{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5411744"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5411744","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Street Art και Αρχαιότητα: Διερευνώντας την τέχνη του δρόμου ως έκφραση της πόλης","abstract":"Η τέχνη του δρόμου αποτελεί μία δυναμική και εφήμερη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που αντανακλά τη διαλογική σχέση μεταξύ του δημιουργού και του αστικού περιβάλλοντος. Ο εφήμερος χαρακτήρας της, τονίζει την προσωρινότητα και τη διαρκή μεταβολή του δημόσιου χώρου. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της τέχνης του δρόμου είναι η αποκαθήλωση του διαχωρισμού μεταξύ \"υψηλής\" και \"κατώτερης\" τέχνης. Όμως, στη δημόσια σφαίρα επικρατεί μία σύγχυση εννοιών, λόγω της ελλιπούς γνώσης της ιστορίας ως τέχνης και της εξέλιξής της στα μεγάλα αστικά κέντρα, που οδηγεί συχνά στην απόρριψη ορισμένων εκφράσεών της ως \"μουτζούρες\". Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη street art ως ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό και κοινωνικό φαινόμενο που αναπτύχθηκε μέσα στον αστικό χώρο και απέκτησε ιδιαίτερη σημασία σε σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά συμφραζόμενα. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή και εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων street art και graffiti, οι οποίοι συχνά στον δημόσιο λόγο χρησιμοποιούνται σαν συνώνυμοι, στα πλαίσια της ελλιπούς γνώσης και -μάλλον- της γλωσσικής αλλαγής. Παράλληλα, διερευνώνται συγγενείς όροι όπως η «οπτική» και η «ποπ κουλτούρα», προκειμένου να διερευνηθεί το θεωρητικό πλαίσιο του καλλιτεχνικού φαινομένου. Στη συνέχεια, το δεύτερο κεφάλαιο εστιάζει στη σχέση της street art με την πόλη και τη διαδικασία της αστικοποίησης, αναλύοντας ζητήματα που αφορούν τον δημόσιο, ιδιωτικό και κοινό χώρο, το δικαίωμα στην πόλη, αλλά και την αμφισημία ανάμεσα στην επανoικειοποίηση του δημόσιου χώρου και την εμπορευματοποίησή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την εικαστική φωτογραφία. Οι δρόμοι της πόλης μετατρέπονται σε χώρους ανταγωνισμού και έκφρασης της κοινότητας, σε έναν αστικό καμβά που δίνει ορατότητα σε όσους/-ες δεν έχουν. Όμως, από την άλλη, στο πλαίσιο της τουριστικοποίησης και του gentrification, η street art επωμίζεται τη λειτουργία της τουριστικής ατραξιόν. Το τρίτο κεφάλαιο εξετάζει τον διάλογο της σύγχρονης αθηναϊκής street art με την αρχαιότητα, ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικοοικονομικής κρίσης, αναλύοντας δύο σύγχρονα έργα που αξιοποίησαν αρχαιολογικά και μυθολογικά σύμβολα προκειμένου να σχολιάσουν πολιτικο-κοινωνικά ζητήματα. Ειδικότερα στην περίπτωση της Αθήνας, η τέχνη του δρόμου αξιοποιεί το βάρος της κλασικής κληρονομιάς για να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα της πόλης και να εκφράσει τις αγωνίες της σύγχρονης κοινωνίας. Με τις αναφορές της στην ιστορία και τη μνήμη, η τέχνη του δρόμου λειτουργεί -και η ίδια- ως «τόπος μνήμης», συγκροτώντας «ετεροτοπίες» μέσα στην πόλη, ενώ ταυτόχρονα, κατά περίπτωση απορρίπτει ή αναπαράγει το ιδεολογικό οπλοστάσιο της κυρίαρχης πολιτικής, της αποικιοκρατίας και ειδικά -εν προκειμένω- της αρχαιοπολιτικής.","abstract_html":"Η τέχνη του δρόμου αποτελεί μία δυναμική και εφήμερη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που αντανακλά τη διαλογική σχέση μεταξύ του δημιουργού και του αστικού περιβάλλοντος. Ο εφήμερος χαρακτήρας της, τονίζει την προσωρινότητα και τη διαρκή μεταβολή του δημόσιου χώρου. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της τέχνης του δρόμου είναι η αποκαθήλωση του διαχωρισμού μεταξύ &quot;υψηλής&quot; και &quot;κατώτερης&quot; τέχνης. Όμως, στη δημόσια σφαίρα επικρατεί μία σύγχυση εννοιών, λόγω της ελλιπούς γνώσης της ιστορίας ως τέχνης και της εξέλιξής της στα μεγάλα αστικά κέντρα, που οδηγεί συχνά στην απόρριψη ορισμένων εκφράσεών της ως &quot;μουτζούρες&quot;. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη street art ως ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό και κοινωνικό φαινόμενο που αναπτύχθηκε μέσα στον αστικό χώρο και απέκτησε ιδιαίτερη σημασία σε σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά συμφραζόμενα. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή και εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων street art και graffiti, οι οποίοι συχνά στον δημόσιο λόγο χρησιμοποιούνται σαν συνώνυμοι, στα πλαίσια της ελλιπούς γνώσης και -μάλλον- της γλωσσικής αλλαγής. Παράλληλα, διερευνώνται συγγενείς όροι όπως η «οπτική» και η «ποπ κουλτούρα», προκειμένου να διερευνηθεί το θεωρητικό πλαίσιο του καλλιτεχνικού φαινομένου. Στη συνέχεια, το δεύτερο κεφάλαιο εστιάζει στη σχέση της street art με την πόλη και τη διαδικασία της αστικοποίησης, αναλύοντας ζητήματα που αφορούν τον δημόσιο, ιδιωτικό και κοινό χώρο, το δικαίωμα στην πόλη, αλλά και την αμφισημία ανάμεσα στην επανoικειοποίηση του δημόσιου χώρου και την εμπορευματοποίησή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την εικαστική φωτογραφία. Οι δρόμοι της πόλης μετατρέπονται σε χώρους ανταγωνισμού και έκφρασης της κοινότητας, σε έναν αστικό καμβά που δίνει ορατότητα σε όσους/-ες δεν έχουν. Όμως, από την άλλη, στο πλαίσιο της τουριστικοποίησης και του gentrification, η street art επωμίζεται τη λειτουργία της τουριστικής ατραξιόν. Το τρίτο κεφάλαιο εξετάζει τον διάλογο της σύγχρονης αθηναϊκής street art με την αρχαιότητα, ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικοοικονομικής κρίσης, αναλύοντας δύο σύγχρονα έργα που αξιοποίησαν αρχαιολογικά και μυθολογικά σύμβολα προκειμένου να σχολιάσουν πολιτικο-κοινωνικά ζητήματα. Ειδικότερα στην περίπτωση της Αθήνας, η τέχνη του δρόμου αξιοποιεί το βάρος της κλασικής κληρονομιάς για να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα της πόλης και να εκφράσει τις αγωνίες της σύγχρονης κοινωνίας. Με τις αναφορές της στην ιστορία και τη μνήμη, η τέχνη του δρόμου λειτουργεί -και η ίδια- ως «τόπος μνήμης», συγκροτώντας «ετεροτοπίες» μέσα στην πόλη, ενώ ταυτόχρονα, κατά περίπτωση απορρίπτει ή αναπαράγει το ιδεολογικό οπλοστάσιο της κυρίαρχης πολιτικής, της αποικιοκρατίας και ειδικά -εν προκειμένω- της αρχαιοπολιτικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρβούνη Παναγιώτα","Karvouni Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5411744"],"render_values":[{"text":"uoadl:5411744","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411744","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411744","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5411744","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρβούνη Παναγιώτα","Karvouni Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5411744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411744"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η τέχνη του δρόμου αποτελεί μία δυναμική και εφήμερη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που αντανακλά τη διαλογική σχέση μεταξύ του δημιουργού και του αστικού περιβάλλοντος. Ο εφήμερος χαρακτήρας της, τονίζει την προσωρινότητα και τη διαρκή μεταβολή του δημόσιου χώρου. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της τέχνης του δρόμου είναι η αποκαθήλωση του διαχωρισμού μεταξύ \"υψηλής\" και \"κατώτερης\" τέχνης. Όμως, στη δημόσια σφαίρα επικρατεί μία σύγχυση εννοιών, λόγω της ελλιπούς γνώσης της ιστορίας ως τέχνης και της εξέλιξής της στα μεγάλα αστικά κέντρα, που οδηγεί συχνά στην απόρριψη ορισμένων εκφράσεών της ως \"μουτζούρες\". Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη street art ως ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό και κοινωνικό φαινόμενο που αναπτύχθηκε μέσα στον αστικό χώρο και απέκτησε ιδιαίτερη σημασία σε σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά συμφραζόμενα. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή και εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων street art και graffiti, οι οποίοι συχνά στον δημόσιο λόγο χρησιμοποιούνται σαν συνώνυμοι, στα πλαίσια της ελλιπούς γνώσης και -μάλλον- της γλωσσικής αλλαγής. Παράλληλα, διερευνώνται συγγενείς όροι όπως η «οπτική» και η «ποπ κουλτούρα», προκειμένου να διερευνηθεί το θεωρητικό πλαίσιο του καλλιτεχνικού φαινομένου. Στη συνέχεια, το δεύτερο κεφάλαιο εστιάζει στη σχέση της street art με την πόλη και τη διαδικασία της αστικοποίησης, αναλύοντας ζητήματα που αφορούν τον δημόσιο, ιδιωτικό και κοινό χώρο, το δικαίωμα στην πόλη, αλλά και την αμφισημία ανάμεσα στην επανoικειοποίηση του δημόσιου χώρου και την εμπορευματοποίησή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την εικαστική φωτογραφία. Οι δρόμοι της πόλης μετατρέπονται σε χώρους ανταγωνισμού και έκφρασης της κοινότητας, σε έναν αστικό καμβά που δίνει ορατότητα σε όσους/-ες δεν έχουν. Όμως, από την άλλη, στο πλαίσιο της τουριστικοποίησης και του gentrification, η street art επωμίζεται τη λειτουργία της τουριστικής ατραξιόν. Το τρίτο κεφάλαιο εξετάζει τον διάλογο της σύγχρονης αθηναϊκής street art με την αρχαιότητα, ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικοοικονομικής κρίσης, αναλύοντας δύο σύγχρονα έργα που αξιοποίησαν αρχαιολογικά και μυθολογικά σύμβολα προκειμένου να σχολιάσουν πολιτικο-κοινωνικά ζητήματα. Ειδικότερα στην περίπτωση της Αθήνας, η τέχνη του δρόμου αξιοποιεί το βάρος της κλασικής κληρονομιάς για να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα της πόλης και να εκφράσει τις αγωνίες της σύγχρονης κοινωνίας. Με τις αναφορές της στην ιστορία και τη μνήμη, η τέχνη του δρόμου λειτουργεί -και η ίδια- ως «τόπος μνήμης», συγκροτώντας «ετεροτοπίες» μέσα στην πόλη, ενώ ταυτόχρονα, κατά περίπτωση απορρίπτει ή αναπαράγει το ιδεολογικό οπλοστάσιο της κυρίαρχης πολιτικής, της αποικιοκρατίας και ειδικά -εν προκειμένω- της αρχαιοπολιτικής.","Street art constitutes a dynamic and ephemeral form of artistic expression that reflects the dialogical relationship between the creator and the urban environment. Its ephemeral character emphasizes the temporality and constant transformation of public space. One of the most significant achievements of street art is the dismantling of the distinction between “high” and “low” art. However, within the public sphere there is a prevailing conceptual confusion, due to insufficient knowledge of its history as an art form and its evolution in major urban centers, which often leads to the rejection of certain expressions as mere “scribbles.” This master’s thesis examines street art as a multidimensional artistic and social phenomenon that developed within the urban space and acquired particular significance in contemporary sociopolitical contexts. The first chapter attempts a historical overview and conceptual clarification of the terms street art and graffiti, which are often incorrectly used as synonyms in public discourse. At the same time, related concepts such as “visual culture” and “pop culture” are explored in order to delineate the theoretical framework of the artistic phenomenon. Subsequently, the second chapter focuses on the relationship between street art and the city, as well as the process of urbanization, analyzing issues related to public, private, and common space, the right to the city, and the ambiguity between the reappropriation of public space and its commodification through social media and visual photography. The streets of the city are transformed into spaces of contestation and community expression, into an urban canvas that grants visibility to those who lack it. On the other hand, within the context of touristification and gentrification, street art also assumes the role of a tourist attraction. The third chapter examines the dialogue between contemporary Athenian street art and antiquity, particularly during periods of socio-economic crisis, by analyzing two contemporary works that employ archaeological and mythological symbols in order to comment on political and social issues. In the case of Athens in particular, street art draws upon the weight of classical heritage to redefine the city’s identity and articulate the anxieties of contemporary society. Through its references to history and memory, street art functions—also itself—as a “lieu de mémoire”, constructing “heterotopias” within the city, while at the same time, depending on the case, rejecting or reproducing the ideological arsenal of dominant politics, colonialism, and—specifically in this context—archaeopolitics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Street Art και Αρχαιότητα: Διερευνώντας την τέχνη του δρόμου ως έκφραση της πόλης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρβούνη Παναγιώτα","Karvouni Panagiota"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η τέχνη του δρόμου αποτελεί μία δυναμική και εφήμερη μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που αντανακλά τη διαλογική σχέση μεταξύ του δημιουργού και του αστικού περιβάλλοντος. Ο εφήμερος χαρακτήρας της, τονίζει την προσωρινότητα και τη διαρκή μεταβολή του δημόσιου χώρου. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της τέχνης του δρόμου είναι η αποκαθήλωση του διαχωρισμού μεταξύ \"υψηλής\" και \"κατώτερης\" τέχνης. Όμως, στη δημόσια σφαίρα επικρατεί μία σύγχυση εννοιών, λόγω της ελλιπούς γνώσης της ιστορίας ως τέχνης και της εξέλιξής της στα μεγάλα αστικά κέντρα, που οδηγεί συχνά στην απόρριψη ορισμένων εκφράσεών της ως \"μουτζούρες\". Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη street art ως ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό και κοινωνικό φαινόμενο που αναπτύχθηκε μέσα στον αστικό χώρο και απέκτησε ιδιαίτερη σημασία σε σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά συμφραζόμενα. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή και εννοιολογική αποσαφήνιση των όρων street art και graffiti, οι οποίοι συχνά στον δημόσιο λόγο χρησιμοποιούνται σαν συνώνυμοι, στα πλαίσια της ελλιπούς γνώσης και -μάλλον- της γλωσσικής αλλαγής. Παράλληλα, διερευνώνται συγγενείς όροι όπως η «οπτική» και η «ποπ κουλτούρα», προκειμένου να διερευνηθεί το θεωρητικό πλαίσιο του καλλιτεχνικού φαινομένου. Στη συνέχεια, το δεύτερο κεφάλαιο εστιάζει στη σχέση της street art με την πόλη και τη διαδικασία της αστικοποίησης, αναλύοντας ζητήματα που αφορούν τον δημόσιο, ιδιωτικό και κοινό χώρο, το δικαίωμα στην πόλη, αλλά και την αμφισημία ανάμεσα στην επανoικειοποίηση του δημόσιου χώρου και την εμπορευματοποίησή της μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την εικαστική φωτογραφία. Οι δρόμοι της πόλης μετατρέπονται σε χώρους ανταγωνισμού και έκφρασης της κοινότητας, σε έναν αστικό καμβά που δίνει ορατότητα σε όσους/-ες δεν έχουν. Όμως, από την άλλη, στο πλαίσιο της τουριστικοποίησης και του gentrification, η street art επωμίζεται τη λειτουργία της τουριστικής ατραξιόν. Το τρίτο κεφάλαιο εξετάζει τον διάλογο της σύγχρονης αθηναϊκής street art με την αρχαιότητα, ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικοοικονομικής κρίσης, αναλύοντας δύο σύγχρονα έργα που αξιοποίησαν αρχαιολογικά και μυθολογικά σύμβολα προκειμένου να σχολιάσουν πολιτικο-κοινωνικά ζητήματα. Ειδικότερα στην περίπτωση της Αθήνας, η τέχνη του δρόμου αξιοποιεί το βάρος της κλασικής κληρονομιάς για να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητα της πόλης και να εκφράσει τις αγωνίες της σύγχρονης κοινωνίας. Με τις αναφορές της στην ιστορία και τη μνήμη, η τέχνη του δρόμου λειτουργεί -και η ίδια- ως «τόπος μνήμης», συγκροτώντας «ετεροτοπίες» μέσα στην πόλη, ενώ ταυτόχρονα, κατά περίπτωση απορρίπτει ή αναπαράγει το ιδεολογικό οπλοστάσιο της κυρίαρχης πολιτικής, της αποικιοκρατίας και ειδικά -εν προκειμένω- της αρχαιοπολιτικής.","Street art constitutes a dynamic and ephemeral form of artistic expression that reflects the dialogical relationship between the creator and the urban environment. Its ephemeral character emphasizes the temporality and constant transformation of public space. One of the most significant achievements of street art is the dismantling of the distinction between “high” and “low” art. However, within the public sphere there is a prevailing conceptual confusion, due to insufficient knowledge of its history as an art form and its evolution in major urban centers, which often leads to the rejection of certain expressions as mere “scribbles.” This master’s thesis examines street art as a multidimensional artistic and social phenomenon that developed within the urban space and acquired particular significance in contemporary sociopolitical contexts. The first chapter attempts a historical overview and conceptual clarification of the terms street art and graffiti, which are often incorrectly used as synonyms in public discourse. At the same time, related concepts such as “visual culture” and “pop culture” are explored in order to delineate the theoretical framework of the artistic phenomenon. Subsequently, the second chapter focuses on the relationship between street art and the city, as well as the process of urbanization, analyzing issues related to public, private, and common space, the right to the city, and the ambiguity between the reappropriation of public space and its commodification through social media and visual photography. The streets of the city are transformed into spaces of contestation and community expression, into an urban canvas that grants visibility to those who lack it. On the other hand, within the context of touristification and gentrification, street art also assumes the role of a tourist attraction. The third chapter examines the dialogue between contemporary Athenian street art and antiquity, particularly during periods of socio-economic crisis, by analyzing two contemporary works that employ archaeological and mythological symbols in order to comment on political and social issues. In the case of Athens in particular, street art draws upon the weight of classical heritage to redefine the city’s identity and articulate the anxieties of contemporary society. Through its references to history and memory, street art functions—also itself—as a “lieu de mémoire”, constructing “heterotopias” within the city, while at the same time, depending on the case, rejecting or reproducing the ideological arsenal of dominant politics, colonialism, and—specifically in this context—archaeopolitics."],"dc:identifier":["uoadl:5411744","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411744"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Street Art και Αρχαιότητα: Διερευνώντας την τέχνη του δρόμου ως έκφραση της πόλης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z"}