χρήσης δεσμών χαμηλότερης ενέργειας στη στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφάλου μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση του λογισμικού PRIMO, αξιοποιώντας έναν γραμμικό επιταχυντή Varian TrueBeam σε λειτουργία χωρίς φίλτρο επιπέδωσης (flattening filter free). Δημιουργήθηκαν phase spaces για δέσμες 2.5 MV-FFF, 4 MV-FFF και 6 MV-FFF, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν τόσο σε προσομοιώσεις ομοιωμάτων όσο και σε προσομοιώσεις ασθενών. Στο πρώτο μέρος, τα δοσιμετρικά χαρακτηριστικά κάθε δέσμης αξιολογήθηκαν σε ομοίωμα νερού για τέσσερα διαφορετικά μεγέθη πεδίου-1x1 cm2, 2x2 cm2, 5x5 cm2 και 10x10 cm2-και βάθη-2, 4, 6 και 8 cm. Εξετάστηκε το βάθος μέγιστης δόσης ώστε να εξασφαλιστεί ότι η διείσδυση της δέσμης είναι επαρκής. Επιπλέον, μελετήθηκαν το εύρος της penumbra και το ενεργό μέγεθος πεδίου, ώστε να αξιολογηθεί η πτώση της δόσης εκτός πεδίου και η προσαρμογή της δέσμης στο ορισμένο πεδίο ακτινοβόλησης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι χαμηλότερες ενέργειες μειώνουν το εύρος της penumbra, με τη μείωση να ανέρχεται σε 14.01% και 6.66% για τις δέσμες των 2.5 MV και 4 MV αντίστοιχα, για το πεδίο 1x1 cm2 σε βάθος 2 cm. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στο ενεργό μέγεθος πεδίου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, προσομοιώθηκαν τέσσερα περιστατικά εγκεφαλικών όγκων (κεντρικές και περιφερειακές βλάβες διαμέτρου 1 cm και 2 cm) με χρήση τόσο Box όσο και VMAT θεραπευτικών πλάνων. Η απόδοση κάθε δέσμης σε όλα τα πλάνα αξιολογήθηκε με δείκτες που ποσοτικοποιούν την πτώση της δόσης και την προστασία των υγιών ιστών. Για ισοδύναμη κάλυψη του στόχου, οι χαμηλότερες ενέργειες εμφάνισαν βελτιωμένη πτώση της δόσης (έως και 19% για τον όγκο του 1 cm) και καλύτερη προστασία των υγιών ιστών και των κρίσιμων οργάνων. Ωστόσο, τα πλεονεκτήματα αυτά συνοδεύονται από μειονεκτήματα, ένα εκ των οποίων είναι η αύξηση της δόσης στο δέρμα, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις αυξήθηκε κατά 10% έως 15%. Αν και αυτό το ποσοστό φαντάζει υψηλό, η καθαρή αύξηση της δόσης στο δέρμα ενδέχεται να παραμένει κλινικά αποδεκτή. Συνολικά, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν έναν συμβιβασμό μεταξύ βελτιωμένης προσαρμογής της δόσης και αυξημένης επιφανειακής δόσης όταν χρησιμοποιούνται δέσμες χαμηλότερης ενέργειας. Παρότι τα ευρήματα της παρούσας εργασίας υποστηρίζουν την ανάπτυξη γραμμικών επιταχυντών χαμηλότερης ενέργειας για εφαρμογές ακτινοχειρουργικής, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την πλήρη αξιολόγηση των αντίστοιχων πλεονεκτημάτων και περιορισμών.","The aim of this work is to investigate the potential advantages of lower energy beams in intracranial stereotactic radiosurgery and stereotactic radiotherapy using Monte Carlo simulations. Simulations were performed with the PRIMO software based on a flattening filter free Varian TrueBeam accelerator model. Phase spaces for 2.5 MV-FFF, 4 MV-FFF and 6MV-FFF beam were generated and employed in both phantom and patient simulations. In the first part, the dosimetric characteristics of single fields were evaluated in a water phantom for four different field sizes-1x1cm2, 2x2cm2, 5x5 cm2 and 10x10 cm2-and depths-2, 4, 6 and 8 cm. The depth of dose maximum was examined in order to ensure adequate beam penetration. Additionally, penumbra width and effective field size were investigated to evaluate out of field dose fall-off and beam conformity to the field size. Results show that lower beam energies reduce penumbra width, with the reduction being 14.01% and 6.66% for the 2.5 MV and the 4 MV beams respectively for the 1x1 cm2 field at a depth of 2 cm. No significant differences were observed in effective field size across different energy beams. In the second part of this work, four intracranial tumor cases (central and peripheral lesions of 1 cm and 2 cm diameter) were simulated using both clinical SRS VMAT plans and non-clinical Box plans. The performance of each beam across all plans was evaluated with metrics that quantify the dose gradient and healthy tissue sparing. For equivalent target coverage, lower energy beams demonstrated improved dose gradients by as much as 19% for the 1 cm tumor and enhanced sparing of healthy tissue and organs at risk. However, these benefits were accompanied by drawbacks, one of them being the increase in skin dose, which for most cases increased by 10% to 15%. Although this margin appears high, the net increase in skin dose may still be clinically acceptable. Overall, the results highlight a compromise between improved dose conformity and increased surface dose when lower energy beams are used. Although the results of the present work support the development of lower energy linacs for radiosurgery treatments, further research is required to weigh the respective strengths and weaknesses."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the dosimetric characteristics of X-ray beams in the range of 2.5 to 6 MV for intracranial Stereotactic Radiotherapy and Radiosurgery applications"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρούπας Ευστράτιος","Roupas Efstratios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των ενδεχόμενων πλεονεκτημάτων της χρήσης δεσμών χαμηλότερης ενέργειας στη στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφάλου μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo. Οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση του λογισμικού PRIMO, αξιοποιώντας έναν γραμμικό επιταχυντή Varian TrueBeam σε λειτουργία χωρίς φίλτρο επιπέδωσης (flattening filter free). Δημιουργήθηκαν phase spaces για δέσμες 2.5 MV-FFF, 4 MV-FFF και 6 MV-FFF, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν τόσο σε προσομοιώσεις ομοιωμάτων όσο και σε προσομοιώσεις ασθενών. Στο πρώτο μέρος, τα δοσιμετρικά χαρακτηριστικά κάθε δέσμης αξιολογήθηκαν σε ομοίωμα νερού για τέσσερα διαφορετικά μεγέθη πεδίου-1x1 cm2, 2x2 cm2, 5x5 cm2 και 10x10 cm2-και βάθη-2, 4, 6 και 8 cm. Εξετάστηκε το βάθος μέγιστης δόσης ώστε να εξασφαλιστεί ότι η διείσδυση της δέσμης είναι επαρκής. Επιπλέον, μελετήθηκαν το εύρος της penumbra και το ενεργό μέγεθος πεδίου, ώστε να αξιολογηθεί η πτώση της δόσης εκτός πεδίου και η προσαρμογή της δέσμης στο ορισμένο πεδίο ακτινοβόλησης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι χαμηλότερες ενέργειες μειώνουν το εύρος της penumbra, με τη μείωση να ανέρχεται σε 14.01% και 6.66% για τις δέσμες των 2.5 MV και 4 MV αντίστοιχα, για το πεδίο 1x1 cm2 σε βάθος 2 cm. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στο ενεργό μέγεθος πεδίου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας, προσομοιώθηκαν τέσσερα περιστατικά εγκεφαλικών όγκων (κεντρικές και περιφερειακές βλάβες διαμέτρου 1 cm και 2 cm) με χρήση τόσο Box όσο και VMAT θεραπευτικών πλάνων. Η απόδοση κάθε δέσμης σε όλα τα πλάνα αξιολογήθηκε με δείκτες που ποσοτικοποιούν την πτώση της δόσης και την προστασία των υγιών ιστών. Για ισοδύναμη κάλυψη του στόχου, οι χαμηλότερες ενέργειες εμφάνισαν βελτιωμένη πτώση της δόσης (έως και 19% για τον όγκο του 1 cm) και καλύτερη προστασία των υγιών ιστών και των κρίσιμων οργάνων. Ωστόσο, τα πλεονεκτήματα αυτά συνοδεύονται από μειονεκτήματα, ένα εκ των οποίων είναι η αύξηση της δόσης στο δέρμα, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις αυξήθηκε κατά 10% έως 15%. Αν και αυτό το ποσοστό φαντάζει υψηλό, η καθαρή αύξηση της δόσης στο δέρμα ενδέχεται να παραμένει κλινικά αποδεκτή. Συνολικά, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν έναν συμβιβασμό μεταξύ βελτιωμένης προσαρμογής της δόσης και αυξημένης επιφανειακής δόσης όταν χρησιμοποιούνται δέσμες χαμηλότερης ενέργειας. Παρότι τα ευρήματα της παρούσας εργασίας υποστηρίζουν την ανάπτυξη γραμμικών επιταχυντών χαμηλότερης ενέργειας για εφαρμογές ακτινοχειρουργικής, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την πλήρη αξιολόγηση των αντίστοιχων πλεονεκτημάτων και περιορισμών.","The aim of this work is to investigate the potential advantages of lower energy beams in intracranial stereotactic radiosurgery and stereotactic radiotherapy using Monte Carlo simulations. Simulations were performed with the PRIMO software based on a flattening filter free Varian TrueBeam accelerator model. Phase spaces for 2.5 MV-FFF, 4 MV-FFF and 6MV-FFF beam were generated and employed in both phantom and patient simulations. In the first part, the dosimetric characteristics of single fields were evaluated in a water phantom for four different field sizes-1x1cm2, 2x2cm2, 5x5 cm2 and 10x10 cm2-and depths-2, 4, 6 and 8 cm. The depth of dose maximum was examined in order to ensure adequate beam penetration. Additionally, penumbra width and effective field size were investigated to evaluate out of field dose fall-off and beam conformity to the field size. Results show that lower beam energies reduce penumbra width, with the reduction being 14.01% and 6.66% for the 2.5 MV and the 4 MV beams respectively for the 1x1 cm2 field at a depth of 2 cm. No significant differences were observed in effective field size across different energy beams. In the second part of this work, four intracranial tumor cases (central and peripheral lesions of 1 cm and 2 cm diameter) were simulated using both clinical SRS VMAT plans and non-clinical Box plans. The performance of each beam across all plans was evaluated with metrics that quantify the dose gradient and healthy tissue sparing. For equivalent target coverage, lower energy beams demonstrated improved dose gradients by as much as 19% for the 1 cm tumor and enhanced sparing of healthy tissue and organs at risk. However, these benefits were accompanied by drawbacks, one of them being the increase in skin dose, which for most cases increased by 10% to 15%. Although this margin appears high, the net increase in skin dose may still be clinically acceptable. Overall, the results highlight a compromise between improved dose conformity and increased surface dose when lower energy beams are used. Although the results of the present work support the development of lower energy linacs for radiosurgery treatments, further research is required to weigh the respective strengths and weaknesses."],"dc:identifier":["uoadl:5410839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410839"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Investigation of the dosimetric characteristics of X-ray beams in the range of 2.5 to 6 MV for intracranial Stereotactic Radiotherapy and Radiosurgery applications"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:49Z"}