{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416155"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416155","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Analgesia and sedation for expectant patients in the field: a scoping review","abstract":"Η αντιμετώπιση του πόνου και της δυσφορίας συνιστά θεμελιώδη ηθική πρακτική σε έκτακτες καταστάσεις και περιβάλλοντα με περιορισμένους πόρους. Ιδίως κατά τη διάρκεια συμβάντων μαζικών απωλειών (ΣΜΑ) απαιτείται η εφαρμογή προτύπων διαχείρισης κρίσης και διαλογής ασθενών κατηγορίας Τ4/χαμηλού προσδόκιμου (expectants). Παρότι οι διαθέσιμοι πόροι σε τέτοιες περιστάσεις κατανέμονται με στόχο τη μεγιστοποίηση της συνολικής επιβίωσης, παραμένει επιτακτική η ανάγκη παροχής ανακουφιστικής φροντίδας και διασφάλισης της αξιοπρέπειας των ασθενών. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η συγκέντρωση και αξιολόγηση δεδομένων από μελέτες με μεγάλη ετερογένεια, σχετικά με τα μέτρα ανακούφισης ασθενών κατηγορίας Τ4 σε προνοσοκομειακό περιβάλλον, σε συνθήκες πολέμου και σε συμβάντα μαζικών απωλειών. Η παρούσα μελέτη διεξήχθη βάση του προτύπου PRISMA-ScR και συμπεριέλαβε 19 πηγές σχετικές με την ιατρική των καταστροφών, τη στρατιωτική ιατρική και την ανακουφιστική φροντίδα. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι, σε συμβάντα μαζικών απωλειών, η ανακουφιστική φροντίδα συνιστά ελάχιστη ηθική υποχρέωση. Η διαχείριση των ασθενών χαμηλού προσδόκιμου επηρεάζεται σημαντικά από την έλλειψη ιατρικών πόρων και το φαινόμενο της ιατρικής ματαίωσης. Η αναλγησία αποτελεί τη συνηθέστερη σύσταση. Στρατιωτικά πρωτόκολλα και κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν τη χρήση ενδοπαριακής κιτρικής φαιντανύλης (OTFC) και κεταμίνης, ενώ η κεταμίνη προτείνεται ιδιαίτερα σε ασθενείς με επιβαρυμένη κλινική εικόνα. Για σοβαρά και ανθεκτικά συμπτώματα τελικού σταδίου, η καταστολή με μιδαζολάμη ή κεταμίνη θεωρείται ηθικά αποδεκτή βάσει της αρχής του διπλού αποτελέσματος. Για τη διασφάλιση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, κρίνεται αναγκαία η δημιουργία ειδικών ζωνών ανακουφιστικής φροντίδας, καθώς και η διατήρηση επαρκών αποθεμάτων βασικών φαρμάκων. Διαπιστώνονται σημαντικά κενά στην εμπειρική τεκμηρίωση και στην ανάπτυξη τυποποιημένων πρωτοκόλλων. Συμπερασματικά, η φροντίδα ασθενών με επικείμενο θάνατο οφείλει να συνιστά ενεργή, ανθρωποκεντρική και ηθικά επιβεβλημένη παρηγορητική θεραπεία.","abstract_html":"Η αντιμετώπιση του πόνου και της δυσφορίας συνιστά θεμελιώδη ηθική πρακτική σε έκτακτες καταστάσεις και περιβάλλοντα με περιορισμένους πόρους. Ιδίως κατά τη διάρκεια συμβάντων μαζικών απωλειών (ΣΜΑ) απαιτείται η εφαρμογή προτύπων διαχείρισης κρίσης και διαλογής ασθενών κατηγορίας Τ4/χαμηλού προσδόκιμου (expectants). Παρότι οι διαθέσιμοι πόροι σε τέτοιες περιστάσεις κατανέμονται με στόχο τη μεγιστοποίηση της συνολικής επιβίωσης, παραμένει επιτακτική η ανάγκη παροχής ανακουφιστικής φροντίδας και διασφάλισης της αξιοπρέπειας των ασθενών. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η συγκέντρωση και αξιολόγηση δεδομένων από μελέτες με μεγάλη ετερογένεια, σχετικά με τα μέτρα ανακούφισης ασθενών κατηγορίας Τ4 σε προνοσοκομειακό περιβάλλον, σε συνθήκες πολέμου και σε συμβάντα μαζικών απωλειών. Η παρούσα μελέτη διεξήχθη βάση του προτύπου PRISMA-ScR και συμπεριέλαβε 19 πηγές σχετικές με την ιατρική των καταστροφών, τη στρατιωτική ιατρική και την ανακουφιστική φροντίδα. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι, σε συμβάντα μαζικών απωλειών, η ανακουφιστική φροντίδα συνιστά ελάχιστη ηθική υποχρέωση. Η διαχείριση των ασθενών χαμηλού προσδόκιμου επηρεάζεται σημαντικά από την έλλειψη ιατρικών πόρων και το φαινόμενο της ιατρικής ματαίωσης. Η αναλγησία αποτελεί τη συνηθέστερη σύσταση. Στρατιωτικά πρωτόκολλα και κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν τη χρήση ενδοπαριακής κιτρικής φαιντανύλης (OTFC) και κεταμίνης, ενώ η κεταμίνη προτείνεται ιδιαίτερα σε ασθενείς με επιβαρυμένη κλινική εικόνα. Για σοβαρά και ανθεκτικά συμπτώματα τελικού σταδίου, η καταστολή με μιδαζολάμη ή κεταμίνη θεωρείται ηθικά αποδεκτή βάσει της αρχής του διπλού αποτελέσματος. Για τη διασφάλιση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, κρίνεται αναγκαία η δημιουργία ειδικών ζωνών ανακουφιστικής φροντίδας, καθώς και η διατήρηση επαρκών αποθεμάτων βασικών φαρμάκων. Διαπιστώνονται σημαντικά κενά στην εμπειρική τεκμηρίωση και στην ανάπτυξη τυποποιημένων πρωτοκόλλων. Συμπερασματικά, η φροντίδα ασθενών με επικείμενο θάνατο οφείλει να συνιστά ενεργή, ανθρωποκεντρική και ηθικά επιβεβλημένη παρηγορητική θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Χειλίδης Στέφανος","Hilides Stephanos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416155"],"render_values":[{"text":"uoadl:5416155","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416155","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416155","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5416155","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χειλίδης Στέφανος","Hilides Stephanos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416155"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αντιμετώπιση του πόνου και της δυσφορίας συνιστά θεμελιώδη ηθική πρακτική σε έκτακτες καταστάσεις και περιβάλλοντα με περιορισμένους πόρους. Ιδίως κατά τη διάρκεια συμβάντων μαζικών απωλειών (ΣΜΑ) απαιτείται η εφαρμογή προτύπων διαχείρισης κρίσης και διαλογής ασθενών κατηγορίας Τ4/χαμηλού προσδόκιμου (expectants). Παρότι οι διαθέσιμοι πόροι σε τέτοιες περιστάσεις κατανέμονται με στόχο τη μεγιστοποίηση της συνολικής επιβίωσης, παραμένει επιτακτική η ανάγκη παροχής ανακουφιστικής φροντίδας και διασφάλισης της αξιοπρέπειας των ασθενών. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η συγκέντρωση και αξιολόγηση δεδομένων από μελέτες με μεγάλη ετερογένεια, σχετικά με τα μέτρα ανακούφισης ασθενών κατηγορίας Τ4 σε προνοσοκομειακό περιβάλλον, σε συνθήκες πολέμου και σε συμβάντα μαζικών απωλειών. Η παρούσα μελέτη διεξήχθη βάση του προτύπου PRISMA-ScR και συμπεριέλαβε 19 πηγές σχετικές με την ιατρική των καταστροφών, τη στρατιωτική ιατρική και την ανακουφιστική φροντίδα. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι, σε συμβάντα μαζικών απωλειών, η ανακουφιστική φροντίδα συνιστά ελάχιστη ηθική υποχρέωση. Η διαχείριση των ασθενών χαμηλού προσδόκιμου επηρεάζεται σημαντικά από την έλλειψη ιατρικών πόρων και το φαινόμενο της ιατρικής ματαίωσης. Η αναλγησία αποτελεί τη συνηθέστερη σύσταση. Στρατιωτικά πρωτόκολλα και κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν τη χρήση ενδοπαριακής κιτρικής φαιντανύλης (OTFC) και κεταμίνης, ενώ η κεταμίνη προτείνεται ιδιαίτερα σε ασθενείς με επιβαρυμένη κλινική εικόνα. Για σοβαρά και ανθεκτικά συμπτώματα τελικού σταδίου, η καταστολή με μιδαζολάμη ή κεταμίνη θεωρείται ηθικά αποδεκτή βάσει της αρχής του διπλού αποτελέσματος. Για τη διασφάλιση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, κρίνεται αναγκαία η δημιουργία ειδικών ζωνών ανακουφιστικής φροντίδας, καθώς και η διατήρηση επαρκών αποθεμάτων βασικών φαρμάκων. Διαπιστώνονται σημαντικά κενά στην εμπειρική τεκμηρίωση και στην ανάπτυξη τυποποιημένων πρωτοκόλλων. Συμπερασματικά, η φροντίδα ασθενών με επικείμενο θάνατο οφείλει να συνιστά ενεργή, ανθρωποκεντρική και ηθικά επιβεβλημένη παρηγορητική θεραπεία.","Pain and distress management are core ethical obligations in emergency and austere environments, especially during mass casualty incidents (MCIs) and combat casualty care. These settings demand crisis standards and expectant triage, where scarce life saving resources are reallocated to maximize overall survival, yet a consistent moral duty remains to provide comfort and dignity to expectant patients. This scoping review maps heterogeneous evidence on comfort measures for this population in prehospital, combat, and MCI contexts. Conducted according to PRISMA-ScR, this study maps guidance across disaster medicine, military care, and palliative care from 19 sources. Palliative care is established as a minimum ethical requirement. The dynamic expectant category is defined by clinical futility and resource unavailability. Pain control is the most consistent recommendation. Military guidelines have protocols for oral transmucosal fentanyl citrate (OTFC) and ketamine, favoring ketamine for compromised patients. For severe refractory symptoms, palliative sedation (midazolam or ketamine) is ethically supported under the doctrine of double effect to relieve suffering. System preparedness is crucial, requiring dedicated palliative care zones (WHO’s blue zone) and stockpiling essential medications. Ethical frameworks stress dignity and resource stewardship. A significant gap exists in empirical evidence and standardized protocols for palliative sedation in civilian MCI environments, necessitating extrapolation from military trauma literature. In conclusion, expectant care is an active, comfort first pathway integrated into disaster planning. The duty to manage pain persists even when life saving treatment is unavailable. Future research should focus on operational protocols, medication selection, and legal protection for clinicians providing this humane crisis care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Analgesia and sedation for expectant patients in the field: a scoping review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χειλίδης Στέφανος","Hilides Stephanos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αντιμετώπιση του πόνου και της δυσφορίας συνιστά θεμελιώδη ηθική πρακτική σε έκτακτες καταστάσεις και περιβάλλοντα με περιορισμένους πόρους. Ιδίως κατά τη διάρκεια συμβάντων μαζικών απωλειών (ΣΜΑ) απαιτείται η εφαρμογή προτύπων διαχείρισης κρίσης και διαλογής ασθενών κατηγορίας Τ4/χαμηλού προσδόκιμου (expectants). Παρότι οι διαθέσιμοι πόροι σε τέτοιες περιστάσεις κατανέμονται με στόχο τη μεγιστοποίηση της συνολικής επιβίωσης, παραμένει επιτακτική η ανάγκη παροχής ανακουφιστικής φροντίδας και διασφάλισης της αξιοπρέπειας των ασθενών. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η συγκέντρωση και αξιολόγηση δεδομένων από μελέτες με μεγάλη ετερογένεια, σχετικά με τα μέτρα ανακούφισης ασθενών κατηγορίας Τ4 σε προνοσοκομειακό περιβάλλον, σε συνθήκες πολέμου και σε συμβάντα μαζικών απωλειών. Η παρούσα μελέτη διεξήχθη βάση του προτύπου PRISMA-ScR και συμπεριέλαβε 19 πηγές σχετικές με την ιατρική των καταστροφών, τη στρατιωτική ιατρική και την ανακουφιστική φροντίδα. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι, σε συμβάντα μαζικών απωλειών, η ανακουφιστική φροντίδα συνιστά ελάχιστη ηθική υποχρέωση. Η διαχείριση των ασθενών χαμηλού προσδόκιμου επηρεάζεται σημαντικά από την έλλειψη ιατρικών πόρων και το φαινόμενο της ιατρικής ματαίωσης. Η αναλγησία αποτελεί τη συνηθέστερη σύσταση. Στρατιωτικά πρωτόκολλα και κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν τη χρήση ενδοπαριακής κιτρικής φαιντανύλης (OTFC) και κεταμίνης, ενώ η κεταμίνη προτείνεται ιδιαίτερα σε ασθενείς με επιβαρυμένη κλινική εικόνα. Για σοβαρά και ανθεκτικά συμπτώματα τελικού σταδίου, η καταστολή με μιδαζολάμη ή κεταμίνη θεωρείται ηθικά αποδεκτή βάσει της αρχής του διπλού αποτελέσματος. Για τη διασφάλιση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, κρίνεται αναγκαία η δημιουργία ειδικών ζωνών ανακουφιστικής φροντίδας, καθώς και η διατήρηση επαρκών αποθεμάτων βασικών φαρμάκων. Διαπιστώνονται σημαντικά κενά στην εμπειρική τεκμηρίωση και στην ανάπτυξη τυποποιημένων πρωτοκόλλων. Συμπερασματικά, η φροντίδα ασθενών με επικείμενο θάνατο οφείλει να συνιστά ενεργή, ανθρωποκεντρική και ηθικά επιβεβλημένη παρηγορητική θεραπεία.","Pain and distress management are core ethical obligations in emergency and austere environments, especially during mass casualty incidents (MCIs) and combat casualty care. These settings demand crisis standards and expectant triage, where scarce life saving resources are reallocated to maximize overall survival, yet a consistent moral duty remains to provide comfort and dignity to expectant patients. This scoping review maps heterogeneous evidence on comfort measures for this population in prehospital, combat, and MCI contexts. Conducted according to PRISMA-ScR, this study maps guidance across disaster medicine, military care, and palliative care from 19 sources. Palliative care is established as a minimum ethical requirement. The dynamic expectant category is defined by clinical futility and resource unavailability. Pain control is the most consistent recommendation. Military guidelines have protocols for oral transmucosal fentanyl citrate (OTFC) and ketamine, favoring ketamine for compromised patients. For severe refractory symptoms, palliative sedation (midazolam or ketamine) is ethically supported under the doctrine of double effect to relieve suffering. System preparedness is crucial, requiring dedicated palliative care zones (WHO’s blue zone) and stockpiling essential medications. Ethical frameworks stress dignity and resource stewardship. A significant gap exists in empirical evidence and standardized protocols for palliative sedation in civilian MCI environments, necessitating extrapolation from military trauma literature. In conclusion, expectant care is an active, comfort first pathway integrated into disaster planning. The duty to manage pain persists even when life saving treatment is unavailable. Future research should focus on operational protocols, medication selection, and legal protection for clinicians providing this humane crisis care."],"dc:identifier":["uoadl:5416155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416155"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Analgesia and sedation for expectant patients in the field: a scoping review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:19:59Z"}