{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5411700"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5411700","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μαρδόνιος: λογοτεχνική απεικόνιση ενός πέρση αριστοκράτη στις αρχαίες πηγές","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πρόσωπο του Μαρδονίου όπως εκδιπλώνεται στις αρχαίες πηγές και αναμετράται με τη βιβλιογραφική αυτή lacuna. Στο πρώτο μέρος τίθενται ορισμένες σκέψεις σχετικά με την ισχύν και την ηδονή, χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Πέρση κατά τις αρχαίες πηγές. Το δεύτερο μέρος διχοτομείται: Πρώτον, διερευνάται ο καταλυτικός ρόλος του Μαρδονίου στο ηροδότειο έργο. Η κατακτητική του έφεση, η οποία εκδηλώνεται τρόπον τινά σαν ερωτική επιθυμία, λειτουργεί, αφενός, ως αιτία εκστρατευτικών εγχειρημάτων εναντίον των ελληνίδων πόλεων και, αφετέρου, προωθεί την αφήγηση του Αλικαρνασσέα. Η σύγκλιση και η απόκλιση του Πέρση προς τους επεκτατικούς ανατολίτες μονάρχες (π.χ., τον Δαρείο) και τους σώφρονες Έλληνες (λ.χ., τον Παυσανία) αντιστοίχως εξετάζονται ενδελεχώς και, ταυτοχρόνως, εντοπίζεται η τεχνήεσσα απόπειρα του αφηγητή το ηθικό άχθος της εκστρατείας του Ξέρξη να μετακυλίεται ποικιλοτρόπως στον Μαρδόνιο. Δεύτερον, μελετάται η παρουσία του Μαρδονίου σε μεταγενέστερους συγγραφείς. Στον Κτησία, ο Μαρδόνιος πορρώ απέχει της ηροδότειας εκδοχής και περισσότερο συνιστά εκτελεστικό όργανο του Ξέρξη. Στον Διόδωρο, ο φιλόδοξος αριστοκράτης αποτυγχάνει στο στρατιωτικό του εγχείρημα, ψηφίδα στην παγκόσμια ιστορία του Σικελιώτη. Στον Πλο΄ύταρχο και τον Παυσανία, ο Μαρδόνιος εμφανίζεται ανοσιούργος και ασεβής, ώστε νομιμοποιούνται ηθικά η πανωλεθρία του και ο θάνατός του στις Πλαταιές. Τέλος, η συγκομιδή στη λατινική γραμματεία τυγχάνει ισχνότατη. Στο τρίτο μέρος, εκτίθενται καταληκτικές σκέψεις, στο δε τέταρτο καταρτίζονται εν είδει εποπτικού πίνακα οι εμφανίσεις του Μαρδονίου, ταξινομημένες κατά επεισόδια, όπως φανερώνονται στις αρχαίες πηγές. Η κειμενοκεντρική εξέταση, μετερχόμενη τόσο μικροδομικά (π.χ., λεκτικές μονάδες ιδιαίτερης βαρύτητας) όσο και μακροδομικά (λ.χ., αφηγηματικές τεχνικές) στοιχεία, καταδεικνύει πώς ο Μαρδόνιος εντάσσεται και ηθογραφείται στο εκάστοτε έργο.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πρόσωπο του Μαρδονίου όπως εκδιπλώνεται στις αρχαίες πηγές και αναμετράται με τη βιβλιογραφική αυτή lacuna. Στο πρώτο μέρος τίθενται ορισμένες σκέψεις σχετικά με την ισχύν και την ηδονή, χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Πέρση κατά τις αρχαίες πηγές. Το δεύτερο μέρος διχοτομείται: Πρώτον, διερευνάται ο καταλυτικός ρόλος του Μαρδονίου στο ηροδότειο έργο. Η κατακτητική του έφεση, η οποία εκδηλώνεται τρόπον τινά σαν ερωτική επιθυμία, λειτουργεί, αφενός, ως αιτία εκστρατευτικών εγχειρημάτων εναντίον των ελληνίδων πόλεων και, αφετέρου, προωθεί την αφήγηση του Αλικαρνασσέα. Η σύγκλιση και η απόκλιση του Πέρση προς τους επεκτατικούς ανατολίτες μονάρχες (π.χ., τον Δαρείο) και τους σώφρονες Έλληνες (λ.χ., τον Παυσανία) αντιστοίχως εξετάζονται ενδελεχώς και, ταυτοχρόνως, εντοπίζεται η τεχνήεσσα απόπειρα του αφηγητή το ηθικό άχθος της εκστρατείας του Ξέρξη να μετακυλίεται ποικιλοτρόπως στον Μαρδόνιο. Δεύτερον, μελετάται η παρουσία του Μαρδονίου σε μεταγενέστερους συγγραφείς. Στον Κτησία, ο Μαρδόνιος πορρώ απέχει της ηροδότειας εκδοχής και περισσότερο συνιστά εκτελεστικό όργανο του Ξέρξη. Στον Διόδωρο, ο φιλόδοξος αριστοκράτης αποτυγχάνει στο στρατιωτικό του εγχείρημα, ψηφίδα στην παγκόσμια ιστορία του Σικελιώτη. Στον Πλο΄ύταρχο και τον Παυσανία, ο Μαρδόνιος εμφανίζεται ανοσιούργος και ασεβής, ώστε νομιμοποιούνται ηθικά η πανωλεθρία του και ο θάνατός του στις Πλαταιές. Τέλος, η συγκομιδή στη λατινική γραμματεία τυγχάνει ισχνότατη. Στο τρίτο μέρος, εκτίθενται καταληκτικές σκέψεις, στο δε τέταρτο καταρτίζονται εν είδει εποπτικού πίνακα οι εμφανίσεις του Μαρδονίου, ταξινομημένες κατά επεισόδια, όπως φανερώνονται στις αρχαίες πηγές. Η κειμενοκεντρική εξέταση, μετερχόμενη τόσο μικροδομικά (π.χ., λεκτικές μονάδες ιδιαίτερης βαρύτητας) όσο και μακροδομικά (λ.χ., αφηγηματικές τεχνικές) στοιχεία, καταδεικνύει πώς ο Μαρδόνιος εντάσσεται και ηθογραφείται στο εκάστοτε έργο.","abstract_has_math":false,"creators":["Βερναρδάκης Κωνσταντίνος","Vernardakis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5411700"],"render_values":[{"text":"uoadl:5411700","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411700","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411700","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5411700","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βερναρδάκης Κωνσταντίνος","Vernardakis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5411700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411700"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πρόσωπο του Μαρδονίου όπως εκδιπλώνεται στις αρχαίες πηγές και αναμετράται με τη βιβλιογραφική αυτή lacuna. Στο πρώτο μέρος τίθενται ορισμένες σκέψεις σχετικά με την ισχύν και την ηδονή, χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Πέρση κατά τις αρχαίες πηγές. Το δεύτερο μέρος διχοτομείται: Πρώτον, διερευνάται ο καταλυτικός ρόλος του Μαρδονίου στο ηροδότειο έργο. Η κατακτητική του έφεση, η οποία εκδηλώνεται τρόπον τινά σαν ερωτική επιθυμία, λειτουργεί, αφενός, ως αιτία εκστρατευτικών εγχειρημάτων εναντίον των ελληνίδων πόλεων και, αφετέρου, προωθεί την αφήγηση του Αλικαρνασσέα. Η σύγκλιση και η απόκλιση του Πέρση προς τους επεκτατικούς ανατολίτες μονάρχες (π.χ., τον Δαρείο) και τους σώφρονες Έλληνες (λ.χ., τον Παυσανία) αντιστοίχως εξετάζονται ενδελεχώς και, ταυτοχρόνως, εντοπίζεται η τεχνήεσσα απόπειρα του αφηγητή το ηθικό άχθος της εκστρατείας του Ξέρξη να μετακυλίεται ποικιλοτρόπως στον Μαρδόνιο. Δεύτερον, μελετάται η παρουσία του Μαρδονίου σε μεταγενέστερους συγγραφείς. Στον Κτησία, ο Μαρδόνιος πορρώ απέχει της ηροδότειας εκδοχής και περισσότερο συνιστά εκτελεστικό όργανο του Ξέρξη. Στον Διόδωρο, ο φιλόδοξος αριστοκράτης αποτυγχάνει στο στρατιωτικό του εγχείρημα, ψηφίδα στην παγκόσμια ιστορία του Σικελιώτη. Στον Πλο΄ύταρχο και τον Παυσανία, ο Μαρδόνιος εμφανίζεται ανοσιούργος και ασεβής, ώστε νομιμοποιούνται ηθικά η πανωλεθρία του και ο θάνατός του στις Πλαταιές. Τέλος, η συγκομιδή στη λατινική γραμματεία τυγχάνει ισχνότατη. Στο τρίτο μέρος, εκτίθενται καταληκτικές σκέψεις, στο δε τέταρτο καταρτίζονται εν είδει εποπτικού πίνακα οι εμφανίσεις του Μαρδονίου, ταξινομημένες κατά επεισόδια, όπως φανερώνονται στις αρχαίες πηγές. Η κειμενοκεντρική εξέταση, μετερχόμενη τόσο μικροδομικά (π.χ., λεκτικές μονάδες ιδιαίτερης βαρύτητας) όσο και μακροδομικά (λ.χ., αφηγηματικές τεχνικές) στοιχεία, καταδεικνύει πώς ο Μαρδόνιος εντάσσεται και ηθογραφείται στο εκάστοτε έργο.","This thesis examines the figure of Mardonius as it appears in the ancient sources, in an attempt to confront this bibliographical lacuna. The first part presents some thoughts on power and pleasure, characteristic features of the Persian according to the ancient sources. The second part is divided into two sections: First, the crucial role of Mardonius as general and as an adviser in the Herodotus' work is explored. His conquering tendency, which manifests itself in a way as erotic desire, functions, on the one hand, as a cause of expeditionary ventures against the Greek cities and, on the other, puts forward the narrative of the historian from Halicarnassus. The convergence and divergence of the Persian towards the expansionist oriental monarchs (e.g., Darius) and the prudent Greeks (e.g., Pausanias) are respectively examined in detail and, at the same time, the narrator's artful attempt to shift the moral burden of Xerxes' campaign to Mardonius in various ways is highlighted. Secondly, the presence of Mardonius in later writers is studied. In Ctesias, Mardonius is far removed from the Herodotus' version and is more of an executive organ of Xerxes. In Diodorus, the ambitious aristocrat fails in his military venture, a fragment in the Sicilian's world history. In Plutarch and Pausanias, Mardonius appears unholy and impious, so that his disaster and death at Plataea are morally legitimized. Finally, the material in Latin literature is very meager. In the third part, concluding thoughts are presented, while in the fourth, the appearances of Mardonius are compiled in the form of a summary table, classified by episodes, as they appear in the ancient sources. The method of close reading, taking into account both microstructural (e.g., verbal units of particular gravity) and macrostructural (e.g., narrative techniques) elements, demonstrates how Mardonius is used and characterised in each work."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μαρδόνιος: λογοτεχνική απεικόνιση ενός πέρση αριστοκράτη στις αρχαίες πηγές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βερναρδάκης Κωνσταντίνος","Vernardakis Konstantinos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πρόσωπο του Μαρδονίου όπως εκδιπλώνεται στις αρχαίες πηγές και αναμετράται με τη βιβλιογραφική αυτή lacuna. Στο πρώτο μέρος τίθενται ορισμένες σκέψεις σχετικά με την ισχύν και την ηδονή, χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Πέρση κατά τις αρχαίες πηγές. Το δεύτερο μέρος διχοτομείται: Πρώτον, διερευνάται ο καταλυτικός ρόλος του Μαρδονίου στο ηροδότειο έργο. Η κατακτητική του έφεση, η οποία εκδηλώνεται τρόπον τινά σαν ερωτική επιθυμία, λειτουργεί, αφενός, ως αιτία εκστρατευτικών εγχειρημάτων εναντίον των ελληνίδων πόλεων και, αφετέρου, προωθεί την αφήγηση του Αλικαρνασσέα. Η σύγκλιση και η απόκλιση του Πέρση προς τους επεκτατικούς ανατολίτες μονάρχες (π.χ., τον Δαρείο) και τους σώφρονες Έλληνες (λ.χ., τον Παυσανία) αντιστοίχως εξετάζονται ενδελεχώς και, ταυτοχρόνως, εντοπίζεται η τεχνήεσσα απόπειρα του αφηγητή το ηθικό άχθος της εκστρατείας του Ξέρξη να μετακυλίεται ποικιλοτρόπως στον Μαρδόνιο. Δεύτερον, μελετάται η παρουσία του Μαρδονίου σε μεταγενέστερους συγγραφείς. Στον Κτησία, ο Μαρδόνιος πορρώ απέχει της ηροδότειας εκδοχής και περισσότερο συνιστά εκτελεστικό όργανο του Ξέρξη. Στον Διόδωρο, ο φιλόδοξος αριστοκράτης αποτυγχάνει στο στρατιωτικό του εγχείρημα, ψηφίδα στην παγκόσμια ιστορία του Σικελιώτη. Στον Πλο΄ύταρχο και τον Παυσανία, ο Μαρδόνιος εμφανίζεται ανοσιούργος και ασεβής, ώστε νομιμοποιούνται ηθικά η πανωλεθρία του και ο θάνατός του στις Πλαταιές. Τέλος, η συγκομιδή στη λατινική γραμματεία τυγχάνει ισχνότατη. Στο τρίτο μέρος, εκτίθενται καταληκτικές σκέψεις, στο δε τέταρτο καταρτίζονται εν είδει εποπτικού πίνακα οι εμφανίσεις του Μαρδονίου, ταξινομημένες κατά επεισόδια, όπως φανερώνονται στις αρχαίες πηγές. Η κειμενοκεντρική εξέταση, μετερχόμενη τόσο μικροδομικά (π.χ., λεκτικές μονάδες ιδιαίτερης βαρύτητας) όσο και μακροδομικά (λ.χ., αφηγηματικές τεχνικές) στοιχεία, καταδεικνύει πώς ο Μαρδόνιος εντάσσεται και ηθογραφείται στο εκάστοτε έργο.","This thesis examines the figure of Mardonius as it appears in the ancient sources, in an attempt to confront this bibliographical lacuna. The first part presents some thoughts on power and pleasure, characteristic features of the Persian according to the ancient sources. The second part is divided into two sections: First, the crucial role of Mardonius as general and as an adviser in the Herodotus' work is explored. His conquering tendency, which manifests itself in a way as erotic desire, functions, on the one hand, as a cause of expeditionary ventures against the Greek cities and, on the other, puts forward the narrative of the historian from Halicarnassus. The convergence and divergence of the Persian towards the expansionist oriental monarchs (e.g., Darius) and the prudent Greeks (e.g., Pausanias) are respectively examined in detail and, at the same time, the narrator's artful attempt to shift the moral burden of Xerxes' campaign to Mardonius in various ways is highlighted. Secondly, the presence of Mardonius in later writers is studied. In Ctesias, Mardonius is far removed from the Herodotus' version and is more of an executive organ of Xerxes. In Diodorus, the ambitious aristocrat fails in his military venture, a fragment in the Sicilian's world history. In Plutarch and Pausanias, Mardonius appears unholy and impious, so that his disaster and death at Plataea are morally legitimized. Finally, the material in Latin literature is very meager. In the third part, concluding thoughts are presented, while in the fourth, the appearances of Mardonius are compiled in the form of a summary table, classified by episodes, as they appear in the ancient sources. The method of close reading, taking into account both microstructural (e.g., verbal units of particular gravity) and macrostructural (e.g., narrative techniques) elements, demonstrates how Mardonius is used and characterised in each work."],"dc:identifier":["uoadl:5411700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411700"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Μαρδόνιος: λογοτεχνική απεικόνιση ενός πέρση αριστοκράτη στις αρχαίες πηγές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z"}