{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416443"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416443","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο προγνωστικός ρόλος και προβλεπτικός ρόλος των εξωσωμάτων","abstract":"Τα εξωκυττάρια κυστίδια (EVs) είναι μικρά σωματίδια που εκκρίνονται σχεδόν από όλα τα ζωντανά κύτταρα, φυσιολογικά και παθολογικά και ανιχνεύονται στα βιολογικά υγρά του οργανισμού. Παρότι αρχικά, θεωρούνταν ότι μεταφέρουν μόνο τα προϊόντα του μεταβολισμού των κυττάρων, σήμερα είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διακυτταρική επικοινωνία και σε πολλές ακόμα βιολογικές διεργασίες, όπως η ανοσολογική απόκριση, η απόπτωση και η απόκριση σε βλάβες DNA. Έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν ποικιλία βιομορίων (RNA, DNA, πρωτεΐνες κλπ) και επηρεάζουν τη λειτουργία άλλων κυττάρων με παρακρινή ή αυτοκρινή τρόπο. Τα EVs ταξινομούνται κυρίως σε εξωσώματα, μικροκυστίδια και αποπτωτικά σωμάτια, ανάλογα με το μέγεθος και τον τρόπο σχηματισμού τους. Ιδιαίτερα τα εξωσώματα έχουν μελετηθεί εκτενώς για τον ρόλο τους σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις. Μία κατηγορία παθολογιών αποτελούν και οι πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως αιματολογικές κακοήθειες που σχετίζονται με τον ανώμαλο πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων αλλά και την παραγωγή μονοκλωνικής ανοσοσφαιρίνης. Η σημαντικότερη πλασματοκυτταρική δυσκρασία είναι το Πολλαπλό Μυέλωμα (ΠΜ), μια σοβαρή και συχνή μορφή καρκίνου, που επηρεάζεται έντονα από το μικροπεριβάλλον του μυελού των οστών. Ωστόσο το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει στραφεί αρκετά και σε μια επιπλέον κατηγορία πλασματοκυτταρικών δυσκρασιών, την AL αμυλοείδωση, η οποία χαρακτηρίζεται ως μια σπάνια και θανατηφόρα πλασματοκυτταρική δυσκρασία με βασικό της γνώρισμα τη λανθασμένη αναδίπλωση των ελαφριών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών που εκκρίνονται από τα κακοήθη πλασματοκύτταρα. Αυτές στη συνέχεια εναποτίθενται με τη μορφή ινιδίων αμυλοειδούς κυρίως σε ζωτικά όργανα όπως η καρδιά , οι νεφροί και το ήπαρ, οδηγώντας τελικά σε οργανική ανεπάρκεια. Ο ρόλος των EVs στην ανάπτυξη και εξέλιξη του ΠΜ αλλά και της AL αμυλοείδωσης είναι αρκετά σημαντικός καθώς συμβάλλουν στην επικοινωνία μεταξύ των κακοηθών και των φυσιολογικών κυττάρων, μεταφέροντας τις παθολογικές πρωτεΐνες, αλλά και προάγοντας την αγγειογένεση, την ανοσοκαταστολή και την αντοχή στη θεραπεία. Συμπερασματικά, τα εξωσώματα αποτελούν πολλά υποσχόμενο εργαλείο στην «υγρή βιοψία», καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση, πρόγνωση και την παρακολούθηση ασθενειών με μη επεμβατικό τρόπο, αν και υπάρχουν ακόμη τεχνικές δυσκολίες στην απομόνωσή τους.","abstract_html":"Τα εξωκυττάρια κυστίδια (EVs) είναι μικρά σωματίδια που εκκρίνονται σχεδόν από όλα τα ζωντανά κύτταρα, φυσιολογικά και παθολογικά και ανιχνεύονται στα βιολογικά υγρά του οργανισμού. Παρότι αρχικά, θεωρούνταν ότι μεταφέρουν μόνο τα προϊόντα του μεταβολισμού των κυττάρων, σήμερα είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διακυτταρική επικοινωνία και σε πολλές ακόμα βιολογικές διεργασίες, όπως η ανοσολογική απόκριση, η απόπτωση και η απόκριση σε βλάβες DNA. Έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν ποικιλία βιομορίων (RNA, DNA, πρωτεΐνες κλπ) και επηρεάζουν τη λειτουργία άλλων κυττάρων με παρακρινή ή αυτοκρινή τρόπο. Τα EVs ταξινομούνται κυρίως σε εξωσώματα, μικροκυστίδια και αποπτωτικά σωμάτια, ανάλογα με το μέγεθος και τον τρόπο σχηματισμού τους. Ιδιαίτερα τα εξωσώματα έχουν μελετηθεί εκτενώς για τον ρόλο τους σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις. Μία κατηγορία παθολογιών αποτελούν και οι πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως αιματολογικές κακοήθειες που σχετίζονται με τον ανώμαλο πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων αλλά και την παραγωγή μονοκλωνικής ανοσοσφαιρίνης. Η σημαντικότερη πλασματοκυτταρική δυσκρασία είναι το Πολλαπλό Μυέλωμα (ΠΜ), μια σοβαρή και συχνή μορφή καρκίνου, που επηρεάζεται έντονα από το μικροπεριβάλλον του μυελού των οστών. Ωστόσο το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει στραφεί αρκετά και σε μια επιπλέον κατηγορία πλασματοκυτταρικών δυσκρασιών, την AL αμυλοείδωση, η οποία χαρακτηρίζεται ως μια σπάνια και θανατηφόρα πλασματοκυτταρική δυσκρασία με βασικό της γνώρισμα τη λανθασμένη αναδίπλωση των ελαφριών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών που εκκρίνονται από τα κακοήθη πλασματοκύτταρα. Αυτές στη συνέχεια εναποτίθενται με τη μορφή ινιδίων αμυλοειδούς κυρίως σε ζωτικά όργανα όπως η καρδιά , οι νεφροί και το ήπαρ, οδηγώντας τελικά σε οργανική ανεπάρκεια. Ο ρόλος των EVs στην ανάπτυξη και εξέλιξη του ΠΜ αλλά και της AL αμυλοείδωσης είναι αρκετά σημαντικός καθώς συμβάλλουν στην επικοινωνία μεταξύ των κακοηθών και των φυσιολογικών κυττάρων, μεταφέροντας τις παθολογικές πρωτεΐνες, αλλά και προάγοντας την αγγειογένεση, την ανοσοκαταστολή και την αντοχή στη θεραπεία. Συμπερασματικά, τα εξωσώματα αποτελούν πολλά υποσχόμενο εργαλείο στην «υγρή βιοψία», καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση, πρόγνωση και την παρακολούθηση ασθενειών με μη επεμβατικό τρόπο, αν και υπάρχουν ακόμη τεχνικές δυσκολίες στην απομόνωσή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Χάϊκου Κανέλλα","Chaikou Kanella"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416443"],"render_values":[{"text":"uoadl:5416443","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416443","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416443","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5416443","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χάϊκου Κανέλλα","Chaikou Kanella"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416443"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα εξωκυττάρια κυστίδια (EVs) είναι μικρά σωματίδια που εκκρίνονται σχεδόν από όλα τα ζωντανά κύτταρα, φυσιολογικά και παθολογικά και ανιχνεύονται στα βιολογικά υγρά του οργανισμού. Παρότι αρχικά, θεωρούνταν ότι μεταφέρουν μόνο τα προϊόντα του μεταβολισμού των κυττάρων, σήμερα είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διακυτταρική επικοινωνία και σε πολλές ακόμα βιολογικές διεργασίες, όπως η ανοσολογική απόκριση, η απόπτωση και η απόκριση σε βλάβες DNA. Έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν ποικιλία βιομορίων (RNA, DNA, πρωτεΐνες κλπ) και επηρεάζουν τη λειτουργία άλλων κυττάρων με παρακρινή ή αυτοκρινή τρόπο. Τα EVs ταξινομούνται κυρίως σε εξωσώματα, μικροκυστίδια και αποπτωτικά σωμάτια, ανάλογα με το μέγεθος και τον τρόπο σχηματισμού τους. Ιδιαίτερα τα εξωσώματα έχουν μελετηθεί εκτενώς για τον ρόλο τους σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις. Μία κατηγορία παθολογιών αποτελούν και οι πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως αιματολογικές κακοήθειες που σχετίζονται με τον ανώμαλο πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων αλλά και την παραγωγή μονοκλωνικής ανοσοσφαιρίνης. Η σημαντικότερη πλασματοκυτταρική δυσκρασία είναι το Πολλαπλό Μυέλωμα (ΠΜ), μια σοβαρή και συχνή μορφή καρκίνου, που επηρεάζεται έντονα από το μικροπεριβάλλον του μυελού των οστών. Ωστόσο το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει στραφεί αρκετά και σε μια επιπλέον κατηγορία πλασματοκυτταρικών δυσκρασιών, την AL αμυλοείδωση, η οποία χαρακτηρίζεται ως μια σπάνια και θανατηφόρα πλασματοκυτταρική δυσκρασία με βασικό της γνώρισμα τη λανθασμένη αναδίπλωση των ελαφριών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών που εκκρίνονται από τα κακοήθη πλασματοκύτταρα. Αυτές στη συνέχεια εναποτίθενται με τη μορφή ινιδίων αμυλοειδούς κυρίως σε ζωτικά όργανα όπως η καρδιά , οι νεφροί και το ήπαρ, οδηγώντας τελικά σε οργανική ανεπάρκεια. Ο ρόλος των EVs στην ανάπτυξη και εξέλιξη του ΠΜ αλλά και της AL αμυλοείδωσης είναι αρκετά σημαντικός καθώς συμβάλλουν στην επικοινωνία μεταξύ των κακοηθών και των φυσιολογικών κυττάρων, μεταφέροντας τις παθολογικές πρωτεΐνες, αλλά και προάγοντας την αγγειογένεση, την ανοσοκαταστολή και την αντοχή στη θεραπεία. Συμπερασματικά, τα εξωσώματα αποτελούν πολλά υποσχόμενο εργαλείο στην «υγρή βιοψία», καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση, πρόγνωση και την παρακολούθηση ασθενειών με μη επεμβατικό τρόπο, αν και υπάρχουν ακόμη τεχνικές δυσκολίες στην απομόνωσή τους.","Extracellular vesicles (EVs) are small particles secreted by almost all living cells, both normal and pathological, and are detected in the body's biological fluids. Although they were initially thought to carry only cellular metabolic byproducts, it is now known that they play an important role in intercellular communication and in many other biological processes, such as immune response, apoptosis, and the response to DNA damage. They have the ability to transport a variety of biomolecules (RNA, DNA, proteins, etc.) and influence the function of other cells in a paracrine or autocrine manner. EVs are mainly classified into exosomes, microvesicles, and apoptotic bodies, depending on their size and mechanism of formation. Exosomes, in particular, have been extensively studied for their role in various pathological conditions. One such category of diseases includes plasma cell dyscrasias, which are characterized as hematological malignancies associated with the abnormal proliferation of plasma cells and the production of monoclonal immunoglobulin.The most significant plasma cell dyscrasia is Multiple Myeloma (MM), a serious and common form of cancer that is strongly influenced by the bone marrow microenvironment. However, research interest has also increasingly focused on another category of plasma cell dyscrasias, AL amyloidosis, which is characterized as a rare and fatal disorder. Its main feature is the misfolding of immunoglobulin light chains secreted by malignant plasma cells. These misfolded proteins subsequently deposit as amyloid fibrils, mainly in vital organs such as the heart, kidneys, and liver, ultimately leading to organ failure. The role of EVs in the development and progression of both MM and AL amyloidosis is quite significant, as they contribute to communication between malignant and normal cells by transferring pathological proteins and promoting angiogenesis, immunosuppression, and resistance to therapy. In conclusion, exosomes represent a promising tool in “liquid biopsy,” as they can be used for the diagnosis, prognosis, and monitoring of diseases in a non-invasive manner, although there are still technical challenges in their isolation"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο προγνωστικός ρόλος και προβλεπτικός ρόλος των εξωσωμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χάϊκου Κανέλλα","Chaikou Kanella"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Τα εξωκυττάρια κυστίδια (EVs) είναι μικρά σωματίδια που εκκρίνονται σχεδόν από όλα τα ζωντανά κύτταρα, φυσιολογικά και παθολογικά και ανιχνεύονται στα βιολογικά υγρά του οργανισμού. Παρότι αρχικά, θεωρούνταν ότι μεταφέρουν μόνο τα προϊόντα του μεταβολισμού των κυττάρων, σήμερα είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διακυτταρική επικοινωνία και σε πολλές ακόμα βιολογικές διεργασίες, όπως η ανοσολογική απόκριση, η απόπτωση και η απόκριση σε βλάβες DNA. Έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν ποικιλία βιομορίων (RNA, DNA, πρωτεΐνες κλπ) και επηρεάζουν τη λειτουργία άλλων κυττάρων με παρακρινή ή αυτοκρινή τρόπο. Τα EVs ταξινομούνται κυρίως σε εξωσώματα, μικροκυστίδια και αποπτωτικά σωμάτια, ανάλογα με το μέγεθος και τον τρόπο σχηματισμού τους. Ιδιαίτερα τα εξωσώματα έχουν μελετηθεί εκτενώς για τον ρόλο τους σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις. Μία κατηγορία παθολογιών αποτελούν και οι πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως αιματολογικές κακοήθειες που σχετίζονται με τον ανώμαλο πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων αλλά και την παραγωγή μονοκλωνικής ανοσοσφαιρίνης. Η σημαντικότερη πλασματοκυτταρική δυσκρασία είναι το Πολλαπλό Μυέλωμα (ΠΜ), μια σοβαρή και συχνή μορφή καρκίνου, που επηρεάζεται έντονα από το μικροπεριβάλλον του μυελού των οστών. Ωστόσο το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει στραφεί αρκετά και σε μια επιπλέον κατηγορία πλασματοκυτταρικών δυσκρασιών, την AL αμυλοείδωση, η οποία χαρακτηρίζεται ως μια σπάνια και θανατηφόρα πλασματοκυτταρική δυσκρασία με βασικό της γνώρισμα τη λανθασμένη αναδίπλωση των ελαφριών αλυσίδων των ανοσοσφαιρινών που εκκρίνονται από τα κακοήθη πλασματοκύτταρα. Αυτές στη συνέχεια εναποτίθενται με τη μορφή ινιδίων αμυλοειδούς κυρίως σε ζωτικά όργανα όπως η καρδιά , οι νεφροί και το ήπαρ, οδηγώντας τελικά σε οργανική ανεπάρκεια. Ο ρόλος των EVs στην ανάπτυξη και εξέλιξη του ΠΜ αλλά και της AL αμυλοείδωσης είναι αρκετά σημαντικός καθώς συμβάλλουν στην επικοινωνία μεταξύ των κακοηθών και των φυσιολογικών κυττάρων, μεταφέροντας τις παθολογικές πρωτεΐνες, αλλά και προάγοντας την αγγειογένεση, την ανοσοκαταστολή και την αντοχή στη θεραπεία. Συμπερασματικά, τα εξωσώματα αποτελούν πολλά υποσχόμενο εργαλείο στην «υγρή βιοψία», καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση, πρόγνωση και την παρακολούθηση ασθενειών με μη επεμβατικό τρόπο, αν και υπάρχουν ακόμη τεχνικές δυσκολίες στην απομόνωσή τους.","Extracellular vesicles (EVs) are small particles secreted by almost all living cells, both normal and pathological, and are detected in the body's biological fluids. Although they were initially thought to carry only cellular metabolic byproducts, it is now known that they play an important role in intercellular communication and in many other biological processes, such as immune response, apoptosis, and the response to DNA damage. They have the ability to transport a variety of biomolecules (RNA, DNA, proteins, etc.) and influence the function of other cells in a paracrine or autocrine manner. EVs are mainly classified into exosomes, microvesicles, and apoptotic bodies, depending on their size and mechanism of formation. Exosomes, in particular, have been extensively studied for their role in various pathological conditions. One such category of diseases includes plasma cell dyscrasias, which are characterized as hematological malignancies associated with the abnormal proliferation of plasma cells and the production of monoclonal immunoglobulin.The most significant plasma cell dyscrasia is Multiple Myeloma (MM), a serious and common form of cancer that is strongly influenced by the bone marrow microenvironment. However, research interest has also increasingly focused on another category of plasma cell dyscrasias, AL amyloidosis, which is characterized as a rare and fatal disorder. Its main feature is the misfolding of immunoglobulin light chains secreted by malignant plasma cells. These misfolded proteins subsequently deposit as amyloid fibrils, mainly in vital organs such as the heart, kidneys, and liver, ultimately leading to organ failure. The role of EVs in the development and progression of both MM and AL amyloidosis is quite significant, as they contribute to communication between malignant and normal cells by transferring pathological proteins and promoting angiogenesis, immunosuppression, and resistance to therapy. In conclusion, exosomes represent a promising tool in “liquid biopsy,” as they can be used for the diagnosis, prognosis, and monitoring of diseases in a non-invasive manner, although there are still technical challenges in their isolation"],"dc:identifier":["uoadl:5416443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416443"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο προγνωστικός ρόλος και προβλεπτικός ρόλος των εξωσωμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z"}