{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416261"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416261","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Comparison of hearing outcomes between canal wall down versus canal wall up mastoidectomy","abstract":"Εισαγωγή: Η χρόνια μέση ωτίτιδα, και ιδιαίτερα το χολοστεάτωμα και η χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα, αποτελεί σημαντική αιτία αγώγιμης βαρηκοΐας και συχνά απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση με στόχο την εκρίζωση της νόσου, την πρόληψη επιπλοκών και τη διατήρηση ή αποκατάσταση της ακοής. Μεταξύ των συχνότερα εφαρμοζόμενων επεμβάσεων συγκαταλέγονται η μαστοειδεκτομή με διατήρηση του οπισθίου τοιχώματος του έξω ακουστικού πόρου (canal wall up, CWU) και η μαστοειδεκτομή με αφαίρεση του οπισθίου τοιχώματος (canal wall down, CWD). Παρότι και οι δύο τεχνικές αποσκοπούν στη δημιουργία ενός ασφαλούς και ξηρού ωτός, διαφέρουν ουσιαστικά ως προς τη διατήρηση της ανατομίας, τη μετεγχειρητική μορφολογία της κοιλότητας, τη στρατηγική ελέγχου της νόσου και τα αναμενόμενα ακοολογικά αποτελέσματα. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των ακουστικών αποτελεσμάτων μεταξύ CWU και CWD μαστοειδεκτομής μέσω ποιοτικής συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας. Υλικά και Μέθοδος: Η βιβλιογραφική αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE και αφορούσε δημοσιεύσεις από τον Ιανουάριο 2006 έως τον Ιανουάριο 2026 στην αγγλική και ελληνική γλώσσα. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες σε ανθρώπους, τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά, που υποβλήθηκαν σε μαστοειδεκτομή για χρόνια μέση ωτίτιδα με ή χωρίς χολοστεάτωμα. Οι επιλέξιμες μελέτες όφειλαν να συγκρίνουν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και να αναφέρουν μετεγχειρητικά ακουολογικά αποτελέσματα, κυρίως το αεροοστικό χάσμα (air–bone gap, ABG) και τα ευρήματα της τονικής ακοομετρίας. Αποκλείστηκαν μελέτες που εξέταζαν μόνο μία χειρουργική τεχνική, εργασίες χωρίς εξαγώγιμα μετεγχειρητικά δεδομένα ακοής, μελέτες τυμπανοπλαστικής χωρίς μαστοειδεκτομή, αναφορές περιστατικών, τεχνικές σημειώσεις και ανασκοπήσεις. Η διαδικασία επιλογής των μελετών βασίστηκε στις οδηγίες PRISMA 2009. Εξαιτίας της σημαντικής ετερογένειας ως προς το σχεδιασμό, τα χαρακτηριστικά των ασθενών, τις ενδείξεις χειρουργείου, τη διάρκεια παρακολούθησης και τον τρόπο αναφοράς των αποτελεσμάτων, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης και τα δεδομένα συντέθηκαν ποιοτικά. Αποτελέσματα: Συνολικά εντοπίστηκαν 182 άρθρα, από τα οποία 23 πληρούσαν τελικά τα κριτήρια ένταξης. Από αυτές, 11 μελέτες συνέκριναν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και αποτέλεσαν τον βασικό κορμό τεκμηρίωσης του κύριου ερευνητικού ερωτήματος. Η πλειονότητα των συγκριτικών μελετών έδειξε ότι η CWU μαστοειδεκτομή συσχετίζεται με καλύτερα ακοολογικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CWD. Τα πλεονεκτήματα αυτά αποτυπώθηκαν κυρίως σε μεγαλύτερη σύγκλειση του ABG, βελτίωση του μέσου ουδού ακοής (pure-tone average, PTA) και υψηλότερα ποσοστά λειτουργικής ακοής, που συχνά οριζόταν ως μετεγχειρητικό ABG μικρότερο από 20 dB. Τρία επιπλέον κρίσιμα ευρήματα αναδύθηκαν από την ανασκόπηση. Πρώτον, όταν ο αναβολέας είναι ακέραιος και το μέσο ους ευνοεί, η τεχνική (CWU ή CWD) δεν καθορίζει από μόνη της το ακουολογικό αποτέλεσμα (Kim et al. [30]: μετεγχειρητικό ABG 10,9 έναντι 13,5 dB, p=0,21). Δεύτερον, όταν ο αναβολέας απουσιάζει και δεν πραγματοποιείται οσταριοπλαστική, αμφότερες οι τεχνικές αποδίδουν φτωχά ακοολογικά αποτελέσματα, με την επιλογή τεχνικής να υστερεί έναντι της μηχανικής πραγματικότητας (Samanta [21]η Gupta & Kumar [40]). Τρίτον, η αττικοτομή με ανακατασκευή χόνδρου αποτελεί ξεχωριστή τρίτη χειρουργική κατηγορία με ανώτερα αποτελέσματα έναντι της CWD: 75% έναντι 43,47% επίτευξη ABG ≤;25 dB (Gupta & Kumar [40]), ποσοστό υποτροπής 3% (Kim et al. [42]) και σταθερά αποτελέσματα σε βάθος 14 ετών (Kuo et al. [41]). Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε την ακεραιότητα του αναβολέα ως τον μοναδικό ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ακοολογικής επιτυχίας (OR=48,09, 95% ΔΕ 3,21–21,4, p=0,005).","abstract_html":"Εισαγωγή: Η χρόνια μέση ωτίτιδα, και ιδιαίτερα το χολοστεάτωμα και η χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα, αποτελεί σημαντική αιτία αγώγιμης βαρηκοΐας και συχνά απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση με στόχο την εκρίζωση της νόσου, την πρόληψη επιπλοκών και τη διατήρηση ή αποκατάσταση της ακοής. Μεταξύ των συχνότερα εφαρμοζόμενων επεμβάσεων συγκαταλέγονται η μαστοειδεκτομή με διατήρηση του οπισθίου τοιχώματος του έξω ακουστικού πόρου (canal wall up, CWU) και η μαστοειδεκτομή με αφαίρεση του οπισθίου τοιχώματος (canal wall down, CWD). Παρότι και οι δύο τεχνικές αποσκοπούν στη δημιουργία ενός ασφαλούς και ξηρού ωτός, διαφέρουν ουσιαστικά ως προς τη διατήρηση της ανατομίας, τη μετεγχειρητική μορφολογία της κοιλότητας, τη στρατηγική ελέγχου της νόσου και τα αναμενόμενα ακοολογικά αποτελέσματα. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των ακουστικών αποτελεσμάτων μεταξύ CWU και CWD μαστοειδεκτομής μέσω ποιοτικής συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας. Υλικά και Μέθοδος: Η βιβλιογραφική αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE και αφορούσε δημοσιεύσεις από τον Ιανουάριο 2006 έως τον Ιανουάριο 2026 στην αγγλική και ελληνική γλώσσα. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες σε ανθρώπους, τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά, που υποβλήθηκαν σε μαστοειδεκτομή για χρόνια μέση ωτίτιδα με ή χωρίς χολοστεάτωμα. Οι επιλέξιμες μελέτες όφειλαν να συγκρίνουν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και να αναφέρουν μετεγχειρητικά ακουολογικά αποτελέσματα, κυρίως το αεροοστικό χάσμα (air–bone gap, ABG) και τα ευρήματα της τονικής ακοομετρίας. Αποκλείστηκαν μελέτες που εξέταζαν μόνο μία χειρουργική τεχνική, εργασίες χωρίς εξαγώγιμα μετεγχειρητικά δεδομένα ακοής, μελέτες τυμπανοπλαστικής χωρίς μαστοειδεκτομή, αναφορές περιστατικών, τεχνικές σημειώσεις και ανασκοπήσεις. Η διαδικασία επιλογής των μελετών βασίστηκε στις οδηγίες PRISMA 2009. Εξαιτίας της σημαντικής ετερογένειας ως προς το σχεδιασμό, τα χαρακτηριστικά των ασθενών, τις ενδείξεις χειρουργείου, τη διάρκεια παρακολούθησης και τον τρόπο αναφοράς των αποτελεσμάτων, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης και τα δεδομένα συντέθηκαν ποιοτικά. Αποτελέσματα: Συνολικά εντοπίστηκαν 182 άρθρα, από τα οποία 23 πληρούσαν τελικά τα κριτήρια ένταξης. Από αυτές, 11 μελέτες συνέκριναν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και αποτέλεσαν τον βασικό κορμό τεκμηρίωσης του κύριου ερευνητικού ερωτήματος. Η πλειονότητα των συγκριτικών μελετών έδειξε ότι η CWU μαστοειδεκτομή συσχετίζεται με καλύτερα ακοολογικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CWD. Τα πλεονεκτήματα αυτά αποτυπώθηκαν κυρίως σε μεγαλύτερη σύγκλειση του ABG, βελτίωση του μέσου ουδού ακοής (pure-tone average, PTA) και υψηλότερα ποσοστά λειτουργικής ακοής, που συχνά οριζόταν ως μετεγχειρητικό ABG μικρότερο από 20 dB. Τρία επιπλέον κρίσιμα ευρήματα αναδύθηκαν από την ανασκόπηση. Πρώτον, όταν ο αναβολέας είναι ακέραιος και το μέσο ους ευνοεί, η τεχνική (CWU ή CWD) δεν καθορίζει από μόνη της το ακουολογικό αποτέλεσμα (Kim et al. [30]: μετεγχειρητικό ABG 10,9 έναντι 13,5 dB, p=0,21). Δεύτερον, όταν ο αναβολέας απουσιάζει και δεν πραγματοποιείται οσταριοπλαστική, αμφότερες οι τεχνικές αποδίδουν φτωχά ακοολογικά αποτελέσματα, με την επιλογή τεχνικής να υστερεί έναντι της μηχανικής πραγματικότητας (Samanta [21]η Gupta &amp; Kumar [40]). Τρίτον, η αττικοτομή με ανακατασκευή χόνδρου αποτελεί ξεχωριστή τρίτη χειρουργική κατηγορία με ανώτερα αποτελέσματα έναντι της CWD: 75% έναντι 43,47% επίτευξη ABG ≤;25 dB (Gupta &amp; Kumar [40]), ποσοστό υποτροπής 3% (Kim et al. [42]) και σταθερά αποτελέσματα σε βάθος 14 ετών (Kuo et al. [41]). Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε την ακεραιότητα του αναβολέα ως τον μοναδικό ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ακοολογικής επιτυχίας (OR=48,09, 95% ΔΕ 3,21–21,4, p=0,005).","abstract_has_math":false,"creators":["Πρωτόπαπας Βασίλειος","Protopapas Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416261"],"render_values":[{"text":"uoadl:5416261","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416261","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416261","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5416261","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πρωτόπαπας Βασίλειος","Protopapas Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416261","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416261"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η χρόνια μέση ωτίτιδα, και ιδιαίτερα το χολοστεάτωμα και η χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα, αποτελεί σημαντική αιτία αγώγιμης βαρηκοΐας και συχνά απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση με στόχο την εκρίζωση της νόσου, την πρόληψη επιπλοκών και τη διατήρηση ή αποκατάσταση της ακοής. Μεταξύ των συχνότερα εφαρμοζόμενων επεμβάσεων συγκαταλέγονται η μαστοειδεκτομή με διατήρηση του οπισθίου τοιχώματος του έξω ακουστικού πόρου (canal wall up, CWU) και η μαστοειδεκτομή με αφαίρεση του οπισθίου τοιχώματος (canal wall down, CWD). Παρότι και οι δύο τεχνικές αποσκοπούν στη δημιουργία ενός ασφαλούς και ξηρού ωτός, διαφέρουν ουσιαστικά ως προς τη διατήρηση της ανατομίας, τη μετεγχειρητική μορφολογία της κοιλότητας, τη στρατηγική ελέγχου της νόσου και τα αναμενόμενα ακοολογικά αποτελέσματα. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των ακουστικών αποτελεσμάτων μεταξύ CWU και CWD μαστοειδεκτομής μέσω ποιοτικής συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας. Υλικά και Μέθοδος: Η βιβλιογραφική αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE και αφορούσε δημοσιεύσεις από τον Ιανουάριο 2006 έως τον Ιανουάριο 2026 στην αγγλική και ελληνική γλώσσα. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες σε ανθρώπους, τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά, που υποβλήθηκαν σε μαστοειδεκτομή για χρόνια μέση ωτίτιδα με ή χωρίς χολοστεάτωμα. Οι επιλέξιμες μελέτες όφειλαν να συγκρίνουν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και να αναφέρουν μετεγχειρητικά ακουολογικά αποτελέσματα, κυρίως το αεροοστικό χάσμα (air–bone gap, ABG) και τα ευρήματα της τονικής ακοομετρίας. Αποκλείστηκαν μελέτες που εξέταζαν μόνο μία χειρουργική τεχνική, εργασίες χωρίς εξαγώγιμα μετεγχειρητικά δεδομένα ακοής, μελέτες τυμπανοπλαστικής χωρίς μαστοειδεκτομή, αναφορές περιστατικών, τεχνικές σημειώσεις και ανασκοπήσεις. Η διαδικασία επιλογής των μελετών βασίστηκε στις οδηγίες PRISMA 2009. Εξαιτίας της σημαντικής ετερογένειας ως προς το σχεδιασμό, τα χαρακτηριστικά των ασθενών, τις ενδείξεις χειρουργείου, τη διάρκεια παρακολούθησης και τον τρόπο αναφοράς των αποτελεσμάτων, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης και τα δεδομένα συντέθηκαν ποιοτικά. Αποτελέσματα: Συνολικά εντοπίστηκαν 182 άρθρα, από τα οποία 23 πληρούσαν τελικά τα κριτήρια ένταξης. Από αυτές, 11 μελέτες συνέκριναν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και αποτέλεσαν τον βασικό κορμό τεκμηρίωσης του κύριου ερευνητικού ερωτήματος. Η πλειονότητα των συγκριτικών μελετών έδειξε ότι η CWU μαστοειδεκτομή συσχετίζεται με καλύτερα ακοολογικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CWD. Τα πλεονεκτήματα αυτά αποτυπώθηκαν κυρίως σε μεγαλύτερη σύγκλειση του ABG, βελτίωση του μέσου ουδού ακοής (pure-tone average, PTA) και υψηλότερα ποσοστά λειτουργικής ακοής, που συχνά οριζόταν ως μετεγχειρητικό ABG μικρότερο από 20 dB. Τρία επιπλέον κρίσιμα ευρήματα αναδύθηκαν από την ανασκόπηση. Πρώτον, όταν ο αναβολέας είναι ακέραιος και το μέσο ους ευνοεί, η τεχνική (CWU ή CWD) δεν καθορίζει από μόνη της το ακουολογικό αποτέλεσμα (Kim et al. [30]: μετεγχειρητικό ABG 10,9 έναντι 13,5 dB, p=0,21). Δεύτερον, όταν ο αναβολέας απουσιάζει και δεν πραγματοποιείται οσταριοπλαστική, αμφότερες οι τεχνικές αποδίδουν φτωχά ακοολογικά αποτελέσματα, με την επιλογή τεχνικής να υστερεί έναντι της μηχανικής πραγματικότητας (Samanta [21]η Gupta & Kumar [40]). Τρίτον, η αττικοτομή με ανακατασκευή χόνδρου αποτελεί ξεχωριστή τρίτη χειρουργική κατηγορία με ανώτερα αποτελέσματα έναντι της CWD: 75% έναντι 43,47% επίτευξη ABG ≤;25 dB (Gupta & Kumar [40]), ποσοστό υποτροπής 3% (Kim et al. [42]) και σταθερά αποτελέσματα σε βάθος 14 ετών (Kuo et al. [41]). Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε την ακεραιότητα του αναβολέα ως τον μοναδικό ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ακοολογικής επιτυχίας (OR=48,09, 95% ΔΕ 3,21–21,4, p=0,005).","Introduction: Chronic middle ear disease, particularly cholesteatoma and chronic suppurative otitis media, remains a major cause of conductive hearing loss and often requires surgical management in order to achieve disease eradication, prevent complications, and preserve or restore hearing. Among the most widely used surgical approaches are canal wall up (CWU) and canal wall down (CWD) mastoidectomy. Although both techniques aim to create a safe and dry ear, they differ substantially in anatomical preservation, postoperative cavity characteristics, disease control strategy, and expected auditory outcomes. The present postgraduate thesis aimed to compare hearing outcomes between CWU and CWD mastoidectomy through a qualitative systematic review of the literature. Materials and Methods: A systematic search of the PubMed/MEDLINE database was conducted for studies published between January 2006 and January 2026 in English and Greek. The review was limited to human studies involving adult and/or pediatric patients undergoing mastoidectomy for chronic otitis media with or without cholesteatoma. Eligible studies were required to compare CWU and CWD techniques and to report postoperative hearing outcomes, particularly air–bone gap (ABG) values and pure-tone audiometry results. Studies reporting only one surgical technique, studies without extractable postoperative hearing data, tympanoplasty-only studies, case reports, technical notes, and review articles were excluded. The study selection process followed PRISMA 2009 guidelines. Due to marked heterogeneity in study design, patient populations, surgical indications, follow-up duration, and reporting methods, quantitative meta-analysis was not feasible and findings were synthesized qualitatively. Results: A total of 182 records were identified through the search strategy, of which 23 studies met the final inclusion criteria. Among them, 11 studies directly compared CWU and CWD mastoidectomy and formed the core body of evidence for the main research question. Overall, the majority of comparative studies suggested that CWU mastoidectomy was associated with more favorable hearing outcomes than CWD mastoidectomy. These advantages were most commonly reflected in greater ABG closure, improved pure-tone average (PTA), and higher rates of functional hearing, often defined as postoperative ABG below 20 dB. Three further critical findings emerged from the review. First, when the stapes superstructure is intact and the middle ear environment is controlled, the canal wall technique does not itself determine the audiological result (Kim et al. [30]: postoperative ABG 10.9 vs 13.5 dB for CWU vs CWD, p=0.21). Second, when the stapes is absent and no ossicular reconstruction is performed, both CWU and CWD yield poor hearing outcomes, with the choice of canal wall technique being of secondary importance (Samanta [21]; Gupta & Kumar [40]). Third, atticotomy with cartilage reconstruction constitutes a distinct third surgical category offering superior hearing outcomes compared to CWD: 75% versus 43.47% of patients achieving ABG ≤25 dB (Gupta & Kumar [40]), a recurrence rate of only 3% (Kim et al. [42]), and durable audiological and cochlear safety over 14 years (Kuo et al. [41]). Multivariate analysis confirmed intact stapes as the sole independent predictor of hearing success, with an odds ratio of 48.09 (95% CI 3.21–721.4, p=0.005). Discussion: Some studies reported comparable outcomes between the two techniques, and interpretation of superiority must be approached cautiously because CWD procedures are often reserved for more extensive or aggressive disease, poor Eustachian tube function, unfavorable middle ear conditions, or patients with limited postoperative compliance. This introduces an important element of selection bias. The review also highlighted the significant role of ossicular chain integrity and reconstructive strategy in determining hearing outcomes. Preservation of the stapes superstructure and the use of partial ossicular replacement prostheses (PORP) were generally associated with better postoperative hearing than total ossicular replacement prostheses (TORP). Modified techniques, including mastoid obliteration, canal wall reconstruction, and Bondy-type procedures, offered intermediate results by attempting to balance disease control with hearing preservation. Conclusions: In conclusion, current evidence indicates that CWU mastoidectomy generally provides superior audiological outcomes when anatomical and pathological conditions allow its use. Nevertheless, CWD mastoidectomy remains indispensable for advanced or recurrent disease in order to ensure effective disease eradication and long-term ear safety. Postoperative hearing is influenced not only by surgical technique but also by disease extent, ossicular status, middle ear environment, and reconstructive options. The presence of an intact stapes superstructure is the single most powerful independent predictor of hearing success, surpassing the effect of canal wall technique selection. Atticotomy with cartilage reconstruction — the inside-out approach described as “the third way” — offers a formally distinct surgical option with superior hearing outcomes compared to CWD in appropriately selected patients. Therefore, the choice of procedure should be individualized, with the aim of achieving both safe disease management and optimal functional hearing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Comparison of hearing outcomes between canal wall down versus canal wall up mastoidectomy"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πρωτόπαπας Βασίλειος","Protopapas Vasileios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η χρόνια μέση ωτίτιδα, και ιδιαίτερα το χολοστεάτωμα και η χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα, αποτελεί σημαντική αιτία αγώγιμης βαρηκοΐας και συχνά απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση με στόχο την εκρίζωση της νόσου, την πρόληψη επιπλοκών και τη διατήρηση ή αποκατάσταση της ακοής. Μεταξύ των συχνότερα εφαρμοζόμενων επεμβάσεων συγκαταλέγονται η μαστοειδεκτομή με διατήρηση του οπισθίου τοιχώματος του έξω ακουστικού πόρου (canal wall up, CWU) και η μαστοειδεκτομή με αφαίρεση του οπισθίου τοιχώματος (canal wall down, CWD). Παρότι και οι δύο τεχνικές αποσκοπούν στη δημιουργία ενός ασφαλούς και ξηρού ωτός, διαφέρουν ουσιαστικά ως προς τη διατήρηση της ανατομίας, τη μετεγχειρητική μορφολογία της κοιλότητας, τη στρατηγική ελέγχου της νόσου και τα αναμενόμενα ακοολογικά αποτελέσματα. Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας ήταν η σύγκριση των ακουστικών αποτελεσμάτων μεταξύ CWU και CWD μαστοειδεκτομής μέσω ποιοτικής συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας. Υλικά και Μέθοδος: Η βιβλιογραφική αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE και αφορούσε δημοσιεύσεις από τον Ιανουάριο 2006 έως τον Ιανουάριο 2026 στην αγγλική και ελληνική γλώσσα. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες σε ανθρώπους, τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά, που υποβλήθηκαν σε μαστοειδεκτομή για χρόνια μέση ωτίτιδα με ή χωρίς χολοστεάτωμα. Οι επιλέξιμες μελέτες όφειλαν να συγκρίνουν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και να αναφέρουν μετεγχειρητικά ακουολογικά αποτελέσματα, κυρίως το αεροοστικό χάσμα (air–bone gap, ABG) και τα ευρήματα της τονικής ακοομετρίας. Αποκλείστηκαν μελέτες που εξέταζαν μόνο μία χειρουργική τεχνική, εργασίες χωρίς εξαγώγιμα μετεγχειρητικά δεδομένα ακοής, μελέτες τυμπανοπλαστικής χωρίς μαστοειδεκτομή, αναφορές περιστατικών, τεχνικές σημειώσεις και ανασκοπήσεις. Η διαδικασία επιλογής των μελετών βασίστηκε στις οδηγίες PRISMA 2009. Εξαιτίας της σημαντικής ετερογένειας ως προς το σχεδιασμό, τα χαρακτηριστικά των ασθενών, τις ενδείξεις χειρουργείου, τη διάρκεια παρακολούθησης και τον τρόπο αναφοράς των αποτελεσμάτων, δεν κατέστη δυνατή η διενέργεια μετα-ανάλυσης και τα δεδομένα συντέθηκαν ποιοτικά. Αποτελέσματα: Συνολικά εντοπίστηκαν 182 άρθρα, από τα οποία 23 πληρούσαν τελικά τα κριτήρια ένταξης. Από αυτές, 11 μελέτες συνέκριναν άμεσα τις τεχνικές CWU και CWD και αποτέλεσαν τον βασικό κορμό τεκμηρίωσης του κύριου ερευνητικού ερωτήματος. Η πλειονότητα των συγκριτικών μελετών έδειξε ότι η CWU μαστοειδεκτομή συσχετίζεται με καλύτερα ακοολογικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CWD. Τα πλεονεκτήματα αυτά αποτυπώθηκαν κυρίως σε μεγαλύτερη σύγκλειση του ABG, βελτίωση του μέσου ουδού ακοής (pure-tone average, PTA) και υψηλότερα ποσοστά λειτουργικής ακοής, που συχνά οριζόταν ως μετεγχειρητικό ABG μικρότερο από 20 dB. Τρία επιπλέον κρίσιμα ευρήματα αναδύθηκαν από την ανασκόπηση. Πρώτον, όταν ο αναβολέας είναι ακέραιος και το μέσο ους ευνοεί, η τεχνική (CWU ή CWD) δεν καθορίζει από μόνη της το ακουολογικό αποτέλεσμα (Kim et al. [30]: μετεγχειρητικό ABG 10,9 έναντι 13,5 dB, p=0,21). Δεύτερον, όταν ο αναβολέας απουσιάζει και δεν πραγματοποιείται οσταριοπλαστική, αμφότερες οι τεχνικές αποδίδουν φτωχά ακοολογικά αποτελέσματα, με την επιλογή τεχνικής να υστερεί έναντι της μηχανικής πραγματικότητας (Samanta [21]η Gupta & Kumar [40]). Τρίτον, η αττικοτομή με ανακατασκευή χόνδρου αποτελεί ξεχωριστή τρίτη χειρουργική κατηγορία με ανώτερα αποτελέσματα έναντι της CWD: 75% έναντι 43,47% επίτευξη ABG ≤;25 dB (Gupta & Kumar [40]), ποσοστό υποτροπής 3% (Kim et al. [42]) και σταθερά αποτελέσματα σε βάθος 14 ετών (Kuo et al. [41]). Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε την ακεραιότητα του αναβολέα ως τον μοναδικό ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα ακοολογικής επιτυχίας (OR=48,09, 95% ΔΕ 3,21–21,4, p=0,005).","Introduction: Chronic middle ear disease, particularly cholesteatoma and chronic suppurative otitis media, remains a major cause of conductive hearing loss and often requires surgical management in order to achieve disease eradication, prevent complications, and preserve or restore hearing. Among the most widely used surgical approaches are canal wall up (CWU) and canal wall down (CWD) mastoidectomy. Although both techniques aim to create a safe and dry ear, they differ substantially in anatomical preservation, postoperative cavity characteristics, disease control strategy, and expected auditory outcomes. The present postgraduate thesis aimed to compare hearing outcomes between CWU and CWD mastoidectomy through a qualitative systematic review of the literature. Materials and Methods: A systematic search of the PubMed/MEDLINE database was conducted for studies published between January 2006 and January 2026 in English and Greek. The review was limited to human studies involving adult and/or pediatric patients undergoing mastoidectomy for chronic otitis media with or without cholesteatoma. Eligible studies were required to compare CWU and CWD techniques and to report postoperative hearing outcomes, particularly air–bone gap (ABG) values and pure-tone audiometry results. Studies reporting only one surgical technique, studies without extractable postoperative hearing data, tympanoplasty-only studies, case reports, technical notes, and review articles were excluded. The study selection process followed PRISMA 2009 guidelines. Due to marked heterogeneity in study design, patient populations, surgical indications, follow-up duration, and reporting methods, quantitative meta-analysis was not feasible and findings were synthesized qualitatively. Results: A total of 182 records were identified through the search strategy, of which 23 studies met the final inclusion criteria. Among them, 11 studies directly compared CWU and CWD mastoidectomy and formed the core body of evidence for the main research question. Overall, the majority of comparative studies suggested that CWU mastoidectomy was associated with more favorable hearing outcomes than CWD mastoidectomy. These advantages were most commonly reflected in greater ABG closure, improved pure-tone average (PTA), and higher rates of functional hearing, often defined as postoperative ABG below 20 dB. Three further critical findings emerged from the review. First, when the stapes superstructure is intact and the middle ear environment is controlled, the canal wall technique does not itself determine the audiological result (Kim et al. [30]: postoperative ABG 10.9 vs 13.5 dB for CWU vs CWD, p=0.21). Second, when the stapes is absent and no ossicular reconstruction is performed, both CWU and CWD yield poor hearing outcomes, with the choice of canal wall technique being of secondary importance (Samanta [21]; Gupta & Kumar [40]). Third, atticotomy with cartilage reconstruction constitutes a distinct third surgical category offering superior hearing outcomes compared to CWD: 75% versus 43.47% of patients achieving ABG ≤25 dB (Gupta & Kumar [40]), a recurrence rate of only 3% (Kim et al. [42]), and durable audiological and cochlear safety over 14 years (Kuo et al. [41]). Multivariate analysis confirmed intact stapes as the sole independent predictor of hearing success, with an odds ratio of 48.09 (95% CI 3.21–721.4, p=0.005). Discussion: Some studies reported comparable outcomes between the two techniques, and interpretation of superiority must be approached cautiously because CWD procedures are often reserved for more extensive or aggressive disease, poor Eustachian tube function, unfavorable middle ear conditions, or patients with limited postoperative compliance. This introduces an important element of selection bias. The review also highlighted the significant role of ossicular chain integrity and reconstructive strategy in determining hearing outcomes. Preservation of the stapes superstructure and the use of partial ossicular replacement prostheses (PORP) were generally associated with better postoperative hearing than total ossicular replacement prostheses (TORP). Modified techniques, including mastoid obliteration, canal wall reconstruction, and Bondy-type procedures, offered intermediate results by attempting to balance disease control with hearing preservation. Conclusions: In conclusion, current evidence indicates that CWU mastoidectomy generally provides superior audiological outcomes when anatomical and pathological conditions allow its use. Nevertheless, CWD mastoidectomy remains indispensable for advanced or recurrent disease in order to ensure effective disease eradication and long-term ear safety. Postoperative hearing is influenced not only by surgical technique but also by disease extent, ossicular status, middle ear environment, and reconstructive options. The presence of an intact stapes superstructure is the single most powerful independent predictor of hearing success, surpassing the effect of canal wall technique selection. Atticotomy with cartilage reconstruction — the inside-out approach described as “the third way” — offers a formally distinct surgical option with superior hearing outcomes compared to CWD in appropriately selected patients. Therefore, the choice of procedure should be individualized, with the aim of achieving both safe disease management and optimal functional hearing."],"dc:identifier":["uoadl:5416261","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416261"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Comparison of hearing outcomes between canal wall down versus canal wall up mastoidectomy"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z"}