{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413447"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5413447","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτοφροντίδα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια","abstract":"Εισαγωγή. Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χρόνια νοσήματα, με αυξανόμενη επίπτωση και σημαντική επιβάρυνση για τους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Η αυτοφροντίδα αναγνωρίζεται ως βασικός παράγοντας στη διαχείριση της νόσου, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπλοκών. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της ωφελιμότητας της αυτοφροντίδας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ο ρόλος των νοσηλευτών, μέσω συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος. Πραγματοποιήθηκε μελέτη στις διεθνείς βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane database και Google Scholar. Η ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε από τον Φεβρουάριο του 2024 έως τον Μάρτιο του 2024. Χρησιμοποιήθηκαν λέξεις κλειδιά “heart failure” “self-management” “self-care” “self-management strategies”, “therapy” “interventions” σε διάφορους συνδυασμούς. Τα κριτήρια επιλογής αφορούσαν μελέτες που εξετάζουν την αυτοφροντίδα, τις στρατηγικές αυτοδιαχείρισης και την επίδρασή τους στην κλινική πορεία των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Η ανασκόπηση βασίστηκε στη μεθοδολογία PRISMA. Αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης έδειξαν ότι η αυτοφροντίδα σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη μείωση της συμπτωματολογίας και τον περιορισμό των επανεισαγωγών στο νοσοκομείο. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η γνώση για τη νόσο, η ψυχολογική κατάσταση και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν σημαντικά τα επίπεδα αυτοφροντίδας. Επιπλέον, οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις και τα προγράμματα εκπαίδευσης φάνηκαν να ενισχύουν ουσιαστικά την αυτοδιαχείριση των ασθενών. Συμπεράσματα. Συμπερασματικά, η αυτοφροντίδα αποτελεί βασικό πυλώνα στη διαχείριση της καρδιακής ανεπάρκειας και συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση των κλινικών εκβάσεων. Ο ρόλος του νοσηλευτή στην προαγωγή και την εκπαίδευση στρατηγικών αυτοφροντίδας αποδείχτηκε ωφέλιμος στις περιπτώσεις χρόνιας αυτοφροντίδας ιδίως συνδυαζόμενη με εκπαιδευτικά προγράμματα. Στην περίπτωση της οξείας καρδιακής ανεπάρκειας τα αποτελέσματα παρέμβασης της αυτοφροντίδας ήταν ελπιδοφόρα μόνο βραχυπρόθεσμα ενώ τα αποτελέσματα της μακροπρόθεσμα αμφισβητούνται.","abstract_html":"Εισαγωγή. Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χρόνια νοσήματα, με αυξανόμενη επίπτωση και σημαντική επιβάρυνση για τους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Η αυτοφροντίδα αναγνωρίζεται ως βασικός παράγοντας στη διαχείριση της νόσου, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπλοκών. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της ωφελιμότητας της αυτοφροντίδας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ο ρόλος των νοσηλευτών, μέσω συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος. Πραγματοποιήθηκε μελέτη στις διεθνείς βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane database και Google Scholar. Η ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε από τον Φεβρουάριο του 2024 έως τον Μάρτιο του 2024. Χρησιμοποιήθηκαν λέξεις κλειδιά “heart failure” “self-management” “self-care” “self-management strategies”, “therapy” “interventions” σε διάφορους συνδυασμούς. Τα κριτήρια επιλογής αφορούσαν μελέτες που εξετάζουν την αυτοφροντίδα, τις στρατηγικές αυτοδιαχείρισης και την επίδρασή τους στην κλινική πορεία των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Η ανασκόπηση βασίστηκε στη μεθοδολογία PRISMA. Αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης έδειξαν ότι η αυτοφροντίδα σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη μείωση της συμπτωματολογίας και τον περιορισμό των επανεισαγωγών στο νοσοκομείο. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η γνώση για τη νόσο, η ψυχολογική κατάσταση και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν σημαντικά τα επίπεδα αυτοφροντίδας. Επιπλέον, οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις και τα προγράμματα εκπαίδευσης φάνηκαν να ενισχύουν ουσιαστικά την αυτοδιαχείριση των ασθενών. Συμπεράσματα. Συμπερασματικά, η αυτοφροντίδα αποτελεί βασικό πυλώνα στη διαχείριση της καρδιακής ανεπάρκειας και συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση των κλινικών εκβάσεων. Ο ρόλος του νοσηλευτή στην προαγωγή και την εκπαίδευση στρατηγικών αυτοφροντίδας αποδείχτηκε ωφέλιμος στις περιπτώσεις χρόνιας αυτοφροντίδας ιδίως συνδυαζόμενη με εκπαιδευτικά προγράμματα. Στην περίπτωση της οξείας καρδιακής ανεπάρκειας τα αποτελέσματα παρέμβασης της αυτοφροντίδας ήταν ελπιδοφόρα μόνο βραχυπρόθεσμα ενώ τα αποτελέσματα της μακροπρόθεσμα αμφισβητούνται.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκκίνη Βαρβάρα","Kokkini Varvara"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:57Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413447"],"render_values":[{"text":"uoadl:5413447","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413447","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413447","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5413447","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκκίνη Βαρβάρα","Kokkini Varvara"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5413447","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413447"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χρόνια νοσήματα, με αυξανόμενη επίπτωση και σημαντική επιβάρυνση για τους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Η αυτοφροντίδα αναγνωρίζεται ως βασικός παράγοντας στη διαχείριση της νόσου, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπλοκών. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της ωφελιμότητας της αυτοφροντίδας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ο ρόλος των νοσηλευτών, μέσω συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος. Πραγματοποιήθηκε μελέτη στις διεθνείς βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane database και Google Scholar. Η ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε από τον Φεβρουάριο του 2024 έως τον Μάρτιο του 2024. Χρησιμοποιήθηκαν λέξεις κλειδιά “heart failure” “self-management” “self-care” “self-management strategies”, “therapy” “interventions” σε διάφορους συνδυασμούς. Τα κριτήρια επιλογής αφορούσαν μελέτες που εξετάζουν την αυτοφροντίδα, τις στρατηγικές αυτοδιαχείρισης και την επίδρασή τους στην κλινική πορεία των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Η ανασκόπηση βασίστηκε στη μεθοδολογία PRISMA. Αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης έδειξαν ότι η αυτοφροντίδα σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη μείωση της συμπτωματολογίας και τον περιορισμό των επανεισαγωγών στο νοσοκομείο. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η γνώση για τη νόσο, η ψυχολογική κατάσταση και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν σημαντικά τα επίπεδα αυτοφροντίδας. Επιπλέον, οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις και τα προγράμματα εκπαίδευσης φάνηκαν να ενισχύουν ουσιαστικά την αυτοδιαχείριση των ασθενών. Συμπεράσματα. Συμπερασματικά, η αυτοφροντίδα αποτελεί βασικό πυλώνα στη διαχείριση της καρδιακής ανεπάρκειας και συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση των κλινικών εκβάσεων. Ο ρόλος του νοσηλευτή στην προαγωγή και την εκπαίδευση στρατηγικών αυτοφροντίδας αποδείχτηκε ωφέλιμος στις περιπτώσεις χρόνιας αυτοφροντίδας ιδίως συνδυαζόμενη με εκπαιδευτικά προγράμματα. Στην περίπτωση της οξείας καρδιακής ανεπάρκειας τα αποτελέσματα παρέμβασης της αυτοφροντίδας ήταν ελπιδοφόρα μόνο βραχυπρόθεσμα ενώ τα αποτελέσματα της μακροπρόθεσμα αμφισβητούνται.","Introduction. Heart failure is one of the most significant chronic diseases, with increasing prevalence and substantial burden on both patients and healthcare systems. Self care is recognized as a key factor in disease management, contributing to improved quality of life and reduction of complications. Purpose. The purpose of the present thesis was to investigate the effectiveness of self care in patients with heart failure and the role of nurses, through a systematic review of the international literature. Material and Method. A literature search was conducted in the international databases PubMed, Cochrane Database, and Google Scholar. The review was carried out from February 2024 to March 2024. The following keywords were used in various combinations: “heart failure”, “self-management”, “self-care”, “self-management strategies”, “therapy”, and “interventions”. The inclusion criteria concerned studies examining self-care, self management strategies, and their impact on the clinical course of patients with heart failure. The review was conducted according to the PRISMA methodology. Results. The findings of the review demonstrated that self-care is directly associated with improved quality of life, reduced symptom burden, and decreased hospital readmissions. Furthermore, factors such as education, disease-related knowledge, psychological status, and social support were found to significantly influence levels of self care. In addition, nursing interventions and educational programs were shown to substantially enhance patients’ self-management. Conclusions. In conclusion, self-care constitutes a fundamental pillar in the management of heart failure and significantly contributes to improved clinical outcomes. The role of nurses in promoting and educating patients on self-care strategies has proven beneficial, particularly in chronic self-care when combined with structured educational programs. In cases of acute heart failure, self-care interventions showed promising results only in the short term, while their long-term effectiveness remains uncertain."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτοφροντίδα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκκίνη Βαρβάρα","Kokkini Varvara"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή. Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χρόνια νοσήματα, με αυξανόμενη επίπτωση και σημαντική επιβάρυνση για τους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Η αυτοφροντίδα αναγνωρίζεται ως βασικός παράγοντας στη διαχείριση της νόσου, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και στη μείωση των επιπλοκών. Σκοπός. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της ωφελιμότητας της αυτοφροντίδας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ο ρόλος των νοσηλευτών, μέσω συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος. Πραγματοποιήθηκε μελέτη στις διεθνείς βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane database και Google Scholar. Η ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε από τον Φεβρουάριο του 2024 έως τον Μάρτιο του 2024. Χρησιμοποιήθηκαν λέξεις κλειδιά “heart failure” “self-management” “self-care” “self-management strategies”, “therapy” “interventions” σε διάφορους συνδυασμούς. Τα κριτήρια επιλογής αφορούσαν μελέτες που εξετάζουν την αυτοφροντίδα, τις στρατηγικές αυτοδιαχείρισης και την επίδρασή τους στην κλινική πορεία των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Η ανασκόπηση βασίστηκε στη μεθοδολογία PRISMA. Αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης έδειξαν ότι η αυτοφροντίδα σχετίζεται άμεσα με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τη μείωση της συμπτωματολογίας και τον περιορισμό των επανεισαγωγών στο νοσοκομείο. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η γνώση για τη νόσο, η ψυχολογική κατάσταση και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν σημαντικά τα επίπεδα αυτοφροντίδας. Επιπλέον, οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις και τα προγράμματα εκπαίδευσης φάνηκαν να ενισχύουν ουσιαστικά την αυτοδιαχείριση των ασθενών. Συμπεράσματα. Συμπερασματικά, η αυτοφροντίδα αποτελεί βασικό πυλώνα στη διαχείριση της καρδιακής ανεπάρκειας και συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση των κλινικών εκβάσεων. Ο ρόλος του νοσηλευτή στην προαγωγή και την εκπαίδευση στρατηγικών αυτοφροντίδας αποδείχτηκε ωφέλιμος στις περιπτώσεις χρόνιας αυτοφροντίδας ιδίως συνδυαζόμενη με εκπαιδευτικά προγράμματα. Στην περίπτωση της οξείας καρδιακής ανεπάρκειας τα αποτελέσματα παρέμβασης της αυτοφροντίδας ήταν ελπιδοφόρα μόνο βραχυπρόθεσμα ενώ τα αποτελέσματα της μακροπρόθεσμα αμφισβητούνται.","Introduction. Heart failure is one of the most significant chronic diseases, with increasing prevalence and substantial burden on both patients and healthcare systems. Self care is recognized as a key factor in disease management, contributing to improved quality of life and reduction of complications. Purpose. The purpose of the present thesis was to investigate the effectiveness of self care in patients with heart failure and the role of nurses, through a systematic review of the international literature. Material and Method. A literature search was conducted in the international databases PubMed, Cochrane Database, and Google Scholar. The review was carried out from February 2024 to March 2024. The following keywords were used in various combinations: “heart failure”, “self-management”, “self-care”, “self-management strategies”, “therapy”, and “interventions”. The inclusion criteria concerned studies examining self-care, self management strategies, and their impact on the clinical course of patients with heart failure. The review was conducted according to the PRISMA methodology. Results. The findings of the review demonstrated that self-care is directly associated with improved quality of life, reduced symptom burden, and decreased hospital readmissions. Furthermore, factors such as education, disease-related knowledge, psychological status, and social support were found to significantly influence levels of self care. In addition, nursing interventions and educational programs were shown to substantially enhance patients’ self-management. Conclusions. In conclusion, self-care constitutes a fundamental pillar in the management of heart failure and significantly contributes to improved clinical outcomes. The role of nurses in promoting and educating patients on self-care strategies has proven beneficial, particularly in chronic self-care when combined with structured educational programs. In cases of acute heart failure, self-care interventions showed promising results only in the short term, while their long-term effectiveness remains uncertain."],"dc:identifier":["uoadl:5413447","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5413447"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτοφροντίδα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:57Z"}