{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416338"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416338","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγχρονες μέθοδοι λειτουργικής ετίμησης του αιθουσαίου συστήματος: Ηλεκτρονυσταγμογραφία (ENG) και προκλητά μυογενή αιθουσαία δυναμικά (VEMP) στη διάγνωση αιθουσαίων διαταραχών","abstract":"Οι αιθουσαίες διαταραχές αποτελούν μία από τις συχνότερες αιτίες ζάλης και διαταραχών ισορροπίας, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η παραδοσιακή αξιολόγηση της αιθουσαίας λειτουργίας βασίζεται κυρίως στην ηλεκτρονυσταγμογραφία (ENG) και τη βιντεονυσταγμογραφία (VNG), μεθόδους που εξετάζουν κυρίως τη λειτουργία του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα και του άνω αιθουσαίου νεύρου. Ωστόσο, οι μέθοδοι αυτές δεν επιτρέπουν την άμεση αξιολόγηση των ωτολιθοφόρων οργάνων, δηλαδή του σφαιρικού και του ελλειπτικού κυστιδίου, γεγονός που δημιουργεί σημαντικά διαγνωστικά κενά σε ασθενείς με επίμονα αιθουσαία συμπτώματα. Τα Προκλητά Μυογενή Αιθουσαία Δυναμικά (Vestibular Evoked Myogenic Potentials – VEMPs) αποτελούν μια σύγχρονη, μη επεμβατική διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει τη λειτουργική εκτίμηση των ωτολιθικών οργάνων και των αντίστοιχων νευρικών οδών. Τα αυχενικά VEMPs (cVEMPs) αξιολογούν τη λειτουργία του σφαιρικού κυστιδίου και του κάτω αιθουσαίου νεύρου, ενώ τα οφθαλμικά VEMPs (oVEMPs) παρέχουν πληροφορίες για το ελλειπτικό κυστίδιο και τον άνω κλάδο του αιθουσαίου νεύρου. Η δυνατότητα αυτή συμπληρώνει τις πληροφορίες που προσφέρουν οι συμβατικές αιθουσαίες δοκιμασίες και συμβάλλει στην πληρέστερη διερεύνηση των ασθενών με ζάλη και αστάθεια. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εξετάζει τη φυσιολογική βάση, τη μεθοδολογία καταγραφής και τη διαγνωστική χρησιμότητα των VEMPs σε διάφορες αιθουσαίες παθήσεις. Μέσω αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία και ανάλυσης μελετών από βάσεις δεδομένων όπως το PubMed και το Scopus, αξιολογήθηκαν τα φυσιολογικά και παθολογικά πρότυπα των αποκρίσεων cVEMP και oVEMP, καθώς και η συμβολή τους στη διάγνωση συγκεκριμένων νοσημάτων. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι τα VEMPs παρουσιάζουν υψηλή ευαισθησία στην ανίχνευση ωτολιθικών δυσλειτουργιών, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η VNG εμφανίζεται φυσιολογική. Παθολογικά ευρήματα έχουν συσχετιστεί με παθήσεις όπως η αιθουσαία νευρίτιδα, η νόσος Ménière, το σύνδρομο ελλείματος του άνω ημικύκλιου σωλήνα (SCD) και διάφορες μορφές μονόπλευρης ή αμφοτερόπλευρης ωτολιθικής βλάβης. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις τα VEMPs φαίνεται να διαθέτουν προγνωστική αξία, ενώ η συνδυαστική εφαρμογή τους με άλλες εξετάσεις, βελτιώνει σημαντικά τη διαγνωστική ακρίβεια. Συμπερασματικά, τα VEMPs αποτελούν πολύτιμο συμπληρωματικό εργαλείο στη σύγχρονη νευροωτολογική αξιολόγηση. Η ενσωμάτωσή τους σε μια πολυπαραμετρική διαγνωστική προσέγγιση συμβάλλει στην ακριβέστερη διάγνωση των αιθουσαίων διαταραχών και στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των ασθενών με ζάλη και διαταραχές ισορροπίας.","abstract_html":"Οι αιθουσαίες διαταραχές αποτελούν μία από τις συχνότερες αιτίες ζάλης και διαταραχών ισορροπίας, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η παραδοσιακή αξιολόγηση της αιθουσαίας λειτουργίας βασίζεται κυρίως στην ηλεκτρονυσταγμογραφία (ENG) και τη βιντεονυσταγμογραφία (VNG), μεθόδους που εξετάζουν κυρίως τη λειτουργία του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα και του άνω αιθουσαίου νεύρου. Ωστόσο, οι μέθοδοι αυτές δεν επιτρέπουν την άμεση αξιολόγηση των ωτολιθοφόρων οργάνων, δηλαδή του σφαιρικού και του ελλειπτικού κυστιδίου, γεγονός που δημιουργεί σημαντικά διαγνωστικά κενά σε ασθενείς με επίμονα αιθουσαία συμπτώματα. Τα Προκλητά Μυογενή Αιθουσαία Δυναμικά (Vestibular Evoked Myogenic Potentials – VEMPs) αποτελούν μια σύγχρονη, μη επεμβατική διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει τη λειτουργική εκτίμηση των ωτολιθικών οργάνων και των αντίστοιχων νευρικών οδών. Τα αυχενικά VEMPs (cVEMPs) αξιολογούν τη λειτουργία του σφαιρικού κυστιδίου και του κάτω αιθουσαίου νεύρου, ενώ τα οφθαλμικά VEMPs (oVEMPs) παρέχουν πληροφορίες για το ελλειπτικό κυστίδιο και τον άνω κλάδο του αιθουσαίου νεύρου. Η δυνατότητα αυτή συμπληρώνει τις πληροφορίες που προσφέρουν οι συμβατικές αιθουσαίες δοκιμασίες και συμβάλλει στην πληρέστερη διερεύνηση των ασθενών με ζάλη και αστάθεια. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εξετάζει τη φυσιολογική βάση, τη μεθοδολογία καταγραφής και τη διαγνωστική χρησιμότητα των VEMPs σε διάφορες αιθουσαίες παθήσεις. Μέσω αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία και ανάλυσης μελετών από βάσεις δεδομένων όπως το PubMed και το Scopus, αξιολογήθηκαν τα φυσιολογικά και παθολογικά πρότυπα των αποκρίσεων cVEMP και oVEMP, καθώς και η συμβολή τους στη διάγνωση συγκεκριμένων νοσημάτων. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι τα VEMPs παρουσιάζουν υψηλή ευαισθησία στην ανίχνευση ωτολιθικών δυσλειτουργιών, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η VNG εμφανίζεται φυσιολογική. Παθολογικά ευρήματα έχουν συσχετιστεί με παθήσεις όπως η αιθουσαία νευρίτιδα, η νόσος Ménière, το σύνδρομο ελλείματος του άνω ημικύκλιου σωλήνα (SCD) και διάφορες μορφές μονόπλευρης ή αμφοτερόπλευρης ωτολιθικής βλάβης. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις τα VEMPs φαίνεται να διαθέτουν προγνωστική αξία, ενώ η συνδυαστική εφαρμογή τους με άλλες εξετάσεις, βελτιώνει σημαντικά τη διαγνωστική ακρίβεια. Συμπερασματικά, τα VEMPs αποτελούν πολύτιμο συμπληρωματικό εργαλείο στη σύγχρονη νευροωτολογική αξιολόγηση. Η ενσωμάτωσή τους σε μια πολυπαραμετρική διαγνωστική προσέγγιση συμβάλλει στην ακριβέστερη διάγνωση των αιθουσαίων διαταραχών και στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των ασθενών με ζάλη και διαταραχές ισορροπίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλευρά Νεκταρία-Άννα","Alevra Nektaria-Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416338"],"render_values":[{"text":"uoadl:5416338","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416338","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416338","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5416338","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλευρά Νεκταρία-Άννα","Alevra Nektaria-Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416338","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416338"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι αιθουσαίες διαταραχές αποτελούν μία από τις συχνότερες αιτίες ζάλης και διαταραχών ισορροπίας, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η παραδοσιακή αξιολόγηση της αιθουσαίας λειτουργίας βασίζεται κυρίως στην ηλεκτρονυσταγμογραφία (ENG) και τη βιντεονυσταγμογραφία (VNG), μεθόδους που εξετάζουν κυρίως τη λειτουργία του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα και του άνω αιθουσαίου νεύρου. Ωστόσο, οι μέθοδοι αυτές δεν επιτρέπουν την άμεση αξιολόγηση των ωτολιθοφόρων οργάνων, δηλαδή του σφαιρικού και του ελλειπτικού κυστιδίου, γεγονός που δημιουργεί σημαντικά διαγνωστικά κενά σε ασθενείς με επίμονα αιθουσαία συμπτώματα. Τα Προκλητά Μυογενή Αιθουσαία Δυναμικά (Vestibular Evoked Myogenic Potentials – VEMPs) αποτελούν μια σύγχρονη, μη επεμβατική διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει τη λειτουργική εκτίμηση των ωτολιθικών οργάνων και των αντίστοιχων νευρικών οδών. Τα αυχενικά VEMPs (cVEMPs) αξιολογούν τη λειτουργία του σφαιρικού κυστιδίου και του κάτω αιθουσαίου νεύρου, ενώ τα οφθαλμικά VEMPs (oVEMPs) παρέχουν πληροφορίες για το ελλειπτικό κυστίδιο και τον άνω κλάδο του αιθουσαίου νεύρου. Η δυνατότητα αυτή συμπληρώνει τις πληροφορίες που προσφέρουν οι συμβατικές αιθουσαίες δοκιμασίες και συμβάλλει στην πληρέστερη διερεύνηση των ασθενών με ζάλη και αστάθεια. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εξετάζει τη φυσιολογική βάση, τη μεθοδολογία καταγραφής και τη διαγνωστική χρησιμότητα των VEMPs σε διάφορες αιθουσαίες παθήσεις. Μέσω αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία και ανάλυσης μελετών από βάσεις δεδομένων όπως το PubMed και το Scopus, αξιολογήθηκαν τα φυσιολογικά και παθολογικά πρότυπα των αποκρίσεων cVEMP και oVEMP, καθώς και η συμβολή τους στη διάγνωση συγκεκριμένων νοσημάτων. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι τα VEMPs παρουσιάζουν υψηλή ευαισθησία στην ανίχνευση ωτολιθικών δυσλειτουργιών, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η VNG εμφανίζεται φυσιολογική. Παθολογικά ευρήματα έχουν συσχετιστεί με παθήσεις όπως η αιθουσαία νευρίτιδα, η νόσος Ménière, το σύνδρομο ελλείματος του άνω ημικύκλιου σωλήνα (SCD) και διάφορες μορφές μονόπλευρης ή αμφοτερόπλευρης ωτολιθικής βλάβης. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις τα VEMPs φαίνεται να διαθέτουν προγνωστική αξία, ενώ η συνδυαστική εφαρμογή τους με άλλες εξετάσεις, βελτιώνει σημαντικά τη διαγνωστική ακρίβεια. Συμπερασματικά, τα VEMPs αποτελούν πολύτιμο συμπληρωματικό εργαλείο στη σύγχρονη νευροωτολογική αξιολόγηση. Η ενσωμάτωσή τους σε μια πολυπαραμετρική διαγνωστική προσέγγιση συμβάλλει στην ακριβέστερη διάγνωση των αιθουσαίων διαταραχών και στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των ασθενών με ζάλη και διαταραχές ισορροπίας.","Vestibular disorders are among the most common causes of dizziness, imbalance, and spatial disorientation, significantly affecting patient’s daily activities and quality of life. Traditional vestibular assessment has primarily relied on electronystagmography (ENG) and videonystagmography (VNG), diagnostic methods that mainly evaluate the horizontal semicircular canal and the superior vestibular nerve through the vestibulo-ocular reflex. Although these techniques remain clinically valuable, they do not adequately assess the otolithic organs, namely the saccule and utricle, creating diagnostic limitations in patients with persistent vestibular symptoms despite normal test findings. Vestibular Evoked Myogenic Potentials (VEMPs) have emerged as a modern, non-invasive electrophysiological tool for assessing otolithic function and its associated neural pathways. Cervical VEMPs (cVEMPs) provide information about saccular and inferior vestibular nerve function, while ocular VEMPs (oVEMPs) evaluate utricular and superior vestibular nerve integrity. By examining structures that cannot be directly assessed by conventional vestibular tests, VEMPs have significantly expanded the diagnostic capabilities available for patients presenting with dizziness and balance disorders. This literature review explores the physiological principles, recording techniques, and clinical applications of VEMPs in vestibular diagnostics. Relevant studies were identified through searches in international scientific databases, including PubMed and Scopus, focusing on investigations comparing VEMP findings with traditional vestibular assessment methods. The selected literature was analyzed to identify normal response characteristics, pathological patterns, and the diagnostic contribution of VEMPs across various vestibular disorders. The reviewed evidence demonstrates that VEMPs have high sensitivity in detecting otolithic dysfunction, even when VNG findings are normal. Abnormal cVEMP and oVEMP responses have been associated with vestibular neuritis, Ménière’s disease, superior canal dehiscence syndrome (SCD), and both unilateral and bilateral otolithic impairments. Furthermore, VEMPs may provide prognostic information in certain vestibular conditions and can reveal early or subclinical dysfunction. Their combined use with other vestibular assessments, such as video head impulse testing (vHIT), caloric testing, and posturography, contributes to a more comprehensive and anatomically precise evaluation of vestibular function. In conclusion, VEMPs represent a valuable complementary tool in contemporary neurotological practice. Their integration into a multimodal diagnostic approach enhances diagnostic accuracy, facilitates the differentiation of vestibular pathologies, and supports more targeted management of patients experiencing dizziness and balance disorders. As research continues to expand their clinical applications, VEMPs are expected to play an increasingly important role in vestibular assessment and patient care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγχρονες μέθοδοι λειτουργικής ετίμησης του αιθουσαίου συστήματος: Ηλεκτρονυσταγμογραφία (ENG) και προκλητά μυογενή αιθουσαία δυναμικά (VEMP) στη διάγνωση αιθουσαίων διαταραχών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλευρά Νεκταρία-Άννα","Alevra Nektaria-Anna"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι αιθουσαίες διαταραχές αποτελούν μία από τις συχνότερες αιτίες ζάλης και διαταραχών ισορροπίας, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η παραδοσιακή αξιολόγηση της αιθουσαίας λειτουργίας βασίζεται κυρίως στην ηλεκτρονυσταγμογραφία (ENG) και τη βιντεονυσταγμογραφία (VNG), μεθόδους που εξετάζουν κυρίως τη λειτουργία του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα και του άνω αιθουσαίου νεύρου. Ωστόσο, οι μέθοδοι αυτές δεν επιτρέπουν την άμεση αξιολόγηση των ωτολιθοφόρων οργάνων, δηλαδή του σφαιρικού και του ελλειπτικού κυστιδίου, γεγονός που δημιουργεί σημαντικά διαγνωστικά κενά σε ασθενείς με επίμονα αιθουσαία συμπτώματα. Τα Προκλητά Μυογενή Αιθουσαία Δυναμικά (Vestibular Evoked Myogenic Potentials – VEMPs) αποτελούν μια σύγχρονη, μη επεμβατική διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει τη λειτουργική εκτίμηση των ωτολιθικών οργάνων και των αντίστοιχων νευρικών οδών. Τα αυχενικά VEMPs (cVEMPs) αξιολογούν τη λειτουργία του σφαιρικού κυστιδίου και του κάτω αιθουσαίου νεύρου, ενώ τα οφθαλμικά VEMPs (oVEMPs) παρέχουν πληροφορίες για το ελλειπτικό κυστίδιο και τον άνω κλάδο του αιθουσαίου νεύρου. Η δυνατότητα αυτή συμπληρώνει τις πληροφορίες που προσφέρουν οι συμβατικές αιθουσαίες δοκιμασίες και συμβάλλει στην πληρέστερη διερεύνηση των ασθενών με ζάλη και αστάθεια. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εξετάζει τη φυσιολογική βάση, τη μεθοδολογία καταγραφής και τη διαγνωστική χρησιμότητα των VEMPs σε διάφορες αιθουσαίες παθήσεις. Μέσω αναζήτησης στη διεθνή βιβλιογραφία και ανάλυσης μελετών από βάσεις δεδομένων όπως το PubMed και το Scopus, αξιολογήθηκαν τα φυσιολογικά και παθολογικά πρότυπα των αποκρίσεων cVEMP και oVEMP, καθώς και η συμβολή τους στη διάγνωση συγκεκριμένων νοσημάτων. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι τα VEMPs παρουσιάζουν υψηλή ευαισθησία στην ανίχνευση ωτολιθικών δυσλειτουργιών, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η VNG εμφανίζεται φυσιολογική. Παθολογικά ευρήματα έχουν συσχετιστεί με παθήσεις όπως η αιθουσαία νευρίτιδα, η νόσος Ménière, το σύνδρομο ελλείματος του άνω ημικύκλιου σωλήνα (SCD) και διάφορες μορφές μονόπλευρης ή αμφοτερόπλευρης ωτολιθικής βλάβης. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις τα VEMPs φαίνεται να διαθέτουν προγνωστική αξία, ενώ η συνδυαστική εφαρμογή τους με άλλες εξετάσεις, βελτιώνει σημαντικά τη διαγνωστική ακρίβεια. Συμπερασματικά, τα VEMPs αποτελούν πολύτιμο συμπληρωματικό εργαλείο στη σύγχρονη νευροωτολογική αξιολόγηση. Η ενσωμάτωσή τους σε μια πολυπαραμετρική διαγνωστική προσέγγιση συμβάλλει στην ακριβέστερη διάγνωση των αιθουσαίων διαταραχών και στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των ασθενών με ζάλη και διαταραχές ισορροπίας.","Vestibular disorders are among the most common causes of dizziness, imbalance, and spatial disorientation, significantly affecting patient’s daily activities and quality of life. Traditional vestibular assessment has primarily relied on electronystagmography (ENG) and videonystagmography (VNG), diagnostic methods that mainly evaluate the horizontal semicircular canal and the superior vestibular nerve through the vestibulo-ocular reflex. Although these techniques remain clinically valuable, they do not adequately assess the otolithic organs, namely the saccule and utricle, creating diagnostic limitations in patients with persistent vestibular symptoms despite normal test findings. Vestibular Evoked Myogenic Potentials (VEMPs) have emerged as a modern, non-invasive electrophysiological tool for assessing otolithic function and its associated neural pathways. Cervical VEMPs (cVEMPs) provide information about saccular and inferior vestibular nerve function, while ocular VEMPs (oVEMPs) evaluate utricular and superior vestibular nerve integrity. By examining structures that cannot be directly assessed by conventional vestibular tests, VEMPs have significantly expanded the diagnostic capabilities available for patients presenting with dizziness and balance disorders. This literature review explores the physiological principles, recording techniques, and clinical applications of VEMPs in vestibular diagnostics. Relevant studies were identified through searches in international scientific databases, including PubMed and Scopus, focusing on investigations comparing VEMP findings with traditional vestibular assessment methods. The selected literature was analyzed to identify normal response characteristics, pathological patterns, and the diagnostic contribution of VEMPs across various vestibular disorders. The reviewed evidence demonstrates that VEMPs have high sensitivity in detecting otolithic dysfunction, even when VNG findings are normal. Abnormal cVEMP and oVEMP responses have been associated with vestibular neuritis, Ménière’s disease, superior canal dehiscence syndrome (SCD), and both unilateral and bilateral otolithic impairments. Furthermore, VEMPs may provide prognostic information in certain vestibular conditions and can reveal early or subclinical dysfunction. Their combined use with other vestibular assessments, such as video head impulse testing (vHIT), caloric testing, and posturography, contributes to a more comprehensive and anatomically precise evaluation of vestibular function. In conclusion, VEMPs represent a valuable complementary tool in contemporary neurotological practice. Their integration into a multimodal diagnostic approach enhances diagnostic accuracy, facilitates the differentiation of vestibular pathologies, and supports more targeted management of patients experiencing dizziness and balance disorders. As research continues to expand their clinical applications, VEMPs are expected to play an increasingly important role in vestibular assessment and patient care."],"dc:identifier":["uoadl:5416338","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416338"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγχρονες μέθοδοι λειτουργικής ετίμησης του αιθουσαίου συστήματος: Ηλεκτρονυσταγμογραφία (ENG) και προκλητά μυογενή αιθουσαία δυναμικά (VEMP) στη διάγνωση αιθουσαίων διαταραχών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z"}