{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412296"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412296","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το ηδονοβλεπτικό βλέμμα ως στρατηγική πειθούς και μηχανισμός ελέγχου της σεξουαλικής ηθικής σε αττικούς δικανικούς λόγους","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χρήση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος σε επιλεγμένες μελέτες περιπτώσεων (Αἰσχ. 1, [Δημ.] 59, Δημ. 19). Αντλώντας το θεωρητικό υπόβαθρό της κυρίως από τη λακανική ψυχανάλυση και τη φεμινιστική θεωρία του κινηματογράφου, υποστηρίζει ότι η ηδονοβλεπτική τεχνική συνιστά τόσο πρωτεύουσα όσο και συμπληρωματική στρατηγική πειθούς, μέσω της οποίας οι ρήτορες επιχειρούν να πείσουν τους δικαστές. Τα νομικά και αποδεικτικά κενά της επιχειρηματολογίας ωθούν τους ομιλητές να αναζητήσουν τους μάρτυρες στο ακροατήριό τους, μολονότι αυτό αδυνατεί να επιβεβαιώσει τα αφηγούμενα γεγονότα. Η ενεργοποίηση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος παρακάμπτει αυτό το εμπόδιο και προσφέρει στους ακροατές την εντύπωση της απρόσκοπτης πρόσβασης στην ιδιωτική −και ιδιαίτερα στη σεξουαλική− ζωή των κατηγορουμένων. Επιπλέον, οι φαινομενικοί ηθικοί φραγμοί του ομιλητή επιτρέπουν μόνο υπαινικτικές και ευφημιστικές διατυπώσεις, ενισχύοντας έτσι τη φαντασία του ακροατηρίου. Η εργασία αναδεικνύει επίσης την έμφυλη διάσταση αυτής της διαδικασίας. Η προνομιακή θέση των ρητόρων ως αποκλειστικών κατόχων προνομιακών πληροφοριών τούς επιτρέπει να επιβάλλουν στους αντιπάλους τους πατριαρχικά κατασκευασμένες ταυτότητες, στερώντας τους ταυτόχρονα την αυτόνομη φωνή. Το χάσμα ισχύος που προκύπτει ανάμεσα στο ομιλούν υποκείμενο και τα σιωπηλά αντικείμενα του βλέμματος ενισχύει τόσο την ηδονοβλεπτική θέαση όσο και την έμφυλη ιεραρχία που διατρέχει τον αθηναϊκό δικανικό λόγο. Ωστόσο, η ανταπόκριση του ακροατηρίου σε αυτή την ιδιάζουσα στρατηγική κατηγορίας δεν είναι δεδομένη. Προκειμένου να εξασφαλίσουν την επιθυμητή ετυμηγορία, οι ρήτορες κατασκευάζουν εντός των λόγων τους δύο τύπους εσωτερικών ακροατηρίων, των οποίων οι στάσεις προβάλλονται ως παράδειγμα προς μίμηση και αποφυγή αντίστοιχα. Έτσι, το εξωτερικό ακροατήριο αντιλαμβάνεται την κοινωνικά προσδιορισμένη βαρύτητα της απόφασής του· εάν το ηδονοβλεπτικό βλέμμα προκαλεί όχι μόνο ενδιαφέρον, αλλά και απόλαυση λόγω της δυνητικής συμμετοχής των δικαστών στις αφηγούμενες σκηνές, η δημόσια φύση της δικαστικής διαδικασίας τους στρέφει τελικά προς την αποστροφή και την αηδία. Με τον τρόπο αυτό, αποδεικνύεται πως η κοινωνική, όπως και η σεξουαλική, δυναμική αποτελεί στο μεγαλύτερο βαθμό ζήτημα εξουσιαστικής υπεροχής.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χρήση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος σε επιλεγμένες μελέτες περιπτώσεων (Αἰσχ. 1, [Δημ.] 59, Δημ. 19). Αντλώντας το θεωρητικό υπόβαθρό της κυρίως από τη λακανική ψυχανάλυση και τη φεμινιστική θεωρία του κινηματογράφου, υποστηρίζει ότι η ηδονοβλεπτική τεχνική συνιστά τόσο πρωτεύουσα όσο και συμπληρωματική στρατηγική πειθούς, μέσω της οποίας οι ρήτορες επιχειρούν να πείσουν τους δικαστές. Τα νομικά και αποδεικτικά κενά της επιχειρηματολογίας ωθούν τους ομιλητές να αναζητήσουν τους μάρτυρες στο ακροατήριό τους, μολονότι αυτό αδυνατεί να επιβεβαιώσει τα αφηγούμενα γεγονότα. Η ενεργοποίηση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος παρακάμπτει αυτό το εμπόδιο και προσφέρει στους ακροατές την εντύπωση της απρόσκοπτης πρόσβασης στην ιδιωτική −και ιδιαίτερα στη σεξουαλική− ζωή των κατηγορουμένων. Επιπλέον, οι φαινομενικοί ηθικοί φραγμοί του ομιλητή επιτρέπουν μόνο υπαινικτικές και ευφημιστικές διατυπώσεις, ενισχύοντας έτσι τη φαντασία του ακροατηρίου. Η εργασία αναδεικνύει επίσης την έμφυλη διάσταση αυτής της διαδικασίας. Η προνομιακή θέση των ρητόρων ως αποκλειστικών κατόχων προνομιακών πληροφοριών τούς επιτρέπει να επιβάλλουν στους αντιπάλους τους πατριαρχικά κατασκευασμένες ταυτότητες, στερώντας τους ταυτόχρονα την αυτόνομη φωνή. Το χάσμα ισχύος που προκύπτει ανάμεσα στο ομιλούν υποκείμενο και τα σιωπηλά αντικείμενα του βλέμματος ενισχύει τόσο την ηδονοβλεπτική θέαση όσο και την έμφυλη ιεραρχία που διατρέχει τον αθηναϊκό δικανικό λόγο. Ωστόσο, η ανταπόκριση του ακροατηρίου σε αυτή την ιδιάζουσα στρατηγική κατηγορίας δεν είναι δεδομένη. Προκειμένου να εξασφαλίσουν την επιθυμητή ετυμηγορία, οι ρήτορες κατασκευάζουν εντός των λόγων τους δύο τύπους εσωτερικών ακροατηρίων, των οποίων οι στάσεις προβάλλονται ως παράδειγμα προς μίμηση και αποφυγή αντίστοιχα. Έτσι, το εξωτερικό ακροατήριο αντιλαμβάνεται την κοινωνικά προσδιορισμένη βαρύτητα της απόφασής του· εάν το ηδονοβλεπτικό βλέμμα προκαλεί όχι μόνο ενδιαφέρον, αλλά και απόλαυση λόγω της δυνητικής συμμετοχής των δικαστών στις αφηγούμενες σκηνές, η δημόσια φύση της δικαστικής διαδικασίας τους στρέφει τελικά προς την αποστροφή και την αηδία. Με τον τρόπο αυτό, αποδεικνύεται πως η κοινωνική, όπως και η σεξουαλική, δυναμική αποτελεί στο μεγαλύτερο βαθμό ζήτημα εξουσιαστικής υπεροχής.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ","KONSTANTINIDI PANAGIOTA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412296"],"render_values":[{"text":"uoadl:5412296","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412296","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412296","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5412296","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ","KONSTANTINIDI PANAGIOTA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412296","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412296"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χρήση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος σε επιλεγμένες μελέτες περιπτώσεων (Αἰσχ. 1, [Δημ.] 59, Δημ. 19). Αντλώντας το θεωρητικό υπόβαθρό της κυρίως από τη λακανική ψυχανάλυση και τη φεμινιστική θεωρία του κινηματογράφου, υποστηρίζει ότι η ηδονοβλεπτική τεχνική συνιστά τόσο πρωτεύουσα όσο και συμπληρωματική στρατηγική πειθούς, μέσω της οποίας οι ρήτορες επιχειρούν να πείσουν τους δικαστές. Τα νομικά και αποδεικτικά κενά της επιχειρηματολογίας ωθούν τους ομιλητές να αναζητήσουν τους μάρτυρες στο ακροατήριό τους, μολονότι αυτό αδυνατεί να επιβεβαιώσει τα αφηγούμενα γεγονότα. Η ενεργοποίηση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος παρακάμπτει αυτό το εμπόδιο και προσφέρει στους ακροατές την εντύπωση της απρόσκοπτης πρόσβασης στην ιδιωτική −και ιδιαίτερα στη σεξουαλική− ζωή των κατηγορουμένων. Επιπλέον, οι φαινομενικοί ηθικοί φραγμοί του ομιλητή επιτρέπουν μόνο υπαινικτικές και ευφημιστικές διατυπώσεις, ενισχύοντας έτσι τη φαντασία του ακροατηρίου. Η εργασία αναδεικνύει επίσης την έμφυλη διάσταση αυτής της διαδικασίας. Η προνομιακή θέση των ρητόρων ως αποκλειστικών κατόχων προνομιακών πληροφοριών τούς επιτρέπει να επιβάλλουν στους αντιπάλους τους πατριαρχικά κατασκευασμένες ταυτότητες, στερώντας τους ταυτόχρονα την αυτόνομη φωνή. Το χάσμα ισχύος που προκύπτει ανάμεσα στο ομιλούν υποκείμενο και τα σιωπηλά αντικείμενα του βλέμματος ενισχύει τόσο την ηδονοβλεπτική θέαση όσο και την έμφυλη ιεραρχία που διατρέχει τον αθηναϊκό δικανικό λόγο. Ωστόσο, η ανταπόκριση του ακροατηρίου σε αυτή την ιδιάζουσα στρατηγική κατηγορίας δεν είναι δεδομένη. Προκειμένου να εξασφαλίσουν την επιθυμητή ετυμηγορία, οι ρήτορες κατασκευάζουν εντός των λόγων τους δύο τύπους εσωτερικών ακροατηρίων, των οποίων οι στάσεις προβάλλονται ως παράδειγμα προς μίμηση και αποφυγή αντίστοιχα. Έτσι, το εξωτερικό ακροατήριο αντιλαμβάνεται την κοινωνικά προσδιορισμένη βαρύτητα της απόφασής του· εάν το ηδονοβλεπτικό βλέμμα προκαλεί όχι μόνο ενδιαφέρον, αλλά και απόλαυση λόγω της δυνητικής συμμετοχής των δικαστών στις αφηγούμενες σκηνές, η δημόσια φύση της δικαστικής διαδικασίας τους στρέφει τελικά προς την αποστροφή και την αηδία. Με τον τρόπο αυτό, αποδεικνύεται πως η κοινωνική, όπως και η σεξουαλική, δυναμική αποτελεί στο μεγαλύτερο βαθμό ζήτημα εξουσιαστικής υπεροχής.","This thesis investigates the use of the voyeuristic gaze in selected case studies (Aeschin. 1, [Dem.] 59, Dem. 19). Drawing mainly on Lacanian psychoanalysis and feminist film theory concerning the gaze, it is demonstrated that the voyeuristic technique constitutes both a principal and a supplementary strategy of persuasion through which the speakers attempt to convince the jurors. The legal and evidentiary gaps in the argumentation impel the orators to transform their audience into witnesses who, however, lack visual verification of the events. The activation of the voyeuristic gaze bypasses this impediment and offers listeners the impression of unobstructed access to the private—and especially the sexual—life of the defendants. Moreover, the speaker’s apparent moral restraints permit only insinuative and euphemistic statements, thereby amplifying the inventiveness of the audience. The thesis further highlights the gendered dimension of this process. The speakers’ privileged position as exclusive narrators of otherwise inaccessible events enables them to impose patriarchally constructed identities upon their opponents while simultaneously denying them an autonomous voice. The resulting asymmetry between the speaking subject and the silent spectacle reinforces both voyeuristic spectatorship and the gender hierarchy underpinning Athenian legal discourse. The audience’s response to this distinctive line of argumentation, however, is not certain. In order to secure the desired verdict, the orators construct within their speeches two types of internal audiences whose attitudes are either to be adopted or rejected. Thus, the external audience perceives the socially determined gravity of its decision; if the voyeuristic gaze arouses not only interest but also pleasure through potential participation in the narrated scenes, the public nature of the judicial process ultimately redirects jurors toward aversion and disgust. In this way, both social and sexual dynamics emerge as matters of power and dominance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το ηδονοβλεπτικό βλέμμα ως στρατηγική πειθούς και μηχανισμός ελέγχου της σεξουαλικής ηθικής σε αττικούς δικανικούς λόγους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ","KONSTANTINIDI PANAGIOTA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χρήση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος σε επιλεγμένες μελέτες περιπτώσεων (Αἰσχ. 1, [Δημ.] 59, Δημ. 19). Αντλώντας το θεωρητικό υπόβαθρό της κυρίως από τη λακανική ψυχανάλυση και τη φεμινιστική θεωρία του κινηματογράφου, υποστηρίζει ότι η ηδονοβλεπτική τεχνική συνιστά τόσο πρωτεύουσα όσο και συμπληρωματική στρατηγική πειθούς, μέσω της οποίας οι ρήτορες επιχειρούν να πείσουν τους δικαστές. Τα νομικά και αποδεικτικά κενά της επιχειρηματολογίας ωθούν τους ομιλητές να αναζητήσουν τους μάρτυρες στο ακροατήριό τους, μολονότι αυτό αδυνατεί να επιβεβαιώσει τα αφηγούμενα γεγονότα. Η ενεργοποίηση του ηδονοβλεπτικού βλέμματος παρακάμπτει αυτό το εμπόδιο και προσφέρει στους ακροατές την εντύπωση της απρόσκοπτης πρόσβασης στην ιδιωτική −και ιδιαίτερα στη σεξουαλική− ζωή των κατηγορουμένων. Επιπλέον, οι φαινομενικοί ηθικοί φραγμοί του ομιλητή επιτρέπουν μόνο υπαινικτικές και ευφημιστικές διατυπώσεις, ενισχύοντας έτσι τη φαντασία του ακροατηρίου. Η εργασία αναδεικνύει επίσης την έμφυλη διάσταση αυτής της διαδικασίας. Η προνομιακή θέση των ρητόρων ως αποκλειστικών κατόχων προνομιακών πληροφοριών τούς επιτρέπει να επιβάλλουν στους αντιπάλους τους πατριαρχικά κατασκευασμένες ταυτότητες, στερώντας τους ταυτόχρονα την αυτόνομη φωνή. Το χάσμα ισχύος που προκύπτει ανάμεσα στο ομιλούν υποκείμενο και τα σιωπηλά αντικείμενα του βλέμματος ενισχύει τόσο την ηδονοβλεπτική θέαση όσο και την έμφυλη ιεραρχία που διατρέχει τον αθηναϊκό δικανικό λόγο. Ωστόσο, η ανταπόκριση του ακροατηρίου σε αυτή την ιδιάζουσα στρατηγική κατηγορίας δεν είναι δεδομένη. Προκειμένου να εξασφαλίσουν την επιθυμητή ετυμηγορία, οι ρήτορες κατασκευάζουν εντός των λόγων τους δύο τύπους εσωτερικών ακροατηρίων, των οποίων οι στάσεις προβάλλονται ως παράδειγμα προς μίμηση και αποφυγή αντίστοιχα. Έτσι, το εξωτερικό ακροατήριο αντιλαμβάνεται την κοινωνικά προσδιορισμένη βαρύτητα της απόφασής του· εάν το ηδονοβλεπτικό βλέμμα προκαλεί όχι μόνο ενδιαφέρον, αλλά και απόλαυση λόγω της δυνητικής συμμετοχής των δικαστών στις αφηγούμενες σκηνές, η δημόσια φύση της δικαστικής διαδικασίας τους στρέφει τελικά προς την αποστροφή και την αηδία. Με τον τρόπο αυτό, αποδεικνύεται πως η κοινωνική, όπως και η σεξουαλική, δυναμική αποτελεί στο μεγαλύτερο βαθμό ζήτημα εξουσιαστικής υπεροχής.","This thesis investigates the use of the voyeuristic gaze in selected case studies (Aeschin. 1, [Dem.] 59, Dem. 19). Drawing mainly on Lacanian psychoanalysis and feminist film theory concerning the gaze, it is demonstrated that the voyeuristic technique constitutes both a principal and a supplementary strategy of persuasion through which the speakers attempt to convince the jurors. The legal and evidentiary gaps in the argumentation impel the orators to transform their audience into witnesses who, however, lack visual verification of the events. The activation of the voyeuristic gaze bypasses this impediment and offers listeners the impression of unobstructed access to the private—and especially the sexual—life of the defendants. Moreover, the speaker’s apparent moral restraints permit only insinuative and euphemistic statements, thereby amplifying the inventiveness of the audience. The thesis further highlights the gendered dimension of this process. The speakers’ privileged position as exclusive narrators of otherwise inaccessible events enables them to impose patriarchally constructed identities upon their opponents while simultaneously denying them an autonomous voice. The resulting asymmetry between the speaking subject and the silent spectacle reinforces both voyeuristic spectatorship and the gender hierarchy underpinning Athenian legal discourse. The audience’s response to this distinctive line of argumentation, however, is not certain. In order to secure the desired verdict, the orators construct within their speeches two types of internal audiences whose attitudes are either to be adopted or rejected. Thus, the external audience perceives the socially determined gravity of its decision; if the voyeuristic gaze arouses not only interest but also pleasure through potential participation in the narrated scenes, the public nature of the judicial process ultimately redirects jurors toward aversion and disgust. In this way, both social and sexual dynamics emerge as matters of power and dominance."],"dc:identifier":["uoadl:5412296","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412296"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Το ηδονοβλεπτικό βλέμμα ως στρατηγική πειθούς και μηχανισμός ελέγχου της σεξουαλικής ηθικής σε αττικούς δικανικούς λόγους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z"}