{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416524"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5416524","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαδικασίες Επισήμανσης της Χαρισματικότητας σε Τρεις Ευρωπαϊκές Χώρες: Εμπειρίες και συναισθήματα παιδιών, εφήβων και ενηλίκων","abstract":"Η χαρισματικότητα αποτελεί σύνθετη αναπτυξιακή διάσταση που δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με υψηλές γνωστικές επιδόσεις, αλλά αλληλεπιδρά με το σχολικό/κοινωνικό περιβάλλον, τις εκπαιδευτικές πολιτικές και τις πρακτικές αξιολόγησης, ενώ παρουσιάζει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον η διαδικασία της επισήμανσής της. Για τους σκοπούς της παρούσας έρευνας χρησιμοποιήθηκε δείγμα 232 ατόμων με σχετική ισορροπία ως προς το φύλο, από τρεις χώρες, την Ολλανδία (Ν=102), την Ελλάδα (Ν=83) και τη Γαλλία (Ν=47), ως μέρος ευρύτερου διαπολιτισμικού δείγματος από 24 χώρες σε τρεις διαφορετικές ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αμερική), με κριτήριο επιλογής τις αναμενόμενες διαφοροποιήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων στο εκπαιδευτικό προφίλ, στο κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο και στην παρουσία υψηλού/χαμηλού εκπαιδευτικού κεφαλαίου. Πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι χ², ενώ για ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής (multiple response) εφαρμόστηκαν ξεχωριστοί έλεγχοι χ² ανά κατηγορία (παρουσία/απουσία) σε συνάρτηση με τη χώρα. Από τη συγκριτική διερεύνηση, εντοπίστηκε μια πιο θεσμοθετημένη προσέγγιση στην Ολλανδία, μια περισσότερο «κλινικού χαρακτήρα» ψυχοδυναμική παράδοση στη Γαλλία, και σαφώς περιορισμένες θεσμικές προβλέψεις και σχετικές εκπαιδευτικές διαδικασίες στην Ελλάδα. Κεντρικό εύρημα αποτέλεσε η σχεδόν καθολική εμπειρία προηγούμενης «λανθασμένα» εστιασμένης ή ελλιπούς διάγνωσης πριν από την αναγνώριση της χαρισματικότητας, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των χωρών. Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η χαρισματικότητα δεν λειτουργεί αυτόματα ως «προστατευτικός» παράγοντας και ότι η αποσπασματική αξιολόγηση του προφίλ του μαθητή μπορεί να οδηγεί σε παθολογιοποίηση ή ελλιπή διάγνωση ή καθυστερημένη αναγνώριση. Επιπλέον, οι διαφορές μεταξύ χωρών φαίνεται να συνδέονται περισσότερο με θεσμικές πρακτικές (πολιτικές, πρόσβαση σε αξιολόγηση, κουλτούρα υποστήριξης) παρά με ουσιαστικές διαφορές των ίδιων των ατόμων. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη ολιστικών διαδικασιών επισήμανσης και προτείνει την ενίσχυση εκπαιδευτικών πολιτικών για την εκπαίδευση των χαρισματικών μαθητών και την επιμόρφωση των επαγγελματιών της σχολικής κοινότητας.","abstract_html":"Η χαρισματικότητα αποτελεί σύνθετη αναπτυξιακή διάσταση που δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με υψηλές γνωστικές επιδόσεις, αλλά αλληλεπιδρά με το σχολικό/κοινωνικό περιβάλλον, τις εκπαιδευτικές πολιτικές και τις πρακτικές αξιολόγησης, ενώ παρουσιάζει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον η διαδικασία της επισήμανσής της. Για τους σκοπούς της παρούσας έρευνας χρησιμοποιήθηκε δείγμα 232 ατόμων με σχετική ισορροπία ως προς το φύλο, από τρεις χώρες, την Ολλανδία (Ν=102), την Ελλάδα (Ν=83) και τη Γαλλία (Ν=47), ως μέρος ευρύτερου διαπολιτισμικού δείγματος από 24 χώρες σε τρεις διαφορετικές ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αμερική), με κριτήριο επιλογής τις αναμενόμενες διαφοροποιήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων στο εκπαιδευτικό προφίλ, στο κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο και στην παρουσία υψηλού/χαμηλού εκπαιδευτικού κεφαλαίου. Πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι χ², ενώ για ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής (multiple response) εφαρμόστηκαν ξεχωριστοί έλεγχοι χ² ανά κατηγορία (παρουσία/απουσία) σε συνάρτηση με τη χώρα. Από τη συγκριτική διερεύνηση, εντοπίστηκε μια πιο θεσμοθετημένη προσέγγιση στην Ολλανδία, μια περισσότερο «κλινικού χαρακτήρα» ψυχοδυναμική παράδοση στη Γαλλία, και σαφώς περιορισμένες θεσμικές προβλέψεις και σχετικές εκπαιδευτικές διαδικασίες στην Ελλάδα. Κεντρικό εύρημα αποτέλεσε η σχεδόν καθολική εμπειρία προηγούμενης «λανθασμένα» εστιασμένης ή ελλιπούς διάγνωσης πριν από την αναγνώριση της χαρισματικότητας, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των χωρών. Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η χαρισματικότητα δεν λειτουργεί αυτόματα ως «προστατευτικός» παράγοντας και ότι η αποσπασματική αξιολόγηση του προφίλ του μαθητή μπορεί να οδηγεί σε παθολογιοποίηση ή ελλιπή διάγνωση ή καθυστερημένη αναγνώριση. Επιπλέον, οι διαφορές μεταξύ χωρών φαίνεται να συνδέονται περισσότερο με θεσμικές πρακτικές (πολιτικές, πρόσβαση σε αξιολόγηση, κουλτούρα υποστήριξης) παρά με ουσιαστικές διαφορές των ίδιων των ατόμων. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη ολιστικών διαδικασιών επισήμανσης και προτείνει την ενίσχυση εκπαιδευτικών πολιτικών για την εκπαίδευση των χαρισματικών μαθητών και την επιμόρφωση των επαγγελματιών της σχολικής κοινότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαυρίδης Ιωάννης","Mavridis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416524"],"render_values":[{"text":"uoadl:5416524","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416524","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416524","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5416524","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαυρίδης Ιωάννης","Mavridis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5416524","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416524"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χαρισματικότητα αποτελεί σύνθετη αναπτυξιακή διάσταση που δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με υψηλές γνωστικές επιδόσεις, αλλά αλληλεπιδρά με το σχολικό/κοινωνικό περιβάλλον, τις εκπαιδευτικές πολιτικές και τις πρακτικές αξιολόγησης, ενώ παρουσιάζει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον η διαδικασία της επισήμανσής της. Για τους σκοπούς της παρούσας έρευνας χρησιμοποιήθηκε δείγμα 232 ατόμων με σχετική ισορροπία ως προς το φύλο, από τρεις χώρες, την Ολλανδία (Ν=102), την Ελλάδα (Ν=83) και τη Γαλλία (Ν=47), ως μέρος ευρύτερου διαπολιτισμικού δείγματος από 24 χώρες σε τρεις διαφορετικές ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αμερική), με κριτήριο επιλογής τις αναμενόμενες διαφοροποιήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων στο εκπαιδευτικό προφίλ, στο κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο και στην παρουσία υψηλού/χαμηλού εκπαιδευτικού κεφαλαίου. Πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι χ², ενώ για ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής (multiple response) εφαρμόστηκαν ξεχωριστοί έλεγχοι χ² ανά κατηγορία (παρουσία/απουσία) σε συνάρτηση με τη χώρα. Από τη συγκριτική διερεύνηση, εντοπίστηκε μια πιο θεσμοθετημένη προσέγγιση στην Ολλανδία, μια περισσότερο «κλινικού χαρακτήρα» ψυχοδυναμική παράδοση στη Γαλλία, και σαφώς περιορισμένες θεσμικές προβλέψεις και σχετικές εκπαιδευτικές διαδικασίες στην Ελλάδα. Κεντρικό εύρημα αποτέλεσε η σχεδόν καθολική εμπειρία προηγούμενης «λανθασμένα» εστιασμένης ή ελλιπούς διάγνωσης πριν από την αναγνώριση της χαρισματικότητας, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των χωρών. Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η χαρισματικότητα δεν λειτουργεί αυτόματα ως «προστατευτικός» παράγοντας και ότι η αποσπασματική αξιολόγηση του προφίλ του μαθητή μπορεί να οδηγεί σε παθολογιοποίηση ή ελλιπή διάγνωση ή καθυστερημένη αναγνώριση. Επιπλέον, οι διαφορές μεταξύ χωρών φαίνεται να συνδέονται περισσότερο με θεσμικές πρακτικές (πολιτικές, πρόσβαση σε αξιολόγηση, κουλτούρα υποστήριξης) παρά με ουσιαστικές διαφορές των ίδιων των ατόμων. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη ολιστικών διαδικασιών επισήμανσης και προτείνει την ενίσχυση εκπαιδευτικών πολιτικών για την εκπαίδευση των χαρισματικών μαθητών και την επιμόρφωση των επαγγελματιών της σχολικής κοινότητας.","Charisma is a complex developmental dimension that is not exclusively identified with high cognitive performance, but interacts with the school/social environment, educational policies, and assessment practices, while the process of identifying it is of particular research interest. For the purposes of this study, a sample of 232 individuals with a relative balance in terms of gender was used, from three countries: the Netherlands (N=102), Greece (N=83), and France (N=47), as part of a broader intercultural sample from 24 countries on three different continents (Europe, Asia, America), with the selection criterion being the expected differences between participants in terms of educational profile, socioeconomic background, and the presence of high/low educational capital. Chi-square tests were performed, while for multiple response questions, separate chi-square tests were applied per category (presence/absence) in relation to the country. The comparative investigation identified a more institutionalized approach in the Netherlands, a more \"clinical\" psychodynamic tradition in France, and clearly limited institutional provisions and related educational procedures in Greece. A key finding was the almost universal experience of previous \"incorrectly\" focused or incomplete diagnosis prior to the recognition of giftedness, with no statistically significant differences between countries. The findings suggest that giftedness does not automatically act as a \"protective\" factor and that fragmented assessment of a student's profile can lead to pathologization, incomplete diagnosis, or delayed recognition. Furthermore, differences between countries seem to be more related to institutional practices (policies, access to assessment, support culture) than to substantive differences between individuals themselves. The study highlights the need for holistic identification processes and suggests strengthening educational policies for the education of gifted students and the training of school community professionals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαδικασίες Επισήμανσης της Χαρισματικότητας σε Τρεις Ευρωπαϊκές Χώρες: Εμπειρίες και συναισθήματα παιδιών, εφήβων και ενηλίκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαυρίδης Ιωάννης","Mavridis Ioannis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η χαρισματικότητα αποτελεί σύνθετη αναπτυξιακή διάσταση που δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με υψηλές γνωστικές επιδόσεις, αλλά αλληλεπιδρά με το σχολικό/κοινωνικό περιβάλλον, τις εκπαιδευτικές πολιτικές και τις πρακτικές αξιολόγησης, ενώ παρουσιάζει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον η διαδικασία της επισήμανσής της. Για τους σκοπούς της παρούσας έρευνας χρησιμοποιήθηκε δείγμα 232 ατόμων με σχετική ισορροπία ως προς το φύλο, από τρεις χώρες, την Ολλανδία (Ν=102), την Ελλάδα (Ν=83) και τη Γαλλία (Ν=47), ως μέρος ευρύτερου διαπολιτισμικού δείγματος από 24 χώρες σε τρεις διαφορετικές ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αμερική), με κριτήριο επιλογής τις αναμενόμενες διαφοροποιήσεις μεταξύ των συμμετεχόντων στο εκπαιδευτικό προφίλ, στο κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο και στην παρουσία υψηλού/χαμηλού εκπαιδευτικού κεφαλαίου. Πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι χ², ενώ για ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής (multiple response) εφαρμόστηκαν ξεχωριστοί έλεγχοι χ² ανά κατηγορία (παρουσία/απουσία) σε συνάρτηση με τη χώρα. Από τη συγκριτική διερεύνηση, εντοπίστηκε μια πιο θεσμοθετημένη προσέγγιση στην Ολλανδία, μια περισσότερο «κλινικού χαρακτήρα» ψυχοδυναμική παράδοση στη Γαλλία, και σαφώς περιορισμένες θεσμικές προβλέψεις και σχετικές εκπαιδευτικές διαδικασίες στην Ελλάδα. Κεντρικό εύρημα αποτέλεσε η σχεδόν καθολική εμπειρία προηγούμενης «λανθασμένα» εστιασμένης ή ελλιπούς διάγνωσης πριν από την αναγνώριση της χαρισματικότητας, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των χωρών. Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η χαρισματικότητα δεν λειτουργεί αυτόματα ως «προστατευτικός» παράγοντας και ότι η αποσπασματική αξιολόγηση του προφίλ του μαθητή μπορεί να οδηγεί σε παθολογιοποίηση ή ελλιπή διάγνωση ή καθυστερημένη αναγνώριση. Επιπλέον, οι διαφορές μεταξύ χωρών φαίνεται να συνδέονται περισσότερο με θεσμικές πρακτικές (πολιτικές, πρόσβαση σε αξιολόγηση, κουλτούρα υποστήριξης) παρά με ουσιαστικές διαφορές των ίδιων των ατόμων. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη ολιστικών διαδικασιών επισήμανσης και προτείνει την ενίσχυση εκπαιδευτικών πολιτικών για την εκπαίδευση των χαρισματικών μαθητών και την επιμόρφωση των επαγγελματιών της σχολικής κοινότητας.","Charisma is a complex developmental dimension that is not exclusively identified with high cognitive performance, but interacts with the school/social environment, educational policies, and assessment practices, while the process of identifying it is of particular research interest. For the purposes of this study, a sample of 232 individuals with a relative balance in terms of gender was used, from three countries: the Netherlands (N=102), Greece (N=83), and France (N=47), as part of a broader intercultural sample from 24 countries on three different continents (Europe, Asia, America), with the selection criterion being the expected differences between participants in terms of educational profile, socioeconomic background, and the presence of high/low educational capital. Chi-square tests were performed, while for multiple response questions, separate chi-square tests were applied per category (presence/absence) in relation to the country. The comparative investigation identified a more institutionalized approach in the Netherlands, a more \"clinical\" psychodynamic tradition in France, and clearly limited institutional provisions and related educational procedures in Greece. A key finding was the almost universal experience of previous \"incorrectly\" focused or incomplete diagnosis prior to the recognition of giftedness, with no statistically significant differences between countries. The findings suggest that giftedness does not automatically act as a \"protective\" factor and that fragmented assessment of a student's profile can lead to pathologization, incomplete diagnosis, or delayed recognition. Furthermore, differences between countries seem to be more related to institutional practices (policies, access to assessment, support culture) than to substantive differences between individuals themselves. The study highlights the need for holistic identification processes and suggests strengthening educational policies for the education of gifted students and the training of school community professionals."],"dc:identifier":["uoadl:5416524","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5416524"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Διαδικασίες Επισήμανσης της Χαρισματικότητας σε Τρεις Ευρωπαϊκές Χώρες: Εμπειρίες και συναισθήματα παιδιών, εφήβων και ενηλίκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:04Z"}