{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413056"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413056","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Integrating surgical preparedness into national health emergency frameworks: a WHO priority analysis","abstract":"Ιστορικά περιθωριοποιημένη σε επίπεδο διεθνών πρωτοβουλιών δημόσιας υγείας η χειρουργική φροντίδα, προσεγγιζόταν παραδοσιακά μέσω κάθετων προγραμμάτων και αντιμετωπιζόταν ως δαπανηρή πολυτέλεια παρά ως βασικό συστατικό στοιχείο του Universal Health Coverage (UHC). Ωστόσο, οι πρόσφατες συστημικές διαταραχές και κυρίως η πανδημία COVID-19, οι κλιμακούμενες γεωπολιτικές αστάθειες στην Ανατολική Μεσόγειο και η αυξανόμενη συχνότητα περιστατικών τραύματος, ανέδειξαν σοβαρά κενά στην ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας. Η παρούσα διατριβή διερευνά της στρατηγική επιταγή της ενσωμάτωσης της επείγουσας, εντατικής και χειρουργικής φροντίδας στα εθνικά πλαίσια αντιμετώπισης υγειονομικών κρίσεων, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Αξιολογεί τη μετάβαση από αποσπασματικές παρεμβάσεις που εστιάζουν σε συγκεκριμένα περιστατικά σε μια ολοκληρωμένη οριζόντια ενσωμάτωση πλάνου ετοιμότητας στα συστήματα υγείας, εξετάζοντας την εφαρμογή των Εθνικών Σχεδίων Χειρουργικής, Μαιευτικής και Αναισθησιολογικής Φροντίδας (NSOAPs) μέσα από τις διεθνείς μελέτες περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων της Ρουάντα, της Ζάμπια, του Ισημερινού και της Νιγηρίας. Το κύριο μέρος της έρευνας εστιάζει στη σύγκριση των προτύπων χωρών που εφαρμόζουν σε κάποιο βαθμό στρατηγικές χειρουργικής ετοιμότητας και συγκρίνει την τρέχουσα κατάσταση της Κύπρου, ενός ευρωπαϊκού κράτους που διανύει τη φάση εδραίωσης του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓεΣΥ) του, ενώ παράλληλα έρχεται αντιμέτωπο με ένα σύνολο γεωπολιτικών, περιφερειακών και εποχιακών κίνδυνων. Αναλύοντας την τρέχουσα κάλυψη της Κύπρου από παράλληλες δομές πολιτικής προστασίας (όπως το σχέδιο «ΖΗΝΩΝ» του Υπουργείου Εσωτερικών) και την απουσία επίσημων χειρουργικών δεικτών στην απόκριση της δημόσιας υγείας, η εργασία αυτή εντοπίζει δομικές δυσλειτουργίες στην ικανότητα διαχείρισης εξάρσης περιστατικών (surge) στα νοσοκομεία, στη δυνατότητα ανταπόκρισης του εργατικού δυναμικού και στις αλυσίδες εφοδιασμού υλικών. Βασιζόμενη στη στρατηγική «Preparedness 2.0» (2024–2029) του ΠΟΥ και την πρωτοβουλία των Ομάδων Ιατρικής Έκτακτης Ανάγκης (EMT), η διατριβή παρουσιάζει ένα τεκμηριωμένο προσχέδιο πολιτικής, προσαρμοσμένο στα δεδομένα της Κύπρου. Προτείνει ένα τοπικό πλαίσιο δύο επιπέδων, σχεδιασμένο να διασφαλίζει ότι το σύστημα υγείας μπορεί να κλιμακώνει τη χειρουργική φροντίδα κατά τη διάρκεια των περιστατικών μαζικών απωλειών, χωρίς να προκαλείται κατάρρευση των τακτικών, απαραίτητων χειρουργικών υπηρεσιών. Η εργασία ολοκληρώνεται με έναν πλήρως ποσοτικοποιημένο πίνακα, ο οποίος εξειδικεύει τις σαφείς αρμοδιότητες των ρυθμιστικών και επιχειρησιακών φορέων, διαμορφώνοντας έναν νομοθετικό και υποδομικό οδικό χάρτη για την τρέχουσα δεκαετία.","abstract_html":"Ιστορικά περιθωριοποιημένη σε επίπεδο διεθνών πρωτοβουλιών δημόσιας υγείας η χειρουργική φροντίδα, προσεγγιζόταν παραδοσιακά μέσω κάθετων προγραμμάτων και αντιμετωπιζόταν ως δαπανηρή πολυτέλεια παρά ως βασικό συστατικό στοιχείο του Universal Health Coverage (UHC). Ωστόσο, οι πρόσφατες συστημικές διαταραχές και κυρίως η πανδημία COVID-19, οι κλιμακούμενες γεωπολιτικές αστάθειες στην Ανατολική Μεσόγειο και η αυξανόμενη συχνότητα περιστατικών τραύματος, ανέδειξαν σοβαρά κενά στην ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας. Η παρούσα διατριβή διερευνά της στρατηγική επιταγή της ενσωμάτωσης της επείγουσας, εντατικής και χειρουργικής φροντίδας στα εθνικά πλαίσια αντιμετώπισης υγειονομικών κρίσεων, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Αξιολογεί τη μετάβαση από αποσπασματικές παρεμβάσεις που εστιάζουν σε συγκεκριμένα περιστατικά σε μια ολοκληρωμένη οριζόντια ενσωμάτωση πλάνου ετοιμότητας στα συστήματα υγείας, εξετάζοντας την εφαρμογή των Εθνικών Σχεδίων Χειρουργικής, Μαιευτικής και Αναισθησιολογικής Φροντίδας (NSOAPs) μέσα από τις διεθνείς μελέτες περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων της Ρουάντα, της Ζάμπια, του Ισημερινού και της Νιγηρίας. Το κύριο μέρος της έρευνας εστιάζει στη σύγκριση των προτύπων χωρών που εφαρμόζουν σε κάποιο βαθμό στρατηγικές χειρουργικής ετοιμότητας και συγκρίνει την τρέχουσα κατάσταση της Κύπρου, ενός ευρωπαϊκού κράτους που διανύει τη φάση εδραίωσης του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓεΣΥ) του, ενώ παράλληλα έρχεται αντιμέτωπο με ένα σύνολο γεωπολιτικών, περιφερειακών και εποχιακών κίνδυνων. Αναλύοντας την τρέχουσα κάλυψη της Κύπρου από παράλληλες δομές πολιτικής προστασίας (όπως το σχέδιο «ΖΗΝΩΝ» του Υπουργείου Εσωτερικών) και την απουσία επίσημων χειρουργικών δεικτών στην απόκριση της δημόσιας υγείας, η εργασία αυτή εντοπίζει δομικές δυσλειτουργίες στην ικανότητα διαχείρισης εξάρσης περιστατικών (surge) στα νοσοκομεία, στη δυνατότητα ανταπόκρισης του εργατικού δυναμικού και στις αλυσίδες εφοδιασμού υλικών. Βασιζόμενη στη στρατηγική «Preparedness 2.0» (2024–2029) του ΠΟΥ και την πρωτοβουλία των Ομάδων Ιατρικής Έκτακτης Ανάγκης (EMT), η διατριβή παρουσιάζει ένα τεκμηριωμένο προσχέδιο πολιτικής, προσαρμοσμένο στα δεδομένα της Κύπρου. Προτείνει ένα τοπικό πλαίσιο δύο επιπέδων, σχεδιασμένο να διασφαλίζει ότι το σύστημα υγείας μπορεί να κλιμακώνει τη χειρουργική φροντίδα κατά τη διάρκεια των περιστατικών μαζικών απωλειών, χωρίς να προκαλείται κατάρρευση των τακτικών, απαραίτητων χειρουργικών υπηρεσιών. Η εργασία ολοκληρώνεται με έναν πλήρως ποσοτικοποιημένο πίνακα, ο οποίος εξειδικεύει τις σαφείς αρμοδιότητες των ρυθμιστικών και επιχειρησιακών φορέων, διαμορφώνοντας έναν νομοθετικό και υποδομικό οδικό χάρτη για την τρέχουσα δεκαετία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ξενοφώντος Ελένη","Xenophontos Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413056"],"render_values":[{"text":"uoadl:5413056","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413056","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413056","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5413056","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ξενοφώντος Ελένη","Xenophontos Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413056"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικά περιθωριοποιημένη σε επίπεδο διεθνών πρωτοβουλιών δημόσιας υγείας η χειρουργική φροντίδα, προσεγγιζόταν παραδοσιακά μέσω κάθετων προγραμμάτων και αντιμετωπιζόταν ως δαπανηρή πολυτέλεια παρά ως βασικό συστατικό στοιχείο του Universal Health Coverage (UHC). Ωστόσο, οι πρόσφατες συστημικές διαταραχές και κυρίως η πανδημία COVID-19, οι κλιμακούμενες γεωπολιτικές αστάθειες στην Ανατολική Μεσόγειο και η αυξανόμενη συχνότητα περιστατικών τραύματος, ανέδειξαν σοβαρά κενά στην ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας. Η παρούσα διατριβή διερευνά της στρατηγική επιταγή της ενσωμάτωσης της επείγουσας, εντατικής και χειρουργικής φροντίδας στα εθνικά πλαίσια αντιμετώπισης υγειονομικών κρίσεων, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Αξιολογεί τη μετάβαση από αποσπασματικές παρεμβάσεις που εστιάζουν σε συγκεκριμένα περιστατικά σε μια ολοκληρωμένη οριζόντια ενσωμάτωση πλάνου ετοιμότητας στα συστήματα υγείας, εξετάζοντας την εφαρμογή των Εθνικών Σχεδίων Χειρουργικής, Μαιευτικής και Αναισθησιολογικής Φροντίδας (NSOAPs) μέσα από τις διεθνείς μελέτες περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων της Ρουάντα, της Ζάμπια, του Ισημερινού και της Νιγηρίας. Το κύριο μέρος της έρευνας εστιάζει στη σύγκριση των προτύπων χωρών που εφαρμόζουν σε κάποιο βαθμό στρατηγικές χειρουργικής ετοιμότητας και συγκρίνει την τρέχουσα κατάσταση της Κύπρου, ενός ευρωπαϊκού κράτους που διανύει τη φάση εδραίωσης του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓεΣΥ) του, ενώ παράλληλα έρχεται αντιμέτωπο με ένα σύνολο γεωπολιτικών, περιφερειακών και εποχιακών κίνδυνων. Αναλύοντας την τρέχουσα κάλυψη της Κύπρου από παράλληλες δομές πολιτικής προστασίας (όπως το σχέδιο «ΖΗΝΩΝ» του Υπουργείου Εσωτερικών) και την απουσία επίσημων χειρουργικών δεικτών στην απόκριση της δημόσιας υγείας, η εργασία αυτή εντοπίζει δομικές δυσλειτουργίες στην ικανότητα διαχείρισης εξάρσης περιστατικών (surge) στα νοσοκομεία, στη δυνατότητα ανταπόκρισης του εργατικού δυναμικού και στις αλυσίδες εφοδιασμού υλικών. Βασιζόμενη στη στρατηγική «Preparedness 2.0» (2024–2029) του ΠΟΥ και την πρωτοβουλία των Ομάδων Ιατρικής Έκτακτης Ανάγκης (EMT), η διατριβή παρουσιάζει ένα τεκμηριωμένο προσχέδιο πολιτικής, προσαρμοσμένο στα δεδομένα της Κύπρου. Προτείνει ένα τοπικό πλαίσιο δύο επιπέδων, σχεδιασμένο να διασφαλίζει ότι το σύστημα υγείας μπορεί να κλιμακώνει τη χειρουργική φροντίδα κατά τη διάρκεια των περιστατικών μαζικών απωλειών, χωρίς να προκαλείται κατάρρευση των τακτικών, απαραίτητων χειρουργικών υπηρεσιών. Η εργασία ολοκληρώνεται με έναν πλήρως ποσοτικοποιημένο πίνακα, ο οποίος εξειδικεύει τις σαφείς αρμοδιότητες των ρυθμιστικών και επιχειρησιακών φορέων, διαμορφώνοντας έναν νομοθετικό και υποδομικό οδικό χάρτη για την τρέχουσα δεκαετία.","Historically relegated to the periphery of global public health initiatives, surgical care has traditionally been managed via isolated vertical programs or perceived as an expensive luxury rather than an essential component of Universal Health Coverage (UHC). However, recent systemic disruptions, most notably the COVID-19 pandemic, escalating geopolitical vulnerabilities in the Eastern Mediterranean, and the rising burden of acute traumatic injuries, have exposed severe gaps in health system resilience. This thesis investigates the strategic imperative of integrating emergency, critical, and operative care into national health emergency frameworks, using the World Health Organization's (WHO) global guidelines as a benchmark. It evaluates the shift from isolated disease-focused interventions to comprehensive horizontal health systems integration, examining the implementation of National Surgical, Obstetric, and Anesthesia Plans (NSOAPs) across diverse global case studies, including Rwanda, Zambia, Ecuador, and Nigeria. The core of this research applies these international frameworks to the Republic of Cyprus, a nation navigating the consolidation of its General Healthcare System (GeSy) alongside unique geopolitical, regional, and seasonal risks. By analyzing Cyprus's current reliance on parallel civil protection structures (such as the Ministry of Interior's «ΖΗΝΩΝ» plan) and the absence of formal surgical indicators in its public health response, this work identifies structural bottlenecks in hospital surge capacity, workforce deployment, and material supply chains. Drawing upon WHO's Preparedness 2.0 strategy (2024-2029) and the Emergency Medical Teams (EMT) initiative, this thesis presents a data-driven policy blueprint tailored to the Cypriot context. It proposes a localized, dual-track framework designed to ensure that the healthcare system can rapidly scale up operative care during mass-casualty incidents without triggering the collapse of everyday, essential surgical services. The document concludes with a fully quantified implementation matrix, detailing clear lines of responsibility for regulatory and operational bodies, establishing a legislative and infrastructural roadmap for the contemporary decade."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Integrating surgical preparedness into national health emergency frameworks: a WHO priority analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ξενοφώντος Ελένη","Xenophontos Eleni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ιστορικά περιθωριοποιημένη σε επίπεδο διεθνών πρωτοβουλιών δημόσιας υγείας η χειρουργική φροντίδα, προσεγγιζόταν παραδοσιακά μέσω κάθετων προγραμμάτων και αντιμετωπιζόταν ως δαπανηρή πολυτέλεια παρά ως βασικό συστατικό στοιχείο του Universal Health Coverage (UHC). Ωστόσο, οι πρόσφατες συστημικές διαταραχές και κυρίως η πανδημία COVID-19, οι κλιμακούμενες γεωπολιτικές αστάθειες στην Ανατολική Μεσόγειο και η αυξανόμενη συχνότητα περιστατικών τραύματος, ανέδειξαν σοβαρά κενά στην ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας. Η παρούσα διατριβή διερευνά της στρατηγική επιταγή της ενσωμάτωσης της επείγουσας, εντατικής και χειρουργικής φροντίδας στα εθνικά πλαίσια αντιμετώπισης υγειονομικών κρίσεων, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Αξιολογεί τη μετάβαση από αποσπασματικές παρεμβάσεις που εστιάζουν σε συγκεκριμένα περιστατικά σε μια ολοκληρωμένη οριζόντια ενσωμάτωση πλάνου ετοιμότητας στα συστήματα υγείας, εξετάζοντας την εφαρμογή των Εθνικών Σχεδίων Χειρουργικής, Μαιευτικής και Αναισθησιολογικής Φροντίδας (NSOAPs) μέσα από τις διεθνείς μελέτες περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων της Ρουάντα, της Ζάμπια, του Ισημερινού και της Νιγηρίας. Το κύριο μέρος της έρευνας εστιάζει στη σύγκριση των προτύπων χωρών που εφαρμόζουν σε κάποιο βαθμό στρατηγικές χειρουργικής ετοιμότητας και συγκρίνει την τρέχουσα κατάσταση της Κύπρου, ενός ευρωπαϊκού κράτους που διανύει τη φάση εδραίωσης του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓεΣΥ) του, ενώ παράλληλα έρχεται αντιμέτωπο με ένα σύνολο γεωπολιτικών, περιφερειακών και εποχιακών κίνδυνων. Αναλύοντας την τρέχουσα κάλυψη της Κύπρου από παράλληλες δομές πολιτικής προστασίας (όπως το σχέδιο «ΖΗΝΩΝ» του Υπουργείου Εσωτερικών) και την απουσία επίσημων χειρουργικών δεικτών στην απόκριση της δημόσιας υγείας, η εργασία αυτή εντοπίζει δομικές δυσλειτουργίες στην ικανότητα διαχείρισης εξάρσης περιστατικών (surge) στα νοσοκομεία, στη δυνατότητα ανταπόκρισης του εργατικού δυναμικού και στις αλυσίδες εφοδιασμού υλικών. Βασιζόμενη στη στρατηγική «Preparedness 2.0» (2024–2029) του ΠΟΥ και την πρωτοβουλία των Ομάδων Ιατρικής Έκτακτης Ανάγκης (EMT), η διατριβή παρουσιάζει ένα τεκμηριωμένο προσχέδιο πολιτικής, προσαρμοσμένο στα δεδομένα της Κύπρου. Προτείνει ένα τοπικό πλαίσιο δύο επιπέδων, σχεδιασμένο να διασφαλίζει ότι το σύστημα υγείας μπορεί να κλιμακώνει τη χειρουργική φροντίδα κατά τη διάρκεια των περιστατικών μαζικών απωλειών, χωρίς να προκαλείται κατάρρευση των τακτικών, απαραίτητων χειρουργικών υπηρεσιών. Η εργασία ολοκληρώνεται με έναν πλήρως ποσοτικοποιημένο πίνακα, ο οποίος εξειδικεύει τις σαφείς αρμοδιότητες των ρυθμιστικών και επιχειρησιακών φορέων, διαμορφώνοντας έναν νομοθετικό και υποδομικό οδικό χάρτη για την τρέχουσα δεκαετία.","Historically relegated to the periphery of global public health initiatives, surgical care has traditionally been managed via isolated vertical programs or perceived as an expensive luxury rather than an essential component of Universal Health Coverage (UHC). However, recent systemic disruptions, most notably the COVID-19 pandemic, escalating geopolitical vulnerabilities in the Eastern Mediterranean, and the rising burden of acute traumatic injuries, have exposed severe gaps in health system resilience. This thesis investigates the strategic imperative of integrating emergency, critical, and operative care into national health emergency frameworks, using the World Health Organization's (WHO) global guidelines as a benchmark. It evaluates the shift from isolated disease-focused interventions to comprehensive horizontal health systems integration, examining the implementation of National Surgical, Obstetric, and Anesthesia Plans (NSOAPs) across diverse global case studies, including Rwanda, Zambia, Ecuador, and Nigeria. The core of this research applies these international frameworks to the Republic of Cyprus, a nation navigating the consolidation of its General Healthcare System (GeSy) alongside unique geopolitical, regional, and seasonal risks. By analyzing Cyprus's current reliance on parallel civil protection structures (such as the Ministry of Interior's «ΖΗΝΩΝ» plan) and the absence of formal surgical indicators in its public health response, this work identifies structural bottlenecks in hospital surge capacity, workforce deployment, and material supply chains. Drawing upon WHO's Preparedness 2.0 strategy (2024-2029) and the Emergency Medical Teams (EMT) initiative, this thesis presents a data-driven policy blueprint tailored to the Cypriot context. It proposes a localized, dual-track framework designed to ensure that the healthcare system can rapidly scale up operative care during mass-casualty incidents without triggering the collapse of everyday, essential surgical services. The document concludes with a fully quantified implementation matrix, detailing clear lines of responsibility for regulatory and operational bodies, establishing a legislative and infrastructural roadmap for the contemporary decade."],"dc:identifier":["uoadl:5413056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413056"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Integrating surgical preparedness into national health emergency frameworks: a WHO priority analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:55Z"}