{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413339"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413339","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"An Overview of Submarine Volcanoes: Impact on Environment, Geological Background, Ecosystems and Society","abstract":"Τα υποθαλάσσια (ή υποβρύχια) ηφαίστεια αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% της ηφαιστειακής δραστηριότητας της Γης (Dura et al., 2021). Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) και τους Hakkyum et al. (2021), τα συστήματα αυτά κατανέμονται κυρίως κατά μήκος των ορίων των τεκτονικών πλακών, σε ζώνες σύγκλισης και απόκλισης. Πάνω από το 75% του μάγματος παράγεται ετησίως κάτω από τους ωκεανούς, σχηματίζοντας τα όρια νέων ωκεάνιων πλακών και εμπλουτίζοντας σημαντικά ορισμένα από τα σπάνια οικοσυστήματα της Γης με θερμότητα και χημικές ουσίες. Μεταξύ των πιο γνωστών υποθαλάσσιων ηφαιστείων με έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα συγκαταλέγονται το Ορεινό Σύμπλεγμα Tamu στον Ειρηνικό Ωκεανό, Axial seamount στον Βορειοανατολικό Ειρηνικό—, το Υποθαλάσσιο Βουνό Havre στο Τόξο Kermadec στον Νοτιοδυτικό Ειρηνικό, το Ηφαίστειο Brothers στο Τόξο Kermadec στον Νότιο Ειρηνικό· το Kick ’em Jenny στο τόξο των Μικρών Αντιλλών στη Θάλασσα της Καραϊβικής· το ηφαίστειο West Mata στη λεκάνη του Λάου στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό· το υποθαλάσσιο βουνό Monowai στο τόξο Τόνγκα-Κερμαδέκ· το υποθαλάσσιο βουνό Lō‘ihi στον κεντρικό Ειρηνικό· το Kolumbo στο Ελληνικό Ηφαιστειακό Τόξο — Τόξο του Αιγαίου· και το ηφαίστειο Hunga Tonga-Hunga Ha’apai στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένας μεγάλος αριθμός ηφαιστείων των μεσοωκεάνιων ραχών βρίσκεται κατά μήκος του παγκόσμιου συστήματος ραχών μήκους 60.000 χλμ. Η χαρτογράφηση των υποθαλάσσιων βουνών σήμερα χρησιμοποιεί τόσο τη βαθυμετρία (με πλοία) όσο και την αλτιμετρία (με δορυφόρους). Προκειμένου να αποφευχθούν καταστροφικές συνέπειες, οι κίνδυνοι της υποθαλάσσιας ηφαιστειακής δραστηριότητας μελετώνται και αξιολογούνται εδώ και χρόνια και περιλαμβάνουν τσουνάμι, σεισμούς, παραμορφώσεις του θαλάσσιου πυθμένα, υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, τοξικά αέρια και τέφρα από φρεατομαγματικές εκρήξεις, καθώς και πλωτές μάζες ελαφρόπετρας. Το μέγεθος του κινδύνου εξαρτάται από παράγοντες όπως η σύνθεση του μάγματος, το βάθος του νερού, η τεκτονική δραστηριότητα και ο τύπος του ηφαιστειακού σχηματισμού. Οι εκρήξεις των ηφαιστείων που βρίσκονται στα βαθύτερα σημεία της θάλασσας (>500 mbsl) είναι δύσκολο να ανιχνευθούν, και οι ερευνητές εντοπίζουν τα υπολείμματά τους ημέρες ή εβδομάδες αργότερα. Η υποθαλάσσια ηφαιστειακή δραστηριότητα ενισχύει τη ζωή στους υδροθερμικούς αγωγούς, εμπλουτίζοντας το περιβάλλον με ορυκτά και αέρια, τα οποία συμβάλλουν στη δημιουργία μοναδικών οικοτόπων για βακτήρια, κοράλλια, σκώληκες σωλήνων κ.λπ. Επιπλέον, μέσω των υποθαλάσσιων εκρήξεων δημιουργείται νέος ωκεάνιος φλοιός και ο μανδύας ανανεώνεται συνεχώς. Ωστόσο, οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις τέτοιων εκρήξεων μπορεί να είναι καταστροφικές, με αποτέλεσμα την απώλεια ανθρώπινων ζωών και περιουσιών, την υποβάθμιση των φυσικών πόρων, τη διακοπή της λειτουργίας των καλωδίων τηλεπικοινωνιών (κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας), καθώς και επιπτώσεις στην αλιεία και στα λιμάνια.","abstract_html":"Τα υποθαλάσσια (ή υποβρύχια) ηφαίστεια αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% της ηφαιστειακής δραστηριότητας της Γης (Dura et al., 2021). Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) και τους Hakkyum et al. (2021), τα συστήματα αυτά κατανέμονται κυρίως κατά μήκος των ορίων των τεκτονικών πλακών, σε ζώνες σύγκλισης και απόκλισης. Πάνω από το 75% του μάγματος παράγεται ετησίως κάτω από τους ωκεανούς, σχηματίζοντας τα όρια νέων ωκεάνιων πλακών και εμπλουτίζοντας σημαντικά ορισμένα από τα σπάνια οικοσυστήματα της Γης με θερμότητα και χημικές ουσίες. Μεταξύ των πιο γνωστών υποθαλάσσιων ηφαιστείων με έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα συγκαταλέγονται το Ορεινό Σύμπλεγμα Tamu στον Ειρηνικό Ωκεανό, Axial seamount στον Βορειοανατολικό Ειρηνικό—, το Υποθαλάσσιο Βουνό Havre στο Τόξο Kermadec στον Νοτιοδυτικό Ειρηνικό, το Ηφαίστειο Brothers στο Τόξο Kermadec στον Νότιο Ειρηνικό· το Kick ’em Jenny στο τόξο των Μικρών Αντιλλών στη Θάλασσα της Καραϊβικής· το ηφαίστειο West Mata στη λεκάνη του Λάου στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό· το υποθαλάσσιο βουνό Monowai στο τόξο Τόνγκα-Κερμαδέκ· το υποθαλάσσιο βουνό Lō‘ihi στον κεντρικό Ειρηνικό· το Kolumbo στο Ελληνικό Ηφαιστειακό Τόξο — Τόξο του Αιγαίου· και το ηφαίστειο Hunga Tonga-Hunga Ha’apai στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένας μεγάλος αριθμός ηφαιστείων των μεσοωκεάνιων ραχών βρίσκεται κατά μήκος του παγκόσμιου συστήματος ραχών μήκους 60.000 χλμ. Η χαρτογράφηση των υποθαλάσσιων βουνών σήμερα χρησιμοποιεί τόσο τη βαθυμετρία (με πλοία) όσο και την αλτιμετρία (με δορυφόρους). Προκειμένου να αποφευχθούν καταστροφικές συνέπειες, οι κίνδυνοι της υποθαλάσσιας ηφαιστειακής δραστηριότητας μελετώνται και αξιολογούνται εδώ και χρόνια και περιλαμβάνουν τσουνάμι, σεισμούς, παραμορφώσεις του θαλάσσιου πυθμένα, υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, τοξικά αέρια και τέφρα από φρεατομαγματικές εκρήξεις, καθώς και πλωτές μάζες ελαφρόπετρας. Το μέγεθος του κινδύνου εξαρτάται από παράγοντες όπως η σύνθεση του μάγματος, το βάθος του νερού, η τεκτονική δραστηριότητα και ο τύπος του ηφαιστειακού σχηματισμού. Οι εκρήξεις των ηφαιστείων που βρίσκονται στα βαθύτερα σημεία της θάλασσας (&gt;500 mbsl) είναι δύσκολο να ανιχνευθούν, και οι ερευνητές εντοπίζουν τα υπολείμματά τους ημέρες ή εβδομάδες αργότερα. Η υποθαλάσσια ηφαιστειακή δραστηριότητα ενισχύει τη ζωή στους υδροθερμικούς αγωγούς, εμπλουτίζοντας το περιβάλλον με ορυκτά και αέρια, τα οποία συμβάλλουν στη δημιουργία μοναδικών οικοτόπων για βακτήρια, κοράλλια, σκώληκες σωλήνων κ.λπ. Επιπλέον, μέσω των υποθαλάσσιων εκρήξεων δημιουργείται νέος ωκεάνιος φλοιός και ο μανδύας ανανεώνεται συνεχώς. Ωστόσο, οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις τέτοιων εκρήξεων μπορεί να είναι καταστροφικές, με αποτέλεσμα την απώλεια ανθρώπινων ζωών και περιουσιών, την υποβάθμιση των φυσικών πόρων, τη διακοπή της λειτουργίας των καλωδίων τηλεπικοινωνιών (κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας), καθώς και επιπτώσεις στην αλιεία και στα λιμάνια.","abstract_has_math":false,"creators":["ΓΙΑΛΙΤΑΚΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ","GIALITAKI ANDRIANA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:57Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413339"],"render_values":[{"text":"uoadl:5413339","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413339","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413339","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5413339","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΓΙΑΛΙΤΑΚΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ","GIALITAKI ANDRIANA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413339","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413339"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα υποθαλάσσια (ή υποβρύχια) ηφαίστεια αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% της ηφαιστειακής δραστηριότητας της Γης (Dura et al., 2021). Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) και τους Hakkyum et al. (2021), τα συστήματα αυτά κατανέμονται κυρίως κατά μήκος των ορίων των τεκτονικών πλακών, σε ζώνες σύγκλισης και απόκλισης. Πάνω από το 75% του μάγματος παράγεται ετησίως κάτω από τους ωκεανούς, σχηματίζοντας τα όρια νέων ωκεάνιων πλακών και εμπλουτίζοντας σημαντικά ορισμένα από τα σπάνια οικοσυστήματα της Γης με θερμότητα και χημικές ουσίες. Μεταξύ των πιο γνωστών υποθαλάσσιων ηφαιστείων με έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα συγκαταλέγονται το Ορεινό Σύμπλεγμα Tamu στον Ειρηνικό Ωκεανό, Axial seamount στον Βορειοανατολικό Ειρηνικό—, το Υποθαλάσσιο Βουνό Havre στο Τόξο Kermadec στον Νοτιοδυτικό Ειρηνικό, το Ηφαίστειο Brothers στο Τόξο Kermadec στον Νότιο Ειρηνικό· το Kick ’em Jenny στο τόξο των Μικρών Αντιλλών στη Θάλασσα της Καραϊβικής· το ηφαίστειο West Mata στη λεκάνη του Λάου στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό· το υποθαλάσσιο βουνό Monowai στο τόξο Τόνγκα-Κερμαδέκ· το υποθαλάσσιο βουνό Lō‘ihi στον κεντρικό Ειρηνικό· το Kolumbo στο Ελληνικό Ηφαιστειακό Τόξο — Τόξο του Αιγαίου· και το ηφαίστειο Hunga Tonga-Hunga Ha’apai στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένας μεγάλος αριθμός ηφαιστείων των μεσοωκεάνιων ραχών βρίσκεται κατά μήκος του παγκόσμιου συστήματος ραχών μήκους 60.000 χλμ. Η χαρτογράφηση των υποθαλάσσιων βουνών σήμερα χρησιμοποιεί τόσο τη βαθυμετρία (με πλοία) όσο και την αλτιμετρία (με δορυφόρους). Προκειμένου να αποφευχθούν καταστροφικές συνέπειες, οι κίνδυνοι της υποθαλάσσιας ηφαιστειακής δραστηριότητας μελετώνται και αξιολογούνται εδώ και χρόνια και περιλαμβάνουν τσουνάμι, σεισμούς, παραμορφώσεις του θαλάσσιου πυθμένα, υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, τοξικά αέρια και τέφρα από φρεατομαγματικές εκρήξεις, καθώς και πλωτές μάζες ελαφρόπετρας. Το μέγεθος του κινδύνου εξαρτάται από παράγοντες όπως η σύνθεση του μάγματος, το βάθος του νερού, η τεκτονική δραστηριότητα και ο τύπος του ηφαιστειακού σχηματισμού. Οι εκρήξεις των ηφαιστείων που βρίσκονται στα βαθύτερα σημεία της θάλασσας (>500 mbsl) είναι δύσκολο να ανιχνευθούν, και οι ερευνητές εντοπίζουν τα υπολείμματά τους ημέρες ή εβδομάδες αργότερα. Η υποθαλάσσια ηφαιστειακή δραστηριότητα ενισχύει τη ζωή στους υδροθερμικούς αγωγούς, εμπλουτίζοντας το περιβάλλον με ορυκτά και αέρια, τα οποία συμβάλλουν στη δημιουργία μοναδικών οικοτόπων για βακτήρια, κοράλλια, σκώληκες σωλήνων κ.λπ. Επιπλέον, μέσω των υποθαλάσσιων εκρήξεων δημιουργείται νέος ωκεάνιος φλοιός και ο μανδύας ανανεώνεται συνεχώς. Ωστόσο, οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις τέτοιων εκρήξεων μπορεί να είναι καταστροφικές, με αποτέλεσμα την απώλεια ανθρώπινων ζωών και περιουσιών, την υποβάθμιση των φυσικών πόρων, τη διακοπή της λειτουργίας των καλωδίων τηλεπικοινωνιών (κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας), καθώς και επιπτώσεις στην αλιεία και στα λιμάνια.","Submarine (or subsea, or underwater) volcanoes occupy over 70% of the Earth’s volcanic activity (Dura et al., 2021). According to the National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) and Hakkyum et al. (2021), these systems are predominantly distributed along tectonic plate boundaries, in convergent and divergent zones. Over 75% of magma is produced annually beneath the oceans, forming the edges of new oceanic plates and significantly enhancing some of Earth’s rare ecosystems with heat and chemicals. The most known submarine volcanoes that have intense volcanic activity is Tamu Massif in the Pacific Ocean, Axial Seamount in the Northeast Pacific, Havre Seamount in Kermadec Arc in Southwest Pacific, Brothers Volcano in Kermadec Arc in South Pacific Kick 'em Jenny in Lesser Antilles Arc in the Caribbean Sea, West Mata volcano in Lau Basin in Southwest Pacific, Monowai Seamount in Tonga-Kermadec Arc, Lō‘ihi seamount in Central Pacific, Kolumbo in Hellenic volcanic Arc – Aegean Arc, and Hunga Tonga-Hunga Ha’apai volcano in Southwest Pacific. An abundance of Mid-Ocean Ridge Volcanoes, globally, are located at 60,000 km along the global ridge system. Mapping seamounts today uses both bathymetric (ship-based) and altimetric (satellite-based) methods. To prevent catastrophic repercussions, the hazards of submarine volcanic activity have been studied and assessed for years and include tsunamis, earthquakes, seafloor deformation, submarine landslides, toxic gases and tephra from phreatomagmatic eruptions, and pumice rafts. The magnitude of the hazard depends on factors such as magma composition, water depth, tectonic activity, and edifice type. The eruptions of the deepest-sea (>500 mbsl) volcanoes are difficult to detect, and researchers find their remnants days or weeks later. The impact of submarine volcanic activity enhances the hydrothermal vent life by enriching the environment with minerals and gases, which help to develop unique habitats for bacteria, corals, tube worms, etc. Moreover, through submarine eruptions, new oceanic crust is generated and the mantle is being renewed, constantly. However, the socioeconomic impact of such eruptions can be catastrophic, resulting in loss of life and property, degradation of natural resources, disruption in telecommunication cables (under the seafloor), as well as it affects the fisheries and ports."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["An Overview of Submarine Volcanoes: Impact on Environment, Geological Background, Ecosystems and Society"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΓΙΑΛΙΤΑΚΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑ","GIALITAKI ANDRIANA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Τα υποθαλάσσια (ή υποβρύχια) ηφαίστεια αντιπροσωπεύουν πάνω από το 70% της ηφαιστειακής δραστηριότητας της Γης (Dura et al., 2021). Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) και τους Hakkyum et al. (2021), τα συστήματα αυτά κατανέμονται κυρίως κατά μήκος των ορίων των τεκτονικών πλακών, σε ζώνες σύγκλισης και απόκλισης. Πάνω από το 75% του μάγματος παράγεται ετησίως κάτω από τους ωκεανούς, σχηματίζοντας τα όρια νέων ωκεάνιων πλακών και εμπλουτίζοντας σημαντικά ορισμένα από τα σπάνια οικοσυστήματα της Γης με θερμότητα και χημικές ουσίες. Μεταξύ των πιο γνωστών υποθαλάσσιων ηφαιστείων με έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα συγκαταλέγονται το Ορεινό Σύμπλεγμα Tamu στον Ειρηνικό Ωκεανό, Axial seamount στον Βορειοανατολικό Ειρηνικό—, το Υποθαλάσσιο Βουνό Havre στο Τόξο Kermadec στον Νοτιοδυτικό Ειρηνικό, το Ηφαίστειο Brothers στο Τόξο Kermadec στον Νότιο Ειρηνικό· το Kick ’em Jenny στο τόξο των Μικρών Αντιλλών στη Θάλασσα της Καραϊβικής· το ηφαίστειο West Mata στη λεκάνη του Λάου στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό· το υποθαλάσσιο βουνό Monowai στο τόξο Τόνγκα-Κερμαδέκ· το υποθαλάσσιο βουνό Lō‘ihi στον κεντρικό Ειρηνικό· το Kolumbo στο Ελληνικό Ηφαιστειακό Τόξο — Τόξο του Αιγαίου· και το ηφαίστειο Hunga Tonga-Hunga Ha’apai στον νοτιοδυτικό Ειρηνικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένας μεγάλος αριθμός ηφαιστείων των μεσοωκεάνιων ραχών βρίσκεται κατά μήκος του παγκόσμιου συστήματος ραχών μήκους 60.000 χλμ. Η χαρτογράφηση των υποθαλάσσιων βουνών σήμερα χρησιμοποιεί τόσο τη βαθυμετρία (με πλοία) όσο και την αλτιμετρία (με δορυφόρους). Προκειμένου να αποφευχθούν καταστροφικές συνέπειες, οι κίνδυνοι της υποθαλάσσιας ηφαιστειακής δραστηριότητας μελετώνται και αξιολογούνται εδώ και χρόνια και περιλαμβάνουν τσουνάμι, σεισμούς, παραμορφώσεις του θαλάσσιου πυθμένα, υποθαλάσσιες κατολισθήσεις, τοξικά αέρια και τέφρα από φρεατομαγματικές εκρήξεις, καθώς και πλωτές μάζες ελαφρόπετρας. Το μέγεθος του κινδύνου εξαρτάται από παράγοντες όπως η σύνθεση του μάγματος, το βάθος του νερού, η τεκτονική δραστηριότητα και ο τύπος του ηφαιστειακού σχηματισμού. Οι εκρήξεις των ηφαιστείων που βρίσκονται στα βαθύτερα σημεία της θάλασσας (>500 mbsl) είναι δύσκολο να ανιχνευθούν, και οι ερευνητές εντοπίζουν τα υπολείμματά τους ημέρες ή εβδομάδες αργότερα. Η υποθαλάσσια ηφαιστειακή δραστηριότητα ενισχύει τη ζωή στους υδροθερμικούς αγωγούς, εμπλουτίζοντας το περιβάλλον με ορυκτά και αέρια, τα οποία συμβάλλουν στη δημιουργία μοναδικών οικοτόπων για βακτήρια, κοράλλια, σκώληκες σωλήνων κ.λπ. Επιπλέον, μέσω των υποθαλάσσιων εκρήξεων δημιουργείται νέος ωκεάνιος φλοιός και ο μανδύας ανανεώνεται συνεχώς. Ωστόσο, οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις τέτοιων εκρήξεων μπορεί να είναι καταστροφικές, με αποτέλεσμα την απώλεια ανθρώπινων ζωών και περιουσιών, την υποβάθμιση των φυσικών πόρων, τη διακοπή της λειτουργίας των καλωδίων τηλεπικοινωνιών (κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας), καθώς και επιπτώσεις στην αλιεία και στα λιμάνια.","Submarine (or subsea, or underwater) volcanoes occupy over 70% of the Earth’s volcanic activity (Dura et al., 2021). According to the National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) and Hakkyum et al. (2021), these systems are predominantly distributed along tectonic plate boundaries, in convergent and divergent zones. Over 75% of magma is produced annually beneath the oceans, forming the edges of new oceanic plates and significantly enhancing some of Earth’s rare ecosystems with heat and chemicals. The most known submarine volcanoes that have intense volcanic activity is Tamu Massif in the Pacific Ocean, Axial Seamount in the Northeast Pacific, Havre Seamount in Kermadec Arc in Southwest Pacific, Brothers Volcano in Kermadec Arc in South Pacific Kick 'em Jenny in Lesser Antilles Arc in the Caribbean Sea, West Mata volcano in Lau Basin in Southwest Pacific, Monowai Seamount in Tonga-Kermadec Arc, Lō‘ihi seamount in Central Pacific, Kolumbo in Hellenic volcanic Arc – Aegean Arc, and Hunga Tonga-Hunga Ha’apai volcano in Southwest Pacific. An abundance of Mid-Ocean Ridge Volcanoes, globally, are located at 60,000 km along the global ridge system. Mapping seamounts today uses both bathymetric (ship-based) and altimetric (satellite-based) methods. To prevent catastrophic repercussions, the hazards of submarine volcanic activity have been studied and assessed for years and include tsunamis, earthquakes, seafloor deformation, submarine landslides, toxic gases and tephra from phreatomagmatic eruptions, and pumice rafts. The magnitude of the hazard depends on factors such as magma composition, water depth, tectonic activity, and edifice type. The eruptions of the deepest-sea (>500 mbsl) volcanoes are difficult to detect, and researchers find their remnants days or weeks later. The impact of submarine volcanic activity enhances the hydrothermal vent life by enriching the environment with minerals and gases, which help to develop unique habitats for bacteria, corals, tube worms, etc. Moreover, through submarine eruptions, new oceanic crust is generated and the mantle is being renewed, constantly. However, the socioeconomic impact of such eruptions can be catastrophic, resulting in loss of life and property, degradation of natural resources, disruption in telecommunication cables (under the seafloor), as well as it affects the fisheries and ports."],"dc:identifier":["uoadl:5413339","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413339"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["An Overview of Submarine Volcanoes: Impact on Environment, Geological Background, Ecosystems and Society"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:57Z"}