{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412246"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412246","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σαρκώματα μαλακών μορίων της βουβωνικής χώρας: Διάγνωση, θεραπεία και έκβαση","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση των σαρκωμάτων των μαλακών μορίων της βουβωνικής χώρας, μιας σπάνιας αλλά κλινικά σημαντικής υποομάδας μεσεγχυματικών κακοηθειών, που χαρακτηρίζονται από πολύπλοκες ανατομικές σχέσεις και σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Η εργασία συνοψίζει τα σύγχρονα δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία, την αιτιολογία, την ιστοπαθολογία, την κλινική εικόνα, τις διαγνωστικές στρατηγικές, τις απεικονιστικές μεθόδους, τη χειρουργική αντιμετώπιση, τις συμπληρωματικές θεραπείες και τους προγνωστικούς παράγοντες. Η βουβωνική περιοχή αποτελεί ένα ιδιαίτερο ογκολογικό περιβάλλον λόγω της πυκνής συγκέντρωσης νευροαγγειακών και λεμφικών δομών, επιτρέποντας στους όγκους να αναπτύσσονται σιωπηλά και να διαγιγνώσκονται συχνά σε προχωρημένο στάδιο. Ως αποτέλεσμα, οι καθυστερήσεις στη διάγνωση και η λανθασμένη εκτίμηση ως καλοήθεις καταστάσεις—όπως βουβωνοκήλες ή λιπώματα—είναι συχνές και συμβάλλουν σε δυσμενή ογκολογικά αποτελέσματα. Η ακριβής διάγνωση βασίζεται σε μια συστηματική προσέγγιση που συνδυάζει προηγμένες απεικονιστικές μεθόδους, κυρίως τη μαγνητική τομογραφία (MRI), με καθοδηγούμενη δια βελόνης βιοψία για ιστοπαθολογική επιβεβαίωση. Η χειρουργική εκτομή με ελεύθερα όρια (R0) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας· ωστόσο, η επίτευξη επαρκών ορίων συχνά περιορίζεται από την εγγύτητα σε κρίσιμες δομές, όπως τα μηριαία αγγεία και νεύρα. Οι εξελίξεις στη χειρουργική διατήρησης του άκρου, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών αγγειακής αποκατάστασης και σύγχρονων μεθόδων αποκατάστασης των μαλακών μορίων, έχουν βελτιώσει σημαντικά τόσο τα λειτουργικά όσο και τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι επικουρικές και νεοεπικουρικές θεραπείες, ιδιαίτερα η ακτινοθεραπεία και επιλεγμένες συστηματικές θεραπείες, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη βελτιστοποίηση του τοπικού ελέγχου και στη μείωση του κινδύνου μεταστάσεων, ιδίως σε όγκους υψηλού βαθμού κακοήθειας. Η ιστοπαθολογική ταξινόμηση, υποστηριζόμενη από ανοσοϊστοχημεία και μοριακές γενετικές αναλύσεις, είναι απαραίτητη για την ακριβή διάγνωση και τον θεραπευτικό σχεδιασμό, αντανακλώντας τη σημαντική βιολογική ετερογένεια των όγκων αυτών. Η πρόγνωση επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες, όπως ο βαθμός κακοήθειας, το μέγεθος του όγκου, ο ιστολογικός υπότυπος, η κατάσταση των χειρουργικών ορίων και η νευροαγγειακή διήθηση. Δεδομένης της σπανιότητας και της πολυπλοκότητας των σαρκωμάτων της βουβωνικής χώρας, η βέλτιστη αντιμετώπιση απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση σε εξειδικευμένα κέντρα. Η παρούσα ανασκόπηση αναδεικνύει τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης, της ορθής διαγνωστικής προσέγγισης και του συντονισμένου πολυπαραγοντικού θεραπευτικού σχεδιασμού για τη βελτίωση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση των σαρκωμάτων των μαλακών μορίων της βουβωνικής χώρας, μιας σπάνιας αλλά κλινικά σημαντικής υποομάδας μεσεγχυματικών κακοηθειών, που χαρακτηρίζονται από πολύπλοκες ανατομικές σχέσεις και σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Η εργασία συνοψίζει τα σύγχρονα δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία, την αιτιολογία, την ιστοπαθολογία, την κλινική εικόνα, τις διαγνωστικές στρατηγικές, τις απεικονιστικές μεθόδους, τη χειρουργική αντιμετώπιση, τις συμπληρωματικές θεραπείες και τους προγνωστικούς παράγοντες. Η βουβωνική περιοχή αποτελεί ένα ιδιαίτερο ογκολογικό περιβάλλον λόγω της πυκνής συγκέντρωσης νευροαγγειακών και λεμφικών δομών, επιτρέποντας στους όγκους να αναπτύσσονται σιωπηλά και να διαγιγνώσκονται συχνά σε προχωρημένο στάδιο. Ως αποτέλεσμα, οι καθυστερήσεις στη διάγνωση και η λανθασμένη εκτίμηση ως καλοήθεις καταστάσεις—όπως βουβωνοκήλες ή λιπώματα—είναι συχνές και συμβάλλουν σε δυσμενή ογκολογικά αποτελέσματα. Η ακριβής διάγνωση βασίζεται σε μια συστηματική προσέγγιση που συνδυάζει προηγμένες απεικονιστικές μεθόδους, κυρίως τη μαγνητική τομογραφία (MRI), με καθοδηγούμενη δια βελόνης βιοψία για ιστοπαθολογική επιβεβαίωση. Η χειρουργική εκτομή με ελεύθερα όρια (R0) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας· ωστόσο, η επίτευξη επαρκών ορίων συχνά περιορίζεται από την εγγύτητα σε κρίσιμες δομές, όπως τα μηριαία αγγεία και νεύρα. Οι εξελίξεις στη χειρουργική διατήρησης του άκρου, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών αγγειακής αποκατάστασης και σύγχρονων μεθόδων αποκατάστασης των μαλακών μορίων, έχουν βελτιώσει σημαντικά τόσο τα λειτουργικά όσο και τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι επικουρικές και νεοεπικουρικές θεραπείες, ιδιαίτερα η ακτινοθεραπεία και επιλεγμένες συστηματικές θεραπείες, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη βελτιστοποίηση του τοπικού ελέγχου και στη μείωση του κινδύνου μεταστάσεων, ιδίως σε όγκους υψηλού βαθμού κακοήθειας. Η ιστοπαθολογική ταξινόμηση, υποστηριζόμενη από ανοσοϊστοχημεία και μοριακές γενετικές αναλύσεις, είναι απαραίτητη για την ακριβή διάγνωση και τον θεραπευτικό σχεδιασμό, αντανακλώντας τη σημαντική βιολογική ετερογένεια των όγκων αυτών. Η πρόγνωση επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες, όπως ο βαθμός κακοήθειας, το μέγεθος του όγκου, ο ιστολογικός υπότυπος, η κατάσταση των χειρουργικών ορίων και η νευροαγγειακή διήθηση. Δεδομένης της σπανιότητας και της πολυπλοκότητας των σαρκωμάτων της βουβωνικής χώρας, η βέλτιστη αντιμετώπιση απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση σε εξειδικευμένα κέντρα. Η παρούσα ανασκόπηση αναδεικνύει τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης, της ορθής διαγνωστικής προσέγγισης και του συντονισμένου πολυπαραγοντικού θεραπευτικού σχεδιασμού για τη βελτίωση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μελισσινός Έκτωρ-Παναγιώτης","Melissinos Ektor-Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412246"],"render_values":[{"text":"uoadl:5412246","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412246","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412246","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5412246","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μελισσινός Έκτωρ-Παναγιώτης","Melissinos Ektor-Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412246"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση των σαρκωμάτων των μαλακών μορίων της βουβωνικής χώρας, μιας σπάνιας αλλά κλινικά σημαντικής υποομάδας μεσεγχυματικών κακοηθειών, που χαρακτηρίζονται από πολύπλοκες ανατομικές σχέσεις και σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Η εργασία συνοψίζει τα σύγχρονα δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία, την αιτιολογία, την ιστοπαθολογία, την κλινική εικόνα, τις διαγνωστικές στρατηγικές, τις απεικονιστικές μεθόδους, τη χειρουργική αντιμετώπιση, τις συμπληρωματικές θεραπείες και τους προγνωστικούς παράγοντες. Η βουβωνική περιοχή αποτελεί ένα ιδιαίτερο ογκολογικό περιβάλλον λόγω της πυκνής συγκέντρωσης νευροαγγειακών και λεμφικών δομών, επιτρέποντας στους όγκους να αναπτύσσονται σιωπηλά και να διαγιγνώσκονται συχνά σε προχωρημένο στάδιο. Ως αποτέλεσμα, οι καθυστερήσεις στη διάγνωση και η λανθασμένη εκτίμηση ως καλοήθεις καταστάσεις—όπως βουβωνοκήλες ή λιπώματα—είναι συχνές και συμβάλλουν σε δυσμενή ογκολογικά αποτελέσματα. Η ακριβής διάγνωση βασίζεται σε μια συστηματική προσέγγιση που συνδυάζει προηγμένες απεικονιστικές μεθόδους, κυρίως τη μαγνητική τομογραφία (MRI), με καθοδηγούμενη δια βελόνης βιοψία για ιστοπαθολογική επιβεβαίωση. Η χειρουργική εκτομή με ελεύθερα όρια (R0) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας· ωστόσο, η επίτευξη επαρκών ορίων συχνά περιορίζεται από την εγγύτητα σε κρίσιμες δομές, όπως τα μηριαία αγγεία και νεύρα. Οι εξελίξεις στη χειρουργική διατήρησης του άκρου, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών αγγειακής αποκατάστασης και σύγχρονων μεθόδων αποκατάστασης των μαλακών μορίων, έχουν βελτιώσει σημαντικά τόσο τα λειτουργικά όσο και τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι επικουρικές και νεοεπικουρικές θεραπείες, ιδιαίτερα η ακτινοθεραπεία και επιλεγμένες συστηματικές θεραπείες, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη βελτιστοποίηση του τοπικού ελέγχου και στη μείωση του κινδύνου μεταστάσεων, ιδίως σε όγκους υψηλού βαθμού κακοήθειας. Η ιστοπαθολογική ταξινόμηση, υποστηριζόμενη από ανοσοϊστοχημεία και μοριακές γενετικές αναλύσεις, είναι απαραίτητη για την ακριβή διάγνωση και τον θεραπευτικό σχεδιασμό, αντανακλώντας τη σημαντική βιολογική ετερογένεια των όγκων αυτών. Η πρόγνωση επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες, όπως ο βαθμός κακοήθειας, το μέγεθος του όγκου, ο ιστολογικός υπότυπος, η κατάσταση των χειρουργικών ορίων και η νευροαγγειακή διήθηση. Δεδομένης της σπανιότητας και της πολυπλοκότητας των σαρκωμάτων της βουβωνικής χώρας, η βέλτιστη αντιμετώπιση απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση σε εξειδικευμένα κέντρα. Η παρούσα ανασκόπηση αναδεικνύει τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης, της ορθής διαγνωστικής προσέγγισης και του συντονισμένου πολυπαραγοντικού θεραπευτικού σχεδιασμού για τη βελτίωση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","This thesis is a comprehensive literature review of soft tissue sarcomas (STS) of the groin, a rare but clinically significant subset of mesenchymal malignancies characterized by complex anatomical relationships and substantial diagnostic and therapeutic challenges. It synthesizes current evidence on epidemiology, etiology, histopathology, clinical presentation, diagnostic strategies, imaging modalities, surgical management, adjunctive therapies, and prognostic factors. The groin represents a unique oncologic environment due to its dense concentration of neurovascular and lymphatic structures, allowing tumors to grow insidiously and frequently present at an advanced stage. Consequently, diagnostic delays and misinterpretation as benign conditions, such as inguinal hernias or lipomas, are common and contribute to suboptimal oncologic outcomes. Accurate diagnosis relies on a structured approach combining advanced imaging, particularly magnetic resonance imaging (MRI), with image-guided core needle biopsy for histopathological confirmation. Surgical resection with negative margins (R0) remains the cornerstone of curative treatment; however, achieving adequate margins is often limited by proximity to critical structures such as the femoral vessels and nerves. Advances in limb-sparing surgery, including vascular reconstruction and modern soft-tissue reconstructive techniques, have significantly improved both functional and oncologic outcomes. Adjuvant and neoadjuvant therapies, particularly radiotherapy and selected systemic treatments, play a crucial role in optimizing local control and reducing metastatic risk, especially in high-grade tumors. Histopathological classification, supported by immunohistochemistry and molecular genetic analysis, is essential for accurate diagnosis and treatment planning, reflecting the marked biological heterogeneity of these tumors. Prognosis is influenced by multiple factors, including tumor grade, size, histological subtype, surgical margin status, and neurovascular involvement. Given the rarity and complexity of groin STS, optimal management requires a multidisciplinary approach within specialized centers. This review highlights the importance of early recognition, appropriate diagnostic pathways, and coordinated multimodal treatment strategies in improving patient outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σαρκώματα μαλακών μορίων της βουβωνικής χώρας: Διάγνωση, θεραπεία και έκβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μελισσινός Έκτωρ-Παναγιώτης","Melissinos Ektor-Panagiotis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση των σαρκωμάτων των μαλακών μορίων της βουβωνικής χώρας, μιας σπάνιας αλλά κλινικά σημαντικής υποομάδας μεσεγχυματικών κακοηθειών, που χαρακτηρίζονται από πολύπλοκες ανατομικές σχέσεις και σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Η εργασία συνοψίζει τα σύγχρονα δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία, την αιτιολογία, την ιστοπαθολογία, την κλινική εικόνα, τις διαγνωστικές στρατηγικές, τις απεικονιστικές μεθόδους, τη χειρουργική αντιμετώπιση, τις συμπληρωματικές θεραπείες και τους προγνωστικούς παράγοντες. Η βουβωνική περιοχή αποτελεί ένα ιδιαίτερο ογκολογικό περιβάλλον λόγω της πυκνής συγκέντρωσης νευροαγγειακών και λεμφικών δομών, επιτρέποντας στους όγκους να αναπτύσσονται σιωπηλά και να διαγιγνώσκονται συχνά σε προχωρημένο στάδιο. Ως αποτέλεσμα, οι καθυστερήσεις στη διάγνωση και η λανθασμένη εκτίμηση ως καλοήθεις καταστάσεις—όπως βουβωνοκήλες ή λιπώματα—είναι συχνές και συμβάλλουν σε δυσμενή ογκολογικά αποτελέσματα. Η ακριβής διάγνωση βασίζεται σε μια συστηματική προσέγγιση που συνδυάζει προηγμένες απεικονιστικές μεθόδους, κυρίως τη μαγνητική τομογραφία (MRI), με καθοδηγούμενη δια βελόνης βιοψία για ιστοπαθολογική επιβεβαίωση. Η χειρουργική εκτομή με ελεύθερα όρια (R0) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας· ωστόσο, η επίτευξη επαρκών ορίων συχνά περιορίζεται από την εγγύτητα σε κρίσιμες δομές, όπως τα μηριαία αγγεία και νεύρα. Οι εξελίξεις στη χειρουργική διατήρησης του άκρου, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών αγγειακής αποκατάστασης και σύγχρονων μεθόδων αποκατάστασης των μαλακών μορίων, έχουν βελτιώσει σημαντικά τόσο τα λειτουργικά όσο και τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι επικουρικές και νεοεπικουρικές θεραπείες, ιδιαίτερα η ακτινοθεραπεία και επιλεγμένες συστηματικές θεραπείες, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη βελτιστοποίηση του τοπικού ελέγχου και στη μείωση του κινδύνου μεταστάσεων, ιδίως σε όγκους υψηλού βαθμού κακοήθειας. Η ιστοπαθολογική ταξινόμηση, υποστηριζόμενη από ανοσοϊστοχημεία και μοριακές γενετικές αναλύσεις, είναι απαραίτητη για την ακριβή διάγνωση και τον θεραπευτικό σχεδιασμό, αντανακλώντας τη σημαντική βιολογική ετερογένεια των όγκων αυτών. Η πρόγνωση επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες, όπως ο βαθμός κακοήθειας, το μέγεθος του όγκου, ο ιστολογικός υπότυπος, η κατάσταση των χειρουργικών ορίων και η νευροαγγειακή διήθηση. Δεδομένης της σπανιότητας και της πολυπλοκότητας των σαρκωμάτων της βουβωνικής χώρας, η βέλτιστη αντιμετώπιση απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση σε εξειδικευμένα κέντρα. Η παρούσα ανασκόπηση αναδεικνύει τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης, της ορθής διαγνωστικής προσέγγισης και του συντονισμένου πολυπαραγοντικού θεραπευτικού σχεδιασμού για τη βελτίωση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.","This thesis is a comprehensive literature review of soft tissue sarcomas (STS) of the groin, a rare but clinically significant subset of mesenchymal malignancies characterized by complex anatomical relationships and substantial diagnostic and therapeutic challenges. It synthesizes current evidence on epidemiology, etiology, histopathology, clinical presentation, diagnostic strategies, imaging modalities, surgical management, adjunctive therapies, and prognostic factors. The groin represents a unique oncologic environment due to its dense concentration of neurovascular and lymphatic structures, allowing tumors to grow insidiously and frequently present at an advanced stage. Consequently, diagnostic delays and misinterpretation as benign conditions, such as inguinal hernias or lipomas, are common and contribute to suboptimal oncologic outcomes. Accurate diagnosis relies on a structured approach combining advanced imaging, particularly magnetic resonance imaging (MRI), with image-guided core needle biopsy for histopathological confirmation. Surgical resection with negative margins (R0) remains the cornerstone of curative treatment; however, achieving adequate margins is often limited by proximity to critical structures such as the femoral vessels and nerves. Advances in limb-sparing surgery, including vascular reconstruction and modern soft-tissue reconstructive techniques, have significantly improved both functional and oncologic outcomes. Adjuvant and neoadjuvant therapies, particularly radiotherapy and selected systemic treatments, play a crucial role in optimizing local control and reducing metastatic risk, especially in high-grade tumors. Histopathological classification, supported by immunohistochemistry and molecular genetic analysis, is essential for accurate diagnosis and treatment planning, reflecting the marked biological heterogeneity of these tumors. Prognosis is influenced by multiple factors, including tumor grade, size, histological subtype, surgical margin status, and neurovascular involvement. Given the rarity and complexity of groin STS, optimal management requires a multidisciplinary approach within specialized centers. This review highlights the importance of early recognition, appropriate diagnostic pathways, and coordinated multimodal treatment strategies in improving patient outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:5412246","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412246"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σαρκώματα μαλακών μορίων της βουβωνικής χώρας: Διάγνωση, θεραπεία και έκβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:53Z"}