{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5414010"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5414010","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντιθρομβωτική θεραπεία και δείκτες μάζας σώματος (BMI)","abstract":"Η αντιθρομβωτική θεραπεία αποτελεί βασικό στοιχείο στην πρόληψη και αντιμετώπιση θρομβωτικών επεισοδίων, ενώ η εξατομίκευση της αγωγής κρίνεται καθοριστική για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας. Παράλληλα, η επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στη φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική των αντιθρομβωτικών και αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, γεγονός που καθιστά αναγκαία την επιστημονική αξιολόγηση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων σε διαφορετικά σωματικά προφίλ. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της αντιθρομβωτικής θεραπείας, τόσο των άμεσων από του στόματος αναστολέων του παράγοντα Xa και θρομβίνης (DOACs: ριβαροξαμπάνη, απιξαμπάνη, νταμπιγκατράνη) όσο και των αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων, σε ασθενείς με διαφορετικά επίπεδα σωματικού βάρους και ΔΜΣ. Συγκεκριμένα, η ριβαροξαμπάνη και η απιξαμπάνη απέδειξαν σταθερή αντιπηκτική δράση σε ασθενείς με χαμηλό (<50 kg) και υψηλό βάρος (>120 kg) ή ΔΜΣ ≥40 kg/m2, χωρίς αύξηση του κινδύνου σοβαρής αιμορραγίας. Αντίστοιχα, η νταμπιγκατράνη παρουσίασε αποτελεσματικότητα στη μείωση θρομβοεμβολικών επεισοδίων, ενώ οι ασθενείς με ακραίο σωματικό βάρος δεν εμφάνισαν διαφοροποιήσεις στη συχνότητα υποτροπών ή αιμορραγιών. Στον τομέα των αντιαιμοπεταλιακών, η τικαγρελόρη και η κανγκρελόρη παρέχουν αξιόπιστη προστασία ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος, ενώ η κλοπιδογρέλη και η βοραπαξάρη απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή σε ασθενείς με χαμηλό ή υψηλό ΔΜΣ λόγω διαφοροποιημένου αιμορραγικού κινδύνου. Παρατηρήθηκε επίσης ότι ασθενείς με υψηλό ΔΜΣ εμφανίζουν συχνά καλύτερη μακροχρόνια πρόγνωση (“παράδοξο της παχυσαρκίας”). Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονες αντιθρομβωτικές στρατηγικές προσφέρουν αποτελεσματική προστασία έναντι θρομβοεμβολικών επεισοδίων ανεξαρτήτως ΔΜΣ, ενώ η ασφάλεια παραμένει ικανοποιητική.","abstract_html":"Η αντιθρομβωτική θεραπεία αποτελεί βασικό στοιχείο στην πρόληψη και αντιμετώπιση θρομβωτικών επεισοδίων, ενώ η εξατομίκευση της αγωγής κρίνεται καθοριστική για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας. Παράλληλα, η επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στη φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική των αντιθρομβωτικών και αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, γεγονός που καθιστά αναγκαία την επιστημονική αξιολόγηση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων σε διαφορετικά σωματικά προφίλ. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της αντιθρομβωτικής θεραπείας, τόσο των άμεσων από του στόματος αναστολέων του παράγοντα Xa και θρομβίνης (DOACs: ριβαροξαμπάνη, απιξαμπάνη, νταμπιγκατράνη) όσο και των αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων, σε ασθενείς με διαφορετικά επίπεδα σωματικού βάρους και ΔΜΣ. Συγκεκριμένα, η ριβαροξαμπάνη και η απιξαμπάνη απέδειξαν σταθερή αντιπηκτική δράση σε ασθενείς με χαμηλό (&lt;50 kg) και υψηλό βάρος (&gt;120 kg) ή ΔΜΣ ≥40 kg/m2, χωρίς αύξηση του κινδύνου σοβαρής αιμορραγίας. Αντίστοιχα, η νταμπιγκατράνη παρουσίασε αποτελεσματικότητα στη μείωση θρομβοεμβολικών επεισοδίων, ενώ οι ασθενείς με ακραίο σωματικό βάρος δεν εμφάνισαν διαφοροποιήσεις στη συχνότητα υποτροπών ή αιμορραγιών. Στον τομέα των αντιαιμοπεταλιακών, η τικαγρελόρη και η κανγκρελόρη παρέχουν αξιόπιστη προστασία ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος, ενώ η κλοπιδογρέλη και η βοραπαξάρη απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή σε ασθενείς με χαμηλό ή υψηλό ΔΜΣ λόγω διαφοροποιημένου αιμορραγικού κινδύνου. Παρατηρήθηκε επίσης ότι ασθενείς με υψηλό ΔΜΣ εμφανίζουν συχνά καλύτερη μακροχρόνια πρόγνωση (“παράδοξο της παχυσαρκίας”). Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονες αντιθρομβωτικές στρατηγικές προσφέρουν αποτελεσματική προστασία έναντι θρομβοεμβολικών επεισοδίων ανεξαρτήτως ΔΜΣ, ενώ η ασφάλεια παραμένει ικανοποιητική.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρυσουλίδου Ελισσάβετ","Chrysoulidou Elissavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5414010"],"render_values":[{"text":"uoadl:5414010","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414010","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414010","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5414010","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρυσουλίδου Ελισσάβετ","Chrysoulidou Elissavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5414010","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414010"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αντιθρομβωτική θεραπεία αποτελεί βασικό στοιχείο στην πρόληψη και αντιμετώπιση θρομβωτικών επεισοδίων, ενώ η εξατομίκευση της αγωγής κρίνεται καθοριστική για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας. Παράλληλα, η επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στη φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική των αντιθρομβωτικών και αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, γεγονός που καθιστά αναγκαία την επιστημονική αξιολόγηση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων σε διαφορετικά σωματικά προφίλ. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της αντιθρομβωτικής θεραπείας, τόσο των άμεσων από του στόματος αναστολέων του παράγοντα Xa και θρομβίνης (DOACs: ριβαροξαμπάνη, απιξαμπάνη, νταμπιγκατράνη) όσο και των αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων, σε ασθενείς με διαφορετικά επίπεδα σωματικού βάρους και ΔΜΣ. Συγκεκριμένα, η ριβαροξαμπάνη και η απιξαμπάνη απέδειξαν σταθερή αντιπηκτική δράση σε ασθενείς με χαμηλό (<50 kg) και υψηλό βάρος (>120 kg) ή ΔΜΣ ≥40 kg/m2, χωρίς αύξηση του κινδύνου σοβαρής αιμορραγίας. Αντίστοιχα, η νταμπιγκατράνη παρουσίασε αποτελεσματικότητα στη μείωση θρομβοεμβολικών επεισοδίων, ενώ οι ασθενείς με ακραίο σωματικό βάρος δεν εμφάνισαν διαφοροποιήσεις στη συχνότητα υποτροπών ή αιμορραγιών. Στον τομέα των αντιαιμοπεταλιακών, η τικαγρελόρη και η κανγκρελόρη παρέχουν αξιόπιστη προστασία ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος, ενώ η κλοπιδογρέλη και η βοραπαξάρη απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή σε ασθενείς με χαμηλό ή υψηλό ΔΜΣ λόγω διαφοροποιημένου αιμορραγικού κινδύνου. Παρατηρήθηκε επίσης ότι ασθενείς με υψηλό ΔΜΣ εμφανίζουν συχνά καλύτερη μακροχρόνια πρόγνωση (“παράδοξο της παχυσαρκίας”). Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονες αντιθρομβωτικές στρατηγικές προσφέρουν αποτελεσματική προστασία έναντι θρομβοεμβολικών επεισοδίων ανεξαρτήτως ΔΜΣ, ενώ η ασφάλεια παραμένει ικανοποιητική.","Antithrombotic therapy is a key element in the prevention and treatment of thrombotic events, while individualization of treatment is considered crucial for the efficacy and safety of the treatment. At the same time, the effect of body mass index (BMI) on the pharmacokinetics and pharmacodynamics of antithrombotic and antiplatelet drugs remains poorly investigated, which makes it necessary to scientifically evaluate treatment protocols in different body profiles. The present study evaluated the efficacy and safety of antithrombotic therapy, both direct oral factor Xa and thrombin inhibitors (DOACs: rivaroxaban, apixaban, dabigatran) and antiplatelet drugs, in patients with different levels of body weight and BMI. Specifically, rivaroxaban and apixaban demonstrated consistent anticoagulant activity in patients with low (<50 kg) and high weight (>120 kg) or BMI ≥40 kg/m2, without increasing the risk of major bleeding. Accordingly, dabigatran showed efficacy in reducing thromboembolic events, while patients with extreme body weight did not show differences in the frequency of recurrences or bleeding. In the field of antiplatelet agents, ticagrelor and cangrelor provide reliable protection regardless of body weight, while clopidogrel and vorapaxar require greater attention in patients with low or high BMI due to differentiated bleeding risk. It was also observed that patients with high BMI often show a better long-term prognosis (“obesity paradox”). Overall, the findings support that modern antithrombotic strategies offer effective protection against thromboembolic events regardless of BMI, while safety remains satisfactory."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντιθρομβωτική θεραπεία και δείκτες μάζας σώματος (BMI)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρυσουλίδου Ελισσάβετ","Chrysoulidou Elissavet"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αντιθρομβωτική θεραπεία αποτελεί βασικό στοιχείο στην πρόληψη και αντιμετώπιση θρομβωτικών επεισοδίων, ενώ η εξατομίκευση της αγωγής κρίνεται καθοριστική για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της θεραπείας. Παράλληλα, η επίδραση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) στη φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική των αντιθρομβωτικών και αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, γεγονός που καθιστά αναγκαία την επιστημονική αξιολόγηση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων σε διαφορετικά σωματικά προφίλ. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της αντιθρομβωτικής θεραπείας, τόσο των άμεσων από του στόματος αναστολέων του παράγοντα Xa και θρομβίνης (DOACs: ριβαροξαμπάνη, απιξαμπάνη, νταμπιγκατράνη) όσο και των αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων, σε ασθενείς με διαφορετικά επίπεδα σωματικού βάρους και ΔΜΣ. Συγκεκριμένα, η ριβαροξαμπάνη και η απιξαμπάνη απέδειξαν σταθερή αντιπηκτική δράση σε ασθενείς με χαμηλό (<50 kg) και υψηλό βάρος (>120 kg) ή ΔΜΣ ≥40 kg/m2, χωρίς αύξηση του κινδύνου σοβαρής αιμορραγίας. Αντίστοιχα, η νταμπιγκατράνη παρουσίασε αποτελεσματικότητα στη μείωση θρομβοεμβολικών επεισοδίων, ενώ οι ασθενείς με ακραίο σωματικό βάρος δεν εμφάνισαν διαφοροποιήσεις στη συχνότητα υποτροπών ή αιμορραγιών. Στον τομέα των αντιαιμοπεταλιακών, η τικαγρελόρη και η κανγκρελόρη παρέχουν αξιόπιστη προστασία ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος, ενώ η κλοπιδογρέλη και η βοραπαξάρη απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή σε ασθενείς με χαμηλό ή υψηλό ΔΜΣ λόγω διαφοροποιημένου αιμορραγικού κινδύνου. Παρατηρήθηκε επίσης ότι ασθενείς με υψηλό ΔΜΣ εμφανίζουν συχνά καλύτερη μακροχρόνια πρόγνωση (“παράδοξο της παχυσαρκίας”). Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονες αντιθρομβωτικές στρατηγικές προσφέρουν αποτελεσματική προστασία έναντι θρομβοεμβολικών επεισοδίων ανεξαρτήτως ΔΜΣ, ενώ η ασφάλεια παραμένει ικανοποιητική.","Antithrombotic therapy is a key element in the prevention and treatment of thrombotic events, while individualization of treatment is considered crucial for the efficacy and safety of the treatment. At the same time, the effect of body mass index (BMI) on the pharmacokinetics and pharmacodynamics of antithrombotic and antiplatelet drugs remains poorly investigated, which makes it necessary to scientifically evaluate treatment protocols in different body profiles. The present study evaluated the efficacy and safety of antithrombotic therapy, both direct oral factor Xa and thrombin inhibitors (DOACs: rivaroxaban, apixaban, dabigatran) and antiplatelet drugs, in patients with different levels of body weight and BMI. Specifically, rivaroxaban and apixaban demonstrated consistent anticoagulant activity in patients with low (<50 kg) and high weight (>120 kg) or BMI ≥40 kg/m2, without increasing the risk of major bleeding. Accordingly, dabigatran showed efficacy in reducing thromboembolic events, while patients with extreme body weight did not show differences in the frequency of recurrences or bleeding. In the field of antiplatelet agents, ticagrelor and cangrelor provide reliable protection regardless of body weight, while clopidogrel and vorapaxar require greater attention in patients with low or high BMI due to differentiated bleeding risk. It was also observed that patients with high BMI often show a better long-term prognosis (“obesity paradox”). Overall, the findings support that modern antithrombotic strategies offer effective protection against thromboembolic events regardless of BMI, while safety remains satisfactory."],"dc:identifier":["uoadl:5414010","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414010"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αντιθρομβωτική θεραπεία και δείκτες μάζας σώματος (BMI)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z"}