{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5414025"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5414025","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιδημιολογία καταγμάτων ισχίου για τα έτη 2017 και 2020","abstract":"Σκοπός: Τα κατάγματα του ισχίου είναι από τους σημαντικότερους τύπους καταγμάτων ευθραυστότητας, καθώς οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται άμεση νοσηλεία και αντιμετώπιση. Το κάταγμα του ισχίου αποτελεί σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, με περίπου 1.5 εκατομμύρια κατάγματα ισχίου να καταγράφονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν διαθέτει εθνική βάση δεδομένων για τα κατάγματα ισχίου και δεν υπάρχουν διαθέσιμα πρόσφατα δεδομένα για τον ρυθμό των καταγμάτων ισχίου. Ο κύριος στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστεί το επιδημιολογικό προφίλ των καταγμάτων ισχίου σε ελληνικό πληθυσμό και να καταγραφούν πιθανές αλλαγές στις τάσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική, από ένα μόνο κέντρο, μελέτη παρατήρησης που αφορά νοσηλευόμενους ασθενείς ηλικίας 60 ετών και άνω, οι οποίοι διαγνώστηκαν με κάταγμα ισχίου χαμηλής ενέργειας κατά τα έτη 2017 και 2020. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του φύλου, της ημερομηνίας εισαγωγής, του τύπου του κατάγματος και της διάρκειας νοσηλείας, από τα ιατρικά αρχεία. Αποτελέσματα: Το 2017, καταγράφηκαν 1144 κατάγματα, με 326 να συμβαίνουν σε άνδρες και 818 σε γυναίκες και με μέση ηλικία 81.9±8.5 έτη. Το 2020, καταγράφηκαν 902 κατάγματα, παρατηρήθηκε δηλαδή μείωση κατά 21.15% σε σύγκριση με το 2017. Από τα κατάγματα αυτά, 236 αφορούσαν άνδρες και 666 γυναίκες, με μέση ηλικία 82.8±8.5 έτη. Η ηλικιακή ομάδα που εμφάνισε τα περισσότερα κατάγματα ήταν αυτή των 80-85 ετών. Η μέση διάρκεια νοσηλείας παρέμεινε αμετάβλητη μεταξύ των δύο ετών, και ήταν περίπου 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε μείωση κατά 14.2% στα υποτροχαντήρια κατάγματα και αύξηση κατά 13.9% στα διατροχαντήρια κατάγματα από το 2017 έως το 2020, κυρίως σε άτομα ηλικίας 80 ετών και άνω. Όσον αφορά τα κατάγματα ισχίου, παρατηρήθηκε μείωση κατά 5.1% την άνοιξη και αύξηση κατά 4.5% το καλοκαίρι κατά τη σύγκριση των ετών 2017 και 2020. Συμπεράσματα: Τα κατάγματα του ισχίου στις γυναίκες ήταν περισσότερα από εκείνα των ανδρών. Η κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των δύο φύλων δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ηλικία στις δύο περιόδους μελέτης, αλλά η ηλικία επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο. Αντίθετα, το φύλο δεν επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των ηλικιακών ομάδων σε καμία από τις δύο περιόδους μελέτης, αλλά επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο.","abstract_html":"Σκοπός: Τα κατάγματα του ισχίου είναι από τους σημαντικότερους τύπους καταγμάτων ευθραυστότητας, καθώς οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται άμεση νοσηλεία και αντιμετώπιση. Το κάταγμα του ισχίου αποτελεί σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, με περίπου 1.5 εκατομμύρια κατάγματα ισχίου να καταγράφονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν διαθέτει εθνική βάση δεδομένων για τα κατάγματα ισχίου και δεν υπάρχουν διαθέσιμα πρόσφατα δεδομένα για τον ρυθμό των καταγμάτων ισχίου. Ο κύριος στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστεί το επιδημιολογικό προφίλ των καταγμάτων ισχίου σε ελληνικό πληθυσμό και να καταγραφούν πιθανές αλλαγές στις τάσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική, από ένα μόνο κέντρο, μελέτη παρατήρησης που αφορά νοσηλευόμενους ασθενείς ηλικίας 60 ετών και άνω, οι οποίοι διαγνώστηκαν με κάταγμα ισχίου χαμηλής ενέργειας κατά τα έτη 2017 και 2020. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του φύλου, της ημερομηνίας εισαγωγής, του τύπου του κατάγματος και της διάρκειας νοσηλείας, από τα ιατρικά αρχεία. Αποτελέσματα: Το 2017, καταγράφηκαν 1144 κατάγματα, με 326 να συμβαίνουν σε άνδρες και 818 σε γυναίκες και με μέση ηλικία 81.9±8.5 έτη. Το 2020, καταγράφηκαν 902 κατάγματα, παρατηρήθηκε δηλαδή μείωση κατά 21.15% σε σύγκριση με το 2017. Από τα κατάγματα αυτά, 236 αφορούσαν άνδρες και 666 γυναίκες, με μέση ηλικία 82.8±8.5 έτη. Η ηλικιακή ομάδα που εμφάνισε τα περισσότερα κατάγματα ήταν αυτή των 80-85 ετών. Η μέση διάρκεια νοσηλείας παρέμεινε αμετάβλητη μεταξύ των δύο ετών, και ήταν περίπου 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε μείωση κατά 14.2% στα υποτροχαντήρια κατάγματα και αύξηση κατά 13.9% στα διατροχαντήρια κατάγματα από το 2017 έως το 2020, κυρίως σε άτομα ηλικίας 80 ετών και άνω. Όσον αφορά τα κατάγματα ισχίου, παρατηρήθηκε μείωση κατά 5.1% την άνοιξη και αύξηση κατά 4.5% το καλοκαίρι κατά τη σύγκριση των ετών 2017 και 2020. Συμπεράσματα: Τα κατάγματα του ισχίου στις γυναίκες ήταν περισσότερα από εκείνα των ανδρών. Η κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των δύο φύλων δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ηλικία στις δύο περιόδους μελέτης, αλλά η ηλικία επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο. Αντίθετα, το φύλο δεν επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των ηλικιακών ομάδων σε καμία από τις δύο περιόδους μελέτης, αλλά επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζόπουλος Σταμάτιος Θεόδωρος","Chatzopoulos Stamatios Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5414025"],"render_values":[{"text":"uoadl:5414025","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414025","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414025","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5414025","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζόπουλος Σταμάτιος Θεόδωρος","Chatzopoulos Stamatios Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5414025","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414025"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Τα κατάγματα του ισχίου είναι από τους σημαντικότερους τύπους καταγμάτων ευθραυστότητας, καθώς οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται άμεση νοσηλεία και αντιμετώπιση. Το κάταγμα του ισχίου αποτελεί σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, με περίπου 1.5 εκατομμύρια κατάγματα ισχίου να καταγράφονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν διαθέτει εθνική βάση δεδομένων για τα κατάγματα ισχίου και δεν υπάρχουν διαθέσιμα πρόσφατα δεδομένα για τον ρυθμό των καταγμάτων ισχίου. Ο κύριος στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστεί το επιδημιολογικό προφίλ των καταγμάτων ισχίου σε ελληνικό πληθυσμό και να καταγραφούν πιθανές αλλαγές στις τάσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική, από ένα μόνο κέντρο, μελέτη παρατήρησης που αφορά νοσηλευόμενους ασθενείς ηλικίας 60 ετών και άνω, οι οποίοι διαγνώστηκαν με κάταγμα ισχίου χαμηλής ενέργειας κατά τα έτη 2017 και 2020. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του φύλου, της ημερομηνίας εισαγωγής, του τύπου του κατάγματος και της διάρκειας νοσηλείας, από τα ιατρικά αρχεία. Αποτελέσματα: Το 2017, καταγράφηκαν 1144 κατάγματα, με 326 να συμβαίνουν σε άνδρες και 818 σε γυναίκες και με μέση ηλικία 81.9±8.5 έτη. Το 2020, καταγράφηκαν 902 κατάγματα, παρατηρήθηκε δηλαδή μείωση κατά 21.15% σε σύγκριση με το 2017. Από τα κατάγματα αυτά, 236 αφορούσαν άνδρες και 666 γυναίκες, με μέση ηλικία 82.8±8.5 έτη. Η ηλικιακή ομάδα που εμφάνισε τα περισσότερα κατάγματα ήταν αυτή των 80-85 ετών. Η μέση διάρκεια νοσηλείας παρέμεινε αμετάβλητη μεταξύ των δύο ετών, και ήταν περίπου 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε μείωση κατά 14.2% στα υποτροχαντήρια κατάγματα και αύξηση κατά 13.9% στα διατροχαντήρια κατάγματα από το 2017 έως το 2020, κυρίως σε άτομα ηλικίας 80 ετών και άνω. Όσον αφορά τα κατάγματα ισχίου, παρατηρήθηκε μείωση κατά 5.1% την άνοιξη και αύξηση κατά 4.5% το καλοκαίρι κατά τη σύγκριση των ετών 2017 και 2020. Συμπεράσματα: Τα κατάγματα του ισχίου στις γυναίκες ήταν περισσότερα από εκείνα των ανδρών. Η κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των δύο φύλων δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ηλικία στις δύο περιόδους μελέτης, αλλά η ηλικία επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο. Αντίθετα, το φύλο δεν επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των ηλικιακών ομάδων σε καμία από τις δύο περιόδους μελέτης, αλλά επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο.","Objectives: Hip fractures are among the most important types of fragility fractures, as most patients require immediate hospitalization and treatment. Hip fracture represents a significant global public health problem, with approximately 1.5 million cases occurring worldwide each year. Unfortunately, Greece lacks a national database of hip fractures, and no recent data on hip fracture rates are available. The main objective of this study was to determine the epidemiological profile of hip fractures in an elderly Greek population and to document possible changes in trends. Methods: This is a retrospective, single-center, observational study involving hospitalized patients aged 60 and above who were diagnosed with low-energy hip fracture in the years 2017 and 2020. We collected epidemiological data, including age, sex, admission date, type of fracture, and length of stay, from their medical records. Results: In 2017, 1144 fractures were recorded, with 326 occurring in men and 818 in women, and the mean age being 81.9±8.5 years. In 2020, there were 902 fractures documented, representing a 21.15% decrease compared to 2017. Of these, 236 occurred in men and 666 in women, with a mean age of 82.8±8.5 years. The age group most affected by fractures was 80-85 years. The average length of hospital stay remained unchanged between the two years, at approximately 6 days. There was a 14.2% decrease in subtrochanteric fractures and a 13.9% increase in intertrochanteric fractures being observed from 2017 to 2020, mainly in people aged 80 years and older. For hip fractures, there was a 5.1% decrease in the spring and a 4.5% increase in the summer when comparing 2017 and 2020. Conclusion: Hip fractures in women were outnumbered by those in men. The distribution of fractures between sexes did not appear to be influenced by age in the two study periods, but age did affect the distribution of fractures by type. In contrast, gender did not affect the distribution of fractures across age groups in either study period, but it did impact the distribution of fractures by type."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιδημιολογία καταγμάτων ισχίου για τα έτη 2017 και 2020"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζόπουλος Σταμάτιος Θεόδωρος","Chatzopoulos Stamatios Theodoros"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός: Τα κατάγματα του ισχίου είναι από τους σημαντικότερους τύπους καταγμάτων ευθραυστότητας, καθώς οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται άμεση νοσηλεία και αντιμετώπιση. Το κάταγμα του ισχίου αποτελεί σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, με περίπου 1.5 εκατομμύρια κατάγματα ισχίου να καταγράφονται παγκοσμίως κάθε χρόνο. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν διαθέτει εθνική βάση δεδομένων για τα κατάγματα ισχίου και δεν υπάρχουν διαθέσιμα πρόσφατα δεδομένα για τον ρυθμό των καταγμάτων ισχίου. Ο κύριος στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστεί το επιδημιολογικό προφίλ των καταγμάτων ισχίου σε ελληνικό πληθυσμό και να καταγραφούν πιθανές αλλαγές στις τάσεις. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μια αναδρομική, από ένα μόνο κέντρο, μελέτη παρατήρησης που αφορά νοσηλευόμενους ασθενείς ηλικίας 60 ετών και άνω, οι οποίοι διαγνώστηκαν με κάταγμα ισχίου χαμηλής ενέργειας κατά τα έτη 2017 και 2020. Έγινε καταγραφή επιδημιολογικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του φύλου, της ημερομηνίας εισαγωγής, του τύπου του κατάγματος και της διάρκειας νοσηλείας, από τα ιατρικά αρχεία. Αποτελέσματα: Το 2017, καταγράφηκαν 1144 κατάγματα, με 326 να συμβαίνουν σε άνδρες και 818 σε γυναίκες και με μέση ηλικία 81.9±8.5 έτη. Το 2020, καταγράφηκαν 902 κατάγματα, παρατηρήθηκε δηλαδή μείωση κατά 21.15% σε σύγκριση με το 2017. Από τα κατάγματα αυτά, 236 αφορούσαν άνδρες και 666 γυναίκες, με μέση ηλικία 82.8±8.5 έτη. Η ηλικιακή ομάδα που εμφάνισε τα περισσότερα κατάγματα ήταν αυτή των 80-85 ετών. Η μέση διάρκεια νοσηλείας παρέμεινε αμετάβλητη μεταξύ των δύο ετών, και ήταν περίπου 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε μείωση κατά 14.2% στα υποτροχαντήρια κατάγματα και αύξηση κατά 13.9% στα διατροχαντήρια κατάγματα από το 2017 έως το 2020, κυρίως σε άτομα ηλικίας 80 ετών και άνω. Όσον αφορά τα κατάγματα ισχίου, παρατηρήθηκε μείωση κατά 5.1% την άνοιξη και αύξηση κατά 4.5% το καλοκαίρι κατά τη σύγκριση των ετών 2017 και 2020. Συμπεράσματα: Τα κατάγματα του ισχίου στις γυναίκες ήταν περισσότερα από εκείνα των ανδρών. Η κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των δύο φύλων δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ηλικία στις δύο περιόδους μελέτης, αλλά η ηλικία επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο. Αντίθετα, το φύλο δεν επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων μεταξύ των ηλικιακών ομάδων σε καμία από τις δύο περιόδους μελέτης, αλλά επηρέασε την κατανομή των καταγμάτων ανά τύπο.","Objectives: Hip fractures are among the most important types of fragility fractures, as most patients require immediate hospitalization and treatment. Hip fracture represents a significant global public health problem, with approximately 1.5 million cases occurring worldwide each year. Unfortunately, Greece lacks a national database of hip fractures, and no recent data on hip fracture rates are available. The main objective of this study was to determine the epidemiological profile of hip fractures in an elderly Greek population and to document possible changes in trends. Methods: This is a retrospective, single-center, observational study involving hospitalized patients aged 60 and above who were diagnosed with low-energy hip fracture in the years 2017 and 2020. We collected epidemiological data, including age, sex, admission date, type of fracture, and length of stay, from their medical records. Results: In 2017, 1144 fractures were recorded, with 326 occurring in men and 818 in women, and the mean age being 81.9±8.5 years. In 2020, there were 902 fractures documented, representing a 21.15% decrease compared to 2017. Of these, 236 occurred in men and 666 in women, with a mean age of 82.8±8.5 years. The age group most affected by fractures was 80-85 years. The average length of hospital stay remained unchanged between the two years, at approximately 6 days. There was a 14.2% decrease in subtrochanteric fractures and a 13.9% increase in intertrochanteric fractures being observed from 2017 to 2020, mainly in people aged 80 years and older. For hip fractures, there was a 5.1% decrease in the spring and a 4.5% increase in the summer when comparing 2017 and 2020. Conclusion: Hip fractures in women were outnumbered by those in men. The distribution of fractures between sexes did not appear to be influenced by age in the two study periods, but age did affect the distribution of fractures by type. In contrast, gender did not affect the distribution of fractures across age groups in either study period, but it did impact the distribution of fractures by type."],"dc:identifier":["uoadl:5414025","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5414025"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιδημιολογία καταγμάτων ισχίου για τα έτη 2017 και 2020"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z"}