{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416052"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416052","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μετατραυματική ανάπτυξη, ψυχική ανθεκτικότητα, αυτοσυμπόνια και ψυχοκοινωνική προσαρμογή σε γυναίκες με ιστορικό καρκίνου του μαστού: μια συγχρονική μελέτη","abstract":"Εισαγωγή: Το βίωμα του καρκίνου του μαστού συνδέεται, πέρα από την συναισθηματική επιβάρυνση, και με την ανάπτυξη θετικών ψυχολογικών πόρων, όπως η μετατραυματική ανάπτυξη, η ψυχική ανθεκτικότητα και η αυτοσυμπόνια. Οι έννοιες αυτές φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η διερεύνηση αυτών των σχέσεων γίνεται με βάση το θεωρητικό πλαίσιο των αναπαραστάσεων ασθένειας, του μοντέλου κοινής λογικής και του βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου. Σκοπός: Η έρευνα εστιάζει στη συσχέτιση μεταξύ του βιώματος του καρκίνου, της αντίληψης της ασθένειας, της μετατραυματικής ανάπτυξης, της ψυχικής ανθεκτικότητας, της αυτοσυμπόνιας και της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Έμφαση δίνεται στην εξέταση του ρόλου της ψυχικής ανθεκτικότητας ως διαμεσολαβητικού παράγοντα ανάμεσα στην σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Επιπλέον, εξετάζεται η επίδραση των δημογραφικών, κοινωνικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 241 γυναίκες ηλικίας 18 έως 80 ετών, οι οποίες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ψυχομετρικά σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αντιλήψεων για την Υγεία (Brief Illness Perception Questionnaire, Broadbent et al., 2006) για τις αντιλήψεις και τη συναισθηματική αντίδραση στην ασθένεια, η Κλίμακα Μετατραυματικής Ανάπτυξης (Post Traumatic Growth Inventory- PTGI, Tedeschi & Cahloun, 1996) για την προσωπική ανάπτυξη μετά την εμπειρία του καρκίνου, η Σύντομη Κλίμακα Ανθεκτικότητας (Brief Resilience Scale, Smith et al., 2008) για την ικανότητα προσαρμογής μετά από δύσκολες καταστάσεις, η Κλίμακα Αυτοσυμπόνιας (Self- Compassion Scale Short form, Raes et al., 2011) για την ικανότητα αυτοσυμπόνιας και η Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (HADS, Zigmond & Snaith, 1983). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αυτοκτονικών Συμπεριφορών (The Suicidal Behaviors Questionnaire-Revised, SBQ-R, Osman, 2001) για τον αυτοκτονικό ιδεασμό, τις προηγούμενες απόπειρες και την πρόθεση αυτοκαταστροφής, η Κλίμακα Μετατραυματικού Στρες (PTSD Checklist – Civilian version [PCL-C], Weathers et al., 1993) για τα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες, το Ερωτηματολόγιο Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής για την προσαρμογή στην ασθένεια (The Psychosocial Adjustment to Illness Scale – Self Report [ PAIS – SR], Derogatis, 1986) και τέλος το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κλινικών Στοιχείων για τη συλλογή δεδομένων για τα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ψυχική ανθεκτικότητα ως τον βασικότερο προστατευτικό παράγοντα για την ψυχοκοινωνική προσαρμογή γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επιπλέον, η ψυχική ανθεκτικότητα φάνηκε να διαμεσολαβεί την σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η μετατραυματική ανάπτυξη και η αυτοσυμπόνια συσχετίστηκαν θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, χωρίς όμως να προβλέπουν άμεσα την ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η αρνητική αντίληψη της ασθένειας συνδέθηκε με αυξημένη ψυχοπαθολογία και δυσπροσαρμογή. Κλινικοί και κοινωνικοί παράγοντες φάνηκε να συσχετίζονται με τις υπό μελέτη έννοιες. Συμπεράσματα: Η μελέτη αναδεικνύει την πολυπαραγοντική φύση του βιώματος του καρκίνου του μαστού και την ανάγκη πολυεπίπεδης, ολιστικής προσέγγισης. Προτείνεται η διεξαγωγή διαχρονικών μελετών και μελετών ασθενών – μαρτύρων αλλά και η εφαρμογή των ευρημάτων σε κλινικό επίπεδο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το βίωμα του καρκίνου του μαστού συνδέεται, πέρα από την συναισθηματική επιβάρυνση, και με την ανάπτυξη θετικών ψυχολογικών πόρων, όπως η μετατραυματική ανάπτυξη, η ψυχική ανθεκτικότητα και η αυτοσυμπόνια. Οι έννοιες αυτές φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η διερεύνηση αυτών των σχέσεων γίνεται με βάση το θεωρητικό πλαίσιο των αναπαραστάσεων ασθένειας, του μοντέλου κοινής λογικής και του βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου. Σκοπός: Η έρευνα εστιάζει στη συσχέτιση μεταξύ του βιώματος του καρκίνου, της αντίληψης της ασθένειας, της μετατραυματικής ανάπτυξης, της ψυχικής ανθεκτικότητας, της αυτοσυμπόνιας και της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Έμφαση δίνεται στην εξέταση του ρόλου της ψυχικής ανθεκτικότητας ως διαμεσολαβητικού παράγοντα ανάμεσα στην σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Επιπλέον, εξετάζεται η επίδραση των δημογραφικών, κοινωνικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 241 γυναίκες ηλικίας 18 έως 80 ετών, οι οποίες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ψυχομετρικά σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αντιλήψεων για την Υγεία (Brief Illness Perception Questionnaire, Broadbent et al., 2006) για τις αντιλήψεις και τη συναισθηματική αντίδραση στην ασθένεια, η Κλίμακα Μετατραυματικής Ανάπτυξης (Post Traumatic Growth Inventory- PTGI, Tedeschi &amp; Cahloun, 1996) για την προσωπική ανάπτυξη μετά την εμπειρία του καρκίνου, η Σύντομη Κλίμακα Ανθεκτικότητας (Brief Resilience Scale, Smith et al., 2008) για την ικανότητα προσαρμογής μετά από δύσκολες καταστάσεις, η Κλίμακα Αυτοσυμπόνιας (Self- Compassion Scale Short form, Raes et al., 2011) για την ικανότητα αυτοσυμπόνιας και η Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (HADS, Zigmond &amp; Snaith, 1983). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αυτοκτονικών Συμπεριφορών (The Suicidal Behaviors Questionnaire-Revised, SBQ-R, Osman, 2001) για τον αυτοκτονικό ιδεασμό, τις προηγούμενες απόπειρες και την πρόθεση αυτοκαταστροφής, η Κλίμακα Μετατραυματικού Στρες (PTSD Checklist – Civilian version [PCL-C], Weathers et al., 1993) για τα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες, το Ερωτηματολόγιο Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής για την προσαρμογή στην ασθένεια (The Psychosocial Adjustment to Illness Scale – Self Report [ PAIS – SR], Derogatis, 1986) και τέλος το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κλινικών Στοιχείων για τη συλλογή δεδομένων για τα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ψυχική ανθεκτικότητα ως τον βασικότερο προστατευτικό παράγοντα για την ψυχοκοινωνική προσαρμογή γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επιπλέον, η ψυχική ανθεκτικότητα φάνηκε να διαμεσολαβεί την σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η μετατραυματική ανάπτυξη και η αυτοσυμπόνια συσχετίστηκαν θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, χωρίς όμως να προβλέπουν άμεσα την ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η αρνητική αντίληψη της ασθένειας συνδέθηκε με αυξημένη ψυχοπαθολογία και δυσπροσαρμογή. Κλινικοί και κοινωνικοί παράγοντες φάνηκε να συσχετίζονται με τις υπό μελέτη έννοιες. Συμπεράσματα: Η μελέτη αναδεικνύει την πολυπαραγοντική φύση του βιώματος του καρκίνου του μαστού και την ανάγκη πολυεπίπεδης, ολιστικής προσέγγισης. Προτείνεται η διεξαγωγή διαχρονικών μελετών και μελετών ασθενών – μαρτύρων αλλά και η εφαρμογή των ευρημάτων σε κλινικό επίπεδο.","abstract_has_math":false,"creators":["Λουκοπούλου Ευθυμία","Loukopoulou Efthymia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416052"],"render_values":[{"text":"uoadl:5416052","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416052","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416052","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5416052","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λουκοπούλου Ευθυμία","Loukopoulou Efthymia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416052"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το βίωμα του καρκίνου του μαστού συνδέεται, πέρα από την συναισθηματική επιβάρυνση, και με την ανάπτυξη θετικών ψυχολογικών πόρων, όπως η μετατραυματική ανάπτυξη, η ψυχική ανθεκτικότητα και η αυτοσυμπόνια. Οι έννοιες αυτές φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η διερεύνηση αυτών των σχέσεων γίνεται με βάση το θεωρητικό πλαίσιο των αναπαραστάσεων ασθένειας, του μοντέλου κοινής λογικής και του βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου. Σκοπός: Η έρευνα εστιάζει στη συσχέτιση μεταξύ του βιώματος του καρκίνου, της αντίληψης της ασθένειας, της μετατραυματικής ανάπτυξης, της ψυχικής ανθεκτικότητας, της αυτοσυμπόνιας και της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Έμφαση δίνεται στην εξέταση του ρόλου της ψυχικής ανθεκτικότητας ως διαμεσολαβητικού παράγοντα ανάμεσα στην σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Επιπλέον, εξετάζεται η επίδραση των δημογραφικών, κοινωνικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 241 γυναίκες ηλικίας 18 έως 80 ετών, οι οποίες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ψυχομετρικά σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αντιλήψεων για την Υγεία (Brief Illness Perception Questionnaire, Broadbent et al., 2006) για τις αντιλήψεις και τη συναισθηματική αντίδραση στην ασθένεια, η Κλίμακα Μετατραυματικής Ανάπτυξης (Post Traumatic Growth Inventory- PTGI, Tedeschi & Cahloun, 1996) για την προσωπική ανάπτυξη μετά την εμπειρία του καρκίνου, η Σύντομη Κλίμακα Ανθεκτικότητας (Brief Resilience Scale, Smith et al., 2008) για την ικανότητα προσαρμογής μετά από δύσκολες καταστάσεις, η Κλίμακα Αυτοσυμπόνιας (Self- Compassion Scale Short form, Raes et al., 2011) για την ικανότητα αυτοσυμπόνιας και η Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (HADS, Zigmond & Snaith, 1983). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αυτοκτονικών Συμπεριφορών (The Suicidal Behaviors Questionnaire-Revised, SBQ-R, Osman, 2001) για τον αυτοκτονικό ιδεασμό, τις προηγούμενες απόπειρες και την πρόθεση αυτοκαταστροφής, η Κλίμακα Μετατραυματικού Στρες (PTSD Checklist – Civilian version [PCL-C], Weathers et al., 1993) για τα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες, το Ερωτηματολόγιο Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής για την προσαρμογή στην ασθένεια (The Psychosocial Adjustment to Illness Scale – Self Report [ PAIS – SR], Derogatis, 1986) και τέλος το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κλινικών Στοιχείων για τη συλλογή δεδομένων για τα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ψυχική ανθεκτικότητα ως τον βασικότερο προστατευτικό παράγοντα για την ψυχοκοινωνική προσαρμογή γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επιπλέον, η ψυχική ανθεκτικότητα φάνηκε να διαμεσολαβεί την σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η μετατραυματική ανάπτυξη και η αυτοσυμπόνια συσχετίστηκαν θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, χωρίς όμως να προβλέπουν άμεσα την ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η αρνητική αντίληψη της ασθένειας συνδέθηκε με αυξημένη ψυχοπαθολογία και δυσπροσαρμογή. Κλινικοί και κοινωνικοί παράγοντες φάνηκε να συσχετίζονται με τις υπό μελέτη έννοιες. Συμπεράσματα: Η μελέτη αναδεικνύει την πολυπαραγοντική φύση του βιώματος του καρκίνου του μαστού και την ανάγκη πολυεπίπεδης, ολιστικής προσέγγισης. Προτείνεται η διεξαγωγή διαχρονικών μελετών και μελετών ασθενών – μαρτύρων αλλά και η εφαρμογή των ευρημάτων σε κλινικό επίπεδο.","Introduction: The experience of breast cancer is associated not only with psychopathology but also with the development of positive psychological resources, such as post-traumatic growth, resilience, and self-compassion. These constructs appear to play a significant role in psychosocial adjustment to illness. The investigation of these relationships is grounded in the theoretical framework of illness representations, the Common-Sense Model and the Biopsychosocial Model. Aim: The study focuses on the association between the experience of cancer, illness perception, post-traumatic growth, resilience, self-compassion and psychosocial adjustment to illness. Emphasis is placed on examining the role of resilience as a mediating factor in the relationship between illness perception and the subscale of social relationships in psychosocial adjustment to illness. Furthermore, the study investigates the impact of demographic, social and clinical characteristics of the patients. Method: The sample consisted of 241 women, aged between 18 and 80 years, who electronically completed psychometrically validated questionnaires. Specifically, the following questionnaires were used: the Brief Illness Perception Questionnaire for illness perceptions and emotional responses to illness, the Posttraumatic Growth Inventory for personal growth following the experience of cancer, the Brief Resilience Scale for the ability to adapt to difficult situations, the Self-Compassion Scale for self-compassion, and the Hospital Anxiety and Depression Scale. Furthermore, the Suicidal Behaviors Questionnaire-Revised was used for suicidal ideation, previous suicide attempts and self-destructive intent, the Posttraumatic Stress Disorder Scale for symptoms of posttraumatic stress, the Psychosocial Adjustment to Illness Scale for adjustment to illness and finally a Demographic and Clinical Information Questionnaire was used to collect data on social and demographic characteristics. Results: The results identified resilience as the most significant protective factor for psychosocial adjustment in women with breast cancer. Furthermore, resilience appeared to mediate the relationship between illness perception and the subscale of social relationships in psychosocial adjustment to illness. Post-traumatic growth and self-compassion were positively correlated with resilience, although they did not directly predict psychosocial adjustment to illness. Negative illness perception was associated with increased psychopathology and maladjustment. Clinical and social factors appeared to be correlated with these variables. Conclusions: The study demonstrates the multifactorial nature of the breast cancer experience and the need of a multidimensional, comprehensive approach. It is recommended that longitudinal and case-control studies be conducted, along with the application of these findings into clinical practice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μετατραυματική ανάπτυξη, ψυχική ανθεκτικότητα, αυτοσυμπόνια και ψυχοκοινωνική προσαρμογή σε γυναίκες με ιστορικό καρκίνου του μαστού: μια συγχρονική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λουκοπούλου Ευθυμία","Loukopoulou Efthymia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το βίωμα του καρκίνου του μαστού συνδέεται, πέρα από την συναισθηματική επιβάρυνση, και με την ανάπτυξη θετικών ψυχολογικών πόρων, όπως η μετατραυματική ανάπτυξη, η ψυχική ανθεκτικότητα και η αυτοσυμπόνια. Οι έννοιες αυτές φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η διερεύνηση αυτών των σχέσεων γίνεται με βάση το θεωρητικό πλαίσιο των αναπαραστάσεων ασθένειας, του μοντέλου κοινής λογικής και του βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου. Σκοπός: Η έρευνα εστιάζει στη συσχέτιση μεταξύ του βιώματος του καρκίνου, της αντίληψης της ασθένειας, της μετατραυματικής ανάπτυξης, της ψυχικής ανθεκτικότητας, της αυτοσυμπόνιας και της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Έμφαση δίνεται στην εξέταση του ρόλου της ψυχικής ανθεκτικότητας ως διαμεσολαβητικού παράγοντα ανάμεσα στην σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων της ψυχοκοινωνικής προσαρμογής στην ασθένεια. Επιπλέον, εξετάζεται η επίδραση των δημογραφικών, κοινωνικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 241 γυναίκες ηλικίας 18 έως 80 ετών, οι οποίες συμπλήρωσαν ηλεκτρονικά τα ψυχομετρικά σταθμισμένα ερωτηματολόγια. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αντιλήψεων για την Υγεία (Brief Illness Perception Questionnaire, Broadbent et al., 2006) για τις αντιλήψεις και τη συναισθηματική αντίδραση στην ασθένεια, η Κλίμακα Μετατραυματικής Ανάπτυξης (Post Traumatic Growth Inventory- PTGI, Tedeschi & Cahloun, 1996) για την προσωπική ανάπτυξη μετά την εμπειρία του καρκίνου, η Σύντομη Κλίμακα Ανθεκτικότητας (Brief Resilience Scale, Smith et al., 2008) για την ικανότητα προσαρμογής μετά από δύσκολες καταστάσεις, η Κλίμακα Αυτοσυμπόνιας (Self- Compassion Scale Short form, Raes et al., 2011) για την ικανότητα αυτοσυμπόνιας και η Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (HADS, Zigmond & Snaith, 1983). Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν η Κλίμακα Αυτοκτονικών Συμπεριφορών (The Suicidal Behaviors Questionnaire-Revised, SBQ-R, Osman, 2001) για τον αυτοκτονικό ιδεασμό, τις προηγούμενες απόπειρες και την πρόθεση αυτοκαταστροφής, η Κλίμακα Μετατραυματικού Στρες (PTSD Checklist – Civilian version [PCL-C], Weathers et al., 1993) για τα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες, το Ερωτηματολόγιο Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής για την προσαρμογή στην ασθένεια (The Psychosocial Adjustment to Illness Scale – Self Report [ PAIS – SR], Derogatis, 1986) και τέλος το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών και Κλινικών Στοιχείων για τη συλλογή δεδομένων για τα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την ψυχική ανθεκτικότητα ως τον βασικότερο προστατευτικό παράγοντα για την ψυχοκοινωνική προσαρμογή γυναικών με καρκίνο του μαστού. Επιπλέον, η ψυχική ανθεκτικότητα φάνηκε να διαμεσολαβεί την σχέση της αντίληψης της ασθένειας και της υποκλίμακας των κοινωνικών σχέσεων στην ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η μετατραυματική ανάπτυξη και η αυτοσυμπόνια συσχετίστηκαν θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα, χωρίς όμως να προβλέπουν άμεσα την ψυχοκοινωνική προσαρμογή στην ασθένεια. Η αρνητική αντίληψη της ασθένειας συνδέθηκε με αυξημένη ψυχοπαθολογία και δυσπροσαρμογή. Κλινικοί και κοινωνικοί παράγοντες φάνηκε να συσχετίζονται με τις υπό μελέτη έννοιες. Συμπεράσματα: Η μελέτη αναδεικνύει την πολυπαραγοντική φύση του βιώματος του καρκίνου του μαστού και την ανάγκη πολυεπίπεδης, ολιστικής προσέγγισης. Προτείνεται η διεξαγωγή διαχρονικών μελετών και μελετών ασθενών – μαρτύρων αλλά και η εφαρμογή των ευρημάτων σε κλινικό επίπεδο.","Introduction: The experience of breast cancer is associated not only with psychopathology but also with the development of positive psychological resources, such as post-traumatic growth, resilience, and self-compassion. These constructs appear to play a significant role in psychosocial adjustment to illness. The investigation of these relationships is grounded in the theoretical framework of illness representations, the Common-Sense Model and the Biopsychosocial Model. Aim: The study focuses on the association between the experience of cancer, illness perception, post-traumatic growth, resilience, self-compassion and psychosocial adjustment to illness. Emphasis is placed on examining the role of resilience as a mediating factor in the relationship between illness perception and the subscale of social relationships in psychosocial adjustment to illness. Furthermore, the study investigates the impact of demographic, social and clinical characteristics of the patients. Method: The sample consisted of 241 women, aged between 18 and 80 years, who electronically completed psychometrically validated questionnaires. Specifically, the following questionnaires were used: the Brief Illness Perception Questionnaire for illness perceptions and emotional responses to illness, the Posttraumatic Growth Inventory for personal growth following the experience of cancer, the Brief Resilience Scale for the ability to adapt to difficult situations, the Self-Compassion Scale for self-compassion, and the Hospital Anxiety and Depression Scale. Furthermore, the Suicidal Behaviors Questionnaire-Revised was used for suicidal ideation, previous suicide attempts and self-destructive intent, the Posttraumatic Stress Disorder Scale for symptoms of posttraumatic stress, the Psychosocial Adjustment to Illness Scale for adjustment to illness and finally a Demographic and Clinical Information Questionnaire was used to collect data on social and demographic characteristics. Results: The results identified resilience as the most significant protective factor for psychosocial adjustment in women with breast cancer. Furthermore, resilience appeared to mediate the relationship between illness perception and the subscale of social relationships in psychosocial adjustment to illness. Post-traumatic growth and self-compassion were positively correlated with resilience, although they did not directly predict psychosocial adjustment to illness. Negative illness perception was associated with increased psychopathology and maladjustment. Clinical and social factors appeared to be correlated with these variables. Conclusions: The study demonstrates the multifactorial nature of the breast cancer experience and the need of a multidimensional, comprehensive approach. It is recommended that longitudinal and case-control studies be conducted, along with the application of these findings into clinical practice."],"dc:identifier":["uoadl:5416052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416052"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μετατραυματική ανάπτυξη, ψυχική ανθεκτικότητα, αυτοσυμπόνια και ψυχοκοινωνική προσαρμογή σε γυναίκες με ιστορικό καρκίνου του μαστού: μια συγχρονική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z"}