{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413054"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413054","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποσοτική εκτίμηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου: Σύγκριση τεχνικών και διερεύνηση της προγνωστικής αξίας","abstract":"Κατά τη διεξαγωγή εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης του μυοκαρδίου αποκτώνται low-dose CT εικόνες οι οποίες χρησιμοποιούνται κυρίως για διόρθωση της εξασθένισης και όχι για διαγνωστικούς σκοπούς. Ωστόσο, οι εικόνες αυτές δύνανται να αξιοποιηθούν για ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, παρέχοντας πρόσθετες πληροφορίες χωρίς επιπλέον ακτινική επιβάρυνση ή ανάγκη συμπληρωματικής εξέτασης. Ο περικαρδιακός λιπώδης ιστός έχει συσχετιστεί με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, στεφανιαία νόσο και εμφάνιση ισχαιμίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, η βελτιστοποίηση της διαδικασίας ποσοτικοποίησης εφαρμόζοντας σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας με στόχο τη μείωση του χρόνου μέτρησης και τέλος η αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας. Η μελέτη χωρίστηκε σε τρία διαδοχικά στάδια. Στο πρώτο στάδιο έγινε σύγκριση μεταξύ διαγνωστικών και μη διαγνωστικών (low-dose) εικόνων CT σε 10 ασθενείς, με στόχο την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε αυτές. Στο δεύτερο στάδιο αξιολογήθηκαν διαφορετικά σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας σε low-dose CT εικόνες 30 ασθενών, συγκρίνοντας δειγματοληψία ανά δεύτερη, τρίτη και τέταρτη τομή με την αναλυτική μέτρηση σε κάθε τομή. Στο τρίτο στάδιο πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε 130 ασθενείς οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε εξέταση SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου. Με βάση τη διαδικασία της συστηματικής δειγματοληψίας επιλέχθηκε βηματισμός 1/2, καθώς ανέδειξε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ μείωσης του χρόνου ανάλυσης και διατήρησης της ακρίβειας των μετρήσεων. Στόχος αυτού του σταδίου ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του όγκου του λιπώδους ιστού και της εμφάνισης ισχαιμίας, τόσο στο συνολικό δείγμα όσο και ανά φύλο. Για τη στατιστική ανάλυση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι Bland-Altman, Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Pearson correlation, ROC, logistic regression και Mann-Whitney test. Τα αποτελέσματα της σύγκρισης μεταξύ διαγνωστικών και low-dose CT εικόνων ανέδειξαν υψηλό βαθμό συμφωνίας, με ICC =0,9960 και Pearson correlation coefficient r =0,9957. Η ανάλυση Bland-Altman έδειξε πολύ μικρή συστηματική απόκλιση και στενά limits of agreement, χωρίς παρουσία proportional bias. Από τα σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας που αξιολογήθηκαν, η μέτρηση ανά δύο τομές παρουσίασε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ ακρίβειας των μετρήσεων και χρόνου ανάλυσης, με MAPE = 3% και μείωση του απαιτούμενου χρόνου μέτρησης σχεδόν στο μισό. Η ROC ανάλυση στο συνολικό πληθυσμό των 130 ασθενών έδειξε AUC =0,809, υποδηλώνοντας ικανοποιητική ικανότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Επιπλέον, η logistic regression ανάλυση έδειξε ότι η αύξηση του όγκου του περικαρδιακού λιπώδους ιστού συσχετίζεται με αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ισχαιμίας. Η ανάλυση ανά φύλο έδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού μπορεί να διαχωρίσει καλύτερα τους παθολογικούς ασθενείς όταν ο υπό μελέτη πληθυσμός αποτελείται από γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε low-dose CT εικόνες διόρθωσης εξασθένισης, οι οποίες λαμβάνονται στο πλαίσιο εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου, είναι αξιόπιστη. Παράλληλα, η λήψη μετρήσεων ανά δύο τομές μειώνει σημαντικά τον χρόνο ανάλυσης χωρίς ουσιαστική απώλεια ακρίβειας, με το βηματισμό αυτό να παρουσιάζει τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο παραμέτρων. Επιπλέον, ο αυξημένος όγκος περικαρδιακού λιπώδους ιστού φάνηκε να σχετίζεται με παρουσία ισχαιμίας, ενώ η μελέτη ανέδειξε ικανοποιητική δυνατότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την πιθανή κλινική αξία του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας και αναδεικνύουν την ανάγκη περαιτέρω αξιολόγησης της προγνωστικής του σημασίας σε μεγαλύτερα δείγματα ασθενών.","abstract_html":"Κατά τη διεξαγωγή εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης του μυοκαρδίου αποκτώνται low-dose CT εικόνες οι οποίες χρησιμοποιούνται κυρίως για διόρθωση της εξασθένισης και όχι για διαγνωστικούς σκοπούς. Ωστόσο, οι εικόνες αυτές δύνανται να αξιοποιηθούν για ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, παρέχοντας πρόσθετες πληροφορίες χωρίς επιπλέον ακτινική επιβάρυνση ή ανάγκη συμπληρωματικής εξέτασης. Ο περικαρδιακός λιπώδης ιστός έχει συσχετιστεί με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, στεφανιαία νόσο και εμφάνιση ισχαιμίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, η βελτιστοποίηση της διαδικασίας ποσοτικοποίησης εφαρμόζοντας σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας με στόχο τη μείωση του χρόνου μέτρησης και τέλος η αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας. Η μελέτη χωρίστηκε σε τρία διαδοχικά στάδια. Στο πρώτο στάδιο έγινε σύγκριση μεταξύ διαγνωστικών και μη διαγνωστικών (low-dose) εικόνων CT σε 10 ασθενείς, με στόχο την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε αυτές. Στο δεύτερο στάδιο αξιολογήθηκαν διαφορετικά σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας σε low-dose CT εικόνες 30 ασθενών, συγκρίνοντας δειγματοληψία ανά δεύτερη, τρίτη και τέταρτη τομή με την αναλυτική μέτρηση σε κάθε τομή. Στο τρίτο στάδιο πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε 130 ασθενείς οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε εξέταση SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου. Με βάση τη διαδικασία της συστηματικής δειγματοληψίας επιλέχθηκε βηματισμός 1/2, καθώς ανέδειξε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ μείωσης του χρόνου ανάλυσης και διατήρησης της ακρίβειας των μετρήσεων. Στόχος αυτού του σταδίου ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του όγκου του λιπώδους ιστού και της εμφάνισης ισχαιμίας, τόσο στο συνολικό δείγμα όσο και ανά φύλο. Για τη στατιστική ανάλυση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι Bland-Altman, Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Pearson correlation, ROC, logistic regression και Mann-Whitney test. Τα αποτελέσματα της σύγκρισης μεταξύ διαγνωστικών και low-dose CT εικόνων ανέδειξαν υψηλό βαθμό συμφωνίας, με ICC =0,9960 και Pearson correlation coefficient r =0,9957. Η ανάλυση Bland-Altman έδειξε πολύ μικρή συστηματική απόκλιση και στενά limits of agreement, χωρίς παρουσία proportional bias. Από τα σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας που αξιολογήθηκαν, η μέτρηση ανά δύο τομές παρουσίασε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ ακρίβειας των μετρήσεων και χρόνου ανάλυσης, με MAPE = 3% και μείωση του απαιτούμενου χρόνου μέτρησης σχεδόν στο μισό. Η ROC ανάλυση στο συνολικό πληθυσμό των 130 ασθενών έδειξε AUC =0,809, υποδηλώνοντας ικανοποιητική ικανότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Επιπλέον, η logistic regression ανάλυση έδειξε ότι η αύξηση του όγκου του περικαρδιακού λιπώδους ιστού συσχετίζεται με αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ισχαιμίας. Η ανάλυση ανά φύλο έδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού μπορεί να διαχωρίσει καλύτερα τους παθολογικούς ασθενείς όταν ο υπό μελέτη πληθυσμός αποτελείται από γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε low-dose CT εικόνες διόρθωσης εξασθένισης, οι οποίες λαμβάνονται στο πλαίσιο εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου, είναι αξιόπιστη. Παράλληλα, η λήψη μετρήσεων ανά δύο τομές μειώνει σημαντικά τον χρόνο ανάλυσης χωρίς ουσιαστική απώλεια ακρίβειας, με το βηματισμό αυτό να παρουσιάζει τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο παραμέτρων. Επιπλέον, ο αυξημένος όγκος περικαρδιακού λιπώδους ιστού φάνηκε να σχετίζεται με παρουσία ισχαιμίας, ενώ η μελέτη ανέδειξε ικανοποιητική δυνατότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την πιθανή κλινική αξία του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας και αναδεικνύουν την ανάγκη περαιτέρω αξιολόγησης της προγνωστικής του σημασίας σε μεγαλύτερα δείγματα ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαργώνη Αικατερίνη","Margoni Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413054"],"render_values":[{"text":"uoadl:5413054","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413054","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413054","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5413054","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαργώνη Αικατερίνη","Margoni Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413054","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413054"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κατά τη διεξαγωγή εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης του μυοκαρδίου αποκτώνται low-dose CT εικόνες οι οποίες χρησιμοποιούνται κυρίως για διόρθωση της εξασθένισης και όχι για διαγνωστικούς σκοπούς. Ωστόσο, οι εικόνες αυτές δύνανται να αξιοποιηθούν για ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, παρέχοντας πρόσθετες πληροφορίες χωρίς επιπλέον ακτινική επιβάρυνση ή ανάγκη συμπληρωματικής εξέτασης. Ο περικαρδιακός λιπώδης ιστός έχει συσχετιστεί με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, στεφανιαία νόσο και εμφάνιση ισχαιμίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, η βελτιστοποίηση της διαδικασίας ποσοτικοποίησης εφαρμόζοντας σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας με στόχο τη μείωση του χρόνου μέτρησης και τέλος η αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας. Η μελέτη χωρίστηκε σε τρία διαδοχικά στάδια. Στο πρώτο στάδιο έγινε σύγκριση μεταξύ διαγνωστικών και μη διαγνωστικών (low-dose) εικόνων CT σε 10 ασθενείς, με στόχο την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε αυτές. Στο δεύτερο στάδιο αξιολογήθηκαν διαφορετικά σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας σε low-dose CT εικόνες 30 ασθενών, συγκρίνοντας δειγματοληψία ανά δεύτερη, τρίτη και τέταρτη τομή με την αναλυτική μέτρηση σε κάθε τομή. Στο τρίτο στάδιο πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε 130 ασθενείς οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε εξέταση SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου. Με βάση τη διαδικασία της συστηματικής δειγματοληψίας επιλέχθηκε βηματισμός 1/2, καθώς ανέδειξε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ μείωσης του χρόνου ανάλυσης και διατήρησης της ακρίβειας των μετρήσεων. Στόχος αυτού του σταδίου ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του όγκου του λιπώδους ιστού και της εμφάνισης ισχαιμίας, τόσο στο συνολικό δείγμα όσο και ανά φύλο. Για τη στατιστική ανάλυση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι Bland-Altman, Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Pearson correlation, ROC, logistic regression και Mann-Whitney test. Τα αποτελέσματα της σύγκρισης μεταξύ διαγνωστικών και low-dose CT εικόνων ανέδειξαν υψηλό βαθμό συμφωνίας, με ICC =0,9960 και Pearson correlation coefficient r =0,9957. Η ανάλυση Bland-Altman έδειξε πολύ μικρή συστηματική απόκλιση και στενά limits of agreement, χωρίς παρουσία proportional bias. Από τα σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας που αξιολογήθηκαν, η μέτρηση ανά δύο τομές παρουσίασε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ ακρίβειας των μετρήσεων και χρόνου ανάλυσης, με MAPE = 3% και μείωση του απαιτούμενου χρόνου μέτρησης σχεδόν στο μισό. Η ROC ανάλυση στο συνολικό πληθυσμό των 130 ασθενών έδειξε AUC =0,809, υποδηλώνοντας ικανοποιητική ικανότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Επιπλέον, η logistic regression ανάλυση έδειξε ότι η αύξηση του όγκου του περικαρδιακού λιπώδους ιστού συσχετίζεται με αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ισχαιμίας. Η ανάλυση ανά φύλο έδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού μπορεί να διαχωρίσει καλύτερα τους παθολογικούς ασθενείς όταν ο υπό μελέτη πληθυσμός αποτελείται από γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε low-dose CT εικόνες διόρθωσης εξασθένισης, οι οποίες λαμβάνονται στο πλαίσιο εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου, είναι αξιόπιστη. Παράλληλα, η λήψη μετρήσεων ανά δύο τομές μειώνει σημαντικά τον χρόνο ανάλυσης χωρίς ουσιαστική απώλεια ακρίβειας, με το βηματισμό αυτό να παρουσιάζει τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο παραμέτρων. Επιπλέον, ο αυξημένος όγκος περικαρδιακού λιπώδους ιστού φάνηκε να σχετίζεται με παρουσία ισχαιμίας, ενώ η μελέτη ανέδειξε ικανοποιητική δυνατότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την πιθανή κλινική αξία του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας και αναδεικνύουν την ανάγκη περαιτέρω αξιολόγησης της προγνωστικής του σημασίας σε μεγαλύτερα δείγματα ασθενών.","During myocardial perfusion SPECT/CT imaging, low-dose CT images are acquired primarily for attenuation correction rather than for diagnostic purposes. Nevertheless, these images can also be utilized for the quantification of pericardial adipose tissue, providing additional information without additional radiation exposure or the need for supplementary imaging examinations. Pericardial adipose tissue has been associated with increased cardiovascular risk, coronary artery disease, and myocardial ischemia. The aim of the present study was to evaluate the reliability of low-dose CT images for the quantification of pericardial adipose tissue, to optimize the quantification process by applying systematic sampling schemes in order to reduce analysis time, and finally to assess the predictive ability of pericardial adipose tissue as an indicator of myocardial ischemia. The study was divided into three consecutive stages. In the first stage, diagnostic and non-diagnostic (low-dose) CT images from 10 patients were compared in order to evaluate the reliability of low-dose CT images for the quantification of pericardial adipose tissue. In the second stage, different systematic sampling schemes were evaluated in low-dose CT images from 30 patients by comparing measurements obtained from every second, third, and fourth slice with the reference analysis performed on every slice. In the third stage, pericardial adipose tissue quantification was performed in 130 patients who had undergone myocardial perfusion SPECT/CT imaging. Based on the systematic sampling analysis, a 1/2 sampling interval was selected, as it demonstrated the best balance between reduction of analysis time and preservation of measurement accuracy. The aim of this stage was to investigate the association between pericardial adipose tissue volume and the presence of myocardial ischemia, both in the overall population and according to sex. Statistical analysis included Bland–Altman analysis, Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Pearson correlation, ROC analysis, logistic regression, and the Mann–Whitney test. The comparison between diagnostic and low-dose CT images demonstrated a high degree of agreement, with ICC = 0.9960 and Pearson correlation coefficient r = 0.9957. Bland–Altman analysis demonstrated minimal systematic bias and narrow limits of agreement, without evidence of proportional bias. Among the systematic sampling schemes evaluated, measurement every second slice demonstrated the best balance between measurement accuracy and analysis time, with a mean absolute percentage error (MAPE) of 3% and an almost 50% reduction in analysis time. ROC analysis in the total population of 130 patients showed an AUC of 0.809, indicating satisfactory discrimination between patients with and without myocardial ischemia. Furthermore, logistic regression analysis demonstrated that increasing pericardial adipose tissue volume was associated with an increased probability of myocardial ischemia. Sex-based analysis showed that pericardial adipose tissue measurements provided better discrimination of pathological patients in women compared with men. In conclusion, the present study demonstrated that the quantification of pericardial adipose tissue on low-dose CT attenuation correction images acquired during myocardial perfusion SPECT/CT imaging is reliable. In addition, measurements obtained every second slice significantly reduced analysis time without substantial loss of accuracy, with this sampling interval demonstrating the optimal balance between efficiency and measurement precision. Moreover, increased pericardial adipose tissue volume was associated with the presence of myocardial ischemia, while the study demonstrated satisfactory discrimination between patients with and without ischemia. These findings support the potential clinical value of pericardial adipose tissue as an indicator of myocardial ischemia and highlight the need for further evaluation of its prognostic significance in larger patient populations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποσοτική εκτίμηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου: Σύγκριση τεχνικών και διερεύνηση της προγνωστικής αξίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαργώνη Αικατερίνη","Margoni Aikaterini"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Κατά τη διεξαγωγή εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης του μυοκαρδίου αποκτώνται low-dose CT εικόνες οι οποίες χρησιμοποιούνται κυρίως για διόρθωση της εξασθένισης και όχι για διαγνωστικούς σκοπούς. Ωστόσο, οι εικόνες αυτές δύνανται να αξιοποιηθούν για ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, παρέχοντας πρόσθετες πληροφορίες χωρίς επιπλέον ακτινική επιβάρυνση ή ανάγκη συμπληρωματικής εξέτασης. Ο περικαρδιακός λιπώδης ιστός έχει συσχετιστεί με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, στεφανιαία νόσο και εμφάνιση ισχαιμίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού, η βελτιστοποίηση της διαδικασίας ποσοτικοποίησης εφαρμόζοντας σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας με στόχο τη μείωση του χρόνου μέτρησης και τέλος η αξιολόγηση της προγνωστικής ικανότητας του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας. Η μελέτη χωρίστηκε σε τρία διαδοχικά στάδια. Στο πρώτο στάδιο έγινε σύγκριση μεταξύ διαγνωστικών και μη διαγνωστικών (low-dose) εικόνων CT σε 10 ασθενείς, με στόχο την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των low-dose CT εικόνων για την ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε αυτές. Στο δεύτερο στάδιο αξιολογήθηκαν διαφορετικά σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας σε low-dose CT εικόνες 30 ασθενών, συγκρίνοντας δειγματοληψία ανά δεύτερη, τρίτη και τέταρτη τομή με την αναλυτική μέτρηση σε κάθε τομή. Στο τρίτο στάδιο πραγματοποιήθηκε ποσοτικοποίηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε 130 ασθενείς οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε εξέταση SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου. Με βάση τη διαδικασία της συστηματικής δειγματοληψίας επιλέχθηκε βηματισμός 1/2, καθώς ανέδειξε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ μείωσης του χρόνου ανάλυσης και διατήρησης της ακρίβειας των μετρήσεων. Στόχος αυτού του σταδίου ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του όγκου του λιπώδους ιστού και της εμφάνισης ισχαιμίας, τόσο στο συνολικό δείγμα όσο και ανά φύλο. Για τη στατιστική ανάλυση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι Bland-Altman, Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Pearson correlation, ROC, logistic regression και Mann-Whitney test. Τα αποτελέσματα της σύγκρισης μεταξύ διαγνωστικών και low-dose CT εικόνων ανέδειξαν υψηλό βαθμό συμφωνίας, με ICC =0,9960 και Pearson correlation coefficient r =0,9957. Η ανάλυση Bland-Altman έδειξε πολύ μικρή συστηματική απόκλιση και στενά limits of agreement, χωρίς παρουσία proportional bias. Από τα σχήματα συστηματικής δειγματοληψίας που αξιολογήθηκαν, η μέτρηση ανά δύο τομές παρουσίασε την καλύτερη ισορροπία μεταξύ ακρίβειας των μετρήσεων και χρόνου ανάλυσης, με MAPE = 3% και μείωση του απαιτούμενου χρόνου μέτρησης σχεδόν στο μισό. Η ROC ανάλυση στο συνολικό πληθυσμό των 130 ασθενών έδειξε AUC =0,809, υποδηλώνοντας ικανοποιητική ικανότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Επιπλέον, η logistic regression ανάλυση έδειξε ότι η αύξηση του όγκου του περικαρδιακού λιπώδους ιστού συσχετίζεται με αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ισχαιμίας. Η ανάλυση ανά φύλο έδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού μπορεί να διαχωρίσει καλύτερα τους παθολογικούς ασθενείς όταν ο υπό μελέτη πληθυσμός αποτελείται από γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η μέτρηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε low-dose CT εικόνες διόρθωσης εξασθένισης, οι οποίες λαμβάνονται στο πλαίσιο εξετάσεων SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου, είναι αξιόπιστη. Παράλληλα, η λήψη μετρήσεων ανά δύο τομές μειώνει σημαντικά τον χρόνο ανάλυσης χωρίς ουσιαστική απώλεια ακρίβειας, με το βηματισμό αυτό να παρουσιάζει τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο παραμέτρων. Επιπλέον, ο αυξημένος όγκος περικαρδιακού λιπώδους ιστού φάνηκε να σχετίζεται με παρουσία ισχαιμίας, ενώ η μελέτη ανέδειξε ικανοποιητική δυνατότητα διάκρισης μεταξύ ασθενών με και χωρίς ισχαιμία. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την πιθανή κλινική αξία του περικαρδιακού λιπώδους ιστού ως δείκτη εμφάνισης ισχαιμίας και αναδεικνύουν την ανάγκη περαιτέρω αξιολόγησης της προγνωστικής του σημασίας σε μεγαλύτερα δείγματα ασθενών.","During myocardial perfusion SPECT/CT imaging, low-dose CT images are acquired primarily for attenuation correction rather than for diagnostic purposes. Nevertheless, these images can also be utilized for the quantification of pericardial adipose tissue, providing additional information without additional radiation exposure or the need for supplementary imaging examinations. Pericardial adipose tissue has been associated with increased cardiovascular risk, coronary artery disease, and myocardial ischemia. The aim of the present study was to evaluate the reliability of low-dose CT images for the quantification of pericardial adipose tissue, to optimize the quantification process by applying systematic sampling schemes in order to reduce analysis time, and finally to assess the predictive ability of pericardial adipose tissue as an indicator of myocardial ischemia. The study was divided into three consecutive stages. In the first stage, diagnostic and non-diagnostic (low-dose) CT images from 10 patients were compared in order to evaluate the reliability of low-dose CT images for the quantification of pericardial adipose tissue. In the second stage, different systematic sampling schemes were evaluated in low-dose CT images from 30 patients by comparing measurements obtained from every second, third, and fourth slice with the reference analysis performed on every slice. In the third stage, pericardial adipose tissue quantification was performed in 130 patients who had undergone myocardial perfusion SPECT/CT imaging. Based on the systematic sampling analysis, a 1/2 sampling interval was selected, as it demonstrated the best balance between reduction of analysis time and preservation of measurement accuracy. The aim of this stage was to investigate the association between pericardial adipose tissue volume and the presence of myocardial ischemia, both in the overall population and according to sex. Statistical analysis included Bland–Altman analysis, Intraclass Correlation Coefficient (ICC), Pearson correlation, ROC analysis, logistic regression, and the Mann–Whitney test. The comparison between diagnostic and low-dose CT images demonstrated a high degree of agreement, with ICC = 0.9960 and Pearson correlation coefficient r = 0.9957. Bland–Altman analysis demonstrated minimal systematic bias and narrow limits of agreement, without evidence of proportional bias. Among the systematic sampling schemes evaluated, measurement every second slice demonstrated the best balance between measurement accuracy and analysis time, with a mean absolute percentage error (MAPE) of 3% and an almost 50% reduction in analysis time. ROC analysis in the total population of 130 patients showed an AUC of 0.809, indicating satisfactory discrimination between patients with and without myocardial ischemia. Furthermore, logistic regression analysis demonstrated that increasing pericardial adipose tissue volume was associated with an increased probability of myocardial ischemia. Sex-based analysis showed that pericardial adipose tissue measurements provided better discrimination of pathological patients in women compared with men. In conclusion, the present study demonstrated that the quantification of pericardial adipose tissue on low-dose CT attenuation correction images acquired during myocardial perfusion SPECT/CT imaging is reliable. In addition, measurements obtained every second slice significantly reduced analysis time without substantial loss of accuracy, with this sampling interval demonstrating the optimal balance between efficiency and measurement precision. Moreover, increased pericardial adipose tissue volume was associated with the presence of myocardial ischemia, while the study demonstrated satisfactory discrimination between patients with and without ischemia. These findings support the potential clinical value of pericardial adipose tissue as an indicator of myocardial ischemia and highlight the need for further evaluation of its prognostic significance in larger patient populations."],"dc:identifier":["uoadl:5413054","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413054"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ποσοτική εκτίμηση του περικαρδιακού λιπώδους ιστού σε SPECT/CT αιμάτωσης μυοκαρδίου: Σύγκριση τεχνικών και διερεύνηση της προγνωστικής αξίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z"}