{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416037"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416037","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνδρομο μετά τη νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας (post-intensive care syndrome-PICS) σε ενήλικες: συστηματική ανασκόπηση της αναπνευστικής κλινικής εικόνας και της λειτουργικής έκπτωσης","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει το σύνδρομο μετά τη νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας στους ενήλικες, με έμφαση στην αναπνευστική κλινική εικόνα και στη λειτουργική έκπτωση μετά την έξοδο από τη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός της ήταν η συστηματική διερεύνηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της κρίσιμης νόσου στην αναπνευστική λειτουργία, στη φυσική ικανότητα και στην ποιότητα ζωής των επιζώντων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως συστηματική ανασκόπηση με βάση τη μεθοδολογία PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν συνολικά 542 εγγραφές, εκ των οποίων 331 προήλθαν από βάσεις δεδομένων και 211 από άλλες πηγές. Μετά την αφαίρεση 322 διπλότυπων παρέμειναν 220 αρχεία για έλεγχο, από τα οποία αποκλείστηκαν 126 λόγω χρονολογικού κριτηρίου. Στη συνέχεια αξιολογήθηκαν 94 πλήρη κείμενα, αποκλείστηκαν 75 με τεκμηριωμένους λόγους, 19 μελέτες εντάχθηκαν στην ποιοτική σύνθεση και τελικά 10 πρωτογενείς μελέτες συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιζώντες της ΜΕΘ εμφανίζουν συχνά επίμονη δύσπνοια, διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας, μειωμένη ανοχή στην άσκηση, μυϊκή αδυναμία και σημαντική λειτουργική έκπτωση για μήνες ή και έτη μετά τη νοσηλεία. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι η βαρύτερη μακροχρόνια επιβάρυνση εντοπίζεται συχνότερα στη σωματική αποδυνάμωση και στη μειωμένη λειτουργική ανεξαρτησία παρά σε βαριά μόνιμη πνευμονική δυσλειτουργία. Παράγοντες όπως η βαρύτητα της αρχικής νόσου, η διάρκεια μηχανικού αερισμού, η παραμονή στη ΜΕΘ, η σήψη και η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ (ICU-acquired weakness) συσχετίστηκαν με δυσμενέστερη πορεία. Καταλήγοντας, το σύνδρομο αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, που απαιτεί συστηματική παρακολούθηση, πολυπαραγοντική αξιολόγηση και διεπιστημονική προσέγγιση, ώστε η επιβίωση από την κρίσιμη νόσο να συνοδεύεται και από ουσιαστική αποκατάσταση τόσο της σωματικής και ψυχικής υγείας, αλλά και της συνολικής ευεξίας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει το σύνδρομο μετά τη νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας στους ενήλικες, με έμφαση στην αναπνευστική κλινική εικόνα και στη λειτουργική έκπτωση μετά την έξοδο από τη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός της ήταν η συστηματική διερεύνηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της κρίσιμης νόσου στην αναπνευστική λειτουργία, στη φυσική ικανότητα και στην ποιότητα ζωής των επιζώντων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως συστηματική ανασκόπηση με βάση τη μεθοδολογία PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν συνολικά 542 εγγραφές, εκ των οποίων 331 προήλθαν από βάσεις δεδομένων και 211 από άλλες πηγές. Μετά την αφαίρεση 322 διπλότυπων παρέμειναν 220 αρχεία για έλεγχο, από τα οποία αποκλείστηκαν 126 λόγω χρονολογικού κριτηρίου. Στη συνέχεια αξιολογήθηκαν 94 πλήρη κείμενα, αποκλείστηκαν 75 με τεκμηριωμένους λόγους, 19 μελέτες εντάχθηκαν στην ποιοτική σύνθεση και τελικά 10 πρωτογενείς μελέτες συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιζώντες της ΜΕΘ εμφανίζουν συχνά επίμονη δύσπνοια, διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας, μειωμένη ανοχή στην άσκηση, μυϊκή αδυναμία και σημαντική λειτουργική έκπτωση για μήνες ή και έτη μετά τη νοσηλεία. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι η βαρύτερη μακροχρόνια επιβάρυνση εντοπίζεται συχνότερα στη σωματική αποδυνάμωση και στη μειωμένη λειτουργική ανεξαρτησία παρά σε βαριά μόνιμη πνευμονική δυσλειτουργία. Παράγοντες όπως η βαρύτητα της αρχικής νόσου, η διάρκεια μηχανικού αερισμού, η παραμονή στη ΜΕΘ, η σήψη και η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ (ICU-acquired weakness) συσχετίστηκαν με δυσμενέστερη πορεία. Καταλήγοντας, το σύνδρομο αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, που απαιτεί συστηματική παρακολούθηση, πολυπαραγοντική αξιολόγηση και διεπιστημονική προσέγγιση, ώστε η επιβίωση από την κρίσιμη νόσο να συνοδεύεται και από ουσιαστική αποκατάσταση τόσο της σωματικής και ψυχικής υγείας, αλλά και της συνολικής ευεξίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Πλαγίσου Μαρία","Plagisou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416037"],"render_values":[{"text":"uoadl:5416037","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416037","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416037","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5416037","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πλαγίσου Μαρία","Plagisou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416037","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416037"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει το σύνδρομο μετά τη νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας στους ενήλικες, με έμφαση στην αναπνευστική κλινική εικόνα και στη λειτουργική έκπτωση μετά την έξοδο από τη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός της ήταν η συστηματική διερεύνηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της κρίσιμης νόσου στην αναπνευστική λειτουργία, στη φυσική ικανότητα και στην ποιότητα ζωής των επιζώντων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως συστηματική ανασκόπηση με βάση τη μεθοδολογία PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν συνολικά 542 εγγραφές, εκ των οποίων 331 προήλθαν από βάσεις δεδομένων και 211 από άλλες πηγές. Μετά την αφαίρεση 322 διπλότυπων παρέμειναν 220 αρχεία για έλεγχο, από τα οποία αποκλείστηκαν 126 λόγω χρονολογικού κριτηρίου. Στη συνέχεια αξιολογήθηκαν 94 πλήρη κείμενα, αποκλείστηκαν 75 με τεκμηριωμένους λόγους, 19 μελέτες εντάχθηκαν στην ποιοτική σύνθεση και τελικά 10 πρωτογενείς μελέτες συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιζώντες της ΜΕΘ εμφανίζουν συχνά επίμονη δύσπνοια, διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας, μειωμένη ανοχή στην άσκηση, μυϊκή αδυναμία και σημαντική λειτουργική έκπτωση για μήνες ή και έτη μετά τη νοσηλεία. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι η βαρύτερη μακροχρόνια επιβάρυνση εντοπίζεται συχνότερα στη σωματική αποδυνάμωση και στη μειωμένη λειτουργική ανεξαρτησία παρά σε βαριά μόνιμη πνευμονική δυσλειτουργία. Παράγοντες όπως η βαρύτητα της αρχικής νόσου, η διάρκεια μηχανικού αερισμού, η παραμονή στη ΜΕΘ, η σήψη και η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ (ICU-acquired weakness) συσχετίστηκαν με δυσμενέστερη πορεία. Καταλήγοντας, το σύνδρομο αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, που απαιτεί συστηματική παρακολούθηση, πολυπαραγοντική αξιολόγηση και διεπιστημονική προσέγγιση, ώστε η επιβίωση από την κρίσιμη νόσο να συνοδεύεται και από ουσιαστική αποκατάσταση τόσο της σωματικής και ψυχικής υγείας, αλλά και της συνολικής ευεξίας.","This study examines post-intensive care syndrome in adults, with emphasis on the respiratory outcomes and functional decline following discharge from the intensive care unit. The aim was to systematically review the international literature regarding the long-term effects of critical illness on respiratory function, physical performance, and quality of life among ICU survivors. The study was conducted as a systematic review based on the PRISMA 2020 methodology. During the search process, 542 records were identified in total, including 331 records from databases and 211 records from other sources. After removal of 322 duplicates, 220 records remained for screening, of which 126 were excluded according to the chronological criterion. Subsequently, 94 full-text articles were assessed for eligibility, 75 were excluded with documented reasons, 19 studies were included in the qualitative synthesis, and 10 primary studies were finally retained for the final analysis. The findings showed that ICU survivors frequently experience persistent dyspnea, pulmonary function abnormalities, reduced exercise tolerance, muscle weakness, and substantial functional decline for months or even years after hospitalization. At the same time, the review indicated that the most pronounced long-term burden is more often associated with physical deconditioning and reduced functional independence than with severe permanent pulmonary dysfunction. Factors such as severity of the initial illness, duration of mechanical ventilation, length of ICU stay, sepsis, and ICU-acquired weakness were associated with poorer long-term outcomes. In conclusion, post-intensive care syndrome constitutes an important public health issue that requires systematic follow-up, multidimensional assessment, and interdisciplinary rehabilitation, so that survival from critical illness may also be accompanied by physical and mental health, as well as overall well-being."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνδρομο μετά τη νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας (post-intensive care syndrome-PICS) σε ενήλικες: συστηματική ανασκόπηση της αναπνευστικής κλινικής εικόνας και της λειτουργικής έκπτωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πλαγίσου Μαρία","Plagisou Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει το σύνδρομο μετά τη νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας στους ενήλικες, με έμφαση στην αναπνευστική κλινική εικόνα και στη λειτουργική έκπτωση μετά την έξοδο από τη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός της ήταν η συστηματική διερεύνηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της κρίσιμης νόσου στην αναπνευστική λειτουργία, στη φυσική ικανότητα και στην ποιότητα ζωής των επιζώντων. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε ως συστηματική ανασκόπηση με βάση τη μεθοδολογία PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν συνολικά 542 εγγραφές, εκ των οποίων 331 προήλθαν από βάσεις δεδομένων και 211 από άλλες πηγές. Μετά την αφαίρεση 322 διπλότυπων παρέμειναν 220 αρχεία για έλεγχο, από τα οποία αποκλείστηκαν 126 λόγω χρονολογικού κριτηρίου. Στη συνέχεια αξιολογήθηκαν 94 πλήρη κείμενα, αποκλείστηκαν 75 με τεκμηριωμένους λόγους, 19 μελέτες εντάχθηκαν στην ποιοτική σύνθεση και τελικά 10 πρωτογενείς μελέτες συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιζώντες της ΜΕΘ εμφανίζουν συχνά επίμονη δύσπνοια, διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας, μειωμένη ανοχή στην άσκηση, μυϊκή αδυναμία και σημαντική λειτουργική έκπτωση για μήνες ή και έτη μετά τη νοσηλεία. Παράλληλα, αναδείχθηκε ότι η βαρύτερη μακροχρόνια επιβάρυνση εντοπίζεται συχνότερα στη σωματική αποδυνάμωση και στη μειωμένη λειτουργική ανεξαρτησία παρά σε βαριά μόνιμη πνευμονική δυσλειτουργία. Παράγοντες όπως η βαρύτητα της αρχικής νόσου, η διάρκεια μηχανικού αερισμού, η παραμονή στη ΜΕΘ, η σήψη και η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ (ICU-acquired weakness) συσχετίστηκαν με δυσμενέστερη πορεία. Καταλήγοντας, το σύνδρομο αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, που απαιτεί συστηματική παρακολούθηση, πολυπαραγοντική αξιολόγηση και διεπιστημονική προσέγγιση, ώστε η επιβίωση από την κρίσιμη νόσο να συνοδεύεται και από ουσιαστική αποκατάσταση τόσο της σωματικής και ψυχικής υγείας, αλλά και της συνολικής ευεξίας.","This study examines post-intensive care syndrome in adults, with emphasis on the respiratory outcomes and functional decline following discharge from the intensive care unit. The aim was to systematically review the international literature regarding the long-term effects of critical illness on respiratory function, physical performance, and quality of life among ICU survivors. The study was conducted as a systematic review based on the PRISMA 2020 methodology. During the search process, 542 records were identified in total, including 331 records from databases and 211 records from other sources. After removal of 322 duplicates, 220 records remained for screening, of which 126 were excluded according to the chronological criterion. Subsequently, 94 full-text articles were assessed for eligibility, 75 were excluded with documented reasons, 19 studies were included in the qualitative synthesis, and 10 primary studies were finally retained for the final analysis. The findings showed that ICU survivors frequently experience persistent dyspnea, pulmonary function abnormalities, reduced exercise tolerance, muscle weakness, and substantial functional decline for months or even years after hospitalization. At the same time, the review indicated that the most pronounced long-term burden is more often associated with physical deconditioning and reduced functional independence than with severe permanent pulmonary dysfunction. Factors such as severity of the initial illness, duration of mechanical ventilation, length of ICU stay, sepsis, and ICU-acquired weakness were associated with poorer long-term outcomes. In conclusion, post-intensive care syndrome constitutes an important public health issue that requires systematic follow-up, multidimensional assessment, and interdisciplinary rehabilitation, so that survival from critical illness may also be accompanied by physical and mental health, as well as overall well-being."],"dc:identifier":["uoadl:5416037","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416037"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύνδρομο μετά τη νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας (post-intensive care syndrome-PICS) σε ενήλικες: συστηματική ανασκόπηση της αναπνευστικής κλινικής εικόνας και της λειτουργικής έκπτωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z"}