{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412168"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412168","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"A Writeup on Plonky2 Zero-Knowledge Proof System","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια εκτενή παρουσίαση του Plonky2. Όπως είναι γνωστό, οι αποδείξεις μηδενικής γνώσης (ιδιαίτερα στις σύγχρονες μορφές τους, τα zk-SNARKs και zk-STARKs) εξελίσσονται ραγδαία τόσο στον ακαδημαϊκό χώρο όσο και στη βιομηχανία. Όσον αφορά τις πρακτικές εφαρμογές συστημάτων αποδείξεων μηδενικής γνώσης, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην απόδοση και στην αποδοτικότητα πραγματικών υλοποιήσεων, κάτι που συνήθως αποτυπώνεται μέσω benchmarking και βελτιστοποιημένων υλοποιήσεων. Ωστόσο, η διαθέσιμη τεκμηρίωση και τα σχετικά papers είναι συχνά ελλιπή ή δυσνόητα. Συνήθως παρουσιάζουν ποια κρυπτογραφικά δομικά στοιχεία χρησιμοποιούνται σε ένα σύστημα και το πως συνδυάζονται, χωρίς όμως να εξηγούν επαρκώς γιατί οι συγκεκριμένες επιλογές λειτουργούν ή ποια είναι η λογική πίσω από αυτές. Το Plonky2 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης. Πρόκειται για ένα ισχυρό σύστημα αποδείξεων μηδενικής γνώσης που επιχειρεί να συνδυάσει τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των SNARKs και STARKs, δηλαδή τη συνοπτικότητα και τη διαφάνεια. Ο συνδυασμός αυτός καθιστά το Plonky2 ένα από τα πιο υποσχόμενα εργαλεία για αναδρομικές αποδείξεις. Παρότι αρχικά φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστικό, μια βαθύτερη μελέτη αποκαλύπτει γρήγορα την πολυπλοκότητα και τη σύγχυση που συχνά περιβάλλουν την εσωτερική λειτουργία του. Οι αναδρομικές αποδείξεις αποτελούν μία από τις βασικότερες καινοτομίες που καθιστούν το Plonky2 ιδιαίτερα σημαντικό. Τα zk-SNARKs παράγουν μια συνοπτική απόδειξη για την ορθότητα ενός υπολογισμού, ενώ τα αναδρομικά SNARKs επεκτείνουν αυτήν την ιδέα επιτρέποντας σε μια απόδειξη να επαληθεύει μια άλλη απόδειξη. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αντί να επαληθεύεται ένας μεγάλος υπολογισμός εξ ολοκλήρου, μπορεί να αποδεικνύεται ανά τμήματα, με κάθε βήμα να επαληθεύει το προηγούμενο. Η δυνατότητα αυτή επιτρέπει την αυξητική και συνθετική επαλήθευση μεγάλων ή ακόμα και απροσδιόριστης διάρκειας υπολογισμών, κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο σε εφαρμογές όπως ενημερώσεις κατάστασης σε blockchains, rollups ή ηλεκτρονική καταμέτρηση ψήφων. Στην εργασία αυτή αναλύεται ο τρόπος λειτουργίας του Plonky2, εξετάζονται τα επιμέρους δομικά στοιχεία του και παρουσιάζεται η λογική πίσω από την επιλογή τους μέσω αναφορών σε προγενέστερες σχετικές εργασίες. Κάθε τεχνική και κάθε κομμάτι του τοποθετείται στο ευρύτερο πλαίσιο προηγούμενων κατασκευών, με στόχο όχι μόνο να εξηγηθεί πώς λειτουργεί το Plonky2, αλλά και γιατί σχεδιάστηκε με αυτόν τον τρόπο. Η συγκεκριμένη μελέτη λειτουργεί τόσο ως εις βάθος ανάλυση του ίδιου του Plonky2 όσο και ως εισαγωγή στα σύγχρονα αναδρομικά zk-SNARKs γενικότερα, αποτελώντας ένα χρήσιμο πρακτικό παράδειγμα για όσους επιθυμούν να εισέλθουν στον χώρο των αποδείξεων μηδενικής γνώσης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια εκτενή παρουσίαση του Plonky2. Όπως είναι γνωστό, οι αποδείξεις μηδενικής γνώσης (ιδιαίτερα στις σύγχρονες μορφές τους, τα zk-SNARKs και zk-STARKs) εξελίσσονται ραγδαία τόσο στον ακαδημαϊκό χώρο όσο και στη βιομηχανία. Όσον αφορά τις πρακτικές εφαρμογές συστημάτων αποδείξεων μηδενικής γνώσης, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην απόδοση και στην αποδοτικότητα πραγματικών υλοποιήσεων, κάτι που συνήθως αποτυπώνεται μέσω benchmarking και βελτιστοποιημένων υλοποιήσεων. Ωστόσο, η διαθέσιμη τεκμηρίωση και τα σχετικά papers είναι συχνά ελλιπή ή δυσνόητα. Συνήθως παρουσιάζουν ποια κρυπτογραφικά δομικά στοιχεία χρησιμοποιούνται σε ένα σύστημα και το πως συνδυάζονται, χωρίς όμως να εξηγούν επαρκώς γιατί οι συγκεκριμένες επιλογές λειτουργούν ή ποια είναι η λογική πίσω από αυτές. Το Plonky2 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης. Πρόκειται για ένα ισχυρό σύστημα αποδείξεων μηδενικής γνώσης που επιχειρεί να συνδυάσει τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των SNARKs και STARKs, δηλαδή τη συνοπτικότητα και τη διαφάνεια. Ο συνδυασμός αυτός καθιστά το Plonky2 ένα από τα πιο υποσχόμενα εργαλεία για αναδρομικές αποδείξεις. Παρότι αρχικά φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστικό, μια βαθύτερη μελέτη αποκαλύπτει γρήγορα την πολυπλοκότητα και τη σύγχυση που συχνά περιβάλλουν την εσωτερική λειτουργία του. Οι αναδρομικές αποδείξεις αποτελούν μία από τις βασικότερες καινοτομίες που καθιστούν το Plonky2 ιδιαίτερα σημαντικό. Τα zk-SNARKs παράγουν μια συνοπτική απόδειξη για την ορθότητα ενός υπολογισμού, ενώ τα αναδρομικά SNARKs επεκτείνουν αυτήν την ιδέα επιτρέποντας σε μια απόδειξη να επαληθεύει μια άλλη απόδειξη. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αντί να επαληθεύεται ένας μεγάλος υπολογισμός εξ ολοκλήρου, μπορεί να αποδεικνύεται ανά τμήματα, με κάθε βήμα να επαληθεύει το προηγούμενο. Η δυνατότητα αυτή επιτρέπει την αυξητική και συνθετική επαλήθευση μεγάλων ή ακόμα και απροσδιόριστης διάρκειας υπολογισμών, κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο σε εφαρμογές όπως ενημερώσεις κατάστασης σε blockchains, rollups ή ηλεκτρονική καταμέτρηση ψήφων. Στην εργασία αυτή αναλύεται ο τρόπος λειτουργίας του Plonky2, εξετάζονται τα επιμέρους δομικά στοιχεία του και παρουσιάζεται η λογική πίσω από την επιλογή τους μέσω αναφορών σε προγενέστερες σχετικές εργασίες. Κάθε τεχνική και κάθε κομμάτι του τοποθετείται στο ευρύτερο πλαίσιο προηγούμενων κατασκευών, με στόχο όχι μόνο να εξηγηθεί πώς λειτουργεί το Plonky2, αλλά και γιατί σχεδιάστηκε με αυτόν τον τρόπο. Η συγκεκριμένη μελέτη λειτουργεί τόσο ως εις βάθος ανάλυση του ίδιου του Plonky2 όσο και ως εισαγωγή στα σύγχρονα αναδρομικά zk-SNARKs γενικότερα, αποτελώντας ένα χρήσιμο πρακτικό παράδειγμα για όσους επιθυμούν να εισέλθουν στον χώρο των αποδείξεων μηδενικής γνώσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαμαντής Νικόλαος","Diamantis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412168"],"render_values":[{"text":"uoadl:5412168","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412168","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412168","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5412168","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαμαντής Νικόλαος","Diamantis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412168","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412168"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια εκτενή παρουσίαση του Plonky2. Όπως είναι γνωστό, οι αποδείξεις μηδενικής γνώσης (ιδιαίτερα στις σύγχρονες μορφές τους, τα zk-SNARKs και zk-STARKs) εξελίσσονται ραγδαία τόσο στον ακαδημαϊκό χώρο όσο και στη βιομηχανία. Όσον αφορά τις πρακτικές εφαρμογές συστημάτων αποδείξεων μηδενικής γνώσης, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην απόδοση και στην αποδοτικότητα πραγματικών υλοποιήσεων, κάτι που συνήθως αποτυπώνεται μέσω benchmarking και βελτιστοποιημένων υλοποιήσεων. Ωστόσο, η διαθέσιμη τεκμηρίωση και τα σχετικά papers είναι συχνά ελλιπή ή δυσνόητα. Συνήθως παρουσιάζουν ποια κρυπτογραφικά δομικά στοιχεία χρησιμοποιούνται σε ένα σύστημα και το πως συνδυάζονται, χωρίς όμως να εξηγούν επαρκώς γιατί οι συγκεκριμένες επιλογές λειτουργούν ή ποια είναι η λογική πίσω από αυτές. Το Plonky2 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης. Πρόκειται για ένα ισχυρό σύστημα αποδείξεων μηδενικής γνώσης που επιχειρεί να συνδυάσει τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των SNARKs και STARKs, δηλαδή τη συνοπτικότητα και τη διαφάνεια. Ο συνδυασμός αυτός καθιστά το Plonky2 ένα από τα πιο υποσχόμενα εργαλεία για αναδρομικές αποδείξεις. Παρότι αρχικά φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστικό, μια βαθύτερη μελέτη αποκαλύπτει γρήγορα την πολυπλοκότητα και τη σύγχυση που συχνά περιβάλλουν την εσωτερική λειτουργία του. Οι αναδρομικές αποδείξεις αποτελούν μία από τις βασικότερες καινοτομίες που καθιστούν το Plonky2 ιδιαίτερα σημαντικό. Τα zk-SNARKs παράγουν μια συνοπτική απόδειξη για την ορθότητα ενός υπολογισμού, ενώ τα αναδρομικά SNARKs επεκτείνουν αυτήν την ιδέα επιτρέποντας σε μια απόδειξη να επαληθεύει μια άλλη απόδειξη. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αντί να επαληθεύεται ένας μεγάλος υπολογισμός εξ ολοκλήρου, μπορεί να αποδεικνύεται ανά τμήματα, με κάθε βήμα να επαληθεύει το προηγούμενο. Η δυνατότητα αυτή επιτρέπει την αυξητική και συνθετική επαλήθευση μεγάλων ή ακόμα και απροσδιόριστης διάρκειας υπολογισμών, κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο σε εφαρμογές όπως ενημερώσεις κατάστασης σε blockchains, rollups ή ηλεκτρονική καταμέτρηση ψήφων. Στην εργασία αυτή αναλύεται ο τρόπος λειτουργίας του Plonky2, εξετάζονται τα επιμέρους δομικά στοιχεία του και παρουσιάζεται η λογική πίσω από την επιλογή τους μέσω αναφορών σε προγενέστερες σχετικές εργασίες. Κάθε τεχνική και κάθε κομμάτι του τοποθετείται στο ευρύτερο πλαίσιο προηγούμενων κατασκευών, με στόχο όχι μόνο να εξηγηθεί πώς λειτουργεί το Plonky2, αλλά και γιατί σχεδιάστηκε με αυτόν τον τρόπο. Η συγκεκριμένη μελέτη λειτουργεί τόσο ως εις βάθος ανάλυση του ίδιου του Plonky2 όσο και ως εισαγωγή στα σύγχρονα αναδρομικά zk-SNARKs γενικότερα, αποτελώντας ένα χρήσιμο πρακτικό παράδειγμα για όσους επιθυμούν να εισέλθουν στον χώρο των αποδείξεων μηδενικής γνώσης.","This thesis is a comprehensive writeup on Plonky2. As you may know, zero-knowledge proofs (especially in their modern forms as zk-SNARKs and zk-STARKs) are evolving rapidly both in academia and in the industry. In the industry-focused zk world, there's a strong emphasis on performance and real-world efficiency, often demonstrated through benchmarking implementations. However, the available documentation and related papers are often poorly written or incomplete. Typically, they outline which cryptographic modules are used in a given SNARK and briefly describe how they fit together, but they often leave out a deeper explanation of why these choices work, leaving the reader to figure it out on their own. Plonky2 is a prime example of this situation. It is a powerful zero-knowledge proof system that aims to merge the best features of SNARKs and STARKs, namely succinctness and transparency. This combination makes Plonky2 one of the most promising tools for recursive proofs. While it may seem exciting at first glance, a deeper exploration quickly reveals the complexity and confusion surrounding its inner workings. Recursive proofs are one of the core innovations that make Plonky2 particularly compelling. zk-SNARKs produce a succinct proof attesting to the correctness of a given computation, but recursive SNARKs take this a step further. They allow a proof to contain and verify another proof. In practice, this means that rather than verifying a large computation all at once, we can prove it in steps, with each step verifying the previous one. This enables incremental and composable verification of long or indefinite computations, which is especially useful when the total computation cannot be known or stored upfront. Such recursive composition is what allows systems like Plonky2 to efficiently construct proofs for things like blockchain state updates, rollups, or vote tallying, one step at a time. In this thesis, I break down how Plonky2 operates, examine its individual components, and trace the reasoning behind their selection by referencing prior related work. Each module and technique is situated within the broader context of previous constructions, providing clarity not just about how Plonky2 works, but why it was built this way. This case study serves not only as an in-depth explanation of Plonky2 itself but also as a gateway for understanding modern recursive zk-SNARKs more generally, making it a helpful real-world example for those entering the zero-knowledge space."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["A Writeup on Plonky2 Zero-Knowledge Proof System"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαμαντής Νικόλαος","Diamantis Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια εκτενή παρουσίαση του Plonky2. Όπως είναι γνωστό, οι αποδείξεις μηδενικής γνώσης (ιδιαίτερα στις σύγχρονες μορφές τους, τα zk-SNARKs και zk-STARKs) εξελίσσονται ραγδαία τόσο στον ακαδημαϊκό χώρο όσο και στη βιομηχανία. Όσον αφορά τις πρακτικές εφαρμογές συστημάτων αποδείξεων μηδενικής γνώσης, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην απόδοση και στην αποδοτικότητα πραγματικών υλοποιήσεων, κάτι που συνήθως αποτυπώνεται μέσω benchmarking και βελτιστοποιημένων υλοποιήσεων. Ωστόσο, η διαθέσιμη τεκμηρίωση και τα σχετικά papers είναι συχνά ελλιπή ή δυσνόητα. Συνήθως παρουσιάζουν ποια κρυπτογραφικά δομικά στοιχεία χρησιμοποιούνται σε ένα σύστημα και το πως συνδυάζονται, χωρίς όμως να εξηγούν επαρκώς γιατί οι συγκεκριμένες επιλογές λειτουργούν ή ποια είναι η λογική πίσω από αυτές. Το Plonky2 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης. Πρόκειται για ένα ισχυρό σύστημα αποδείξεων μηδενικής γνώσης που επιχειρεί να συνδυάσει τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των SNARKs και STARKs, δηλαδή τη συνοπτικότητα και τη διαφάνεια. Ο συνδυασμός αυτός καθιστά το Plonky2 ένα από τα πιο υποσχόμενα εργαλεία για αναδρομικές αποδείξεις. Παρότι αρχικά φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστικό, μια βαθύτερη μελέτη αποκαλύπτει γρήγορα την πολυπλοκότητα και τη σύγχυση που συχνά περιβάλλουν την εσωτερική λειτουργία του. Οι αναδρομικές αποδείξεις αποτελούν μία από τις βασικότερες καινοτομίες που καθιστούν το Plonky2 ιδιαίτερα σημαντικό. Τα zk-SNARKs παράγουν μια συνοπτική απόδειξη για την ορθότητα ενός υπολογισμού, ενώ τα αναδρομικά SNARKs επεκτείνουν αυτήν την ιδέα επιτρέποντας σε μια απόδειξη να επαληθεύει μια άλλη απόδειξη. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι αντί να επαληθεύεται ένας μεγάλος υπολογισμός εξ ολοκλήρου, μπορεί να αποδεικνύεται ανά τμήματα, με κάθε βήμα να επαληθεύει το προηγούμενο. Η δυνατότητα αυτή επιτρέπει την αυξητική και συνθετική επαλήθευση μεγάλων ή ακόμα και απροσδιόριστης διάρκειας υπολογισμών, κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο σε εφαρμογές όπως ενημερώσεις κατάστασης σε blockchains, rollups ή ηλεκτρονική καταμέτρηση ψήφων. Στην εργασία αυτή αναλύεται ο τρόπος λειτουργίας του Plonky2, εξετάζονται τα επιμέρους δομικά στοιχεία του και παρουσιάζεται η λογική πίσω από την επιλογή τους μέσω αναφορών σε προγενέστερες σχετικές εργασίες. Κάθε τεχνική και κάθε κομμάτι του τοποθετείται στο ευρύτερο πλαίσιο προηγούμενων κατασκευών, με στόχο όχι μόνο να εξηγηθεί πώς λειτουργεί το Plonky2, αλλά και γιατί σχεδιάστηκε με αυτόν τον τρόπο. Η συγκεκριμένη μελέτη λειτουργεί τόσο ως εις βάθος ανάλυση του ίδιου του Plonky2 όσο και ως εισαγωγή στα σύγχρονα αναδρομικά zk-SNARKs γενικότερα, αποτελώντας ένα χρήσιμο πρακτικό παράδειγμα για όσους επιθυμούν να εισέλθουν στον χώρο των αποδείξεων μηδενικής γνώσης.","This thesis is a comprehensive writeup on Plonky2. As you may know, zero-knowledge proofs (especially in their modern forms as zk-SNARKs and zk-STARKs) are evolving rapidly both in academia and in the industry. In the industry-focused zk world, there's a strong emphasis on performance and real-world efficiency, often demonstrated through benchmarking implementations. However, the available documentation and related papers are often poorly written or incomplete. Typically, they outline which cryptographic modules are used in a given SNARK and briefly describe how they fit together, but they often leave out a deeper explanation of why these choices work, leaving the reader to figure it out on their own. Plonky2 is a prime example of this situation. It is a powerful zero-knowledge proof system that aims to merge the best features of SNARKs and STARKs, namely succinctness and transparency. This combination makes Plonky2 one of the most promising tools for recursive proofs. While it may seem exciting at first glance, a deeper exploration quickly reveals the complexity and confusion surrounding its inner workings. Recursive proofs are one of the core innovations that make Plonky2 particularly compelling. zk-SNARKs produce a succinct proof attesting to the correctness of a given computation, but recursive SNARKs take this a step further. They allow a proof to contain and verify another proof. In practice, this means that rather than verifying a large computation all at once, we can prove it in steps, with each step verifying the previous one. This enables incremental and composable verification of long or indefinite computations, which is especially useful when the total computation cannot be known or stored upfront. Such recursive composition is what allows systems like Plonky2 to efficiently construct proofs for things like blockchain state updates, rollups, or vote tallying, one step at a time. In this thesis, I break down how Plonky2 operates, examine its individual components, and trace the reasoning behind their selection by referencing prior related work. Each module and technique is situated within the broader context of previous constructions, providing clarity not just about how Plonky2 works, but why it was built this way. This case study serves not only as an in-depth explanation of Plonky2 itself but also as a gateway for understanding modern recursive zk-SNARKs more generally, making it a helpful real-world example for those entering the zero-knowledge space."],"dc:identifier":["uoadl:5412168","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412168"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["A Writeup on Plonky2 Zero-Knowledge Proof System"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z"}