{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5411748"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5411748","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χαρακτηριστικά προσωπικότητας και διαβουλιμία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1","abstract":"Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1 (ΣΔ1) συνδέεται συστηματικά με αυξημένη ψυχολογική επιβάρυνση για τα άτομα, απαιτώντας συνεχή αυτοδιαχείριση. Ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο και συχνά υποδιαγνωσμένο φαινόμενο στον πληθυσμό αυτό είναι η διαβουλιμία, δηλαδή η σκόπιμη παράλειψη ή μείωση της ινσουλίνης για τον έλεγχο του σωματικού βάρους. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ χαρακτηριστικών προσωπικότητας, ειδικότερα της τελειοθηρίας και της παρορμητικότητας, και του κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας σε άτομα με ΣΔ1, εξετάζοντας παράλληλα τον ρόλο του άγχους και της κατάθλιψης ως άμεσων παραγόντων ή διαμεσολαβητών, καθώς και την επίδρασή τους στην αυτοδιαχείριση του διαβήτη, όπως αποτυπώνεται μέσω της HbA1c. Το δείγμα περιελάμβανε 123 συμμετέχοντες με ΣΔ1 και χορηγήθηκαν το Diabetes Eating Problem Survey – Revised (DEPS-R) για την εκτίμηση του κινδύνου διαβουλιμίας, η Κλίμακας Άγχους και Κατάθλιψης (HADS), η Almost Perfect Scale – Revised (APS-R) για την εκτίμηση της τελειοθηρίας και η Κλίμακα Παρορμητικότητας Barratt (BIS-11). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο υψηλότερος Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά με τον κίνδυνο διαβουλιμίας. Τα άτομα με χαμηλή αυτοδιαχείριση του διαβήτη παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης σε σύγκριση με τα άτομα με υψηλή αυτοδιαχείριση, χωρίς να υπάρχει άμεση συσχέτιση με τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Η τελειοθηρία συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά τόσο με το άγχος όσο και με την κατάθλιψη, ενώ η παρορμητικότητα συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το άγχος. Επιπλέον, τόσο η παρορμητικότητα όσο και η τελειοθηρία αναδείχθηκαν ως σημαντικοί θετικοί προβλεπτικοί παράγοντες για τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβουλιμίας, με την τελειοθηρία να εξηγεί μεγαλύτερο ποσοστό της διακύμανσης (20,7%). Τέλος, η ανάλυση διαμεσολάβησης έδειξε ότι το άγχος διαμεσολαβεί πλήρως τη σχέση μεταξύ παρορμητικότητας και κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας, ενώ η κατάθλιψη δεν λειτούργησε ως στατιστικώς σημαντικός διαμεσολαβητής, υποδηλώνοντας ανεξάρτητη επίδραση. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εκτίμησης των χαρακτηριστικών προσωπικότητας και της ψυχολογικής δυσφορίας στην πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση της διαβουλιμίας στα άτομα με ΣΔ1.","abstract_html":"Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1 (ΣΔ1) συνδέεται συστηματικά με αυξημένη ψυχολογική επιβάρυνση για τα άτομα, απαιτώντας συνεχή αυτοδιαχείριση. Ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο και συχνά υποδιαγνωσμένο φαινόμενο στον πληθυσμό αυτό είναι η διαβουλιμία, δηλαδή η σκόπιμη παράλειψη ή μείωση της ινσουλίνης για τον έλεγχο του σωματικού βάρους. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ χαρακτηριστικών προσωπικότητας, ειδικότερα της τελειοθηρίας και της παρορμητικότητας, και του κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας σε άτομα με ΣΔ1, εξετάζοντας παράλληλα τον ρόλο του άγχους και της κατάθλιψης ως άμεσων παραγόντων ή διαμεσολαβητών, καθώς και την επίδρασή τους στην αυτοδιαχείριση του διαβήτη, όπως αποτυπώνεται μέσω της HbA1c. Το δείγμα περιελάμβανε 123 συμμετέχοντες με ΣΔ1 και χορηγήθηκαν το Diabetes Eating Problem Survey – Revised (DEPS-R) για την εκτίμηση του κινδύνου διαβουλιμίας, η Κλίμακας Άγχους και Κατάθλιψης (HADS), η Almost Perfect Scale – Revised (APS-R) για την εκτίμηση της τελειοθηρίας και η Κλίμακα Παρορμητικότητας Barratt (BIS-11). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο υψηλότερος Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά με τον κίνδυνο διαβουλιμίας. Τα άτομα με χαμηλή αυτοδιαχείριση του διαβήτη παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης σε σύγκριση με τα άτομα με υψηλή αυτοδιαχείριση, χωρίς να υπάρχει άμεση συσχέτιση με τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Η τελειοθηρία συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά τόσο με το άγχος όσο και με την κατάθλιψη, ενώ η παρορμητικότητα συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το άγχος. Επιπλέον, τόσο η παρορμητικότητα όσο και η τελειοθηρία αναδείχθηκαν ως σημαντικοί θετικοί προβλεπτικοί παράγοντες για τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβουλιμίας, με την τελειοθηρία να εξηγεί μεγαλύτερο ποσοστό της διακύμανσης (20,7%). Τέλος, η ανάλυση διαμεσολάβησης έδειξε ότι το άγχος διαμεσολαβεί πλήρως τη σχέση μεταξύ παρορμητικότητας και κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας, ενώ η κατάθλιψη δεν λειτούργησε ως στατιστικώς σημαντικός διαμεσολαβητής, υποδηλώνοντας ανεξάρτητη επίδραση. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εκτίμησης των χαρακτηριστικών προσωπικότητας και της ψυχολογικής δυσφορίας στην πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση της διαβουλιμίας στα άτομα με ΣΔ1.","abstract_has_math":false,"creators":["Τεπετζικιώτη Μαριάμ","Tepetzikioti Mariam"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5411748"],"render_values":[{"text":"uoadl:5411748","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411748","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411748","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5411748","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τεπετζικιώτη Μαριάμ","Tepetzikioti Mariam"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5411748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411748"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1 (ΣΔ1) συνδέεται συστηματικά με αυξημένη ψυχολογική επιβάρυνση για τα άτομα, απαιτώντας συνεχή αυτοδιαχείριση. Ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο και συχνά υποδιαγνωσμένο φαινόμενο στον πληθυσμό αυτό είναι η διαβουλιμία, δηλαδή η σκόπιμη παράλειψη ή μείωση της ινσουλίνης για τον έλεγχο του σωματικού βάρους. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ χαρακτηριστικών προσωπικότητας, ειδικότερα της τελειοθηρίας και της παρορμητικότητας, και του κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας σε άτομα με ΣΔ1, εξετάζοντας παράλληλα τον ρόλο του άγχους και της κατάθλιψης ως άμεσων παραγόντων ή διαμεσολαβητών, καθώς και την επίδρασή τους στην αυτοδιαχείριση του διαβήτη, όπως αποτυπώνεται μέσω της HbA1c. Το δείγμα περιελάμβανε 123 συμμετέχοντες με ΣΔ1 και χορηγήθηκαν το Diabetes Eating Problem Survey – Revised (DEPS-R) για την εκτίμηση του κινδύνου διαβουλιμίας, η Κλίμακας Άγχους και Κατάθλιψης (HADS), η Almost Perfect Scale – Revised (APS-R) για την εκτίμηση της τελειοθηρίας και η Κλίμακα Παρορμητικότητας Barratt (BIS-11). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο υψηλότερος Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά με τον κίνδυνο διαβουλιμίας. Τα άτομα με χαμηλή αυτοδιαχείριση του διαβήτη παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης σε σύγκριση με τα άτομα με υψηλή αυτοδιαχείριση, χωρίς να υπάρχει άμεση συσχέτιση με τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Η τελειοθηρία συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά τόσο με το άγχος όσο και με την κατάθλιψη, ενώ η παρορμητικότητα συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το άγχος. Επιπλέον, τόσο η παρορμητικότητα όσο και η τελειοθηρία αναδείχθηκαν ως σημαντικοί θετικοί προβλεπτικοί παράγοντες για τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβουλιμίας, με την τελειοθηρία να εξηγεί μεγαλύτερο ποσοστό της διακύμανσης (20,7%). Τέλος, η ανάλυση διαμεσολάβησης έδειξε ότι το άγχος διαμεσολαβεί πλήρως τη σχέση μεταξύ παρορμητικότητας και κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας, ενώ η κατάθλιψη δεν λειτούργησε ως στατιστικώς σημαντικός διαμεσολαβητής, υποδηλώνοντας ανεξάρτητη επίδραση. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εκτίμησης των χαρακτηριστικών προσωπικότητας και της ψυχολογικής δυσφορίας στην πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση της διαβουλιμίας στα άτομα με ΣΔ1.","Type 1 Diabetes (T1D) is consistently associated with increased psychological burden, requiring ongoing self-management. A particularly concerning and often underdiagnosed phenomenon in this population is diabulimia, defined as the intentional omission or reduction of insulin to control body weight. The aim of the present study was to investigate the relationship between personality traits, specifically perfectionism and impulsivity, and the risk of diabulimia in individuals with T1D, while also examining the role of anxiety and depression as direct factors or mediators, and their impact on diabetes self-management as reflected in HbA1c levels. The sample consisted of 123 individuals with T1D, who completed the Diabetes Eating Problem Survey – Revised (DEPS-R) to assess diabulimia risk, the Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), the Almost Perfect Scale – Revised (APS-R) to measure perfectionism, and the Barratt Impulsiveness Scale (BIS-11). Results indicated that higher Body Mass Index (BMI) was positively and significantly associated with diabulimia risk. Individuals with poor diabetes self-management exhibited significantly higher levels of anxiety and depression compared to those with good self-management, without a direct association with personality traits. Perfectionism was positively and significantly correlated with both anxiety and depression, whereas impulsivity was significantly correlated only with anxiety. Furthermore, both impulsivity and perfectionism emerged as significant positive predictors of diabulimia risk, with perfectionism explaining a larger portion of the variance (20.7%). Finally, mediation analysis indicated that anxiety fully mediated the relationship between impulsivity and diabulimia risk, while depression did not act as a statistically significant mediator, suggesting an independent effect. Overall, these findings highlight the importance of assessing personality traits and psychological distress in the prevention and early intervention of diabulimia in individuals with T1D."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χαρακτηριστικά προσωπικότητας και διαβουλιμία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τεπετζικιώτη Μαριάμ","Tepetzikioti Mariam"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1 (ΣΔ1) συνδέεται συστηματικά με αυξημένη ψυχολογική επιβάρυνση για τα άτομα, απαιτώντας συνεχή αυτοδιαχείριση. Ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο και συχνά υποδιαγνωσμένο φαινόμενο στον πληθυσμό αυτό είναι η διαβουλιμία, δηλαδή η σκόπιμη παράλειψη ή μείωση της ινσουλίνης για τον έλεγχο του σωματικού βάρους. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ χαρακτηριστικών προσωπικότητας, ειδικότερα της τελειοθηρίας και της παρορμητικότητας, και του κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας σε άτομα με ΣΔ1, εξετάζοντας παράλληλα τον ρόλο του άγχους και της κατάθλιψης ως άμεσων παραγόντων ή διαμεσολαβητών, καθώς και την επίδρασή τους στην αυτοδιαχείριση του διαβήτη, όπως αποτυπώνεται μέσω της HbA1c. Το δείγμα περιελάμβανε 123 συμμετέχοντες με ΣΔ1 και χορηγήθηκαν το Diabetes Eating Problem Survey – Revised (DEPS-R) για την εκτίμηση του κινδύνου διαβουλιμίας, η Κλίμακας Άγχους και Κατάθλιψης (HADS), η Almost Perfect Scale – Revised (APS-R) για την εκτίμηση της τελειοθηρίας και η Κλίμακα Παρορμητικότητας Barratt (BIS-11). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο υψηλότερος Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά με τον κίνδυνο διαβουλιμίας. Τα άτομα με χαμηλή αυτοδιαχείριση του διαβήτη παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης σε σύγκριση με τα άτομα με υψηλή αυτοδιαχείριση, χωρίς να υπάρχει άμεση συσχέτιση με τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Η τελειοθηρία συσχετίστηκε θετικά και στατιστικώς σημαντικά τόσο με το άγχος όσο και με την κατάθλιψη, ενώ η παρορμητικότητα συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με το άγχος. Επιπλέον, τόσο η παρορμητικότητα όσο και η τελειοθηρία αναδείχθηκαν ως σημαντικοί θετικοί προβλεπτικοί παράγοντες για τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβουλιμίας, με την τελειοθηρία να εξηγεί μεγαλύτερο ποσοστό της διακύμανσης (20,7%). Τέλος, η ανάλυση διαμεσολάβησης έδειξε ότι το άγχος διαμεσολαβεί πλήρως τη σχέση μεταξύ παρορμητικότητας και κινδύνου εκδήλωσης διαβουλιμίας, ενώ η κατάθλιψη δεν λειτούργησε ως στατιστικώς σημαντικός διαμεσολαβητής, υποδηλώνοντας ανεξάρτητη επίδραση. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της εκτίμησης των χαρακτηριστικών προσωπικότητας και της ψυχολογικής δυσφορίας στην πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση της διαβουλιμίας στα άτομα με ΣΔ1.","Type 1 Diabetes (T1D) is consistently associated with increased psychological burden, requiring ongoing self-management. A particularly concerning and often underdiagnosed phenomenon in this population is diabulimia, defined as the intentional omission or reduction of insulin to control body weight. The aim of the present study was to investigate the relationship between personality traits, specifically perfectionism and impulsivity, and the risk of diabulimia in individuals with T1D, while also examining the role of anxiety and depression as direct factors or mediators, and their impact on diabetes self-management as reflected in HbA1c levels. The sample consisted of 123 individuals with T1D, who completed the Diabetes Eating Problem Survey – Revised (DEPS-R) to assess diabulimia risk, the Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), the Almost Perfect Scale – Revised (APS-R) to measure perfectionism, and the Barratt Impulsiveness Scale (BIS-11). Results indicated that higher Body Mass Index (BMI) was positively and significantly associated with diabulimia risk. Individuals with poor diabetes self-management exhibited significantly higher levels of anxiety and depression compared to those with good self-management, without a direct association with personality traits. Perfectionism was positively and significantly correlated with both anxiety and depression, whereas impulsivity was significantly correlated only with anxiety. Furthermore, both impulsivity and perfectionism emerged as significant positive predictors of diabulimia risk, with perfectionism explaining a larger portion of the variance (20.7%). Finally, mediation analysis indicated that anxiety fully mediated the relationship between impulsivity and diabulimia risk, while depression did not act as a statistically significant mediator, suggesting an independent effect. Overall, these findings highlight the importance of assessing personality traits and psychological distress in the prevention and early intervention of diabulimia in individuals with T1D."],"dc:identifier":["uoadl:5411748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5411748"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χαρακτηριστικά προσωπικότητας και διαβουλιμία σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z"}