{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412361"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412361","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Bordering politics in Greece : Securitization, exclusion and surveillance with the dimension of mobility at the borders.","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την πολιτική, νομική και τεχνολογική αρχιτεκτονική της διαχείρισης των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ελλάδα, εντός του ευρύτερου ευρωπαϊκού πλαισίου. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς η ασφαλειοποίηση (securitization) και ο αποκλεισμός εφαρμόζονται στην πράξη μέσω της υφιστάμενης νομοθεσίας, των διοικητικών πρακτικών και των ψηφιακών υποδομών, και στο πώς αυτά επηρεάζουν τα δικαιώματα και τις βιωματικές εμπειρίες των μεταναστών και των προσφύγων. Η έρευνα θέτει τρία ερωτήματα: (1) πώς οι λογικές ασφαλειοποίησης δομούν τις σύγχρονες πρακτικές διαχείρισης των συνόρων στην Ελλάδα, (2) πώς αυτές οι συνοριακές πρακτικές βιώνονται, αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και σωματοποιούνται από τους μετανάστες που υπόκεινται σε αυτές, και (3) πώς η δημοσιογραφική κάλυψη του ναυαγίου της Πύλου διαμόρφωσε τον δημόσιο και πολιτικό λόγο γύρω από τη μετανάστευση και την κρατική ευθύνη. Μεθοδολογικά, η έρευνα υιοθετεί έναν συνδυασμό βιβλιογραφικής ανασκόπησης, νομικής ανάλυσης, ερευνητικών ρεπορτάζ, ανάλυσης του μιντιακού λόγου και ποιοτικής ανάλυσης καταγεγραμμένων μαρτυριών, παράλληλα με τη μελέτη περίπτωσης (case study) του ναυαγίου της Πύλου. Πλαισιώνει την ελληνική διακυβέρνηση των συνόρων εντός των πρωτοβουλιών εξωτερίκευσης (externalization) της ΕΕ, μέσω της εφαρμογής των κριτικών σπουδών των συνόρων, της βιοπολιτικής, της ποινικοποίησης της μετανάστευσης (crimmigration) και της θεωρίας της ασφαλειοποίησης. Εννοιολογικά, η διατριβή οργανώνεται γύρω από τρεις διαστάσεις: (α) τις συνοριακές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των επαναπροωθήσεων (pushbacks), των παράνομων μεταφορών, της διαχείρισης με επίκεντρο την κράτηση και των επιχειρήσεων θαλάσσιας επιβολής του νόμου, (β) τις ψηφιακές υποδομές που επεκτείνουν την επιτήρηση στη στεριά, τη θάλασσα και τον διοικητικό χώρο, και (γ) την υπόθεση της Πύλου και τη διαμόρφωση του ζητήματος από τα μέσα ενημέρωσης. Βάσει των ευρημάτων, οι σύγχρονες συνοριακές πρακτικές λειτουργούν σε νομικά «γκρίζες» ζώνες, παρακάμπτοντας ή αποδυναμώνοντας τις καθιερωμένες προστασίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι επαναπροωθήσεις, η κράτηση και οι θαλάσσιες αναχαιτίσεις παραβιάζουν τις αρχές της μη επαναπροώθησης (non-refoulement), την απαγόρευση των ομαδικών απελάσεων, καθώς και τα δικαιώματα των μεταναστών στην ιδιωτική ζωή και στην πραγματική προσφυγή (effective remedy), όπως αυτά ορίζονται από το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο. Η κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης ενισχύει αυτές τις δυναμικές, παρουσιάζοντας τους μετακινούμενους πληθυσμούς ως απειλές για την ασφάλεια, επηρεάζοντας την κοινή γνώμη και αποτρέποντας τη λογοδοσία για τις κρατικές ενέργειες. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι το ταξίδι των ανθρώπων για αναζήτηση ασφάλειας εντός και εκτός της ΕΕ διακόπτεται συχνά από στάσεις και επανεκκινήσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων έρχονται αντιμέτωποι με ένα ή περισσότερα από τρία είδη συνοριακών πρακτικών: τη σκλήρυνση των συνόρων, την επέκταση των συνόρων και τις επαναπροωθήσεις. Η διατριβή καταλήγει υποστηρίζοντας ένα πλαίσιο δικαιωμάτων με επίκεντρο τον μετανάστη, θεμελιωμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη λογοδοσία και τη συμμετοχική εποπτεία. Ένα πλαίσιο αυτού του τύπου απαιτεί νομικά δεσμευτικές διασφαλίσεις για την προστασία των μεταναστών και των προσφύγων, κατοχυρωμένα δικαιώματα στην πληροφόρηση και δυνατότητα προσβολής των αποφάσεων που τους αφορούν, καθώς και τη θεσμοθετημένη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και των πληττόμενων κοινοτήτων στην παρακολούθηση, αξιολόγηση και διαμόρφωση των πρακτικών που επηρεάζουν τη ζωή τους.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την πολιτική, νομική και τεχνολογική αρχιτεκτονική της διαχείρισης των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ελλάδα, εντός του ευρύτερου ευρωπαϊκού πλαισίου. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς η ασφαλειοποίηση (securitization) και ο αποκλεισμός εφαρμόζονται στην πράξη μέσω της υφιστάμενης νομοθεσίας, των διοικητικών πρακτικών και των ψηφιακών υποδομών, και στο πώς αυτά επηρεάζουν τα δικαιώματα και τις βιωματικές εμπειρίες των μεταναστών και των προσφύγων. Η έρευνα θέτει τρία ερωτήματα: (1) πώς οι λογικές ασφαλειοποίησης δομούν τις σύγχρονες πρακτικές διαχείρισης των συνόρων στην Ελλάδα, (2) πώς αυτές οι συνοριακές πρακτικές βιώνονται, αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και σωματοποιούνται από τους μετανάστες που υπόκεινται σε αυτές, και (3) πώς η δημοσιογραφική κάλυψη του ναυαγίου της Πύλου διαμόρφωσε τον δημόσιο και πολιτικό λόγο γύρω από τη μετανάστευση και την κρατική ευθύνη. Μεθοδολογικά, η έρευνα υιοθετεί έναν συνδυασμό βιβλιογραφικής ανασκόπησης, νομικής ανάλυσης, ερευνητικών ρεπορτάζ, ανάλυσης του μιντιακού λόγου και ποιοτικής ανάλυσης καταγεγραμμένων μαρτυριών, παράλληλα με τη μελέτη περίπτωσης (case study) του ναυαγίου της Πύλου. Πλαισιώνει την ελληνική διακυβέρνηση των συνόρων εντός των πρωτοβουλιών εξωτερίκευσης (externalization) της ΕΕ, μέσω της εφαρμογής των κριτικών σπουδών των συνόρων, της βιοπολιτικής, της ποινικοποίησης της μετανάστευσης (crimmigration) και της θεωρίας της ασφαλειοποίησης. Εννοιολογικά, η διατριβή οργανώνεται γύρω από τρεις διαστάσεις: (α) τις συνοριακές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των επαναπροωθήσεων (pushbacks), των παράνομων μεταφορών, της διαχείρισης με επίκεντρο την κράτηση και των επιχειρήσεων θαλάσσιας επιβολής του νόμου, (β) τις ψηφιακές υποδομές που επεκτείνουν την επιτήρηση στη στεριά, τη θάλασσα και τον διοικητικό χώρο, και (γ) την υπόθεση της Πύλου και τη διαμόρφωση του ζητήματος από τα μέσα ενημέρωσης. Βάσει των ευρημάτων, οι σύγχρονες συνοριακές πρακτικές λειτουργούν σε νομικά «γκρίζες» ζώνες, παρακάμπτοντας ή αποδυναμώνοντας τις καθιερωμένες προστασίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι επαναπροωθήσεις, η κράτηση και οι θαλάσσιες αναχαιτίσεις παραβιάζουν τις αρχές της μη επαναπροώθησης (non-refoulement), την απαγόρευση των ομαδικών απελάσεων, καθώς και τα δικαιώματα των μεταναστών στην ιδιωτική ζωή και στην πραγματική προσφυγή (effective remedy), όπως αυτά ορίζονται από το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο. Η κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης ενισχύει αυτές τις δυναμικές, παρουσιάζοντας τους μετακινούμενους πληθυσμούς ως απειλές για την ασφάλεια, επηρεάζοντας την κοινή γνώμη και αποτρέποντας τη λογοδοσία για τις κρατικές ενέργειες. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι το ταξίδι των ανθρώπων για αναζήτηση ασφάλειας εντός και εκτός της ΕΕ διακόπτεται συχνά από στάσεις και επανεκκινήσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων έρχονται αντιμέτωποι με ένα ή περισσότερα από τρία είδη συνοριακών πρακτικών: τη σκλήρυνση των συνόρων, την επέκταση των συνόρων και τις επαναπροωθήσεις. Η διατριβή καταλήγει υποστηρίζοντας ένα πλαίσιο δικαιωμάτων με επίκεντρο τον μετανάστη, θεμελιωμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη λογοδοσία και τη συμμετοχική εποπτεία. Ένα πλαίσιο αυτού του τύπου απαιτεί νομικά δεσμευτικές διασφαλίσεις για την προστασία των μεταναστών και των προσφύγων, κατοχυρωμένα δικαιώματα στην πληροφόρηση και δυνατότητα προσβολής των αποφάσεων που τους αφορούν, καθώς και τη θεσμοθετημένη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και των πληττόμενων κοινοτήτων στην παρακολούθηση, αξιολόγηση και διαμόρφωση των πρακτικών που επηρεάζουν τη ζωή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλαφογιάννη Αικατερίνη","Alafogianni Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412361"],"render_values":[{"text":"uoadl:5412361","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412361","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412361","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5412361","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλαφογιάννη Αικατερίνη","Alafogianni Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412361"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την πολιτική, νομική και τεχνολογική αρχιτεκτονική της διαχείρισης των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ελλάδα, εντός του ευρύτερου ευρωπαϊκού πλαισίου. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς η ασφαλειοποίηση (securitization) και ο αποκλεισμός εφαρμόζονται στην πράξη μέσω της υφιστάμενης νομοθεσίας, των διοικητικών πρακτικών και των ψηφιακών υποδομών, και στο πώς αυτά επηρεάζουν τα δικαιώματα και τις βιωματικές εμπειρίες των μεταναστών και των προσφύγων. Η έρευνα θέτει τρία ερωτήματα: (1) πώς οι λογικές ασφαλειοποίησης δομούν τις σύγχρονες πρακτικές διαχείρισης των συνόρων στην Ελλάδα, (2) πώς αυτές οι συνοριακές πρακτικές βιώνονται, αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και σωματοποιούνται από τους μετανάστες που υπόκεινται σε αυτές, και (3) πώς η δημοσιογραφική κάλυψη του ναυαγίου της Πύλου διαμόρφωσε τον δημόσιο και πολιτικό λόγο γύρω από τη μετανάστευση και την κρατική ευθύνη. Μεθοδολογικά, η έρευνα υιοθετεί έναν συνδυασμό βιβλιογραφικής ανασκόπησης, νομικής ανάλυσης, ερευνητικών ρεπορτάζ, ανάλυσης του μιντιακού λόγου και ποιοτικής ανάλυσης καταγεγραμμένων μαρτυριών, παράλληλα με τη μελέτη περίπτωσης (case study) του ναυαγίου της Πύλου. Πλαισιώνει την ελληνική διακυβέρνηση των συνόρων εντός των πρωτοβουλιών εξωτερίκευσης (externalization) της ΕΕ, μέσω της εφαρμογής των κριτικών σπουδών των συνόρων, της βιοπολιτικής, της ποινικοποίησης της μετανάστευσης (crimmigration) και της θεωρίας της ασφαλειοποίησης. Εννοιολογικά, η διατριβή οργανώνεται γύρω από τρεις διαστάσεις: (α) τις συνοριακές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των επαναπροωθήσεων (pushbacks), των παράνομων μεταφορών, της διαχείρισης με επίκεντρο την κράτηση και των επιχειρήσεων θαλάσσιας επιβολής του νόμου, (β) τις ψηφιακές υποδομές που επεκτείνουν την επιτήρηση στη στεριά, τη θάλασσα και τον διοικητικό χώρο, και (γ) την υπόθεση της Πύλου και τη διαμόρφωση του ζητήματος από τα μέσα ενημέρωσης. Βάσει των ευρημάτων, οι σύγχρονες συνοριακές πρακτικές λειτουργούν σε νομικά «γκρίζες» ζώνες, παρακάμπτοντας ή αποδυναμώνοντας τις καθιερωμένες προστασίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι επαναπροωθήσεις, η κράτηση και οι θαλάσσιες αναχαιτίσεις παραβιάζουν τις αρχές της μη επαναπροώθησης (non-refoulement), την απαγόρευση των ομαδικών απελάσεων, καθώς και τα δικαιώματα των μεταναστών στην ιδιωτική ζωή και στην πραγματική προσφυγή (effective remedy), όπως αυτά ορίζονται από το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο. Η κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης ενισχύει αυτές τις δυναμικές, παρουσιάζοντας τους μετακινούμενους πληθυσμούς ως απειλές για την ασφάλεια, επηρεάζοντας την κοινή γνώμη και αποτρέποντας τη λογοδοσία για τις κρατικές ενέργειες. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι το ταξίδι των ανθρώπων για αναζήτηση ασφάλειας εντός και εκτός της ΕΕ διακόπτεται συχνά από στάσεις και επανεκκινήσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων έρχονται αντιμέτωποι με ένα ή περισσότερα από τρία είδη συνοριακών πρακτικών: τη σκλήρυνση των συνόρων, την επέκταση των συνόρων και τις επαναπροωθήσεις. Η διατριβή καταλήγει υποστηρίζοντας ένα πλαίσιο δικαιωμάτων με επίκεντρο τον μετανάστη, θεμελιωμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη λογοδοσία και τη συμμετοχική εποπτεία. Ένα πλαίσιο αυτού του τύπου απαιτεί νομικά δεσμευτικές διασφαλίσεις για την προστασία των μεταναστών και των προσφύγων, κατοχυρωμένα δικαιώματα στην πληροφόρηση και δυνατότητα προσβολής των αποφάσεων που τους αφορούν, καθώς και τη θεσμοθετημένη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και των πληττόμενων κοινοτήτων στην παρακολούθηση, αξιολόγηση και διαμόρφωση των πρακτικών που επηρεάζουν τη ζωή τους.","This thesis examines the political, legal, and technological architecture of border and migration management in Greece within the broader framework of Europe. Specifically, it focuses on how securitization and exclusion are operationalized through established laws, administrative practice, and digital infrastructures, and how these affect the rights and lived experiences of migrants and refugees. It asks three questions: (1) how do securitization logics structure contemporary border management practices in Greece; (2) how are these bordering practices experienced, negotiated, and embodied by migrants subjected to them; and (3) how has media coverage of the Pylos shipwreck shaped public and policy discourses on migration and state responsibility? This research methodologically adopts a combination of literature review, legal analysis, investigative reports, media discourse analysis, and qualitative analysis of documented testimonies, alongside case study of Pylos shipwreck. It contextualizes Greek border governance within EU externalization initiatives through the application of critical border studies, biopolitics, crimmigration, and securitization theory. Conceptually, the thesis is organized around three dimensions: (a) bordering practices, including pushbacks, illegal transfers, detention- centered management, and maritime enforcement operations; (b) digital infrastructures that extend surveillance across land, sea, and administrative space; and (c) Pylos case and media shaping on the topic. Based on the findings the modern border practices operate legally murky places, bypassing or weakening established human rights protections. Pushbacks, detention, and maritime interceptions violate the principles of non-refoulement, the prohibition of collective expulsion, and migrants’ rights to privacy and effective remedy indicated by EU and international law. Media coverage amplifies these dynamics by framing people on the move as security threats, influence public viewpoints and preventing accountability for state actions. It advances the argument that during people’s journeys to seek safety within and outside of EU, they are often punctuated by stops and starts, they encounter one or more of three kinds of border practices, hardening of borders, expansion of borders, and pushbacks. The thesis concludes by advocating for a migrant-centered rights framework, grounded in human rights, accountability, and participatory oversight. A framework of this type requires legally binding safeguards for the protection of migrants and refugees, guaranteed rights to information and the ability to challenge decisions affecting them, and the institutionalized engagement of civil society and affected communities in monitoring, evaluating, and shaping practices that impact their lives."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Bordering politics in Greece : Securitization, exclusion and surveillance with the dimension of mobility at the borders."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλαφογιάννη Αικατερίνη","Alafogianni Aikaterini"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την πολιτική, νομική και τεχνολογική αρχιτεκτονική της διαχείρισης των συνόρων και της μετανάστευσης στην Ελλάδα, εντός του ευρύτερου ευρωπαϊκού πλαισίου. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο πώς η ασφαλειοποίηση (securitization) και ο αποκλεισμός εφαρμόζονται στην πράξη μέσω της υφιστάμενης νομοθεσίας, των διοικητικών πρακτικών και των ψηφιακών υποδομών, και στο πώς αυτά επηρεάζουν τα δικαιώματα και τις βιωματικές εμπειρίες των μεταναστών και των προσφύγων. Η έρευνα θέτει τρία ερωτήματα: (1) πώς οι λογικές ασφαλειοποίησης δομούν τις σύγχρονες πρακτικές διαχείρισης των συνόρων στην Ελλάδα, (2) πώς αυτές οι συνοριακές πρακτικές βιώνονται, αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και σωματοποιούνται από τους μετανάστες που υπόκεινται σε αυτές, και (3) πώς η δημοσιογραφική κάλυψη του ναυαγίου της Πύλου διαμόρφωσε τον δημόσιο και πολιτικό λόγο γύρω από τη μετανάστευση και την κρατική ευθύνη. Μεθοδολογικά, η έρευνα υιοθετεί έναν συνδυασμό βιβλιογραφικής ανασκόπησης, νομικής ανάλυσης, ερευνητικών ρεπορτάζ, ανάλυσης του μιντιακού λόγου και ποιοτικής ανάλυσης καταγεγραμμένων μαρτυριών, παράλληλα με τη μελέτη περίπτωσης (case study) του ναυαγίου της Πύλου. Πλαισιώνει την ελληνική διακυβέρνηση των συνόρων εντός των πρωτοβουλιών εξωτερίκευσης (externalization) της ΕΕ, μέσω της εφαρμογής των κριτικών σπουδών των συνόρων, της βιοπολιτικής, της ποινικοποίησης της μετανάστευσης (crimmigration) και της θεωρίας της ασφαλειοποίησης. Εννοιολογικά, η διατριβή οργανώνεται γύρω από τρεις διαστάσεις: (α) τις συνοριακές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των επαναπροωθήσεων (pushbacks), των παράνομων μεταφορών, της διαχείρισης με επίκεντρο την κράτηση και των επιχειρήσεων θαλάσσιας επιβολής του νόμου, (β) τις ψηφιακές υποδομές που επεκτείνουν την επιτήρηση στη στεριά, τη θάλασσα και τον διοικητικό χώρο, και (γ) την υπόθεση της Πύλου και τη διαμόρφωση του ζητήματος από τα μέσα ενημέρωσης. Βάσει των ευρημάτων, οι σύγχρονες συνοριακές πρακτικές λειτουργούν σε νομικά «γκρίζες» ζώνες, παρακάμπτοντας ή αποδυναμώνοντας τις καθιερωμένες προστασίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι επαναπροωθήσεις, η κράτηση και οι θαλάσσιες αναχαιτίσεις παραβιάζουν τις αρχές της μη επαναπροώθησης (non-refoulement), την απαγόρευση των ομαδικών απελάσεων, καθώς και τα δικαιώματα των μεταναστών στην ιδιωτική ζωή και στην πραγματική προσφυγή (effective remedy), όπως αυτά ορίζονται από το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο. Η κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης ενισχύει αυτές τις δυναμικές, παρουσιάζοντας τους μετακινούμενους πληθυσμούς ως απειλές για την ασφάλεια, επηρεάζοντας την κοινή γνώμη και αποτρέποντας τη λογοδοσία για τις κρατικές ενέργειες. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι το ταξίδι των ανθρώπων για αναζήτηση ασφάλειας εντός και εκτός της ΕΕ διακόπτεται συχνά από στάσεις και επανεκκινήσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων έρχονται αντιμέτωποι με ένα ή περισσότερα από τρία είδη συνοριακών πρακτικών: τη σκλήρυνση των συνόρων, την επέκταση των συνόρων και τις επαναπροωθήσεις. Η διατριβή καταλήγει υποστηρίζοντας ένα πλαίσιο δικαιωμάτων με επίκεντρο τον μετανάστη, θεμελιωμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα, τη λογοδοσία και τη συμμετοχική εποπτεία. Ένα πλαίσιο αυτού του τύπου απαιτεί νομικά δεσμευτικές διασφαλίσεις για την προστασία των μεταναστών και των προσφύγων, κατοχυρωμένα δικαιώματα στην πληροφόρηση και δυνατότητα προσβολής των αποφάσεων που τους αφορούν, καθώς και τη θεσμοθετημένη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και των πληττόμενων κοινοτήτων στην παρακολούθηση, αξιολόγηση και διαμόρφωση των πρακτικών που επηρεάζουν τη ζωή τους.","This thesis examines the political, legal, and technological architecture of border and migration management in Greece within the broader framework of Europe. Specifically, it focuses on how securitization and exclusion are operationalized through established laws, administrative practice, and digital infrastructures, and how these affect the rights and lived experiences of migrants and refugees. It asks three questions: (1) how do securitization logics structure contemporary border management practices in Greece; (2) how are these bordering practices experienced, negotiated, and embodied by migrants subjected to them; and (3) how has media coverage of the Pylos shipwreck shaped public and policy discourses on migration and state responsibility? This research methodologically adopts a combination of literature review, legal analysis, investigative reports, media discourse analysis, and qualitative analysis of documented testimonies, alongside case study of Pylos shipwreck. It contextualizes Greek border governance within EU externalization initiatives through the application of critical border studies, biopolitics, crimmigration, and securitization theory. Conceptually, the thesis is organized around three dimensions: (a) bordering practices, including pushbacks, illegal transfers, detention- centered management, and maritime enforcement operations; (b) digital infrastructures that extend surveillance across land, sea, and administrative space; and (c) Pylos case and media shaping on the topic. Based on the findings the modern border practices operate legally murky places, bypassing or weakening established human rights protections. Pushbacks, detention, and maritime interceptions violate the principles of non-refoulement, the prohibition of collective expulsion, and migrants’ rights to privacy and effective remedy indicated by EU and international law. Media coverage amplifies these dynamics by framing people on the move as security threats, influence public viewpoints and preventing accountability for state actions. It advances the argument that during people’s journeys to seek safety within and outside of EU, they are often punctuated by stops and starts, they encounter one or more of three kinds of border practices, hardening of borders, expansion of borders, and pushbacks. The thesis concludes by advocating for a migrant-centered rights framework, grounded in human rights, accountability, and participatory oversight. A framework of this type requires legally binding safeguards for the protection of migrants and refugees, guaranteed rights to information and the ability to challenge decisions affecting them, and the institutionalized engagement of civil society and affected communities in monitoring, evaluating, and shaping practices that impact their lives."],"dc:identifier":["uoadl:5412361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412361"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Bordering politics in Greece : Securitization, exclusion and surveillance with the dimension of mobility at the borders."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z"}