{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412922"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5412922","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χειρουργική διαχείριση μαστού μετά από χημειοθεραπεία","abstract":"Η παρούσα εργασία διερευνά τη χειρουργική διαχείριση της μασχαλιαίας περιοχής σε ασθενείς με καρκίνο μαστού μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία, με στόχο την αξιολόγηση της καταλληλότερης θεραπευτικής στρατηγικής. Η μασχαλιαία λεμφαδενική κατάσταση αποτελεί καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα και επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις για το εύρος της χειρουργικής παρέμβασης. Η σύγχρονη τάση απομείωσης της χειρουργικής νοσηρότητας, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη αποτελεσματικότητα της νεοεπικουρικής θεραπείας, καθιστά αναγκαία την επανεκτίμηση του ρόλου του πλήρους μασχαλιαίου λεμφαδενικού καθαρισμού. Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση κλινικοπαθολογικών δεδομένων ασθενών που έλαβαν προεγχειρητική χημειοθεραπεία και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης. Καταγράφηκαν μεταβλητές όπως ιστολογικός τύπος, βαθμός κακοήθειας, μέγεθος όγκου και τελική λεμφαδενική κατάσταση. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συχνότητα παθολογικής πλήρους ανταπόκρισης στη μασχάλη, καθώς αυτή αποτελεί βασικό κριτήριο για την πιθανή αποφυγή εκτεταμένης χειρουργικής παρέμβασης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίασε ελευθερία λεμφαδενικής νόσου μετά τη θεραπεία, γεγονός που υποστηρίζει τη δυνατότητα εφαρμογής λιγότερο επεμβατικών τεχνικών σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Παράλληλα, σε μέρος του δείγματος διαπιστώθηκε υπολειμματική μεταστατική νόσος, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι η πλήρης λεμφαδενεκτομή εξακολουθεί να έχει ρόλο σε συγκεκριμένες κλινικές καταστάσεις. Η ετερογένεια των αποτελεσμάτων αναδεικνύει την ανάγκη εξατομικευμένης προσέγγισης. Συμπερασματικά, η χειρουργική διαχείριση της μασχάλης μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία πρέπει να βασίζεται στη βιολογική συμπεριφορά του όγκου και στην τεκμηριωμένη παθολογική ανταπόκριση. Η ισορροπία μεταξύ ογκολογικής ασφάλειας και ελαχιστοποίησης της νοσηρότητας αποτελεί τον βασικό άξονα λήψης αποφάσεων, με στόχο τη βελτίωση τόσο της επιβίωσης όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία διερευνά τη χειρουργική διαχείριση της μασχαλιαίας περιοχής σε ασθενείς με καρκίνο μαστού μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία, με στόχο την αξιολόγηση της καταλληλότερης θεραπευτικής στρατηγικής. Η μασχαλιαία λεμφαδενική κατάσταση αποτελεί καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα και επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις για το εύρος της χειρουργικής παρέμβασης. Η σύγχρονη τάση απομείωσης της χειρουργικής νοσηρότητας, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη αποτελεσματικότητα της νεοεπικουρικής θεραπείας, καθιστά αναγκαία την επανεκτίμηση του ρόλου του πλήρους μασχαλιαίου λεμφαδενικού καθαρισμού. Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση κλινικοπαθολογικών δεδομένων ασθενών που έλαβαν προεγχειρητική χημειοθεραπεία και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης. Καταγράφηκαν μεταβλητές όπως ιστολογικός τύπος, βαθμός κακοήθειας, μέγεθος όγκου και τελική λεμφαδενική κατάσταση. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συχνότητα παθολογικής πλήρους ανταπόκρισης στη μασχάλη, καθώς αυτή αποτελεί βασικό κριτήριο για την πιθανή αποφυγή εκτεταμένης χειρουργικής παρέμβασης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίασε ελευθερία λεμφαδενικής νόσου μετά τη θεραπεία, γεγονός που υποστηρίζει τη δυνατότητα εφαρμογής λιγότερο επεμβατικών τεχνικών σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Παράλληλα, σε μέρος του δείγματος διαπιστώθηκε υπολειμματική μεταστατική νόσος, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι η πλήρης λεμφαδενεκτομή εξακολουθεί να έχει ρόλο σε συγκεκριμένες κλινικές καταστάσεις. Η ετερογένεια των αποτελεσμάτων αναδεικνύει την ανάγκη εξατομικευμένης προσέγγισης. Συμπερασματικά, η χειρουργική διαχείριση της μασχάλης μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία πρέπει να βασίζεται στη βιολογική συμπεριφορά του όγκου και στην τεκμηριωμένη παθολογική ανταπόκριση. Η ισορροπία μεταξύ ογκολογικής ασφάλειας και ελαχιστοποίησης της νοσηρότητας αποτελεί τον βασικό άξονα λήψης αποφάσεων, με στόχο τη βελτίωση τόσο της επιβίωσης όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τόμπολας Παναγιώτης","Tompolas Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412922"],"render_values":[{"text":"uoadl:5412922","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412922","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412922","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5412922","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τόμπολας Παναγιώτης","Tompolas Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5412922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412922"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία διερευνά τη χειρουργική διαχείριση της μασχαλιαίας περιοχής σε ασθενείς με καρκίνο μαστού μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία, με στόχο την αξιολόγηση της καταλληλότερης θεραπευτικής στρατηγικής. Η μασχαλιαία λεμφαδενική κατάσταση αποτελεί καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα και επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις για το εύρος της χειρουργικής παρέμβασης. Η σύγχρονη τάση απομείωσης της χειρουργικής νοσηρότητας, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη αποτελεσματικότητα της νεοεπικουρικής θεραπείας, καθιστά αναγκαία την επανεκτίμηση του ρόλου του πλήρους μασχαλιαίου λεμφαδενικού καθαρισμού. Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση κλινικοπαθολογικών δεδομένων ασθενών που έλαβαν προεγχειρητική χημειοθεραπεία και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης. Καταγράφηκαν μεταβλητές όπως ιστολογικός τύπος, βαθμός κακοήθειας, μέγεθος όγκου και τελική λεμφαδενική κατάσταση. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συχνότητα παθολογικής πλήρους ανταπόκρισης στη μασχάλη, καθώς αυτή αποτελεί βασικό κριτήριο για την πιθανή αποφυγή εκτεταμένης χειρουργικής παρέμβασης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίασε ελευθερία λεμφαδενικής νόσου μετά τη θεραπεία, γεγονός που υποστηρίζει τη δυνατότητα εφαρμογής λιγότερο επεμβατικών τεχνικών σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Παράλληλα, σε μέρος του δείγματος διαπιστώθηκε υπολειμματική μεταστατική νόσος, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι η πλήρης λεμφαδενεκτομή εξακολουθεί να έχει ρόλο σε συγκεκριμένες κλινικές καταστάσεις. Η ετερογένεια των αποτελεσμάτων αναδεικνύει την ανάγκη εξατομικευμένης προσέγγισης. Συμπερασματικά, η χειρουργική διαχείριση της μασχάλης μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία πρέπει να βασίζεται στη βιολογική συμπεριφορά του όγκου και στην τεκμηριωμένη παθολογική ανταπόκριση. Η ισορροπία μεταξύ ογκολογικής ασφάλειας και ελαχιστοποίησης της νοσηρότητας αποτελεί τον βασικό άξονα λήψης αποφάσεων, με στόχο τη βελτίωση τόσο της επιβίωσης όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","This study investigates the surgical management of the axilla in patients with breast cancer following neoadjuvant chemotherapy, aiming to evaluate the most appropriate therapeutic strategy. Axillary lymph node status remains a key prognostic factor and directly influences decisions regarding the extent of surgical intervention. The contemporary shift toward surgical de-escalation, combined with the increasing effectiveness of neoadjuvant systemic therapy, necessitates a re-evaluation of the role of axillary lymph node dissection in the modern treatment algorithm. The research was based on a retrospective analysis of clinicopathological data from patients who received neoadjuvant chemotherapy followed by surgical treatment of the breast and axilla. Variables recorded included histological type, tumor grade, tumor size, and final nodal status. Particular emphasis was placed on the rate of pathological complete response in the axilla, as this outcome represents a critical determinant in considering the omission of extensive axillary surgery. The findings demonstrated that a substantial proportion of patients achieved nodal clearance following systemic therapy, supporting the feasibility of less invasive surgical approaches in carefully selected cases. At the same time, residual metastatic nodal disease was identified in a subset of patients, confirming that axillary lymph node dissection continues to play an important role in specific clinical scenarios. The heterogeneity of outcomes highlights the need for individualized decision-making. In conclusion, the surgical management of the axilla after neoadjuvant chemotherapy should be guided by tumor biology and documented pathological response. Achieving a balance between oncological safety and minimization of surgical morbidity represents the central principle of contemporary practice, with the ultimate goal of improving both survival outcomes and quality of life for patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χειρουργική διαχείριση μαστού μετά από χημειοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τόμπολας Παναγιώτης","Tompolas Panagiotis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία διερευνά τη χειρουργική διαχείριση της μασχαλιαίας περιοχής σε ασθενείς με καρκίνο μαστού μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία, με στόχο την αξιολόγηση της καταλληλότερης θεραπευτικής στρατηγικής. Η μασχαλιαία λεμφαδενική κατάσταση αποτελεί καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα και επηρεάζει άμεσα τις αποφάσεις για το εύρος της χειρουργικής παρέμβασης. Η σύγχρονη τάση απομείωσης της χειρουργικής νοσηρότητας, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη αποτελεσματικότητα της νεοεπικουρικής θεραπείας, καθιστά αναγκαία την επανεκτίμηση του ρόλου του πλήρους μασχαλιαίου λεμφαδενικού καθαρισμού. Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση κλινικοπαθολογικών δεδομένων ασθενών που έλαβαν προεγχειρητική χημειοθεραπεία και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντιμετώπιση της μασχάλης. Καταγράφηκαν μεταβλητές όπως ιστολογικός τύπος, βαθμός κακοήθειας, μέγεθος όγκου και τελική λεμφαδενική κατάσταση. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συχνότητα παθολογικής πλήρους ανταπόκρισης στη μασχάλη, καθώς αυτή αποτελεί βασικό κριτήριο για την πιθανή αποφυγή εκτεταμένης χειρουργικής παρέμβασης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίασε ελευθερία λεμφαδενικής νόσου μετά τη θεραπεία, γεγονός που υποστηρίζει τη δυνατότητα εφαρμογής λιγότερο επεμβατικών τεχνικών σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Παράλληλα, σε μέρος του δείγματος διαπιστώθηκε υπολειμματική μεταστατική νόσος, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι η πλήρης λεμφαδενεκτομή εξακολουθεί να έχει ρόλο σε συγκεκριμένες κλινικές καταστάσεις. Η ετερογένεια των αποτελεσμάτων αναδεικνύει την ανάγκη εξατομικευμένης προσέγγισης. Συμπερασματικά, η χειρουργική διαχείριση της μασχάλης μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία πρέπει να βασίζεται στη βιολογική συμπεριφορά του όγκου και στην τεκμηριωμένη παθολογική ανταπόκριση. Η ισορροπία μεταξύ ογκολογικής ασφάλειας και ελαχιστοποίησης της νοσηρότητας αποτελεί τον βασικό άξονα λήψης αποφάσεων, με στόχο τη βελτίωση τόσο της επιβίωσης όσο και της ποιότητας ζωής των ασθενών.","This study investigates the surgical management of the axilla in patients with breast cancer following neoadjuvant chemotherapy, aiming to evaluate the most appropriate therapeutic strategy. Axillary lymph node status remains a key prognostic factor and directly influences decisions regarding the extent of surgical intervention. The contemporary shift toward surgical de-escalation, combined with the increasing effectiveness of neoadjuvant systemic therapy, necessitates a re-evaluation of the role of axillary lymph node dissection in the modern treatment algorithm. The research was based on a retrospective analysis of clinicopathological data from patients who received neoadjuvant chemotherapy followed by surgical treatment of the breast and axilla. Variables recorded included histological type, tumor grade, tumor size, and final nodal status. Particular emphasis was placed on the rate of pathological complete response in the axilla, as this outcome represents a critical determinant in considering the omission of extensive axillary surgery. The findings demonstrated that a substantial proportion of patients achieved nodal clearance following systemic therapy, supporting the feasibility of less invasive surgical approaches in carefully selected cases. At the same time, residual metastatic nodal disease was identified in a subset of patients, confirming that axillary lymph node dissection continues to play an important role in specific clinical scenarios. The heterogeneity of outcomes highlights the need for individualized decision-making. In conclusion, the surgical management of the axilla after neoadjuvant chemotherapy should be guided by tumor biology and documented pathological response. Achieving a balance between oncological safety and minimization of surgical morbidity represents the central principle of contemporary practice, with the ultimate goal of improving both survival outcomes and quality of life for patients."],"dc:identifier":["uoadl:5412922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5412922"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χειρουργική διαχείριση μαστού μετά από χημειοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z"}