{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412170"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412170","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Ο ρόλος της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας στην εργασιακή επανένταξη ευάλωτων και ειδικών κοινωνικών ομάδων. Ποσοτική αποτύπωση των εμποδίων και των κινήτρων\"","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της τρέχουσας κατάστασης των ευάλωτων και ειδικών ομάδων και της εργασιακής τους επανένταξης. Εστιάζοντας στα κίνητρα και τα εμπόδια, η μελέτη αναλύει αν και κατά πόσο οι συμβουλευτικές παρεμβάσεις ενισχύουν την επαγγελματική ταυτότητα των συμμετεχόντων, καθιστώντας την επανένταξη μια βιώσιμη και μόνιμη διαδικασία. Συγκεκριμένα η μελέτη εστιάζει στην ποσοτική διερεύνηση των ανασταλτικών παραγόντων αλλά και των κινήτρων που διαμορφώνουν την επαγγελματική πορεία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Κεντρικός άξονας της έρευνας είναι η ανάδειξη της συμβουλευτικής παρέμβασης ως καταλυτικού μηχανισμού για την άρση των εμποδίων ένταξης στην αγορά εργασίας. Μέσω της συνεργασίας με την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και την Unesco Πειραιώς και Νήσων επιδιώκεται η μελέτη ενός δείγματος με ιδιαίτερα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά που αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία των ευάλωτων ομάδων (άστεγοι, άτομα που διαβιούν στα όρια της φτώχειας, ωφελούμενοι Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, μονογονεϊκές οικογένειες, κ.α.) που ζουν και δραστηριοποιούνται στον Πειραιά. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας εργασίας αναλύεται η έννοια των ευάλωτων και ειδικών πληθυσμιακών ομάδων. Παρουσιάζονται διάφορες κατηγορίες όπως οι άνεργοι, οι άστεγοι, ΑμΕΑ, μειονότητες, Ρομά και εξαρτημένα άτομα, ενώ παρουσιάζονται ορισμένες βασικές νομολογίες σχετικές με τον εννοιολογικό προσδιορισμό και την διαφοροποίηση των συγκεκριμένων ομάδων. Επίσης γίνεται ειδική αναφορά στο φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται την εργασία ως πυλώνα ταυτότητας. Αναφέρεται στο ρόλο του Συμβούλου, της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας και την λειτουργία της ως Μηχανισμό Ψυχοκοινωνικής Ενδυνάμωσης. Το τρίτο κεφάλαιο της εργασίας μελετά τα Εμπόδια και Κίνητρα στην Εργασιακή Επανένταξη. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση. Στο πέμπτο κεφάλαιο περιγράφεται η μεθοδολογία έρευνας. Ειδικότερα, παρουσιάζονται οι σκοποί, τα ερευνητικά ερωτήματα και η στατιστιστική ανάλυση. Μεθολογία: Για την αξιολόγηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας καθώς και την διερεύνηση των κινήτρων και των εμποδίων αναφορικά με την εργασιακή επανένταξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων διεξήχθη ποσοτική έρευνα με δείγμα 102 ωφελούμενους της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και της Unesco Πειραιώς και Νήσων. Το είδος της δειγματοληψίας που εφαρμόστηκε είναι η δειγματοληψία μη πιθανότητας με δείγμα ευκολίας (convenience sampling) και η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων ήταν στην πλειοψηφία τους (57,8%) γυναίκες, ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 30–39 ετών (38,2%), είναι άγαμοι (43,1%) και απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (31,37%), με κυρίαρχες ομάδες ευαλωτότητας τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας/στεγαστικής επισφάλειας (22,5%), τους εξαρτημένους (18,6%) και τους μακροχρόνια ανέργους (17,6%). Διαπιστώθηκε ότι οι ωφελούμενοι διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, αντιμετωπίζουν σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό σημείωμα, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή έντονου κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τους αστέγους και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες της μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά τους ψυχολογικούς φραγμούς. Επιπλέον, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση (πρώην χρήστες). Συνολικά, η Συμβουλευτική αποτιμάται ως ένα καίριο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση και στην απτή δικτύωση με τους εργοδότες, αναδεικνύοντας την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων ανάλογα με το είδος της εκάστοτε ευαλωτότητας. Συμπεράσματα: Οι ωφελούμενοι των ευάλωτων ομάδων διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της παθητικής επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό τους, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή ενός κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά την ένταση των ψυχολογικών φραγμών. Παράλληλα, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο υποστηρικτικό ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (μακροχρόνια άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση έναντι του κοινωνικού αποκλεισμού (πρώην χρήστες). Σε επίπεδο συνολικής ιεράρχησης, το δείγμα αποτιμά τη Συμβουλευτική ως ένα καίριο, εφαρμοσμένο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση ( και στην απτή δικτύωση με εργοδότες, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων συμβουλευτικής ανάλογα με το είδος και τη διαστρωμάτωση της εκάστοτε ευαλωτότητας.Η εργασία ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και τις προτάσεις για μελλοντικές έρευνες.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της τρέχουσας κατάστασης των ευάλωτων και ειδικών ομάδων και της εργασιακής τους επανένταξης. Εστιάζοντας στα κίνητρα και τα εμπόδια, η μελέτη αναλύει αν και κατά πόσο οι συμβουλευτικές παρεμβάσεις ενισχύουν την επαγγελματική ταυτότητα των συμμετεχόντων, καθιστώντας την επανένταξη μια βιώσιμη και μόνιμη διαδικασία. Συγκεκριμένα η μελέτη εστιάζει στην ποσοτική διερεύνηση των ανασταλτικών παραγόντων αλλά και των κινήτρων που διαμορφώνουν την επαγγελματική πορεία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Κεντρικός άξονας της έρευνας είναι η ανάδειξη της συμβουλευτικής παρέμβασης ως καταλυτικού μηχανισμού για την άρση των εμποδίων ένταξης στην αγορά εργασίας. Μέσω της συνεργασίας με την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και την Unesco Πειραιώς και Νήσων επιδιώκεται η μελέτη ενός δείγματος με ιδιαίτερα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά που αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία των ευάλωτων ομάδων (άστεγοι, άτομα που διαβιούν στα όρια της φτώχειας, ωφελούμενοι Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, μονογονεϊκές οικογένειες, κ.α.) που ζουν και δραστηριοποιούνται στον Πειραιά. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας εργασίας αναλύεται η έννοια των ευάλωτων και ειδικών πληθυσμιακών ομάδων. Παρουσιάζονται διάφορες κατηγορίες όπως οι άνεργοι, οι άστεγοι, ΑμΕΑ, μειονότητες, Ρομά και εξαρτημένα άτομα, ενώ παρουσιάζονται ορισμένες βασικές νομολογίες σχετικές με τον εννοιολογικό προσδιορισμό και την διαφοροποίηση των συγκεκριμένων ομάδων. Επίσης γίνεται ειδική αναφορά στο φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται την εργασία ως πυλώνα ταυτότητας. Αναφέρεται στο ρόλο του Συμβούλου, της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας και την λειτουργία της ως Μηχανισμό Ψυχοκοινωνικής Ενδυνάμωσης. Το τρίτο κεφάλαιο της εργασίας μελετά τα Εμπόδια και Κίνητρα στην Εργασιακή Επανένταξη. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση. Στο πέμπτο κεφάλαιο περιγράφεται η μεθοδολογία έρευνας. Ειδικότερα, παρουσιάζονται οι σκοποί, τα ερευνητικά ερωτήματα και η στατιστιστική ανάλυση. Μεθολογία: Για την αξιολόγηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας καθώς και την διερεύνηση των κινήτρων και των εμποδίων αναφορικά με την εργασιακή επανένταξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων διεξήχθη ποσοτική έρευνα με δείγμα 102 ωφελούμενους της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και της Unesco Πειραιώς και Νήσων. Το είδος της δειγματοληψίας που εφαρμόστηκε είναι η δειγματοληψία μη πιθανότητας με δείγμα ευκολίας (convenience sampling) και η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων ήταν στην πλειοψηφία τους (57,8%) γυναίκες, ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 30–39 ετών (38,2%), είναι άγαμοι (43,1%) και απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (31,37%), με κυρίαρχες ομάδες ευαλωτότητας τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας/στεγαστικής επισφάλειας (22,5%), τους εξαρτημένους (18,6%) και τους μακροχρόνια ανέργους (17,6%). Διαπιστώθηκε ότι οι ωφελούμενοι διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, αντιμετωπίζουν σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό σημείωμα, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή έντονου κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τους αστέγους και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες της μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά τους ψυχολογικούς φραγμούς. Επιπλέον, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση (πρώην χρήστες). Συνολικά, η Συμβουλευτική αποτιμάται ως ένα καίριο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση και στην απτή δικτύωση με τους εργοδότες, αναδεικνύοντας την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων ανάλογα με το είδος της εκάστοτε ευαλωτότητας. Συμπεράσματα: Οι ωφελούμενοι των ευάλωτων ομάδων διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της παθητικής επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό τους, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή ενός κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά την ένταση των ψυχολογικών φραγμών. Παράλληλα, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο υποστηρικτικό ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (μακροχρόνια άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση έναντι του κοινωνικού αποκλεισμού (πρώην χρήστες). Σε επίπεδο συνολικής ιεράρχησης, το δείγμα αποτιμά τη Συμβουλευτική ως ένα καίριο, εφαρμοσμένο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση ( και στην απτή δικτύωση με εργοδότες, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων συμβουλευτικής ανάλογα με το είδος και τη διαστρωμάτωση της εκάστοτε ευαλωτότητας.Η εργασία ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και τις προτάσεις για μελλοντικές έρευνες.","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΕΞΑ ΑΝΔΡΙΑΝΑ","MEXA ANDRIANA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412170"],"render_values":[{"text":"uoadl:5412170","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412170","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412170","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5412170","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΕΞΑ ΑΝΔΡΙΑΝΑ","MEXA ANDRIANA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412170","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412170"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της τρέχουσας κατάστασης των ευάλωτων και ειδικών ομάδων και της εργασιακής τους επανένταξης. Εστιάζοντας στα κίνητρα και τα εμπόδια, η μελέτη αναλύει αν και κατά πόσο οι συμβουλευτικές παρεμβάσεις ενισχύουν την επαγγελματική ταυτότητα των συμμετεχόντων, καθιστώντας την επανένταξη μια βιώσιμη και μόνιμη διαδικασία. Συγκεκριμένα η μελέτη εστιάζει στην ποσοτική διερεύνηση των ανασταλτικών παραγόντων αλλά και των κινήτρων που διαμορφώνουν την επαγγελματική πορεία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Κεντρικός άξονας της έρευνας είναι η ανάδειξη της συμβουλευτικής παρέμβασης ως καταλυτικού μηχανισμού για την άρση των εμποδίων ένταξης στην αγορά εργασίας. Μέσω της συνεργασίας με την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και την Unesco Πειραιώς και Νήσων επιδιώκεται η μελέτη ενός δείγματος με ιδιαίτερα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά που αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία των ευάλωτων ομάδων (άστεγοι, άτομα που διαβιούν στα όρια της φτώχειας, ωφελούμενοι Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, μονογονεϊκές οικογένειες, κ.α.) που ζουν και δραστηριοποιούνται στον Πειραιά. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας εργασίας αναλύεται η έννοια των ευάλωτων και ειδικών πληθυσμιακών ομάδων. Παρουσιάζονται διάφορες κατηγορίες όπως οι άνεργοι, οι άστεγοι, ΑμΕΑ, μειονότητες, Ρομά και εξαρτημένα άτομα, ενώ παρουσιάζονται ορισμένες βασικές νομολογίες σχετικές με τον εννοιολογικό προσδιορισμό και την διαφοροποίηση των συγκεκριμένων ομάδων. Επίσης γίνεται ειδική αναφορά στο φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται την εργασία ως πυλώνα ταυτότητας. Αναφέρεται στο ρόλο του Συμβούλου, της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας και την λειτουργία της ως Μηχανισμό Ψυχοκοινωνικής Ενδυνάμωσης. Το τρίτο κεφάλαιο της εργασίας μελετά τα Εμπόδια και Κίνητρα στην Εργασιακή Επανένταξη. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση. Στο πέμπτο κεφάλαιο περιγράφεται η μεθοδολογία έρευνας. Ειδικότερα, παρουσιάζονται οι σκοποί, τα ερευνητικά ερωτήματα και η στατιστιστική ανάλυση. Μεθολογία: Για την αξιολόγηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας καθώς και την διερεύνηση των κινήτρων και των εμποδίων αναφορικά με την εργασιακή επανένταξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων διεξήχθη ποσοτική έρευνα με δείγμα 102 ωφελούμενους της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και της Unesco Πειραιώς και Νήσων. Το είδος της δειγματοληψίας που εφαρμόστηκε είναι η δειγματοληψία μη πιθανότητας με δείγμα ευκολίας (convenience sampling) και η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων ήταν στην πλειοψηφία τους (57,8%) γυναίκες, ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 30–39 ετών (38,2%), είναι άγαμοι (43,1%) και απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (31,37%), με κυρίαρχες ομάδες ευαλωτότητας τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας/στεγαστικής επισφάλειας (22,5%), τους εξαρτημένους (18,6%) και τους μακροχρόνια ανέργους (17,6%). Διαπιστώθηκε ότι οι ωφελούμενοι διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, αντιμετωπίζουν σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό σημείωμα, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή έντονου κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τους αστέγους και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες της μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά τους ψυχολογικούς φραγμούς. Επιπλέον, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση (πρώην χρήστες). Συνολικά, η Συμβουλευτική αποτιμάται ως ένα καίριο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση και στην απτή δικτύωση με τους εργοδότες, αναδεικνύοντας την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων ανάλογα με το είδος της εκάστοτε ευαλωτότητας. Συμπεράσματα: Οι ωφελούμενοι των ευάλωτων ομάδων διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της παθητικής επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό τους, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή ενός κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά την ένταση των ψυχολογικών φραγμών. Παράλληλα, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο υποστηρικτικό ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (μακροχρόνια άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση έναντι του κοινωνικού αποκλεισμού (πρώην χρήστες). Σε επίπεδο συνολικής ιεράρχησης, το δείγμα αποτιμά τη Συμβουλευτική ως ένα καίριο, εφαρμοσμένο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση ( και στην απτή δικτύωση με εργοδότες, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων συμβουλευτικής ανάλογα με το είδος και τη διαστρωμάτωση της εκάστοτε ευαλωτότητας.Η εργασία ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και τις προτάσεις για μελλοντικές έρευνες.","Purpose: The purpose of this thesis is to investigate the role of Career Counseling in bridging the gap between the current situation of vulnerable and special social groups and their labor market reintegration. Focusing on motivations and barriers, the study analyzes whether and to what extent counseling interventions enhance the professional identity of participants, rendering reintegration a sustainable and permanent process. Specifically, the study focuses on the quantitative investigation of the restrictive factors as well as the motivations that shape the professional path of vulnerable social groups. The central axis of the research is to highlight the counseling intervention as a catalytic mechanism for removing barriers to labor market integration. Through collaboration with the Municipal Non-Profit Corporation of Piraeus (K.O.D.E.P.) and the Club for UNESCO of Piraeus and Islands, the study aims to examine a sample with distinct socioeconomic characteristics that reflects the diversity of vulnerable groups (homeless individuals, people living on the brink of poverty, beneficiaries of the Minimum Guaranteed Income, single-parent families, etc.) living and operating in Piraeus. Specifically, the first chapter of this thesis analyzes the concept of vulnerable and special population groups. Various categories such as the unemployed, the homeless, individuals with disabilities (PwDs), minorities, Roma, and individuals with addiction history are presented, alongside key statutory frameworks regarding the conceptual definition and differentiation of these specific groups. Particular reference is also made to the phenomenon of social exclusion. The second chapter addresses work as a pillar of identity. It refers to the role of the Counselor, Career Counseling, and its function as a mechanism of psychosocial empowerment. The third chapter examines the barriers and motivations in labor market reintegration. The fourth chapter consists of the literature review. The fifth chapter describes the research methodology, specifically presenting the aims, the research questions, and the statistical analysis. Methodology: To evaluate the role of Career Counseling and investigate the motivations and barriers regarding the labor market reintegration of vulnerable social groups, a quantitative study was conducted with a sample of 102 beneficiaries of the Municipal Non-Profit Corporation of Piraeus (K.O.D.E.P.) and the Club for UNESCO of Piraeus and Islands. Non-probability convenience sampling was applied, and data analysis was performed using the SPSS statistical package. Results: The research results indicated that the majority of the participants were women (57.8%), belonged to the 30–39 age group (38.2%), were unmarried (43.1%), and were secondary education graduates (31.37%), with the predominant vulnerability groups being individuals experiencing homelessness/housing insecurity (22.5%), individuals with addiction history (18.6%), and the long-term unemployed (17.6%). It was found that beneficiaries maintain high levels of autonomous motivation for labor reintegration, focusing on their personal development and overturning the stereotype of welfare dependency. However, they face severe structural barriers, most notably employer prejudice and the gap in their curriculum vitae (CV), which take the form of an intense social stigma, particularly for refugees/migrants, the homeless, and former substance users. In this context, Career Counseling emerges as a crucial lever of empowerment, as long-term engagement with its services shifts motivation from extrinsic to intrinsic and drastically reduces psychological barriers. Furthermore, the intervention fulfills an highly targeted and individualized role, offering practical tools and networking where livelihood is a priority (unemployed, single parents), professional reorientation where structural limitations exist (PwDs), and psychological shielding (former users). Overall, Counseling is evaluated as a vital bridging tool with the labor market, with the maximum benefit identified in general satisfaction and tangible networking with employers, highlighting the need to institutionalize specialized and differentiated counseling programs according to the nature of each specific vulnerability. Conclusions: Beneficiaries of vulnerable groups maintain high levels of autonomous motivation for labor reintegration, focusing on their personal development and overturning the stereotype of passive welfare dependency. However, they encounter severe structural barriers, primarily employer prejudice and the gap in their CVs, which manifest as a social stigma, particularly for refugees/migrants, individuals experiencing homelessness, and former users. In this context, Career Counseling emerges as a decisive lever of empowerment, since long-term engagement with its services shifts motivation from extrinsic to intrinsic and drastically reduces the intensity of psychological barriers. At the same time, the intervention plays a highly targeted and individualized supportive role, providing practical tools and networking where livelihood is paramount (long-term unemployed, single parents), professional reorientation in cases of structural constraints (PwDs), and psychological shielding against social exclusion (former users). In terms of overall ranking, the sample evaluates Counseling as a key, applied bridging tool with the labor market, with the maximum benefit located in general satisfaction and tangible networking with employers, a fact that underlines the necessity of establishing specialized and differentiated counseling programs tailored to the type and stratification of each vulnerability. The thesis concludes with the summary of findings and recommendations for future research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Ο ρόλος της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας στην εργασιακή επανένταξη ευάλωτων και ειδικών κοινωνικών ομάδων. Ποσοτική αποτύπωση των εμποδίων και των κινήτρων\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΕΞΑ ΑΝΔΡΙΑΝΑ","MEXA ANDRIANA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της τρέχουσας κατάστασης των ευάλωτων και ειδικών ομάδων και της εργασιακής τους επανένταξης. Εστιάζοντας στα κίνητρα και τα εμπόδια, η μελέτη αναλύει αν και κατά πόσο οι συμβουλευτικές παρεμβάσεις ενισχύουν την επαγγελματική ταυτότητα των συμμετεχόντων, καθιστώντας την επανένταξη μια βιώσιμη και μόνιμη διαδικασία. Συγκεκριμένα η μελέτη εστιάζει στην ποσοτική διερεύνηση των ανασταλτικών παραγόντων αλλά και των κινήτρων που διαμορφώνουν την επαγγελματική πορεία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Κεντρικός άξονας της έρευνας είναι η ανάδειξη της συμβουλευτικής παρέμβασης ως καταλυτικού μηχανισμού για την άρση των εμποδίων ένταξης στην αγορά εργασίας. Μέσω της συνεργασίας με την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και την Unesco Πειραιώς και Νήσων επιδιώκεται η μελέτη ενός δείγματος με ιδιαίτερα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά που αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία των ευάλωτων ομάδων (άστεγοι, άτομα που διαβιούν στα όρια της φτώχειας, ωφελούμενοι Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, μονογονεϊκές οικογένειες, κ.α.) που ζουν και δραστηριοποιούνται στον Πειραιά. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας εργασίας αναλύεται η έννοια των ευάλωτων και ειδικών πληθυσμιακών ομάδων. Παρουσιάζονται διάφορες κατηγορίες όπως οι άνεργοι, οι άστεγοι, ΑμΕΑ, μειονότητες, Ρομά και εξαρτημένα άτομα, ενώ παρουσιάζονται ορισμένες βασικές νομολογίες σχετικές με τον εννοιολογικό προσδιορισμό και την διαφοροποίηση των συγκεκριμένων ομάδων. Επίσης γίνεται ειδική αναφορά στο φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται την εργασία ως πυλώνα ταυτότητας. Αναφέρεται στο ρόλο του Συμβούλου, της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας και την λειτουργία της ως Μηχανισμό Ψυχοκοινωνικής Ενδυνάμωσης. Το τρίτο κεφάλαιο της εργασίας μελετά τα Εμπόδια και Κίνητρα στην Εργασιακή Επανένταξη. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση. Στο πέμπτο κεφάλαιο περιγράφεται η μεθοδολογία έρευνας. Ειδικότερα, παρουσιάζονται οι σκοποί, τα ερευνητικά ερωτήματα και η στατιστιστική ανάλυση. Μεθολογία: Για την αξιολόγηση του ρόλου της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας καθώς και την διερεύνηση των κινήτρων και των εμποδίων αναφορικά με την εργασιακή επανένταξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων διεξήχθη ποσοτική έρευνα με δείγμα 102 ωφελούμενους της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Πειραιά (ΚΟ.Δ.Ε.Π) και της Unesco Πειραιώς και Νήσων. Το είδος της δειγματοληψίας που εφαρμόστηκε είναι η δειγματοληψία μη πιθανότητας με δείγμα ευκολίας (convenience sampling) και η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων ήταν στην πλειοψηφία τους (57,8%) γυναίκες, ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 30–39 ετών (38,2%), είναι άγαμοι (43,1%) και απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (31,37%), με κυρίαρχες ομάδες ευαλωτότητας τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας/στεγαστικής επισφάλειας (22,5%), τους εξαρτημένους (18,6%) και τους μακροχρόνια ανέργους (17,6%). Διαπιστώθηκε ότι οι ωφελούμενοι διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, αντιμετωπίζουν σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό σημείωμα, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή έντονου κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τους αστέγους και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες της μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά τους ψυχολογικούς φραγμούς. Επιπλέον, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση (πρώην χρήστες). Συνολικά, η Συμβουλευτική αποτιμάται ως ένα καίριο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση και στην απτή δικτύωση με τους εργοδότες, αναδεικνύοντας την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων ανάλογα με το είδος της εκάστοτε ευαλωτότητας. Συμπεράσματα: Οι ωφελούμενοι των ευάλωτων ομάδων διατηρούν υψηλά επίπεδα αυτόνομης παρακίνησης για εργασιακή επανένταξη, εστιάζοντας στην προσωπική τους εξέλιξη και ανατρέποντας το στερεότυπο της παθητικής επιδοματικής εξάρτησης. Ωστόσο, έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρά δομικά εμπόδια, με κυριότερα τις εργοδοτικές προκαταλήψεις και το κενό στο βιογραφικό τους, τα οποία λαμβάνουν τη μορφή ενός κοινωνικού στίγματος, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες/μετανάστες, τα άτομα σε κατάσταση αστεγίας και τους πρώην χρήστες. Στο πλαίσιο αυτό, η Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας αναδεικνύεται σε καθοριστικό μοχλό ενδυνάμωσης, καθώς η μακρόχρονη παραμονή στις υπηρεσίες μετατοπίζει το κίνητρο από εξωτερικό σε εσωτερικό και μειώνει δραστικά την ένταση των ψυχολογικών φραγμών. Παράλληλα, η παρέμβαση επιτελεί έναν εξαιρετικά στοχευμένο και εξατομικευμένο υποστηρικτικό ρόλο, προσφέροντας πρακτικά εφόδια και δικτύωση εκεί όπου προέχει ο βιοπορισμός (μακροχρόνια άνεργοι, μονογονείς), επαγγελματικό επαναπροσανατολισμό σε δομικούς περιορισμούς (ΑμεΑ) και ψυχολογική θωράκιση έναντι του κοινωνικού αποκλεισμού (πρώην χρήστες). Σε επίπεδο συνολικής ιεράρχησης, το δείγμα αποτιμά τη Συμβουλευτική ως ένα καίριο, εφαρμοσμένο εργαλείο γέφυρας με την αγορά εργασίας, με τη μέγιστη ωφέλεια να εντοπίζεται στη γενική ικανοποίηση ( και στην απτή δικτύωση με εργοδότες, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη θεσμοθέτησης εξειδικευμένων και διαφοροποιημένων προγραμμάτων συμβουλευτικής ανάλογα με το είδος και τη διαστρωμάτωση της εκάστοτε ευαλωτότητας.Η εργασία ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και τις προτάσεις για μελλοντικές έρευνες.","Purpose: The purpose of this thesis is to investigate the role of Career Counseling in bridging the gap between the current situation of vulnerable and special social groups and their labor market reintegration. Focusing on motivations and barriers, the study analyzes whether and to what extent counseling interventions enhance the professional identity of participants, rendering reintegration a sustainable and permanent process. Specifically, the study focuses on the quantitative investigation of the restrictive factors as well as the motivations that shape the professional path of vulnerable social groups. The central axis of the research is to highlight the counseling intervention as a catalytic mechanism for removing barriers to labor market integration. Through collaboration with the Municipal Non-Profit Corporation of Piraeus (K.O.D.E.P.) and the Club for UNESCO of Piraeus and Islands, the study aims to examine a sample with distinct socioeconomic characteristics that reflects the diversity of vulnerable groups (homeless individuals, people living on the brink of poverty, beneficiaries of the Minimum Guaranteed Income, single-parent families, etc.) living and operating in Piraeus. Specifically, the first chapter of this thesis analyzes the concept of vulnerable and special population groups. Various categories such as the unemployed, the homeless, individuals with disabilities (PwDs), minorities, Roma, and individuals with addiction history are presented, alongside key statutory frameworks regarding the conceptual definition and differentiation of these specific groups. Particular reference is also made to the phenomenon of social exclusion. The second chapter addresses work as a pillar of identity. It refers to the role of the Counselor, Career Counseling, and its function as a mechanism of psychosocial empowerment. The third chapter examines the barriers and motivations in labor market reintegration. The fourth chapter consists of the literature review. The fifth chapter describes the research methodology, specifically presenting the aims, the research questions, and the statistical analysis. Methodology: To evaluate the role of Career Counseling and investigate the motivations and barriers regarding the labor market reintegration of vulnerable social groups, a quantitative study was conducted with a sample of 102 beneficiaries of the Municipal Non-Profit Corporation of Piraeus (K.O.D.E.P.) and the Club for UNESCO of Piraeus and Islands. Non-probability convenience sampling was applied, and data analysis was performed using the SPSS statistical package. Results: The research results indicated that the majority of the participants were women (57.8%), belonged to the 30–39 age group (38.2%), were unmarried (43.1%), and were secondary education graduates (31.37%), with the predominant vulnerability groups being individuals experiencing homelessness/housing insecurity (22.5%), individuals with addiction history (18.6%), and the long-term unemployed (17.6%). It was found that beneficiaries maintain high levels of autonomous motivation for labor reintegration, focusing on their personal development and overturning the stereotype of welfare dependency. However, they face severe structural barriers, most notably employer prejudice and the gap in their curriculum vitae (CV), which take the form of an intense social stigma, particularly for refugees/migrants, the homeless, and former substance users. In this context, Career Counseling emerges as a crucial lever of empowerment, as long-term engagement with its services shifts motivation from extrinsic to intrinsic and drastically reduces psychological barriers. Furthermore, the intervention fulfills an highly targeted and individualized role, offering practical tools and networking where livelihood is a priority (unemployed, single parents), professional reorientation where structural limitations exist (PwDs), and psychological shielding (former users). Overall, Counseling is evaluated as a vital bridging tool with the labor market, with the maximum benefit identified in general satisfaction and tangible networking with employers, highlighting the need to institutionalize specialized and differentiated counseling programs according to the nature of each specific vulnerability. Conclusions: Beneficiaries of vulnerable groups maintain high levels of autonomous motivation for labor reintegration, focusing on their personal development and overturning the stereotype of passive welfare dependency. However, they encounter severe structural barriers, primarily employer prejudice and the gap in their CVs, which manifest as a social stigma, particularly for refugees/migrants, individuals experiencing homelessness, and former users. In this context, Career Counseling emerges as a decisive lever of empowerment, since long-term engagement with its services shifts motivation from extrinsic to intrinsic and drastically reduces the intensity of psychological barriers. At the same time, the intervention plays a highly targeted and individualized supportive role, providing practical tools and networking where livelihood is paramount (long-term unemployed, single parents), professional reorientation in cases of structural constraints (PwDs), and psychological shielding against social exclusion (former users). In terms of overall ranking, the sample evaluates Counseling as a key, applied bridging tool with the labor market, with the maximum benefit located in general satisfaction and tangible networking with employers, a fact that underlines the necessity of establishing specialized and differentiated counseling programs tailored to the type and stratification of each vulnerability. The thesis concludes with the summary of findings and recommendations for future research."],"dc:identifier":["uoadl:5412170","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412170"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["\"Ο ρόλος της Συμβουλευτικής Σταδιοδρομίας στην εργασιακή επανένταξη ευάλωτων και ειδικών κοινωνικών ομάδων. Ποσοτική αποτύπωση των εμποδίων και των κινήτρων\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z"}