{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410907"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410907","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική αξιολόγηση των ABR και ASSR στην κλινική πράξη της ακοολογίας","abstract":"Εισαγωγή Οι αντικειμενικές ακοολογικές δοκιμασίες αποτελούν βασικό εργαλείο για τη διερεύνηση της ακουστικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε πληθυσμούς στους οποίους οι συμπεριφορικές μέθοδοι δεν είναι αξιόπιστες ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν, όπως τα νεογνά, τα βρέφη, τα μικρά παιδιά και οι μη συνεργάσιμοι ενήλικες. Μεταξύ αυτών, τα Auditory Brainstem Responses (ABR) και τα Auditory Steady-State Responses (ASSR) αποτελούν δύο από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες ηλεκτροφυσιολογικές μεθόδους για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο μέθοδοι στοχεύουν στην εκτίμηση της ακοής χωρίς ενεργή συμμετοχή του εξεταζόμενου, διαφέρουν ως προς τη φυσιολογική τους βάση, τον τρόπο καταγραφής, τη συχνοτική εξειδίκευση, τη διαγνωστική τους αξία και την πρακτική τους εφαρμογή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η συγκριτική αξιολόγηση των ABR και ASSR στην καθημερινή ακοολογική πράξη. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε δομημένη συγκριτική βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Web of Science, σύμφωνα με τις αρχές PRISMA και με προκαθορισμένα κριτήρια αναζήτησης και επιλογής. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες στην αγγλική γλώσσα που διερευνούσαν την εφαρμογή των ABR και ASSR για την αντικειμενική εκτίμηση της ακοής στον άνθρωπο. Μετά τη διαδικασία εντοπισμού, απομάκρυνσης διπλοτύπων, διαλογής τίτλων και περιλήψεων και τελικού ελέγχου πλήρους κειμένου, στην ανασκόπηση εντάχθηκαν 53 μελέτες. Τα δεδομένα οργανώθηκαν και αναλύθηκαν με θεματική προσέγγιση σε πέντε βασικούς άξονες: ακρίβεια εκτίμησης ακουστικών κατωφλίων, συχνοτική εξειδίκευση, διαγνωστική συμφωνία και αξιοπιστία, διάρκεια εξέτασης και πρακτική αποδοτικότητα, καθώς και κλινική χρησιμότητα και συμπληρωματικότητα. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση έδειξε ότι τόσο τα ABR όσο και τα ASSR αποτελούν αξιόπιστα εργαλεία για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, με καλή συνολική συσχέτιση με τα συμπεριφορικά ευρήματα, με συντελεστές συσχέτισης που σε αρκετές μελέτες κυμάνθηκαν περίπου από r = 0,70 έως r = 0,97. Τα ASSR παρουσίασαν ιδιαίτερα πλεονεκτήματα ως προς τη συχνοειδική εκτίμηση, την ταυτόχρονη εξέταση πολλαπλών συχνοτήτων και την αξιολόγηση ασθενών με σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐα, καθώς και ως προς την εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής, με δυνατότητα καταγραφής κατωφλίων σε υψηλότερα επίπεδα έντασης. Σε σύγκριση με τα tone-burst ABR, τα ASSR δεν φαίνεται να λειτουργούν ως μέθοδος αντικατάστασης, αλλά ως συμπληρωματική προσέγγιση, προσφέροντας κυρίως πολυσυχνοτική καταγραφή και πρόσθετη πρακτική αξία σε σοβαρότερες απώλειες ακοής. Αντίστοιχα, τα ABR παρέμειναν ιδιαίτερα χρήσιμα ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου. Η απόδοση των δύο μεθόδων στις χαμηλές συχνότητες, κυρίως γύρω στα 500 Hz, ήταν γενικά λιγότερο σταθερή σε σύγκριση με τις υψηλότερες συχνότητες. Επιπλέον, τα ASSR εμφάνισαν σε αρκετές μελέτες πλεονεκτήματα ως προς την πρακτική αποδοτικότητα, χωρίς όμως αυτό το εύρημα να είναι σταθερό σε όλα τα πρωτόκολλα. Συζήτηση Τα ευρήματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν ότι η σύγκριση των ABR και ASSR δεν μπορεί να καταλήξει στο ότι η μία μέθοδος είναι συνολικά καλύτερη από την άλλη. Αντίθετα, προκύπτει ότι οι δύο τεχνικές καλύπτουν διαφορετικές κλινικές ανάγκες και λειτουργούν συχνά συμπληρωματικά. Τα ABR διατηρούν ιδιαίτερη αξία ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου, ενώ τα ASSR παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα όταν ο στόχος είναι η πιο αναλυτική και συχνοειδική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, ιδίως σε περιπτώσεις σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐας, καθώς και στην εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής. Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική σε σχέση με τα tone-burst ABR, τα οποία αποτελούν συχνοειδικές μορφές ABR και παραμένουν αξιόπιστες, χωρίς όμως να αναιρούν την πρόσθετη πρακτική αξία των ASSR. Παράλληλα, η ετερογένεια των διαθέσιμων μελετών ως προς τους πληθυσμούς, τα ερεθίσματα και τα πρωτόκολλα καταγραφής δείχνει ότι τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και πάντα σε σχέση με το εκάστοτε κλινικό πλαίσιο. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, τόσο τα ABR όσο και τα ASSR έχουν σημαντική θέση στη σύγχρονη ακοολογική διερεύνηση και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ανταγωνιστικές, αλλά ως συμπληρωματικές μέθοδοι. Η επιλογή της κατάλληλης εξέτασης, ή του συνδυασμού τους, θα πρέπει να βασίζεται στο κλινικό ερώτημα, στα χαρακτηριστικά του εξεταζόμενου και στους ειδικούς διαγνωστικούς στόχους. Η ενσωμάτωση των δύο τεχνικών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια της εκτίμησης της ακοής και να υποστηρίξει μια πιο ολοκληρωμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση.","abstract_html":"Εισαγωγή Οι αντικειμενικές ακοολογικές δοκιμασίες αποτελούν βασικό εργαλείο για τη διερεύνηση της ακουστικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε πληθυσμούς στους οποίους οι συμπεριφορικές μέθοδοι δεν είναι αξιόπιστες ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν, όπως τα νεογνά, τα βρέφη, τα μικρά παιδιά και οι μη συνεργάσιμοι ενήλικες. Μεταξύ αυτών, τα Auditory Brainstem Responses (ABR) και τα Auditory Steady-State Responses (ASSR) αποτελούν δύο από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες ηλεκτροφυσιολογικές μεθόδους για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο μέθοδοι στοχεύουν στην εκτίμηση της ακοής χωρίς ενεργή συμμετοχή του εξεταζόμενου, διαφέρουν ως προς τη φυσιολογική τους βάση, τον τρόπο καταγραφής, τη συχνοτική εξειδίκευση, τη διαγνωστική τους αξία και την πρακτική τους εφαρμογή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η συγκριτική αξιολόγηση των ABR και ASSR στην καθημερινή ακοολογική πράξη. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε δομημένη συγκριτική βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Web of Science, σύμφωνα με τις αρχές PRISMA και με προκαθορισμένα κριτήρια αναζήτησης και επιλογής. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες στην αγγλική γλώσσα που διερευνούσαν την εφαρμογή των ABR και ASSR για την αντικειμενική εκτίμηση της ακοής στον άνθρωπο. Μετά τη διαδικασία εντοπισμού, απομάκρυνσης διπλοτύπων, διαλογής τίτλων και περιλήψεων και τελικού ελέγχου πλήρους κειμένου, στην ανασκόπηση εντάχθηκαν 53 μελέτες. Τα δεδομένα οργανώθηκαν και αναλύθηκαν με θεματική προσέγγιση σε πέντε βασικούς άξονες: ακρίβεια εκτίμησης ακουστικών κατωφλίων, συχνοτική εξειδίκευση, διαγνωστική συμφωνία και αξιοπιστία, διάρκεια εξέτασης και πρακτική αποδοτικότητα, καθώς και κλινική χρησιμότητα και συμπληρωματικότητα. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση έδειξε ότι τόσο τα ABR όσο και τα ASSR αποτελούν αξιόπιστα εργαλεία για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, με καλή συνολική συσχέτιση με τα συμπεριφορικά ευρήματα, με συντελεστές συσχέτισης που σε αρκετές μελέτες κυμάνθηκαν περίπου από r = 0,70 έως r = 0,97. Τα ASSR παρουσίασαν ιδιαίτερα πλεονεκτήματα ως προς τη συχνοειδική εκτίμηση, την ταυτόχρονη εξέταση πολλαπλών συχνοτήτων και την αξιολόγηση ασθενών με σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐα, καθώς και ως προς την εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής, με δυνατότητα καταγραφής κατωφλίων σε υψηλότερα επίπεδα έντασης. Σε σύγκριση με τα tone-burst ABR, τα ASSR δεν φαίνεται να λειτουργούν ως μέθοδος αντικατάστασης, αλλά ως συμπληρωματική προσέγγιση, προσφέροντας κυρίως πολυσυχνοτική καταγραφή και πρόσθετη πρακτική αξία σε σοβαρότερες απώλειες ακοής. Αντίστοιχα, τα ABR παρέμειναν ιδιαίτερα χρήσιμα ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου. Η απόδοση των δύο μεθόδων στις χαμηλές συχνότητες, κυρίως γύρω στα 500 Hz, ήταν γενικά λιγότερο σταθερή σε σύγκριση με τις υψηλότερες συχνότητες. Επιπλέον, τα ASSR εμφάνισαν σε αρκετές μελέτες πλεονεκτήματα ως προς την πρακτική αποδοτικότητα, χωρίς όμως αυτό το εύρημα να είναι σταθερό σε όλα τα πρωτόκολλα. Συζήτηση Τα ευρήματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν ότι η σύγκριση των ABR και ASSR δεν μπορεί να καταλήξει στο ότι η μία μέθοδος είναι συνολικά καλύτερη από την άλλη. Αντίθετα, προκύπτει ότι οι δύο τεχνικές καλύπτουν διαφορετικές κλινικές ανάγκες και λειτουργούν συχνά συμπληρωματικά. Τα ABR διατηρούν ιδιαίτερη αξία ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου, ενώ τα ASSR παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα όταν ο στόχος είναι η πιο αναλυτική και συχνοειδική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, ιδίως σε περιπτώσεις σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐας, καθώς και στην εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής. Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική σε σχέση με τα tone-burst ABR, τα οποία αποτελούν συχνοειδικές μορφές ABR και παραμένουν αξιόπιστες, χωρίς όμως να αναιρούν την πρόσθετη πρακτική αξία των ASSR. Παράλληλα, η ετερογένεια των διαθέσιμων μελετών ως προς τους πληθυσμούς, τα ερεθίσματα και τα πρωτόκολλα καταγραφής δείχνει ότι τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και πάντα σε σχέση με το εκάστοτε κλινικό πλαίσιο. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, τόσο τα ABR όσο και τα ASSR έχουν σημαντική θέση στη σύγχρονη ακοολογική διερεύνηση και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ανταγωνιστικές, αλλά ως συμπληρωματικές μέθοδοι. Η επιλογή της κατάλληλης εξέτασης, ή του συνδυασμού τους, θα πρέπει να βασίζεται στο κλινικό ερώτημα, στα χαρακτηριστικά του εξεταζόμενου και στους ειδικούς διαγνωστικούς στόχους. Η ενσωμάτωση των δύο τεχνικών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια της εκτίμησης της ακοής και να υποστηρίξει μια πιο ολοκληρωμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Φυλακτού Νικόλαος","Fylaktou Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410907"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410907","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410907","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410907","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5410907","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φυλακτού Νικόλαος","Fylaktou Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410907","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410907"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Οι αντικειμενικές ακοολογικές δοκιμασίες αποτελούν βασικό εργαλείο για τη διερεύνηση της ακουστικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε πληθυσμούς στους οποίους οι συμπεριφορικές μέθοδοι δεν είναι αξιόπιστες ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν, όπως τα νεογνά, τα βρέφη, τα μικρά παιδιά και οι μη συνεργάσιμοι ενήλικες. Μεταξύ αυτών, τα Auditory Brainstem Responses (ABR) και τα Auditory Steady-State Responses (ASSR) αποτελούν δύο από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες ηλεκτροφυσιολογικές μεθόδους για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο μέθοδοι στοχεύουν στην εκτίμηση της ακοής χωρίς ενεργή συμμετοχή του εξεταζόμενου, διαφέρουν ως προς τη φυσιολογική τους βάση, τον τρόπο καταγραφής, τη συχνοτική εξειδίκευση, τη διαγνωστική τους αξία και την πρακτική τους εφαρμογή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η συγκριτική αξιολόγηση των ABR και ASSR στην καθημερινή ακοολογική πράξη. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε δομημένη συγκριτική βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Web of Science, σύμφωνα με τις αρχές PRISMA και με προκαθορισμένα κριτήρια αναζήτησης και επιλογής. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες στην αγγλική γλώσσα που διερευνούσαν την εφαρμογή των ABR και ASSR για την αντικειμενική εκτίμηση της ακοής στον άνθρωπο. Μετά τη διαδικασία εντοπισμού, απομάκρυνσης διπλοτύπων, διαλογής τίτλων και περιλήψεων και τελικού ελέγχου πλήρους κειμένου, στην ανασκόπηση εντάχθηκαν 53 μελέτες. Τα δεδομένα οργανώθηκαν και αναλύθηκαν με θεματική προσέγγιση σε πέντε βασικούς άξονες: ακρίβεια εκτίμησης ακουστικών κατωφλίων, συχνοτική εξειδίκευση, διαγνωστική συμφωνία και αξιοπιστία, διάρκεια εξέτασης και πρακτική αποδοτικότητα, καθώς και κλινική χρησιμότητα και συμπληρωματικότητα. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση έδειξε ότι τόσο τα ABR όσο και τα ASSR αποτελούν αξιόπιστα εργαλεία για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, με καλή συνολική συσχέτιση με τα συμπεριφορικά ευρήματα, με συντελεστές συσχέτισης που σε αρκετές μελέτες κυμάνθηκαν περίπου από r = 0,70 έως r = 0,97. Τα ASSR παρουσίασαν ιδιαίτερα πλεονεκτήματα ως προς τη συχνοειδική εκτίμηση, την ταυτόχρονη εξέταση πολλαπλών συχνοτήτων και την αξιολόγηση ασθενών με σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐα, καθώς και ως προς την εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής, με δυνατότητα καταγραφής κατωφλίων σε υψηλότερα επίπεδα έντασης. Σε σύγκριση με τα tone-burst ABR, τα ASSR δεν φαίνεται να λειτουργούν ως μέθοδος αντικατάστασης, αλλά ως συμπληρωματική προσέγγιση, προσφέροντας κυρίως πολυσυχνοτική καταγραφή και πρόσθετη πρακτική αξία σε σοβαρότερες απώλειες ακοής. Αντίστοιχα, τα ABR παρέμειναν ιδιαίτερα χρήσιμα ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου. Η απόδοση των δύο μεθόδων στις χαμηλές συχνότητες, κυρίως γύρω στα 500 Hz, ήταν γενικά λιγότερο σταθερή σε σύγκριση με τις υψηλότερες συχνότητες. Επιπλέον, τα ASSR εμφάνισαν σε αρκετές μελέτες πλεονεκτήματα ως προς την πρακτική αποδοτικότητα, χωρίς όμως αυτό το εύρημα να είναι σταθερό σε όλα τα πρωτόκολλα. Συζήτηση Τα ευρήματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν ότι η σύγκριση των ABR και ASSR δεν μπορεί να καταλήξει στο ότι η μία μέθοδος είναι συνολικά καλύτερη από την άλλη. Αντίθετα, προκύπτει ότι οι δύο τεχνικές καλύπτουν διαφορετικές κλινικές ανάγκες και λειτουργούν συχνά συμπληρωματικά. Τα ABR διατηρούν ιδιαίτερη αξία ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου, ενώ τα ASSR παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα όταν ο στόχος είναι η πιο αναλυτική και συχνοειδική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, ιδίως σε περιπτώσεις σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐας, καθώς και στην εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής. Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική σε σχέση με τα tone-burst ABR, τα οποία αποτελούν συχνοειδικές μορφές ABR και παραμένουν αξιόπιστες, χωρίς όμως να αναιρούν την πρόσθετη πρακτική αξία των ASSR. Παράλληλα, η ετερογένεια των διαθέσιμων μελετών ως προς τους πληθυσμούς, τα ερεθίσματα και τα πρωτόκολλα καταγραφής δείχνει ότι τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και πάντα σε σχέση με το εκάστοτε κλινικό πλαίσιο. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, τόσο τα ABR όσο και τα ASSR έχουν σημαντική θέση στη σύγχρονη ακοολογική διερεύνηση και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ανταγωνιστικές, αλλά ως συμπληρωματικές μέθοδοι. Η επιλογή της κατάλληλης εξέτασης, ή του συνδυασμού τους, θα πρέπει να βασίζεται στο κλινικό ερώτημα, στα χαρακτηριστικά του εξεταζόμενου και στους ειδικούς διαγνωστικούς στόχους. Η ενσωμάτωση των δύο τεχνικών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια της εκτίμησης της ακοής και να υποστηρίξει μια πιο ολοκληρωμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση.","Introduction Objective audiological tests are a fundamental tool for the investigation of auditory function, particularly in populations in whom behavioral methods are not reliable or cannot be applied, such as newborns, infants, young children, and uncooperative adults. Among these, Auditory Brainstem Responses (ABR) and Auditory Steady-State Responses (ASSR) are two of the most commonly used electrophysiological methods for the objective estimation of auditory thresholds. Although both methods aim to assess hearing without the active participation of the subject, they differ in terms of their physiological basis, recording method, frequency specificity, diagnostic value, and practical application. The aim of the present thesis is the comparative evaluation of ABR and ASSR in everyday audiological practice. Methodology A structured literature-based comparative review was conducted using the PubMed, Scopus, and Web of Science databases, following PRISMA principles and predefined search and selection criteria. Original English-language studies investigating the application of ABR and ASSR for the objective assessment of hearing in humans were included. Following identification, duplicate removal, title and abstract screening, and full-text assessment, 53 studies were included in the review. Data were organized and analyzed thematically across five main domains: accuracy of auditory threshold estimation, frequency specificity, diagnostic agreement and reliability, examination duration and practical efficiency, and clinical usefulness and complementarity. Results The review showed that both ABR and ASSR are reliable tools for the objective estimation of auditory thresholds, with good overall correlation with behavioral findings, with correlation coefficients ranging in several studies from approximately r = 0.70 to r = 0.97. ASSR demonstrated particular advantages in frequency-specific assessment, simultaneous assessment of multiple frequencies, and evaluation of patients with severe to profound hearing loss, as well as in the estimation of residual hearing, with thresholds recorded at higher stimulus levels. Compared with tone-burst ABR, ASSR does not appear to function as a replacement method, but rather as a complementary approach, mainly offering multi-frequency recording and additional practical value in more severe hearing losses. ABR, on the other hand, remained particularly useful as an established method of objective audiological assessment and as part of the overall audiological evaluation. The performance of both methods at low frequencies, mainly around 500 Hz, was generally less stable compared with higher frequencies. In addition, ASSR showed advantages in practical efficiency in several studies, although this finding was not consistent across all protocols. Discussion The findings of the present review show that the comparison between ABR and ASSR does not lead to the conclusion that one method is overall superior to the other. Rather, it appears that the two techniques address different clinical needs and often function in a complementary manner. ABR retains particular value as an established method of objective audiological assessment and as part of the broader audiological evaluation, whereas ASSR offers important advantages when the goal is a more detailed and frequency-specific estimation of auditory thresholds, especially in cases of severe to profound hearing loss, as well as in the assessment of residual hearing. This distinction is particularly important in relation to tone-burst ABR, which represents a frequency-specific form of ABR and remains reliable, without diminishing the additional practical value of ASSR. At the same time, the heterogeneity of the available studies in terms of populations, stimuli, and recording protocols indicates that the results should be interpreted with caution and always in relation to the specific clinical context. Conclusions In conclusion, both ABR and ASSR have an important role in contemporary audiological assessment and should not be viewed as competing but rather as complementary methods. The choice of the appropriate test, or combination of tests, should be based on the clinical question, the characteristics of the subject, and the specific diagnostic goals. The integration of both techniques into everyday clinical practice may improve the accuracy of hearing assessment and support a more comprehensive diagnostic and therapeutic approach."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική αξιολόγηση των ABR και ASSR στην κλινική πράξη της ακοολογίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φυλακτού Νικόλαος","Fylaktou Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Οι αντικειμενικές ακοολογικές δοκιμασίες αποτελούν βασικό εργαλείο για τη διερεύνηση της ακουστικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε πληθυσμούς στους οποίους οι συμπεριφορικές μέθοδοι δεν είναι αξιόπιστες ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν, όπως τα νεογνά, τα βρέφη, τα μικρά παιδιά και οι μη συνεργάσιμοι ενήλικες. Μεταξύ αυτών, τα Auditory Brainstem Responses (ABR) και τα Auditory Steady-State Responses (ASSR) αποτελούν δύο από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες ηλεκτροφυσιολογικές μεθόδους για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο μέθοδοι στοχεύουν στην εκτίμηση της ακοής χωρίς ενεργή συμμετοχή του εξεταζόμενου, διαφέρουν ως προς τη φυσιολογική τους βάση, τον τρόπο καταγραφής, τη συχνοτική εξειδίκευση, τη διαγνωστική τους αξία και την πρακτική τους εφαρμογή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η συγκριτική αξιολόγηση των ABR και ASSR στην καθημερινή ακοολογική πράξη. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε δομημένη συγκριτική βιβλιογραφική ανασκόπηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Web of Science, σύμφωνα με τις αρχές PRISMA και με προκαθορισμένα κριτήρια αναζήτησης και επιλογής. Συμπεριλήφθηκαν πρωτότυπες μελέτες στην αγγλική γλώσσα που διερευνούσαν την εφαρμογή των ABR και ASSR για την αντικειμενική εκτίμηση της ακοής στον άνθρωπο. Μετά τη διαδικασία εντοπισμού, απομάκρυνσης διπλοτύπων, διαλογής τίτλων και περιλήψεων και τελικού ελέγχου πλήρους κειμένου, στην ανασκόπηση εντάχθηκαν 53 μελέτες. Τα δεδομένα οργανώθηκαν και αναλύθηκαν με θεματική προσέγγιση σε πέντε βασικούς άξονες: ακρίβεια εκτίμησης ακουστικών κατωφλίων, συχνοτική εξειδίκευση, διαγνωστική συμφωνία και αξιοπιστία, διάρκεια εξέτασης και πρακτική αποδοτικότητα, καθώς και κλινική χρησιμότητα και συμπληρωματικότητα. Αποτελέσματα Η ανασκόπηση έδειξε ότι τόσο τα ABR όσο και τα ASSR αποτελούν αξιόπιστα εργαλεία για την αντικειμενική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, με καλή συνολική συσχέτιση με τα συμπεριφορικά ευρήματα, με συντελεστές συσχέτισης που σε αρκετές μελέτες κυμάνθηκαν περίπου από r = 0,70 έως r = 0,97. Τα ASSR παρουσίασαν ιδιαίτερα πλεονεκτήματα ως προς τη συχνοειδική εκτίμηση, την ταυτόχρονη εξέταση πολλαπλών συχνοτήτων και την αξιολόγηση ασθενών με σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐα, καθώς και ως προς την εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής, με δυνατότητα καταγραφής κατωφλίων σε υψηλότερα επίπεδα έντασης. Σε σύγκριση με τα tone-burst ABR, τα ASSR δεν φαίνεται να λειτουργούν ως μέθοδος αντικατάστασης, αλλά ως συμπληρωματική προσέγγιση, προσφέροντας κυρίως πολυσυχνοτική καταγραφή και πρόσθετη πρακτική αξία σε σοβαρότερες απώλειες ακοής. Αντίστοιχα, τα ABR παρέμειναν ιδιαίτερα χρήσιμα ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου. Η απόδοση των δύο μεθόδων στις χαμηλές συχνότητες, κυρίως γύρω στα 500 Hz, ήταν γενικά λιγότερο σταθερή σε σύγκριση με τις υψηλότερες συχνότητες. Επιπλέον, τα ASSR εμφάνισαν σε αρκετές μελέτες πλεονεκτήματα ως προς την πρακτική αποδοτικότητα, χωρίς όμως αυτό το εύρημα να είναι σταθερό σε όλα τα πρωτόκολλα. Συζήτηση Τα ευρήματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν ότι η σύγκριση των ABR και ASSR δεν μπορεί να καταλήξει στο ότι η μία μέθοδος είναι συνολικά καλύτερη από την άλλη. Αντίθετα, προκύπτει ότι οι δύο τεχνικές καλύπτουν διαφορετικές κλινικές ανάγκες και λειτουργούν συχνά συμπληρωματικά. Τα ABR διατηρούν ιδιαίτερη αξία ως καθιερωμένη μέθοδος αντικειμενικής ακοολογικής αξιολόγησης και ως μέρος του συνολικού ακοολογικού ελέγχου, ενώ τα ASSR παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα όταν ο στόχος είναι η πιο αναλυτική και συχνοειδική εκτίμηση των ακουστικών κατωφλίων, ιδίως σε περιπτώσεις σοβαρού έως πολύ σοβαρού βαθμού βαρηκοΐας, καθώς και στην εκτίμηση της υπολειμματικής ακοής. Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική σε σχέση με τα tone-burst ABR, τα οποία αποτελούν συχνοειδικές μορφές ABR και παραμένουν αξιόπιστες, χωρίς όμως να αναιρούν την πρόσθετη πρακτική αξία των ASSR. Παράλληλα, η ετερογένεια των διαθέσιμων μελετών ως προς τους πληθυσμούς, τα ερεθίσματα και τα πρωτόκολλα καταγραφής δείχνει ότι τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή και πάντα σε σχέση με το εκάστοτε κλινικό πλαίσιο. Συμπεράσματα Συμπερασματικά, τόσο τα ABR όσο και τα ASSR έχουν σημαντική θέση στη σύγχρονη ακοολογική διερεύνηση και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ανταγωνιστικές, αλλά ως συμπληρωματικές μέθοδοι. Η επιλογή της κατάλληλης εξέτασης, ή του συνδυασμού τους, θα πρέπει να βασίζεται στο κλινικό ερώτημα, στα χαρακτηριστικά του εξεταζόμενου και στους ειδικούς διαγνωστικούς στόχους. Η ενσωμάτωση των δύο τεχνικών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να βελτιώσει την ακρίβεια της εκτίμησης της ακοής και να υποστηρίξει μια πιο ολοκληρωμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση.","Introduction Objective audiological tests are a fundamental tool for the investigation of auditory function, particularly in populations in whom behavioral methods are not reliable or cannot be applied, such as newborns, infants, young children, and uncooperative adults. Among these, Auditory Brainstem Responses (ABR) and Auditory Steady-State Responses (ASSR) are two of the most commonly used electrophysiological methods for the objective estimation of auditory thresholds. Although both methods aim to assess hearing without the active participation of the subject, they differ in terms of their physiological basis, recording method, frequency specificity, diagnostic value, and practical application. The aim of the present thesis is the comparative evaluation of ABR and ASSR in everyday audiological practice. Methodology A structured literature-based comparative review was conducted using the PubMed, Scopus, and Web of Science databases, following PRISMA principles and predefined search and selection criteria. Original English-language studies investigating the application of ABR and ASSR for the objective assessment of hearing in humans were included. Following identification, duplicate removal, title and abstract screening, and full-text assessment, 53 studies were included in the review. Data were organized and analyzed thematically across five main domains: accuracy of auditory threshold estimation, frequency specificity, diagnostic agreement and reliability, examination duration and practical efficiency, and clinical usefulness and complementarity. Results The review showed that both ABR and ASSR are reliable tools for the objective estimation of auditory thresholds, with good overall correlation with behavioral findings, with correlation coefficients ranging in several studies from approximately r = 0.70 to r = 0.97. ASSR demonstrated particular advantages in frequency-specific assessment, simultaneous assessment of multiple frequencies, and evaluation of patients with severe to profound hearing loss, as well as in the estimation of residual hearing, with thresholds recorded at higher stimulus levels. Compared with tone-burst ABR, ASSR does not appear to function as a replacement method, but rather as a complementary approach, mainly offering multi-frequency recording and additional practical value in more severe hearing losses. ABR, on the other hand, remained particularly useful as an established method of objective audiological assessment and as part of the overall audiological evaluation. The performance of both methods at low frequencies, mainly around 500 Hz, was generally less stable compared with higher frequencies. In addition, ASSR showed advantages in practical efficiency in several studies, although this finding was not consistent across all protocols. Discussion The findings of the present review show that the comparison between ABR and ASSR does not lead to the conclusion that one method is overall superior to the other. Rather, it appears that the two techniques address different clinical needs and often function in a complementary manner. ABR retains particular value as an established method of objective audiological assessment and as part of the broader audiological evaluation, whereas ASSR offers important advantages when the goal is a more detailed and frequency-specific estimation of auditory thresholds, especially in cases of severe to profound hearing loss, as well as in the assessment of residual hearing. This distinction is particularly important in relation to tone-burst ABR, which represents a frequency-specific form of ABR and remains reliable, without diminishing the additional practical value of ASSR. At the same time, the heterogeneity of the available studies in terms of populations, stimuli, and recording protocols indicates that the results should be interpreted with caution and always in relation to the specific clinical context. Conclusions In conclusion, both ABR and ASSR have an important role in contemporary audiological assessment and should not be viewed as competing but rather as complementary methods. The choice of the appropriate test, or combination of tests, should be based on the clinical question, the characteristics of the subject, and the specific diagnostic goals. The integration of both techniques into everyday clinical practice may improve the accuracy of hearing assessment and support a more comprehensive diagnostic and therapeutic approach."],"dc:identifier":["uoadl:5410907","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410907"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική αξιολόγηση των ABR και ASSR στην κλινική πράξη της ακοολογίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:49Z"}