{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412895"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412895","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των γονεϊκών πρακτικών σίτισης στη συμπεριφορική σίτιση των νηπίων: συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η πρώιμη συμπεριφορική ανάπτυξη στον τομέα της σίτισης διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις γονεϊκές στρατηγικές. Παρότι η βιβλιογραφία έχει αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ των πρακτικών σίτισης και των διατροφικών συμπεριφορών των παιδιών, τα διαθέσιμα ευρήματα παραμένουν αποσπασματικά και στερούνται ποσοτικής ενοποίησης. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση αποσκοπεί στην εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της επίδρασης υποστηρικτικών (responsive) έναντι ελεγκτικών (controlling) πρακτικών σίτισης σε συμπεριφορικές εκβάσεις νηπίων ηλικίας 18–36 μηνών, απαντώντας σε κενά θεωρητικής κατανόησης και μεθοδολογικής τεκμηρίωσης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η παρούσα ανασκόπηση εκπονήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA 2020. Η αναζήτηση τεκμηρίων επικεντρώθηκε στη βάση PubMed για την περίοδο 2019–2024, με κριτήρια ένταξης κλινικές μελέτες που εξετάζουν παρεμβάσεις σίτισης σε νήπια ηλικίας 18– 36 μηνών. Η αξιολόγηση της μεθοδολογικής εγκυρότητας πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο CochraneRoB 2 και PEDROs για τις επιλεχθήσες μελέτες, ενώ η μετα-ανάλυση βασίστηκε σε υπολογισμό σταθμισμένης μέσης διαφοράς (SMD), με εφαρμογή ελέγχων ευαισθησίας και αξιολόγηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης μέσω των δοκιμασιών Egger και Trimand-Fill. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Κατόπιν επιλογής με βάση τα κριτήρια ένταξης, συμπεριλήφθηκαν 28 μελέτες που διερευνούν παρεμβάσεις όπως ο θηλασμός, η στοματοκινητική διέγερση, η εντερική χορήγηση DHA, η φροντίδα τύπου καγκουρό και οι ανταποκρινόμενες στρατηγικές σίτισης. Οι αξιολογούμενες συμπεριφορικές εκβάσεις αφορούσαν την ικανότητα αυτορρύθμισης της πρόσληψης τροφής, την προσαρμοστική ανταπόκριση σε ερεθίσματα σίτισης και την αποδοχή νέων γεύσεων. Η μετα-ανάλυση ανέδειξε θετικό και στατιστικώς σημαντικό μέγεθος επίδρασης υπέρ των υποστηρικτικών πρακτικών (SMD = 0,318, 95% CI: 0,006–0,629, p = 0,046), ενώ οι ελεγκτικές πρακτικές παρουσίασαν αρνητική συσχέτιση με τις υπό μελέτη εκβάσεις. Παρά την αυξημένη ετερογένεια (I² = 88,2%), οι αναλύσεις ευαισθησίας τεκμηρίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. ΣΥΖΗΤΗΣΗ / ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της πρώιμης διατροφικής συμπεριφοράς, οι γονεϊκές πρακτικές σίτισης συνιστούν κρίσιμους τροποποιήσιμους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι υποστηρικτικές στρατηγικές, οι οποίες ενισχύουν την αυτενέργεια και την αισθητηριακή αλληλεπίδραση του νηπίου με το τρόφιμο, συνδέονται συστηματικά με ευνοϊκές συμπεριφορικές εκβάσεις. Αντιθέτως, οι ελεγκτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις σχετίζονται με παρεμπόδιση της ανάπτυξης λειτουργικών διατροφικών προτύπων. Παρά τις μεθοδολογικές αποκλίσεις των μελετών, αναδύεται συγκλίνουσα τάση υπέρ της ανάγκης έγκαιρων και εξατομικευμένων παρεμβάσεων. Κρίνεται σκόπιμη η ενίσχυση της ερευνητικής τεκμηρίωσης μέσω αναλύσεων υποομάδων και η αξιοποίηση των δεδομένων για τη βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η πρώιμη συμπεριφορική ανάπτυξη στον τομέα της σίτισης διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις γονεϊκές στρατηγικές. Παρότι η βιβλιογραφία έχει αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ των πρακτικών σίτισης και των διατροφικών συμπεριφορών των παιδιών, τα διαθέσιμα ευρήματα παραμένουν αποσπασματικά και στερούνται ποσοτικής ενοποίησης. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση αποσκοπεί στην εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της επίδρασης υποστηρικτικών (responsive) έναντι ελεγκτικών (controlling) πρακτικών σίτισης σε συμπεριφορικές εκβάσεις νηπίων ηλικίας 18–36 μηνών, απαντώντας σε κενά θεωρητικής κατανόησης και μεθοδολογικής τεκμηρίωσης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η παρούσα ανασκόπηση εκπονήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA 2020. Η αναζήτηση τεκμηρίων επικεντρώθηκε στη βάση PubMed για την περίοδο 2019–2024, με κριτήρια ένταξης κλινικές μελέτες που εξετάζουν παρεμβάσεις σίτισης σε νήπια ηλικίας 18– 36 μηνών. Η αξιολόγηση της μεθοδολογικής εγκυρότητας πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο CochraneRoB 2 και PEDROs για τις επιλεχθήσες μελέτες, ενώ η μετα-ανάλυση βασίστηκε σε υπολογισμό σταθμισμένης μέσης διαφοράς (SMD), με εφαρμογή ελέγχων ευαισθησίας και αξιολόγηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης μέσω των δοκιμασιών Egger και Trimand-Fill. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Κατόπιν επιλογής με βάση τα κριτήρια ένταξης, συμπεριλήφθηκαν 28 μελέτες που διερευνούν παρεμβάσεις όπως ο θηλασμός, η στοματοκινητική διέγερση, η εντερική χορήγηση DHA, η φροντίδα τύπου καγκουρό και οι ανταποκρινόμενες στρατηγικές σίτισης. Οι αξιολογούμενες συμπεριφορικές εκβάσεις αφορούσαν την ικανότητα αυτορρύθμισης της πρόσληψης τροφής, την προσαρμοστική ανταπόκριση σε ερεθίσματα σίτισης και την αποδοχή νέων γεύσεων. Η μετα-ανάλυση ανέδειξε θετικό και στατιστικώς σημαντικό μέγεθος επίδρασης υπέρ των υποστηρικτικών πρακτικών (SMD = 0,318, 95% CI: 0,006–0,629, p = 0,046), ενώ οι ελεγκτικές πρακτικές παρουσίασαν αρνητική συσχέτιση με τις υπό μελέτη εκβάσεις. Παρά την αυξημένη ετερογένεια (I² = 88,2%), οι αναλύσεις ευαισθησίας τεκμηρίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. ΣΥΖΗΤΗΣΗ / ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της πρώιμης διατροφικής συμπεριφοράς, οι γονεϊκές πρακτικές σίτισης συνιστούν κρίσιμους τροποποιήσιμους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι υποστηρικτικές στρατηγικές, οι οποίες ενισχύουν την αυτενέργεια και την αισθητηριακή αλληλεπίδραση του νηπίου με το τρόφιμο, συνδέονται συστηματικά με ευνοϊκές συμπεριφορικές εκβάσεις. Αντιθέτως, οι ελεγκτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις σχετίζονται με παρεμπόδιση της ανάπτυξης λειτουργικών διατροφικών προτύπων. Παρά τις μεθοδολογικές αποκλίσεις των μελετών, αναδύεται συγκλίνουσα τάση υπέρ της ανάγκης έγκαιρων και εξατομικευμένων παρεμβάσεων. Κρίνεται σκόπιμη η ενίσχυση της ερευνητικής τεκμηρίωσης μέσω αναλύσεων υποομάδων και η αξιοποίηση των δεδομένων για τη βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαριτάκη Μαρία","Baritaki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412895"],"render_values":[{"text":"uoadl:5412895","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412895","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412895","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5412895","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαριτάκη Μαρία","Baritaki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412895","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412895"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η πρώιμη συμπεριφορική ανάπτυξη στον τομέα της σίτισης διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις γονεϊκές στρατηγικές. Παρότι η βιβλιογραφία έχει αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ των πρακτικών σίτισης και των διατροφικών συμπεριφορών των παιδιών, τα διαθέσιμα ευρήματα παραμένουν αποσπασματικά και στερούνται ποσοτικής ενοποίησης. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση αποσκοπεί στην εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της επίδρασης υποστηρικτικών (responsive) έναντι ελεγκτικών (controlling) πρακτικών σίτισης σε συμπεριφορικές εκβάσεις νηπίων ηλικίας 18–36 μηνών, απαντώντας σε κενά θεωρητικής κατανόησης και μεθοδολογικής τεκμηρίωσης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η παρούσα ανασκόπηση εκπονήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA 2020. Η αναζήτηση τεκμηρίων επικεντρώθηκε στη βάση PubMed για την περίοδο 2019–2024, με κριτήρια ένταξης κλινικές μελέτες που εξετάζουν παρεμβάσεις σίτισης σε νήπια ηλικίας 18– 36 μηνών. Η αξιολόγηση της μεθοδολογικής εγκυρότητας πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο CochraneRoB 2 και PEDROs για τις επιλεχθήσες μελέτες, ενώ η μετα-ανάλυση βασίστηκε σε υπολογισμό σταθμισμένης μέσης διαφοράς (SMD), με εφαρμογή ελέγχων ευαισθησίας και αξιολόγηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης μέσω των δοκιμασιών Egger και Trimand-Fill. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Κατόπιν επιλογής με βάση τα κριτήρια ένταξης, συμπεριλήφθηκαν 28 μελέτες που διερευνούν παρεμβάσεις όπως ο θηλασμός, η στοματοκινητική διέγερση, η εντερική χορήγηση DHA, η φροντίδα τύπου καγκουρό και οι ανταποκρινόμενες στρατηγικές σίτισης. Οι αξιολογούμενες συμπεριφορικές εκβάσεις αφορούσαν την ικανότητα αυτορρύθμισης της πρόσληψης τροφής, την προσαρμοστική ανταπόκριση σε ερεθίσματα σίτισης και την αποδοχή νέων γεύσεων. Η μετα-ανάλυση ανέδειξε θετικό και στατιστικώς σημαντικό μέγεθος επίδρασης υπέρ των υποστηρικτικών πρακτικών (SMD = 0,318, 95% CI: 0,006–0,629, p = 0,046), ενώ οι ελεγκτικές πρακτικές παρουσίασαν αρνητική συσχέτιση με τις υπό μελέτη εκβάσεις. Παρά την αυξημένη ετερογένεια (I² = 88,2%), οι αναλύσεις ευαισθησίας τεκμηρίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. ΣΥΖΗΤΗΣΗ / ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της πρώιμης διατροφικής συμπεριφοράς, οι γονεϊκές πρακτικές σίτισης συνιστούν κρίσιμους τροποποιήσιμους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι υποστηρικτικές στρατηγικές, οι οποίες ενισχύουν την αυτενέργεια και την αισθητηριακή αλληλεπίδραση του νηπίου με το τρόφιμο, συνδέονται συστηματικά με ευνοϊκές συμπεριφορικές εκβάσεις. Αντιθέτως, οι ελεγκτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις σχετίζονται με παρεμπόδιση της ανάπτυξης λειτουργικών διατροφικών προτύπων. Παρά τις μεθοδολογικές αποκλίσεις των μελετών, αναδύεται συγκλίνουσα τάση υπέρ της ανάγκης έγκαιρων και εξατομικευμένων παρεμβάσεων. Κρίνεται σκόπιμη η ενίσχυση της ερευνητικής τεκμηρίωσης μέσω αναλύσεων υποομάδων και η αξιοποίηση των δεδομένων για τη βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής.","INTRODUCTION Early behavioral development in the domain of feeding is largely shaped by parental strategies. Although the literature has highlighted the association between feeding practices and children's eating behaviors, existing findings remain fragmented and lack quantitative synthesis. This systematic review and meta-analysis aim to comprehensively assess the impact of supportive (responsive) versus controlling feeding practices on behavioral outcomes among infants aged 18–36 months, addressing gaps in theoretical understanding and methodological substantiation. MATERIAL AND METHODS This review was conducted in accordance with the PRISMA 2020 guidelines. Evidence was retrieved from the PubMed database covering the period 2019–2024, including clinical studies investigating feeding interventions in infants aged 18–36 months. Methodological quality was assessed using the Cochrane RoB 2 tool and the PEDro scale. The metaanalysis was performed using the calculation of standardized mean differences (SMD), along with sensitivity analyses and evaluation of potential publication bias via Egger’s test and the Trim-and-Fill method. RESULTS Following eligibility screening, 28 studies were included, examining interventions such as breastfeeding, oromotor stimulation, enteral DHA supplementation, kangaroo mother care, and responsive feeding strategies. The behavioral outcomes assessed included selfregulation of food intake, adaptive response to feeding stimuli, and acceptance of new flavors. The meta-analysis revealed a positive and statistically significant effect size favoring supportive practices (SMD = 0.318, 95% CI: 0.006–0.629, p = 0.046), while controlling practices were negatively associated with the targeted outcomes. Despite high heterogeneity (I² = 88.2%), sensitivity analyses supported the robustness of the findings. DISCUSSION / CONCLUSION Within the context of shaping early eating behavior, parental feeding practices constitute critical and modifiable environmental factors. Supportive strategies, which enhance infant autonomy and sensory interaction with food, are consistently associated with favorable behavioral outcomes. In contrast, controlling interventions are linked to the inhibition of functional dietary patterns. Despite methodological divergences among studies, a converging trend emerges in favor of timely and individualized interventions. Strengthening the evidence base through subgroup analyses and applying findings to optimize clinical practice is deemed essential."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των γονεϊκών πρακτικών σίτισης στη συμπεριφορική σίτιση των νηπίων: συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαριτάκη Μαρία","Baritaki Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η πρώιμη συμπεριφορική ανάπτυξη στον τομέα της σίτισης διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις γονεϊκές στρατηγικές. Παρότι η βιβλιογραφία έχει αναδείξει τη συσχέτιση μεταξύ των πρακτικών σίτισης και των διατροφικών συμπεριφορών των παιδιών, τα διαθέσιμα ευρήματα παραμένουν αποσπασματικά και στερούνται ποσοτικής ενοποίησης. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση αποσκοπεί στην εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της επίδρασης υποστηρικτικών (responsive) έναντι ελεγκτικών (controlling) πρακτικών σίτισης σε συμπεριφορικές εκβάσεις νηπίων ηλικίας 18–36 μηνών, απαντώντας σε κενά θεωρητικής κατανόησης και μεθοδολογικής τεκμηρίωσης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η παρούσα ανασκόπηση εκπονήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA 2020. Η αναζήτηση τεκμηρίων επικεντρώθηκε στη βάση PubMed για την περίοδο 2019–2024, με κριτήρια ένταξης κλινικές μελέτες που εξετάζουν παρεμβάσεις σίτισης σε νήπια ηλικίας 18– 36 μηνών. Η αξιολόγηση της μεθοδολογικής εγκυρότητας πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο CochraneRoB 2 και PEDROs για τις επιλεχθήσες μελέτες, ενώ η μετα-ανάλυση βασίστηκε σε υπολογισμό σταθμισμένης μέσης διαφοράς (SMD), με εφαρμογή ελέγχων ευαισθησίας και αξιολόγηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης μέσω των δοκιμασιών Egger και Trimand-Fill. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Κατόπιν επιλογής με βάση τα κριτήρια ένταξης, συμπεριλήφθηκαν 28 μελέτες που διερευνούν παρεμβάσεις όπως ο θηλασμός, η στοματοκινητική διέγερση, η εντερική χορήγηση DHA, η φροντίδα τύπου καγκουρό και οι ανταποκρινόμενες στρατηγικές σίτισης. Οι αξιολογούμενες συμπεριφορικές εκβάσεις αφορούσαν την ικανότητα αυτορρύθμισης της πρόσληψης τροφής, την προσαρμοστική ανταπόκριση σε ερεθίσματα σίτισης και την αποδοχή νέων γεύσεων. Η μετα-ανάλυση ανέδειξε θετικό και στατιστικώς σημαντικό μέγεθος επίδρασης υπέρ των υποστηρικτικών πρακτικών (SMD = 0,318, 95% CI: 0,006–0,629, p = 0,046), ενώ οι ελεγκτικές πρακτικές παρουσίασαν αρνητική συσχέτιση με τις υπό μελέτη εκβάσεις. Παρά την αυξημένη ετερογένεια (I² = 88,2%), οι αναλύσεις ευαισθησίας τεκμηρίωσαν τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων. ΣΥΖΗΤΗΣΗ / ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της πρώιμης διατροφικής συμπεριφοράς, οι γονεϊκές πρακτικές σίτισης συνιστούν κρίσιμους τροποποιήσιμους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι υποστηρικτικές στρατηγικές, οι οποίες ενισχύουν την αυτενέργεια και την αισθητηριακή αλληλεπίδραση του νηπίου με το τρόφιμο, συνδέονται συστηματικά με ευνοϊκές συμπεριφορικές εκβάσεις. Αντιθέτως, οι ελεγκτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις σχετίζονται με παρεμπόδιση της ανάπτυξης λειτουργικών διατροφικών προτύπων. Παρά τις μεθοδολογικές αποκλίσεις των μελετών, αναδύεται συγκλίνουσα τάση υπέρ της ανάγκης έγκαιρων και εξατομικευμένων παρεμβάσεων. Κρίνεται σκόπιμη η ενίσχυση της ερευνητικής τεκμηρίωσης μέσω αναλύσεων υποομάδων και η αξιοποίηση των δεδομένων για τη βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής.","INTRODUCTION Early behavioral development in the domain of feeding is largely shaped by parental strategies. Although the literature has highlighted the association between feeding practices and children's eating behaviors, existing findings remain fragmented and lack quantitative synthesis. This systematic review and meta-analysis aim to comprehensively assess the impact of supportive (responsive) versus controlling feeding practices on behavioral outcomes among infants aged 18–36 months, addressing gaps in theoretical understanding and methodological substantiation. MATERIAL AND METHODS This review was conducted in accordance with the PRISMA 2020 guidelines. Evidence was retrieved from the PubMed database covering the period 2019–2024, including clinical studies investigating feeding interventions in infants aged 18–36 months. Methodological quality was assessed using the Cochrane RoB 2 tool and the PEDro scale. The metaanalysis was performed using the calculation of standardized mean differences (SMD), along with sensitivity analyses and evaluation of potential publication bias via Egger’s test and the Trim-and-Fill method. RESULTS Following eligibility screening, 28 studies were included, examining interventions such as breastfeeding, oromotor stimulation, enteral DHA supplementation, kangaroo mother care, and responsive feeding strategies. The behavioral outcomes assessed included selfregulation of food intake, adaptive response to feeding stimuli, and acceptance of new flavors. The meta-analysis revealed a positive and statistically significant effect size favoring supportive practices (SMD = 0.318, 95% CI: 0.006–0.629, p = 0.046), while controlling practices were negatively associated with the targeted outcomes. Despite high heterogeneity (I² = 88.2%), sensitivity analyses supported the robustness of the findings. DISCUSSION / CONCLUSION Within the context of shaping early eating behavior, parental feeding practices constitute critical and modifiable environmental factors. Supportive strategies, which enhance infant autonomy and sensory interaction with food, are consistently associated with favorable behavioral outcomes. In contrast, controlling interventions are linked to the inhibition of functional dietary patterns. Despite methodological divergences among studies, a converging trend emerges in favor of timely and individualized interventions. Strengthening the evidence base through subgroup analyses and applying findings to optimize clinical practice is deemed essential."],"dc:identifier":["uoadl:5412895","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412895"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση των γονεϊκών πρακτικών σίτισης στη συμπεριφορική σίτιση των νηπίων: συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z"}